Interpretacja indywidualna z dnia 7 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDWPT.4011.381.2025.3.SK
Osoba będąca formalnie w związku małżeńskim, nieuczestnicząca w pożyciu i wychowywaniu dziecka przez współmałżonka, nie spełnia przesłanek do uznania jej za osobę samotnie wychowującą dziecko według warunków art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie możliwości rozliczenia się w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko– jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 19 grudnia 2025 r. (złożonym 23 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Od 12 lat faktycznie samotnie wychowuje Pani syna, choć pozostaje Pani formalnie w związku małżeńskim, Pani mąż wiele lat temu wyjechał i przez długi czas nie było wiadomo gdzie przebywa. Nie uczestniczy w jakikolwiek sposób w wychowaniu dziecka, nie utrzymuje z nim kontaktu. Mąż był prawomocnie skazany za niealimentacje - otrzymał wyrok w zawieszeniu. Obecnie przebywa za granicą pozostając w związku nieformalnym z inną kobietą. Nie utrzymuje żadnych relacji z Panią i synem, w Sądzie toczy się postępowanie rozwodowe. Od 12 lat mieszka Pani wyłącznie z dzieckiem, nie mieszka z żadnym partnerem, całość obowiązków wychowawczych i finansowych spoczywa na Pani. Jednocześnie wie Pani, że z preferencji korzystają osoby, które nie pozostają w związkach formalnych - mieszkają z partnerem i faktycznie wspólnie wychowują dzieci. Sprawę o rozwód, którą starała się Pani założyć wiele lat temu uniemożliwiał fakt, że nie wiedziała Pani gdzie mąż przebywa.
Uzupełnienie stanu faktycznego
W piśmie z 19 grudnia 2025 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazała Pani, że wniosek dotyczy lat podatkowych 2023 oraz 2024. W latach podatkowych 2023 i 2024 podlegała i podlega Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W latach podatkowych 2023 i 2024 uzyskiwała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej, w szczególności z tytułu umowy o pracę oraz umowy zlecenie. W stosunku do Pani oraz Pani syna w latach podatkowych 2023 i 2024 nie miały zastosowania przepisy:
- art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
- ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym,
- ustawy o podatku tonażowym,
- ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
W latach podatkowych 2023 i 2024 nie osiągała Pani dochodów opodatkowanych podatkiem liniowym ani ryczałtem. Pozostaje Pani formalnie w związku małżeńskim, jednak od 2012 r. nie prowadzi Pani wspólnego gospodarstwa domowego z małżonkiem, nie prowadzi z nim wspólnego pożycia, nie wychowuje z nim wspólnie dziecka ani nie ponosi z nim wspólnie kosztów jego utrzymania. Małżonek nie uczestniczy w procesie wychowawczym Pani syna. Okoliczność długotrwałego faktycznego rozłączenia małżonków została potwierdzona również w pozwie rozwodowym złożonym przez Pani małżonka w październiku 2024 r., w którym wskazano, że od 2012 r. nie zamieszkuje Pani razem z małżonkiem i nie łączy was więź osobista, gospodarcza ani emocjonalna. W latach podatkowych 2023 i 2024 nie została orzeczona separacja, małżonek nie został pozbawiony władzy rodzicielskiej oraz nie odbywał kary pozbawienia wolności. Pani syn urodził się … 2006 r. W latach podatkowych 2023 i 2024 Pani syn był małoletni. W latach podatkowych 2023 i 2024 wyłącznie Pani, samodzielnie i bez udziału drugiego rodzica, faktycznie wykonywała władzę rodzicielską nad synem. Samodzielnie sprawowała nad nim opiekę, ponosiła koszty jego utrzymania, troszczyła się Pani o jego rozwój fizyczny i psychiczny, zaspokajała jego potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, pomagałam w edukacji szkolnej oraz brała czynny udział we wszystkich sprawach dotyczących dziecka. Mąż nigdy nie zabrał dziecka na wakacje, nigdy nie był u niego w szkole. Ojciec dziecka nie uczestniczył w wychowaniu syna ani w bieżącym utrzymaniu dziecka. W latach podatkowych 2023 i 2024 Pani syn nie osiągał żadnych dochodów. Świadczenie wychowawcze (500+/800+) w latach podatkowych 2023 i 2024 było przyznane i wypłacane wyłącznie Pani. Dodatkowo wskazuje Pani, że w 2023 r. Pani syn przebywał przez okres około trzech tygodni w szpitalu. W tym czasie ojciec dziecka nie odwiedził syna ani razu, nie interesował się jego stanem zdrowia, nie uczestniczył w podejmowaniu decyzji dotyczących leczenia ani nie zapewniał jakiegokolwiek wsparcia emocjonalnego czy organizacyjnego. Całość obowiązków związanych z hospitalizacją dziecka, kontaktami z personelem medycznym oraz opieką nad synem w tym okresie spoczywała wyłącznie na Pani. Syn w tych latach uczył się.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 19 grudnia 2025 r.)
