Interpretacja indywidualna z dnia 14 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-3.4010.762.2025.1.ZK
Spółka jawna, która stała się podatnikiem CIT po dołączeniu osoby prawnej i od 30 września do 31 grudnia 2025 roku nie przekroczyła przychodów odpowiadających równowartości 2 milionów euro, spełnia warunki uznania za małego podatnika na rok podatkowy 2026, uprawniającego do zastosowania stawki 9% CIT.
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest spółką jawną, mającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Przyjęty przez Wnioskodawcę rok obrotowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym i kończy się 31 grudnia każdego kolejnego roku kalendarzowego.
Do 30 września 2025 r. wspólnikami Wnioskodawcy były wyłącznie osoby fizyczne, jednak 30 września 2025 r. do grona wspólników Wnioskodawcy przystąpiła osoba prawna. Wnioskodawca nie złożył w terminie informacji, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1a) Ustawy o CIT, w związku z czym - z dniem 30 września 2025 r. - stał się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „CIT”).
W konsekwencji, Wnioskodawca z dniem 29 września 2025 r. zamknął swoje księgi rachunkowe za okres, w którym nie był podatnikiem CIT, tj. za okres od 1 stycznia do 29 września 2025 r. Następnie, 30 września 2025 r. otworzył księgi rachunkowe na nowo i od tego momentu rozliczał swoje dochody na zasadach właściwych dla podatników CIT.
Wnioskodawca przewiduje, że w okresie od 30 września do 31 grudnia 2025 r. (tj. od dnia objęcia Wnioskodawcy CIT-em do ostatniego dnia przyjętego przez Wnioskodawcę roku obrotowego) jego przychody ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczą wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro, przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1 000 zł.
W przypadku Wnioskodawcy nie zostały spełnione przesłanki wskazane w art. 19 ust. 1a, 1b i 1c Ustawy o CIT.
W konsekwencji, Wnioskodawca powziął następujące wątpliwości.
Pytanie
Czy w sytuacji, w której w okresie od 30 września do 31 grudnia 2025 r. przychody Wnioskodawcy ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczą kwoty, o której mowa w art. 4a pkt 10 Ustawy o CIT, a jednocześnie w roku podatkowym rozpoczynającym się 1 stycznia 2026 r. suma przychodów Wnioskodawcy z innych źródeł niż zyski kapitałowe nie przekroczy kwoty wskazanej w art. 19 ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT, to Wnioskodawca w roku podatkowym rozpoczynającym się 1 stycznia 2026 r. będzie miał prawo do opodatkowania swoich dochodów według stawki 9% CIT?
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy, w roku podatkowym rozpoczynającym się 1 stycznia 2026 r., będzie miał on prawo opodatkować osiągane dochody wg stawki 9% CIT, zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT.
Zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT, zasadnicza stawka CIT wynosi 19%. Natomiast w art. 19 ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT, ustawodawca przewidział możliwość opodatkowania dochodów według obniżonej stawki w wysokości 9% podstawy opodatkowania. Stawkę tę stosuje się do dochodów innych niż z zysków kapitałowych uzyskiwanych przez podatnika, którego przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.
Jednocześnie, art. 19 ust. 1d Ustawy o CIT, stanowi, że podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stosują 9% stawkę CIT, jeżeli posiadają status małego podatnika w rozumieniu art. 4a pkt 10 Ustawy o CIT.
Zgodnie z art. 4a pkt 10 Ustawy o CIT, małym podatnikiem jest podatnik, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.
Ocena możliwości zastosowania przez Wnioskodawcę stawki 9% CIT, wymaga zatem w pierwszej kolejności ustalenia czy ustalając wartość przychodu ze sprzedaży w poprzednim roku podatkowym należy brać pod uwagę okres od momentu objęcia Wnioskodawcy CIT-em, tj. od 30 września do 31 grudnia 2025 r., czy też okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2025 r.
Zgodnie z art. 8 ust. 2b Ustawy o CIT, w przypadku uzyskania statusu podatnika przez spółkę jawną pierwszy rok podatkowy tej spółki trwa od dnia, w którym spółka uzyskała ten status, do końca przyjętego przez tę spółkę roku obrotowego.
Z powyższego jednoznacznie wynika, że oceniając czy w roku podatkowym rozpoczynającym się 1 stycznia 2026 r. Wnioskodawca będzie posiadał status małego podatnika w rozumieniu art. 4a pkt 10 Ustawy o CIT, należy brać pod uwagę wyłącznie wartość przychodów ze sprzedaży w okresie od 30 września do 31 grudnia 2025 r., tj. w okresie od dnia, w którym Wnioskodawca uzyskał status podatnika CIT, do końca przyjętego przez Wnioskodawcę roku obrotowego.
Stanowisko, zgodnie z którym w określonych przypadkach, na potrzeby określenia statusu małego podatnika należy brać pod uwagę wyłącznie sumę przychodów osiągniętych przez podatnika w skróconym (tj. krótszym niż 12 miesięcy) roku podatkowym potwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej m.in. w interpretacji indywidualnej z 4 marca 2022 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.662.2021.2.MF. Co prawda interpretacja ta została wydana w odniesieniu do innego rodzaju spółek handlowych niż spółka jawna jednak płynące z niej wnioski można zastosować do sytuacji Wnioskodawcy na zasadzie analogii.
