Interpretacja indywidualna z dnia 12 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-3.4014.651.2025.2.JS
Umowa pożyczki między spółkami będącymi czynnymi podatnikami VAT, gdy usługa udzielenia pożyczki podlega VAT, lecz korzysta ze zwolnienia, jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o PCC.
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umów pożyczek. Uzupełnili go Państwo pismami z 5 grudnia 2025 r. (wpływ: 9 grudnia 2025 r. i 8 stycznia 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca - A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w X. wpisana pod numerem KRS (…); NIP (…); REGON (…) (dalej: „Spółka A”, lub „Pożyczkobiorca”) jest spółką prawa polskiego.
Zgodnie z aktualnym odpisem z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, przedmiotem przeważającej działalności Spółki są 47.27.Z. Sprzedaż detaliczna pozostałej żywności. Ponadto, zgodnie z wykazem podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy podatku od towarów i usług, niezarejestrowanych oraz wykreślonych i przywróconych do rejestru podatku od towarów i usług (tzw. „biała lista podatników VAT”), Spółka A, na dzień składania wniosku, jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (była nim także na dzień zawierania umowy pożyczki).
W związku z planowaną przez Wnioskodawcę inwestycją polegającą na nabyciu ogółu praw i obowiązków w zewnętrznej spółce komandytowej będącej właścicielem nieruchomości, na której planowana jest realizacja przedsięwzięcia deweloperskiego (i tym samym potrzeby pozyskania dodatkowego finansowania), Spółka A zawarła umowę pożyczki w rozumieniu art. 720 § 1 ustawy - Kodeks cywilny z: B. sp. z o. o. KRS (…); NIP (…); REGON (…) (dalej: „Spółka B” lub „Pożyczkodawca”) na kwotę 547.000 zł.
Spółka B jest spółką prawa polskiego, działającą na rynku krajowym w branży handlowej. Zgodnie z aktualnym odpisem z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, przedmiotem przeważającej działalności spółki są PKD 47.29.Z. Sprzedaż detaliczna pozostałej żywności prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach. Przy czym aktualnie Spółka B wprowadziła do umowy spółki dodatkowe kody działalności gospodarczej, m.in. takie jak:
- PKD 64.9.Z. Pozostałe pośrednictwo pieniężne;
- PKD 64.92.B. Pozostałe formy udzielania kredytów, gdzie indziej niesklasyfikowane;
- PKD 64.99.Z. Pozostała finansowa działalność usługowa, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszy emerytalnych, gdzie indziej niesklasyfikowana
i oczekuje obecnie na rejestrację ww. zmian w Krajowym Rejestrze Sądowym.
Ponadto, zgodnie z wykazem podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy podatku od towarów i usług, niezarejestrowanych oraz wykreślonych i przywróconych do białej listy podatników VAT, Spółka B na dzień składania wniosku i dzień zawierania umowy pożyczki, była i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Zgromadzenie Wspólników Spółki B w 2025 r. podjęło uchwałę w sprawie podjęcia przez Spółkę działalności gospodarczej w zakresie usług finansowych obejmujących, m.in. udzielanie pożyczek pieniężnych oraz określenia zasad jej prowadzenia, mając na względzie potrzebę dywersyfikacji źródeł przychodu oraz alokacji nadwyżek finansowych w działalność inwestycyjną. W uchwałach tych postanowiono, iż Spółka B rozpocznie prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług finansowych polegających na odpłatnym, stałym i powtarzalnym udzielaniu pożyczek pieniężnych, zarówno krótkoterminowych, jak i długoterminowych, stanowiących nowy, dodatkowy obszar działalności Spółki, niezależny od dotychczas prowadzonej działalności operacyjnej.
Celem rozszerzenia działalności jest inwestycyjna alokacja nadwyżek finansowych Spółki B i osiąganie przychodów z tytułu oprocentowania udzielanych pożyczek, a także poszukiwanie podmiotów zainteresowanych pozyskaniem finansowania, w szczególności w ramach grupy kapitałowej oraz podmiotów powiązanych osobowo lub kapitałowo ze Spółką. Ustalono również, iż udzielanie pożyczek pieniężnych będzie stanowić zarobkowy przedmiot działalności gospodarczej Spółki B uzupełniający dotychczasowe segmenty działalności operacyjnej, a źródłem finansowania działalności pożyczkowej będą środki własne Spółki B, środki pochodzące z zysków zatrzymanych niepodlegających wypłacie wspólnikom, a także środki pozyskane z rynku finansowego, w szczególności kredyty i pożyczki bankowe, pozyskane w celu dalszego udostępniania ich pożyczkobiorcom. Ustalono również, iż w pierwszej kolejności pożyczki mogą być udzielane na rzecz:
- obecnych, byłych oraz przyszłych członków Zarządu Spółki B,
- wspólników Spółki,
- spółek zależnych oraz podmiotów powiązanych osobowo lub kapitałowo,
- a także, w miarę dostępności wolnych środków, na rzecz innych podmiotów trzecich, niepowiązanych.
