Interpretacja indywidualna z dnia 28 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.670.2025.2.ŁS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, uzupełniony pismem z 13 stycznia 2026 r. (wpływ). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego (doprecyzowany w uzupełnieniu)

Za rok podatkowy 2024 złożyła Pani roczne zeznanie podatkowe, korzystając z preferencyjnego opodatkowania jako osoba samotnie wychowująca dziecko, na podstawie art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wspólnie rozliczyła się Pani z pełnoletnią córką, która posiadała orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu lekkim, pozostawała na Pani utrzymaniu, nie prowadziła własnego gospodarstwa domowego, nie pobierała żadnych świadczeń z tytułu niepełnosprawności, ponieważ przy stopniu lekkim świadczenia takie nie przysługują, w roku 2024 osiągnęła dochody przekraczające limit ustawowy dla dziecka pełnoletniego.

Przed złożeniem rocznego zeznania podatkowego udała się Pani osobiście do urzędu skarbowego w celu upewnienia się, czy może rozliczyć się Pani jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Pracownik urzędu (nie poszła Pani do informacji ogólnej, tylko do pokoju zajmującego się podatkami dochodowymi od osób fizycznych, więc pracownik powinien być kompetentny) poinformował Panią, że wiek ani dochody pełnoletniego dziecka nie mają znaczenia, jeśli posiada ono którykolwiek z trzech stopni niepełnosprawności, tj. lekki, umiarkowany lub znaczny.

Uzyskała Pani również informację, że dla prawa do wspólnego rozliczenia nie jest wymagane pobieranie świadczeń z tytułu niepełnosprawności, a wystarczy posiadanie orzeczenia i pozostawanie dziecka na utrzymaniu podatnika. Na podstawie tych informacji złożyła Pani zeznanie podatkowe.

W październiku 2025 r. otrzymała Pani telefon z urzędu skarbowego, aby uzupełnić dokumenty, a na początku listopada 2025 r. kolejny, z informacją, że dokumenty są w porządku, ale będzie Pani musiała dokonać zwrotu nadpłaty podatku, ponieważ wspólne rozliczenie było nieprawidłowe oraz, że wcześniej udzielona Pani informacja była błędna.

Jednocześnie poinformowano Panią, że może Pani złożyć wniosek o interpretację indywidualną, która może potwierdzić prawidłowość Pani stanowiska.

W zakresie wniosku pyta Pani o rozliczenie zeznania podatkowego składnego za rok 2024. Pani stan cywilny w roku 2024 to rozwódka. W 2024 r. córka nie pobierała zasiłku ani dodatku pielęgnacyjnego oraz nie pobierała renty rodzinnej.

Pytanie

Czy w świetle art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnik będący osobą samotnie wychowującą dziecko ma prawo do zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania z pełnoletnim dzieckiem, które:

1)posiada orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu lekkim,

2)pozostaje na jego utrzymaniu,

3)nie pobiera świadczeń z tytułu niepełnosprawności (ponieważ przy stopniu lekkim świadczenia nie przysługują),

4)osiągnęło dochody przekraczające ustawowy limit,

a jednocześnie czy wiek, wysokość dochodu oraz brak pobieranych świadczeń mają znaczenie dla możliwości zastosowania tej preferencji?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, Pani rozliczenie jako osoba samotnie wychowująca dziecko było prawidłowe.

Art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje możliwość wspólnego rozliczenia podatnika samotnie wychowującego dziecko pełnoletnie, jeżeli dziecko to posiada orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu lekkim, umiarkowanym lub znacznym i pozostaje na utrzymaniu podatnika.

Przepis ten nie uzależnia prawa do preferencji od wieku dziecka, nie uzależnia go od wysokości dochodów dziecka, nie nakłada obowiązku pobierania świadczeń, a jedynie posiadania orzeczenia.

Wskazanie w ustawie trzech stopni niepełnosprawności oznacza, że także stopień lekki kwalifikuje do skorzystania z preferencji, o ile spełniony jest warunek pozostawania na utrzymaniu rodzica.

Dodatkowo przepisy nie zawierają wymogu pobierania świadczeń – zwłaszcza że przy stopniu lekkim świadczenia po prostu nie przysługują, co czyniłoby taki wymóg nielogicznym i niemożliwym do spełnienia. Pani córka pozostawała na Pani utrzymaniu, posiadała ustawowe orzeczenie o niepełnosprawności i spełniała warunki określone w ustawie. W związku z tym uważa Pani, że miała prawo skorzystać z preferencyjnego rozliczenia. Wnosi Pani zatem o potwierdzenie, że przedstawiony sposób rozliczenia był zgodny z obowiązującymi przepisami.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)małoletnie,

2)pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

-podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Zgodnie z art. 6 ust. 4e omawianej ustawy:

Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:

1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub

2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152

–w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

W świetle zaś art. 6 ust. 4f powoływanej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2023 r. poz. 810 i 1565).

