Wyrok NSA z dnia 19 sierpnia 2025 r., sygn. II GSK 168/22
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż Sędzia NSA Anna Ostrowska (spr.) Sędzia del. WSA Karolina Kisielewicz-Sierakowska Protokolant asystent sędziego Małgorzata Krawiec po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 lipca 2020 r. sygn. akt III SA/Kr 303/20 w sprawie ze skargi A.M. na decyzję Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia 10 stycznia 2020 r. nr NP.2332.2.15.2018 w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
I.
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Nowym Targu (dalej: organ I instancji, PPIS) decyzją z dnia 13 maja 2016 r., po rozpatrzeniu zgłoszenia podejrzenia choroby zawodowej, nie stwierdził u A.M. (dalej: skarżący) choroby zawodowej wymienionej w poz. 21 wykazu chorób zawodowych, określonego w przepisach w sprawie chorób zawodowych wydanych na podstawie art. 237 § 1 pkt 3-6 i § 11 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 2014 r. poz. 1502 ze zm.), tj. obustronny trwały odbiorczy ubytek słuchu typu ślimakowego lub czuciowo-nerwowego spowodowany hałasem, wyrażony podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45 dB w uchu lepiej słyszącym, obliczony jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1,2 i 3 kHz.
Po rozpatrzeniu odwołania Małopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Krakowie (dalej: organ odwoławczy, PWIS) decyzją z dnia 10 lutego 2017 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia 13 maja 2016 r.
Na skutek wniesionej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 12 czerwca 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 460/17, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wyroku wskazano, iż brak wyjaśnienia zaistniałych wątpliwości, dotyczących tak istotnej kwestii jak związek schorzenia skarżącego z wykonywaną pracą, a także przedstawienie niezrozumiałych uzasadnień w tym zakresie, stanowią naruszenie prawa procesowego, a w szczególności art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a., mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