W konsekwencji ww. decyzji Spółka B dokonała również zmian w zakresie przedmiotu powadzonej działalności poprzez wprowadzenie do niego m.in.:
- PKD 64.19.Z. Pozostałe pośrednictwo pieniężne;
- PKD 64.92.B. Pozostałe formy udzielania kredytów, gdzie indziej niesklasyfikowane;
- PKD 64.99.Z. Pozostała finansowa działalność usługowa, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszy emerytalnych, gdzie indziej niesklasyfikowana.
Przy czym w odniesieniu do Spółki B zmiany takie oczekują jeszcze na zarejestrowanie i wpisanie do Krajowego Rejestru Sądowego.
Biorącym pożyczkę jest Spółka A, zaś dającym pożyczkę jest Spółka B. Każda z umów pożyczki dotyczy pieniędzy. Umowy pożyczki mają charakter odpłatny, bowiem Spółka A została zobowiązana do zapłaty na rzecz Spółki B odsetek od udostępnionego kapitału. Przedmiotowe umowy zostały zawarte w formie pisemnej.
W piśmie uzupełniającym wskazali Państwo, że prostują oczywistą omyłkę pisarską polegającą na odesłaniu do Spółki B i C, podczas gdy pożyczki udzieliła jedynie Spółka B.
Pytanie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych
Czy są Państwo zobowiązani do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych od otrzymanej przez Spółkę A (Państwa) od Spółki B (Pożyczkodawcy) pożyczki? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)
Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych (skorygowany w uzupełnieniu wniosku)
Państwa zdaniem, zawarcie przez Państwa (Spółkę A; Pożyczkobiorcę) umowy pożyczki ze Spółką B (Pożyczkodawcą) nie rodzi obowiązku podatkowego w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych.
Usługa udzielenia pożyczki przez czynnego podatnika podatku od towarów i usług - Spółkę B, stanowi bowiem czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, przy czym korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług.
Tym samym, spełnione są przesłanki zastosowania wyłączenia z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, o którym mowa w art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Państwo (Spółka A) jako pożyczkobiorca nie są zobowiązani do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych, z uwagi na to, że udzielanie pożyczki przez Spółkę B jako pożyczkodawcę podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jednocześnie jest zwolnione od opodatkowania podatkiem od towarów i usług jako świadczenie usług udzielania pożyczek pieniężnych. Dlatego, na mocy art. 2 pkt 4 lit. a) i b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlega temu podatkowi, gdyż czynność cywilnoprawna jaką jest umowa pożyczki nie mieści się w kategorii wyjątków podlegających temu podatkowi określonych w punkcie 4 lit. b) tego artykułu a dotyczących jedynie niektórych umów sprzedaży i zamiany.
Na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.
Czynność cywilnoprawna zawarcia umowy pożyczki podlega ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych wyłącznie wtedy, gdy spełnia przesłanki wskazane w art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Oznacza to, że umowa pożyczki podlega przepisom ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych gdy jej przedmiotem są:
1) rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych wyłącza jednak niektóre czynności z zakresu czynności opodatkowanych. Zgodnie bowiem z art. 2 pkt 4 lit. a) oraz lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatkowi od czynności cywilnoprawnych nie podlegają czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:
a) w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług, z wyjątkiem umów sprzedaży, których przedmiotem jest lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, opodatkowanych zgodnie z art. 7a,
b) jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:
- umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
- umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.
Wyłączenie z opodatkowania wskazane w art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych dotyczy m.in. podmiotów zwolnionych z podatku od towarów i usług.
Zaznaczyć jednak należy, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług, lecz to że przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona. Powyższe stanowisko jest spójne z praktyką organów podatkowych w podobnych sprawach.
W Państwa ocenie, zawarte umowy pożyczki nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, ponieważ otrzymane przez Państwa od Spółki B pożyczki podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz jednocześnie korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług.
Reasumując stwierdzić należy, że umowy pożyczki zawierane pomiędzy Państwem i Spółką B zawierają się w zakresie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Mimo to, ze względu na brzmienie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, czynność ta będzie korzystała z wyłączenia z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jak bowiem wskazano powyżej, czynności zawarcia umowy pożyczki pomiędzy Spółką B oraz Państwem są zwolnione od podatku od towarów i usług.
W konsekwencji, udzielenie Państwu przez Spółkę B pożyczek, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, ponieważ udzielona pożyczka podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (korzystając przy tym ze zwolnienia z podatku od towarów i usług). Tym samym Państwa Spółka nie jest zobowiązana do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych.