W konsekwencji, skoro Wnioskodawca w okresie od 30 września do 31 grudnia 2025 r., nie przekroczy wskazanego w art. 4a pkt 10 Ustawy o CIT, limitu przychodów należy uznać, że w roku podatkowym rozpoczynającym się 1 stycznia 2026 r., Wnioskodawca będzie spełniał przesłanki uznania go za małego podatnika w rozumieniu art. 4a pkt 10 Ustawy o CIT.
Zatem, jeśli suma przychodów, które Wnioskodawca osiągnie w roku podatkowym rozpoczynającym się 1 stycznia 2026 r. z innych źródeł niż zyski kapitałowe nie przekroczy limitu określonego w art. 19 ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT, Wnioskodawca będzie miał prawo do opodatkowania tych dochodów wg stawki 9% CIT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),
Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych i spółek kapitałowych w organizacji.
W świetle art. 1 ust. 3 pkt 1a ustawy o CIT:
Przepisy ustawy mają również zastosowanie do:
1a) spółek jawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli wspólnikami spółki jawnej nie są wyłącznie osoby fizyczne oraz spółka jawna nie złoży:
a) przed rozpoczęciem roku obrotowego informacji, według ustalonego wzoru, o podatnikach podatku dochodowego od osób prawnych oraz o podatnikach podatku dochodowego od osób fizycznych, posiadających, bezpośrednio lub za pośrednictwem podmiotów niebędących podatnikami podatku dochodowego, prawa do udziału w zysku tej spółki, o którym mowa odpowiednio w art. 5 ust. 1 albo o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 226, z późn. zm.2)), lub
b) aktualizacji informacji, o której mowa w lit. a, w terminie 14 dni, licząc od dnia zaistnienia zmian w składzie podatników, lub
c) informacji, o której mowa w lit. a, w terminie 14 dni, licząc od dnia zarejestrowania spółki jawnej - w przypadku nowo utworzonej spółki jawnej oraz spółki jawnej powstałej z przekształcenia innej spółki
- do naczelnika urzędu skarbowego właściwego ze względu na siedzibę spółki jawnej oraz naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla każdego podatnika osiągającego dochody z takiej spółki.
Stosownie do art. 1 ust. 5 ustawy o CIT,
Spółka jawna posiada status podatnika odpowiednio od pierwszego dnia roku obrotowego, o którym mowa w ust. 3 pkt 1a lit. a, albo od dnia zaistnienia zmian w składzie podatników, o których mowa w ust. 3 pkt 1a lit. b, do dnia likwidacji spółki lub wykreślenia z właściwego rejestru.
Ze wskazanych powyżej przepisów wynika zatem, że spółki jawne, których wspólnikami nie są wyłącznie osoby fizyczne, celem zachowania statusu podmiotu transparentnego podatkowo, zobowiązane są złożyć przed rozpoczęciem roku obrotowego informację o podatnikach podatku dochodowego od osób prawnych oraz o podatnikach podatku dochodowego od osób fizycznych, posiadających bezpośrednio lub za pośrednictwem podmiotów niebędących podatnikami podatku dochodowego, prawa do udziału w zysku tej spółki. Spółki jawne zobowiązane są także do składania aktualizacji informacji, o której mowa w ww. art. 1 ust. 3 pkt 1a lit. a, w przypadku zmian w składzie ich wspólników/podatników, w terminie 14 dni, licząc od dnia zaistnienia takich zmian.
Zgodnie z art. 8 ust. 2b ustawy o CIT,
W przypadku uzyskania statusu podatnika przez spółkę jawną pierwszy rok podatkowy tej spółki trwa od dnia, w którym spółka uzyskała ten status, do końca przyjętego przez tę spółkę roku obrotowego.
W myśl art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o CIT:
1. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
2. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.,
Podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, wynosi:
1) 19% podstawy opodatkowania;
2) 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych - w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.
Zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.,
Podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, wynosi:
1) 19% podstawy opodatkowania;
2) 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych - w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro, z wyjątkiem podatników określonych w pkt 5, przy czym:
a) kwotę 2 000 000 euro przelicza się na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł,
b) jeżeli rok podatkowy podatnika był dłuższy albo krótszy niż 12 miesięcy, kwotę 2 000 000 euro ustala się jako iloczyn 1/12 tej kwoty i liczby pełnych miesięcy w tym roku podatkowym, a w przypadku gdy rok podatkowy nie obejmuje pełnego miesiąca kalendarzowego, za pełny miesiąc przyjmuje się okres trwający 30 dni;
Obniżona 9% stawka podatku jest stosowana w odniesieniu do przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych i ma zastosowanie wyłącznie do małych podatników oraz podatników rozpoczynających działalność, z zastrzeżeniem ust. 1a-1e ww. ustawy, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły równowartości 2 000 000 euro. Po przekroczeniu tego limitu podatnik traci prawo do obniżonej stawki podatku.