Czy w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje Pani prawo do rozliczania podatku dochodowego osób fizycznych za lata 2023 - 2024 jako osobie samotnie wychowującej dziecko?
Dodaje Pani, że mąż mieszka za granicą, syn nie utrzymuje z nim kontaktu. Nigdy nie uczestniczył w wychowaniu go razem z Panią.
Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 19 grudnia 2025 r.)
Pani zdaniem, w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje Pani prawo do rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych jako osoba samotnie wychowująca dziecko, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za lata podatkowe 2023 oraz 2024.
Od 2012 r. faktycznie i trwale nie prowadzi Pani wspólnego gospodarstwa domowego z małżonkiem, nie pozostaje z nim we wspólnym pożyciu, nie zamieszkuje z nim oraz samodzielnie ponosi wszelkie ciężary związane z wychowaniem i utrzymaniem syna, ur. … 2006 r. Małżonek nie uczestniczy w bieżącym wychowaniu dziecka ani w podejmowaniu decyzji dotyczących jego edukacji, zdrowia i potrzeb życiowych.
Okoliczność faktycznej separacji małżonków została potwierdzona również w pozwie rozwodowym złożonym przez Pani małżonka w październiku 2024 r., w którym wskazano, że strony od 2012 r. nie mieszkają razem i nie łączy ich wspólne pożycie.
W latach objętych wnioskiem wykonywała Pani władzę rodzicielską samodzielnie i faktycznie sprawowała pieczę nad dzieckiem, ponosząc koszty jego utrzymania oraz zapewniając mu opiekę wychowawczą, bytową, edukacyjną i zdrowotną.
W Pani ocenie, dla zastosowania art. 6 ust. 4c ustawy o PIT decydujące znaczenie ma faktyczny stan samotnego wychowywania dziecka, a nie wyłącznie formalny status pozostawania w związku małżeńskim. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym o statusie osoby samotnie wychowującej dziecko przesądza rzeczywisty sposób wykonywania władzy rodzicielskiej oraz brak udziału drugiego rodzica w wychowaniu dziecka.
W związku z powyższym, stoi Pani na stanowisku, że spełnia przesłanki do rozliczenia podatku dochodowego jako osoba samotnie wychowująca dziecko za wskazane lata podatkowe.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. 2022 r. poz. 2647 ze zm., t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 226 ze zm.):
Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
1)małoletnie,
2)pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
3)pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
-podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.
Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:
W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.
Art. 6 ust. 4e cytowanej ustawy stanowi, że:
Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:
1)dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub
2)przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
-w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2022 r. poz. 240 i 2476), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
Na podstawie art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2022 r. poz. 1577 i 2140).