Skoro udzielenie pożyczki przez Pożyczkodawcę na rzecz Pożyczkobiorcy to czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i jednocześnie korzystająca ze zwolnienia od tego podatku, to w analizowanej sprawie ma zastosowanie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W rezultacie Pożyczkobiorca nie był zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zawarcia ww. umowy pożyczki.
Pożyczka udzielona na rzecz przedsiębiorcy - podatnika podatku od towarów i usług, przez innego przedsiębiorcę - podatnika podatku od towarów i usług, w którego zakresie działalności nie mieści się udzielanie pożyczek, nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych.
Jeżeli zatem udzielona została Państwu pożyczka, zwolniona z opodatkowania na podstawie ww. przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, to ma zastosowanie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, co oznacza, że z tytułu zawarcia ww. umowy pożyczki, nie ciąży obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.
W związku z tym podatnik - Pożyczkobiorca nie ma obowiązku złożenia deklaracji PCC-3. W myśl przepisu art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatkowi podlegają takie czynności cywilnoprawne jak umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych co do gatunku.
Jednocześnie, na mocy art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług.
Jeżeli zatem zostanie udzielona pożyczka, zwolniona z opodatkowania na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, to ma zastosowanie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, co oznacza, że z tytułu zawarcia ww. umowy pożyczki, na Państwu nie ciąży obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.
Reasumując, na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, zawarcie ww. umowy pożyczki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, a Państwo (Spółka A) - jako pożyczkobiorca - nie są zobowiązani do jego zapłaty.
Na potwierdzenie swojego stanowiska przywołali Państwo interpretacje indywidualne.
Z uwagi na zakres tej interpretacji, przywołałem powyżej tylko tę część Państwa stanowiska, która odnosi się do zagadnienia dotyczącego podatku od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie, przywołując Państwa stanowisko, uwzględniłem wskazane w uzupełnieniu sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295 ze zm.):
Podatkowi podlegają: umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.
Ponieważ w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych brak jest definicji umowy pożyczki, w tym zakresie należy posiłkować się uregulowaniami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
Art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi:
Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.
W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.
Na podstawie art. 4 pkt 7 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego - na biorącym pożyczkę lub przechowawcy.
Na podstawie przywołanych wyżej regulacji prawnych należy stwierdzić, że umowy pożyczki podlegają generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na biorącym pożyczkę.
Niezależnie od powyższego, w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Na podstawie art. 2 pkt 4 lit. a) i b) ww. ustawy:
Nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:
a) w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług, z wyjątkiem umów sprzedaży, których przedmiotem jest lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, opodatkowanych zgodnie z art. 7a,
b) jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
- umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
- umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.
Z treści art. 2 pkt 4 lit. a) i b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynika, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają generalnie status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że dana czynność (ta konkretna) jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub przynajmniej jedna ze stron tej czynności, z tytułu tej czynności, jest z tego podatku zwolniona (z wyjątkami w ustawie wskazanymi).
W świetle art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
Użyte w ustawie określenie podatek od towarów i usług oznacza podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 1570, 1598, 1852) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.
Z opisu sprawy wynika, że zawarli Państwo umowę pożyczki ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (Pożyczkodawcą, Spółką B). Biorącym pożyczkę jest Spółka A, zaś dającym pożyczkę jest Spółka B. Każda z umów pożyczki dotyczy pieniędzy. Umowy pożyczki mają charakter odpłatny, bowiem Spółka A została zobowiązana do zapłaty na rzecz Spółki B odsetek od udostępnionego kapitału. Umowy zostały zawarte w formie pisemnej.
Jakkolwiek zapytanie Państwa dotyczy opodatkowania umowy pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności ustalenia wymaga kwestia, czy transakcja ta podlega regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia jej podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tej czynności regulacjami w zakresie ustawy o podatku od towarów i usług skutkuje wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
W interpretacji indywidualnej znak: 0111-KDIB3-1.4012.864.2025.2.MG wydanej w zakresie podatku od towarów i usług Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe, tj. udzielenie przez Spółkę B pożyczki Spółce A, jako czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, korzysta jednocześnie ze zwolnienia z tego podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy.
Skoro pożyczka udzielona Państwu przez Spółkę B podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i jednocześnie korzysta ze zwolnienia od tego podatku, to w opisanej sytuacji zastosowanie znajdzie wyłączenie z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, o którym mowa w art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Tym samym zawarcie ww. umowy pożyczki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Zatem z tytułu zawarcia umowy pożyczki, nie ciąży na Państwu obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Ta interpretacja stanowi ocenę Państwa stanowiska wyłącznie w zakresie przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W zakresie podatku od towarów i usług zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie - interpretacja znak: 0111-KDIB3-1.4012.864.2025.2.MG.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.