Zgodnie z art. 19 ust. 1d ustawy o CIT:
Podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stosują stawkę podatku, o której mowa w tym przepisie, jeżeli posiadają status małego podatnika.
Jak stanowi art. 19 ust. 1e ustawy o CIT,
Warunek, o którym mowa w ust. 1d, nie dotyczy podatników rozpoczynających prowadzenie działalności, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1c, w roku rozpoczęcia tej działalności.
Definicja „małego podatnika” została zawarta w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, zgodnie z którą:
Ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku - oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.
Jak stanowi art. 19 ust. 1a ustawy o CIT:
Podatnik, który został utworzony:
1) w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę, albo
2) w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo
3) przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, albo
4) przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników, albo
5) przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, jeżeli w roku podatkowym, w którym podatnik został utworzony, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym, zostało do niego wniesione na poczet kapitału uprzednio prowadzone przedsiębiorstwo, zorganizowana część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14
- nie stosuje przepisu ust. 1 pkt 2 w roku podatkowym, w którym rozpoczął działalność, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.
Zgodnie z art. 19 ust. 1c ustawy o CIT:
Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do:
1) spółki dzielonej,
2) podatnika, który wniósł tytułem wkładu do innego podmiotu, w tym na poczet kapitału:
a) uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, lub
b) składniki majątku uzyskane przez tego podatnika w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli ten podatnik posiadał udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników
- w roku podatkowym, w którym dokonano podziału albo wniesiono wkład, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.
Z powyższych przepisów wynika, że co do zasady, podatek dochodowy od osób prawnych jest obliczany według stawki 19% na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Niektórzy podatnicy mogą jednak korzystać z opodatkowania podatkiem dochodowym według 9% stawki. Jest tak w przypadku podatników, u których przychody ogółem osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły równowartości 2 000.000 euro (art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT), o ile podatnicy ci posiadają status małego podatnika (art. 19 ust. 1d ustawy o CIT) lub rozpoczynają prowadzenie działalności gospodarczej (art. 19 ust. 1e ustawy o CIT). Stawka 9% nie dotyczy przychodów/dochodów z zysków kapitałowych.
Z możliwości tej nie mogą jednak korzystać wszyscy podatnicy. Wyłączenia stosowania stawki 9% określa art. 19 ust. 1a-1d ustawy o CIT. Nie ma możliwości zastosowania przepisu art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT wprowadzającego obniżoną stawkę 9% podatku przez podatników utworzonych w wyniku działań restrukturyzacyjnych określonych w art. 19 ust. 1a pkt 1-5.
Zwrócić należy uwagę, że ustalając status „małego podatnika” należy wziąć pod uwagę przychody ze sprzedaży osiągnięte w poprzednim roku podatkowym, a więc możliwe do określenia dopiero po zakończeniu danego roku podatkowego.
Z wniosku wynika, że do 30 września 2025 r. wspólnikami Państwa Spółki były wyłącznie osoby fizyczne, jednak 30 września 2025 r. do grona wspólników Państwa Spółki przystąpiła osoba prawna. Nie złożyli Państwo w terminie informacji, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1a) Ustawy o CIT, w związku z czym - z dniem 30 września 2025 r. - Państwa Spółka stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.
W konsekwencji, Państwa Spółka z dniem 29 września 2025 r. zamknęła swoje księgi rachunkowe za okres, w którym nie była podatnikiem CIT, tj. za okres od 1 stycznia do 29 września 2025 r. Następnie, 30 września 2025 r. otworzyli Państwo księgi rachunkowe na nowo i od tego momentu rozliczali Państwo swoje dochody na zasadach właściwych dla podatników CIT.
W tym miejscu wskazać należy, że do ustalenia statusu małego podatnika należy brać pod uwagę przychody ze sprzedaży z poprzedniego roku podatkowego.
We wniosku wskazali Państwo, że Państwa Spółka przewiduje, że w okresie od 30 września do 31 grudnia 2025 r. (tj. od dnia objęcia Wnioskodawcy CIT-em do ostatniego dnia przyjętego przez Wnioskodawcę roku obrotowego) jego przychody ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczą wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro, przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1 000 zł.
Ponadto, z opisu sprawy wynika, że w przypadku Państwa Spółki nie zostały spełnione przesłanki wskazane w art. 19 ust. 1a, 1b i 1c Ustawy o CIT.
Zatem, będą Państwa uprawnieni do zastosowania 9% stawki w roku podatkowym rozpoczynającym się 1 stycznia 2026 r.
Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy w sytuacji, w której w okresie od 30 września do 31 grudnia 2025 r. przychody Wnioskodawcy ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczą kwoty, o której mowa w art. 4a pkt 10 Ustawy o CIT, a jednocześnie w roku podatkowym rozpoczynającym się 1 stycznia 2026 r. suma przychodów Wnioskodawcy z innych źródeł niż zyski kapitałowe nie przekroczy kwoty wskazanej w art. 19 ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT to Wnioskodawca w roku podatkowym rozpoczynającym się 1 stycznia 2026 r. będzie miał prawo do opodatkowania swoich dochodów według stawki 9% CIT, jest prawidłowe
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