W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:
1)stosuje przepisy:
a)art. 30c lub
b)ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy
-w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
2)podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie m.in. następujących warunków:
- posiadania statusu osoby samotnie wychowującej dzieci (dziecko);
- wychowywania samotnie w roku podatkowym dzieci (dziecka);
- nieuzyskiwania przez rodzica i dzieci (dziecko) przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Osobami samotnie wychowującymi dziecko są przede wszystkim ci rodzice (przysposabiający) lub opiekunowie, którzy pozostają w stanie wolnym. Dotyczy to zarówno osób, które nigdy nie zawierały związku małżeńskiego (panna, kawaler), osób, których związek małżeński ustał wskutek śmierci współmałżonka (wdowa, wdowiec) – z wyjątkiem roku podatkowego, w którym zdarzenie to nastąpiło – jak i osób, których związek małżeński został rozwiązany poprzez prawomocne orzeczenie rozwodu (rozwódka, rozwodnik). Osobami samotnie wychowującymi dzieci mogą być również, wyjątkowo niektóre osoby pozostające w związku małżeńskim. Dotyczy to osób, wobec których orzeczono separację. Nabycie statusu osoby samotnie wychowującej dziecko wymaga jednak prawomocnego orzeczenia o separacji małżonków. Dotyczy to również osób, których małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich. Skutek taki następuje na mocy orzeczenia sądowego. Podobnie jak w przypadku orzeczeń rozwodowych, także i w tym przypadku nabycie statusu osoby samotnie wychowującej dziecko następuje dopiero z chwilą uprawomocnienia się wyroku sądowego w tej kwestii. Osobami samotnie wychowującymi dziecko mogą być również te osoby, których małżonek odbywa karę pozbawienia wolności. Dotyczy to przypadków faktycznego wykonywana tej kary, tzn. sytuacji, w której małżonek tej osoby nie przebywa na wolności.
Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dzieci. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.
Z opisu sprawy i jego uzupełnienia wynika, że od 12 lat faktycznie samotnie wychowuje Pani syna, choć pozostaje Pani formalnie w związku małżeńskim, Pani mąż wiele lat temu wyjechał i przez długi czas nie było wiadomo gdzie przebywa. Nie uczestniczy w jakikolwiek sposób w wychowaniu dziecka, nie utrzymuje z nim kontaktu. Mąż był prawomocnie skazany za niealimentacje - otrzymał wyrok w zawieszeniu. Obecnie przebywa za granicą pozostając w związku nieformalnym z inną kobietą. Nie utrzymuje żadnych relacji z Panią i synem, w Sądzie toczy się postępowanie rozwodowe. Od 12 lat mieszka Pani wyłącznie z dzieckiem, nie mieszka z żadnym partnerem, całość obowiązków wychowawczych i finansowych spoczywa na Pani. Jednocześnie wie Pani, że z preferencji korzystają osoby, które nie pozostają w związkach formalnych - mieszkają z partnerem i faktycznie wspólnie wychowują dzieci. Sprawę o rozwód, którą starała się Pani założyć wiele lat temu uniemożliwiał Pani fakt, że nie wiedziała gdzie mąż przebywa. W latach podatkowych 2023 i 2024 podlegała i podlega Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W latach podatkowych 2023 i 2024 uzyskiwała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej, w szczególności z tytułu umowy o pracę oraz umowy zlecenie. W stosunku do Pani oraz Pani syna w latach podatkowych 2023 i 2024 nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy o podatku tonażowym, ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. W latach podatkowych 2023 i 2024 nie osiągała Pani dochodów opodatkowanych podatkiem liniowym ani ryczałtem. Pozostaje Pani formalnie w związku małżeńskim, jednak od 2012 r. nie prowadzi Pani wspólnego gospodarstwa domowego z małżonkiem, nie prowadzi z nim wspólnego pożycia, nie wychowuje z nim wspólnie dziecka ani nie ponosi z nim wspólnie kosztów jego utrzymania. Małżonek nie uczestniczy w procesie wychowawczym Pani syna. Okoliczność długotrwałego faktycznego rozłączenia małżonków została potwierdzona również w pozwie rozwodowym złożonym przez Pani małżonka w październiku 2024 r., w którym wskazano, że od 2012 r. nie zamieszkuje Pani razem z małżonkiem i nie łączy was więź osobista, gospodarcza ani emocjonalna. W latach podatkowych 2023 i 