Interpretacja indywidualna z dnia 9 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDWPT.4011.403.2025.2.SK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 20 grudnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Jest Pan ojcem, który samotnie wychowuje dziecko - syna ur. .. 2010 r.

Od dnia … grudnia 2023 r. dziecko stale mieszka z Panem i pozostaje wyłącznie na Pana utrzymaniu.

Z matką dziecka jest Pan po rozwodzie. Matka dziecka na stale zamieszkuje na terytorium Ukrainy i faktycznie nie uczestniczy w wychowaniu dziecka, nie sprawuje codziennej opieki ani władzy rodzicielskiej, a także nie płaci alimentów ani żadnego wsparcia finansowego. Dziecko posiada zezwolenie na pobyt w Polsce, uzyskane na podstawie Pana pobytu, i stale mieszka z Panem w Polsce. Wszystkie obowiązki wychowawcze, finansowe i opiekuńcze wykonuje Pan samodzielnie.

Uzupełnienie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

W piśmie z 20 grudnia 2025 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazał Pan, że wniosek dotyczy lat podatkowych 2024 oraz 2025. W okresie objętym wnioskiem podlegał i podlega Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. posiada Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. Uzyskiwał Pan dochody opodatkowane według skali podatkowej. Nie prowadził i nie prowadzi Pan działalności gospodarczej. Wobec Pana ani wobec Pana syna nie miały i nie mają zastosowania przepisy art. 30c ustawy o PIT ani ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Posiada Pan prawomocny wyrok Sądu o rozwodzie z 2015 r. Po rozwodzie nie wstąpił Pan w ponowny związek małżeński. Nie wychowywał Pan wspólnie dzieci z innym rodzicem ani partnerką. Jest Pan ojcem małoletniego syna. Od dnia … grudnia 2023 r. syn zamieszkuje z Panem na stałe. W stosunku do syna nie została ustanowiona opieka naprzemienna. Brak jest orzeczenia Sądu regulującego opiekę w formie opieki naprzemiennej. W latach podatkowych 2024 i 2025 wyłącznie Pan faktycznie wykonywał władzę rodzicielską nad synem, sprawował nad nim codzienną opiekę, ponosił pełne koszty jego utrzymania, zabezpieczał jego potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, uczestniczył w procesie wychowawczym oraz podejmował wszelkie decyzje dotyczące jego życia codziennego, edukacji i zdrowia. Matka dziecka nie uczestniczyła w bieżącym wychowaniu syna, nie sprawowała nad nim stałej opieki oraz nie ponosiła kosztów jego utrzymania. Nie otrzymywał Pan alimentów ani innego wsparcia finansowego ze strony matki dziecka. Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego z 2023 r. pełnił Pan funkcję tymczasowego opiekuna prawnego Pana siostrzeńca do dnia osiągnięcia przez niego pełnoletności, tj. do dnia … grudnia 2024 r. Powyższa tymczasowa opieka prawna nad Pana siostrzeńcem nie miała wpływu na wykonywanie przez Pana faktycznej i wyłącznej opieki rodzicielskiej nad Pana synem. W okresie objętym wnioskiem faktyczna opieka nad dzieckiem była wykonywana wyłącznie przez Pana.

Pytania (pytanie nr 4 ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 20 grudnia 2025 r.)

1)Czy w opisanym stanie faktycznym spełnia Pan przesłanki uznania Pana za osobę samotnie wychowującą dziecko zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o PIT?

2)Czy przysługuje Panu prawo do rozliczenia podatku dochodowego jako osoba samotnie wychowująca dziecko?

3)Czy ma Pan prawo do złożenia korekty deklaracji PIT za 2024 r., aby uwzględnić swój status?

4)Czy w opisanym stanie faktycznym, w latach podatkowych 2024 i 2025, ma Pan prawo do rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych jako osoba samotnie wychowująca dziecko na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Uważa Pan, że spełnia wszystkie przesłanki osoby samotnie wychowującej dziecko, ponieważ:

-wychowuje Pan dziecko całkowicie samodzielnie,

-dziecko mieszka wyłącznie z Panem od … grudnia 2023 r.,

-matka dziecka nie uczestniczy w wychowaniu, nie zamieszkuje w Polsce i nie zapewnia wsparcia finansowego ani opieki,

-dziecko posiada zezwolenie na pobyt w Polsce uzyskane na podstawie Pana pobytu.

W związku z powyższym uważa Pan, że ma prawo do preferencyjnego rozliczenia podatkowego przewidzianego dla osób samotnie wychowujących dzieci oraz do korekty deklaracji PIT za rok 2024.

