Wyrok SN z dnia 25 lutego 2025 r., sygn. I USKP 186/24

Wyjątek od zasady wypłaty świadczeń rentowych od miesiąca złożenia wniosku, przewidziany w art. 31zy9 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, nie modyfikuje momentu nabycia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w sytuacji, gdy ubezpieczony bezpośrednio przed złożeniem wniosku rentowego pobierał zasiłek chorobowy. Zastosowanie art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, na mocy którego prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy powstaje z dniem zaprzestania pobierania zasiłku chorobowego, stanowi samodzielną, bezwzględnie obowiązującą regułę gwarancyjną, niezależną od regulacji covidowej. Przepis art. 31zy9 ust. 1 ustawy covidowej skierowany jest do osób, którym stan zagrożenia epidemicznego albo stan epidemii obiektywnie uniemożliwił lub utrudnił złożenie wniosku o świadczenie długoterminowe i które złożą taki wniosek w ciągu 30 dni od ustania stanu epidemii; norma ta nie obejmuje ubezpieczonych, po stronie których nie wystąpiły przeszkody w ubieganiu się o świadczenia z ubezpieczenia społecznego związane ze stanem epidemii.

Teza AI