Postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 14 stycznia 2026 r., sygn. II SA/Ol 761/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Koła Łowieckiego A na decyzję Nadleśniczego Nadleśnictwa Olsztyn z dnia 29 września 2025 r. nr 2/ŁOW/2025 w przedmiocie odszkodowania za szkody łowieckie postanawia 1. Odrzucić skargę. 2. Zwrócić Kołu Łowieckiemu A uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł (dwieście). WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Uzasadnienie

Decyzją z 29 września 2025 r. Nadleśniczy Nadleśnictwa Olsztyn, działając na podstawie art. 46d ust. 1, art. 46e ust. 1 i 2, art. 46f ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz. U. z 2025 r. poz. 539 – dalej: Pł.) oraz art. 104 i 107 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 572 – k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania D. N., od protokołu szacowania ostatecznego nr 5/ost z dnia 16 sierpnia 2025 r., o którym mowa w art. 46c ust. 5 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie, sporządzonego celem szacowania szkód w uprawie pszenżyta ozimego, które miało miejsce w obwodzie łowieckim nr [...], dzierżawionym przez Koło Łowieckie A - ustalił wysokość odszkodowania należnego poszkodowanemu D. N. w uprawie pszenżyta ozimego na kwotę 1 293,60 zł.

Koło Łowieckie A w piśmie z 5 listopada 2025 r. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Nadleśniczego Nadleśnictwa Olsztyn z 29 września 2025 r., zarzucając naruszenie: art. 61 § 1 w zw. z art. 63 § 3 k.p.a. - poprzez wszczęcie i prowadzenie postępowania odwoławczego na podstawie wniosku, który nie spełniał wymogów formalnych, gdyż nie został podpisany przez stronę, a podpis pod nim złożono dopiero tuż przed rozpoczęciem czynności szacowania. W konsekwencji postępowanie zostało wszczęte bez skutecznego wniosku, co stanowi rażące naruszenie prawa i czyni decyzję dotkniętą wadą nieważności w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.; art. 10 § 1 k.p.a. - przez niezapewnienie Kołu Łowieckiemu A czynnego udziału w postępowaniu, w szczególności poprzez nieprzekazanie protokołów z szacowania odwoławczego i uniemożliwienie wniesienia uwag do ustaleń; art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a. - przez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności faktycznych, oparcie decyzji wyłącznie na informacjach przekazanych przez pełnomocnika poszkodowanego, bez dokonania własnych pomiarów i bez weryfikacji danych w terenie przez przedstawiciela Nadleśnictwa Olsztyn; 107 § 1 pkt 3 i § 3 k.p.a. - poprzez niewskazanie w decyzji, jakiego protokołu i jakich działek ewidencyjnych dotyczy rozstrzygnięcie, a także brak powiązania pomiędzy ustaleniami faktycznymi a materiałem dowodowym (brak źródeł danych o powierzchni, plonie i stopniu zniszczenia); art. 46d ust. 5 Pł. w zw. z art. 63 § 3 k.p.a. - przez błędne zakwalifikowanie pisma poszkodowanego z dnia 16 sierpnia 2025 r. jako odwołania od protokołu, mimo że nie wskazywało ono, od jakiego protokołu jest wnoszone i nie spełniało wymogów formalnych. W uzasadnieniu skargi wskazano, że decyzją z 29 września 2025 r. Nadleśnictwo ustaliło wysokość odszkodowania dla D. N. za szkody w uprawie pszenżyta ozimego w kwocie 1 293,60 zł. Decyzja została doręczona Kołu Łowieckiemu A około 20 października 2025 r., stąd niniejsza skarga została wniesiona w ustawowym terminie 3 miesięcy. Koło Łowieckie nie otrzymało protokołów szacowania odwoławczego, nie poinformowano go o wynikach ustaleń i uniemożliwiono złożenia uwag, co narusza art. 10 § 1 k.p.a. Szacowanie odwoławcze miało charakter pozorny - nie wykonano pomiarów powierzchni, nie pobrano prób plonu, a ustalenia oparte zostały na informacjach przekazanych przez pełnomocnika poszkodowanego. Decyzja nie określa, jakiego konkretnego protokołu ani jakiej działki ewidencyjnej dotyczy, co narusza art. 107 § 1 pkt 3 k.p.a. Organ nie wskazał, na jakich dowodach oparł ustalenia dotyczące plonu, powierzchni i procentu zniszczenia, co narusza art. 107 § 3 k.p.a. i uniemożliwia kontrolę sądową. Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie organowi sprawy do ponownego rozpoznania.