Stanowisko do pytania nr 4 ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 20 grudnia 2025 r.:

Pana zdaniem, w opisanym stanie faktycznym spełnia Pan warunki do uznania Pana za osobę samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W latach podatkowych 2024 i 2025 wyłącznie i faktycznie sprawował Pan władzę rodzicielską nad synem, który zamieszkiwał z Panem na stałe od dnia … grudnia 2023 r. Matka dziecka nie uczestniczyła w jego wychowaniu ani nie ponosiła kosztów jego utrzymania, a opieka naprzemienna nie została ustanowiona. Fakt pełnienia przez Pana funkcji tymczasowego opiekuna prawnego siostrzeńca na podstawie postanowienia Sądu nie pozbawia Pana statusu osoby samotnie wychowującej dziecko, gdyż nie miało to wpływu na faktyczne i wyłączne wykonywanie władzy rodzicielskiej nad Pana synem. W związku z powyższym uważa Pan, że przysługuje Panu prawo do rozliczenia podatku dochodowego jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm., t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

Art. 6 ust. 4e cytowanej ustawy stanowi, że:

Na podstawie art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie m.in. następujących warunków:

• posiadania statusu osoby samotnie wychowującej dzieci (dziecko);
• wychowywania samotnie w roku podatkowym dzieci (dziecka);
• nieuzyskiwania przez rodzica i dzieci (dziecko) przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Należy jednak wskazać, że przepis art. 6 ust. 4c w związku z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i znajdująca się w stanie wolnym, określonym w tym przepisie, jest osobą samotnie wychowującą dziecko.

Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby) zajmuje się wychowywaniem dziecka, stale troszczy się o jego byt materialny i rozwój emocjonalny.

Przepis art. 6 ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci i (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik lub osoba będąca w separacji), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka osoba, która stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia) drugiej osoby.

Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

W orzecznictwie i doktrynie wskazuje się, że wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu oraz systemu wartości oraz postaw emocjonalnych (por. wyrok NSA z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 30/10). Warunek „samotnego wychowywania dzieci” wynika wprost z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawodawca nie dookreślił jednak, jak należy definiować pojęcie „samotnego wychowywania”.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN, „samotny” to: (1) „żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół”, (2) „znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam”, (3) „spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa”, (4) „znajdujący się na odludziu”. Z kolei, „wychować — wychowywać” to: (1) „zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności”, (2) „przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie”.

Samotne wychowywanie oznacza wychowywanie dziecka (dzieci) bez faktycznego udziału drugiego rodzica.

Prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje jedynie temu z rodziców, czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym. Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:

Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Zatem prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje jedynie temu z rodziców czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym.

W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dziecka. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica (który dzieci faktycznie wychowuje) prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan ojcem, który samotnie wychowuje dziecko (syna) urodzonego …  2010 r. Od dnia … grudnia 2023 r. dziecko stale mieszka z Panem i pozostaje wyłącznie na Pana utrzymaniu. Z matką dziecka jest Pan po rozwodzie. Matka dziecka na stale zamieszkuje na terytorium Ukrainy i faktycznie nie uczestniczy w wychowaniu dziecka, nie sprawuje codziennej opieki ani władzy rodzicielskiej, a także nie płaci alimentów ani żadnego wsparcia finansowego. Dziecko posiada zezwolenie na pobyt w Polsce, uzyskane na podstawie Pana pobytu, i stale mieszka z Panem w Polsce. Wszystkie obowiązki wychowawcze, finansowe i opiekuńcze wykonuje Pan samodzielnie. Nie wychowywał Pan wspólnie dzieci z innym rodzicem ani partnerką. Jest Pan ojcem małoletniego syna. Od dnia … grudnia 2023 r. syn zamieszkuje z Panem na stałe. W stosunku do syna nie została ustanowiona opieka naprzemienna.W latach podatkowych 2024 i 2025 wyłącznie Pan faktycznie wykonywał władzę rodzicielską nad synem, sprawował nad nim codzienną opiekę, ponosił pełne koszty jego utrzymania, zabezpieczał jego potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, uczestniczył w procesie wychowawczym oraz podejmował wszelkie decyzje dotyczące jego życia codziennego, edukacji i zdrowia.

Mając na uwadze przedstawiony opis stanu sprawy oraz powołane przepisy prawa wskazać należy, że skoro w okresie objętym wnioskiem faktycznie samotnie wychowuje Pan syna, bez udziału drugiego rodzica (matki dziecka), tj. faktycznie samotnie wykonuje Pan władzę rodzicielską wobec syna, a matka dziecka nie uczestniczy w bieżącym wychowaniu syna, to uznać należy, że spełnia Pan warunki określone w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W kwestii korekty rozliczenia za rok podatkowy 2024, należy wskazać, że zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.):

Stosownie do art. 81 § 2 ww. ustawy:

Przy czym, w myśl z art. 3 pkt 5 tej ustawy:

Stosownie do art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:

Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć kwot odliczeń od dochodu z tytułu ulgi podatkowej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.

Korektę deklaracji składa się wówczas, gdy następują – w wyniku jakichkolwiek zdarzeń gospodarczych – zmiany w zakresie danych wykazanych w tych deklaracjach (np. po stronie przychodów, kosztów ich uzyskania, zwolnień, odliczeń, wysokości podatku należnego).

Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość ze zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej).

Zgodnie natomiast z art. 75 § 3 ww. ustawy:

Jeżeli zatem, skutkiem dokonanej korekty będzie powstanie nadpłaty, to na podstawie art. 75 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, należy złożyć wraz ze skorygowanym zeznaniem rocznym również wniosek o jej stwierdzenie do właściwego organu podatkowego.

Reasumując, ma Pan prawo do rozliczenia się za 2024 r. w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, określony w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, przysługuje Panu prawo do złożenia korekty zeznania podatkowego za 2024 r. Będzie Pan także uprawniony do skorzystania z ww. preferencyjnego rozliczenia za 2025 r., jeżeli nie zmieni się stan faktyczny lub nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie.

Wobec tego, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

•stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz

•zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).  

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).