2024 nie została orzeczona separacja, małżonek nie został pozbawiony władzy rodzicielskiej oraz nie odbywał kary pozbawienia wolności. Pani syn urodził się w 2006 r. W latach podatkowych 2023 i 2024 Pani syn był małoletni. W latach podatkowych 2023 i 2024 wyłącznie Pani, samodzielnie i bez udziału drugiego rodzica, faktycznie wykonywała władzę rodzicielską nad synem. Samodzielnie sprawowała nad nim opiekę, ponosiła koszty jego utrzymania, troszczyła się Pani o jego rozwój fizyczny i psychiczny, zaspokajała jego potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, pomagałam w edukacji szkolnej oraz brała czynny udział we wszystkich sprawach dotyczących dziecka. Mąż nigdy nie zabrał dziecka na wakacje, nigdy nie był u niego w szkole. Ojciec dziecka nie uczestniczył w wychowaniu syna ani w bieżącym utrzymaniu dziecka. W latach podatkowych 2023 i 2024 Pani syn nie osiągał żadnych dochodów. Świadczenie wychowawcze (500+/800+) w latach podatkowych 2023 i 2024 było przyznane i wypłacane wyłącznie Pani. Dodatkowo wskazuje Pani, że w 2023 r. Pani syn przebywał przez okres około trzech tygodni w szpitalu. W tym czasie ojciec dziecka nie odwiedził syna ani razu, nie interesował się jego stanem zdrowia, nie uczestniczył w podejmowaniu decyzji dotyczących leczenia ani nie zapewniał jakiegokolwiek wsparcia emocjonalnego czy organizacyjnego. Całość obowiązków związanych z hospitalizacją dziecka, kontaktami z personelem medycznym oraz opieką nad synem w tym okresie spoczywała wyłącznie na Pani.
W zaistniałej sytuacji powzięła Pani wątpliwość, czy może Pani skorzystać z ulgi jako samotnie wychowująca dziecko za lata podatkowe 2023-2024.
Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2024 r. w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, należy podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:
Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie.
Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatkudochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w powołanym wyżej art. 9 ust. 1 ww. ustawy.
Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
Należy zauważyć, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych od spełnienia m.in. warunku posiadania określonego statusu cywilnoprawnego wymienionego w art. 6 ust. 4 i art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje jedynie temu z rodziców, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym. W konsekwencji, aby skorzystać z preferencyjnego opodatkowania swoich dochodów na zasadach przewidzianych w art. 6 ust. 4 i art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy mieć ściśle określony stan cywilny oraz wychowywać samotnie dziecko (dzieci).
Mając zatem na uwadze zacytowane przepisy prawa oraz opis sprawy stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie nie została spełniona przesłanka pozwalająca na uznanie Pani za osobę samotnie wychowującą dzieci, tj. nie należy Pani do jednej z kategorii osób wymienionych w powołanym powyżej przepisie (nie jest Pani panną, wdową, rozwódką albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku małżeńskim, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności), stanowiącym zamknięty katalog osób uznanych przez ustawodawcę za osobę samotnie wychowującą dziecko. Jak sama Pani poinformowała, w okresie, którego dotyczy wniosek pozostaje Pani formalnie w związku małżeńskim, w Sądzie toczy się postępowanie rozwodowe. W latach podatkowych 2023 i 2024 nie została orzeczona separacja, małżonek nie został pozbawiony władzy rodzicielskiej oraz nie odbywał kary pozbawienia wolności.
Wobec powyższego, okoliczność, że w latach 2023-2024 formalnie była Pani mężatką, nie została orzeczona przez Sąd między Panią i Pani mężem separacja, a Pani mąż nie został pozbawiony przez Sąd praw rodzicielskich w stosunku do syna i nie odbywał kary pozbawienia wolności, wyklucza możliwość uznania, że przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dzieci. W konsekwencji, z tego względu nie spełniła Pani warunków określonych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wobec czego nie przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dzieci za lata 2023-2024 r.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