W myśl art. 6 ust. 8 tej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)stosuje przepisy:

a)art. 30c lub

b)ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Z powyższych przepisów wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:

·posiadania przez podatnika (rodzica lub opiekuna prawnego) statusu osoby samotnie wychowującej dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

·samotnego wychowywania w roku podatkowym dziecka należącego do jednej z następujących kategorii:

-dziecka małoletniego,

-dziecka pełnoletniego, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywało zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

-dziecka pełnoletniego do ukończenia 25. roku życia, uczącego się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe;

·w przypadku pełnoletniego dziecka uczącego się do ukończenia 25. roku życia – nieuzyskania w roku podatkowym przez to dziecko dochodów lub przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 4e omawianej ustawy, w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej, obowiązującej w grudniu roku podatkowego;

·niestosowania przez podatnika ani przez dziecko – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązań lub uprawnień do zwiększania lub pomniejszania podstawy opodatkowania albo przychodów, a także innych doliczeń lub odliczeń – przepisów art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem najmu prywatnego;

·niepodlegania przez podatnika ani przez dziecko opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych;

·niewychowywania dziecka wspólnie z drugim rodzicem lub opiekunem prawnym, w tym również w ramach opieki naprzemiennej, w związku z którą obojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze.

Przystępując zatem do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2024 r. dla osoby samotnie wychowującej dziecko, podkreślić należy, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie. Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje – dla potrzeb jej wykładni i stosowania – samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować – wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie». Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Jako osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co do zasady rozumie się rodzica, który faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka, tj. wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Jednakże na skutek dorastania i usamodzielniania się dzieci, ich wychowanie z czasem zmienia swój charakter. Samotne wychowywanie pełnoletniego dziecka może przyjąć więc inną formę niż wychowanie dziecka małoletniego. Pełnoletnie dziecko może być na tyle dojrzałe i ukształtowane, że nie będzie wymagało stałej opieki swojego rodzica lub opiekuna prawnego. W takim przypadku samotne wychowanie sprowadzić może się do wykonywania obowiązku alimentacyjnego, tj. troszczenia się o byt materialny oraz okresowego lub doraźnego wspierania emocjonalnego, pomocy w podejmowaniu trudnych decyzji, służenia radą czy dbania o interesy dziecka.

Jednocześnie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok. Jednak, bez względu na okres jaki w ciągu roku podatnik jest osobą samotnie wychowującą dziecko prawo do rozliczania dochodów na preferencyjnych zasadach jako osoba samotnie wychowująca dziecko przysługuje, przy spełnieniu warunków określonych w zacytowanych wyżej przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w rocznym rozliczeniu podatkowym (za cały rok podatkowy).

Ocena skutków podatkowych Pani sytuacji

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że za rok podatkowy 2024 złożyła Pani roczne zeznanie podatkowe, korzystając z preferencyjnego opodatkowania jako osoba samotnie wychowująca dziecko, na podstawie art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wspólnie rozliczyła się Pani z pełnoletnią córką, która posiadała orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu lekkim, pozostawała na Pani utrzymaniu, nie prowadziła własnego gospodarstwa domowego, nie pobierała żadnych świadczeń z tytułu niepełnosprawności, ponieważ przy stopniu lekkim świadczenia takie nie przysługują, w roku 2024 osiągnęła dochody przekraczające limit ustawowy dla dziecka pełnoletniego. Przed złożeniem rocznego zeznania podatkowego udała się Pani osobiście do urzędu skarbowego w celu upewnienia się, czy może rozliczyć się Pani jako osoba samotnie wychowująca dziecko. Pracownik urzędu (nie poszła Pani do informacji ogólnej, tylko do pokoju zajmującego się podatkami dochodowymi od osób fizycznych, więc pracownik powinien być kompetentny) poinformował Panią, że wiek ani dochody pełnoletniego dziecka nie mają znaczenia, jeśli posiada ono którykolwiek z trzech stopni niepełnosprawności, tj. lekki, umiarkowany lub znaczny. Uzyskała Pani również informację, że dla prawa do wspólnego rozliczenia nie jest wymagane pobieranie świadczeń z tytułu niepełnosprawności, a wystarczy posiadanie orzeczenia i pozostawanie dziecka na utrzymaniu podatnika. Na podstawie tych informacji złożyła Pani zeznanie podatkowe. W październiku 2025 r. otrzymała Pani telefon z urzędu skarbowego, aby uzupełnić dokumenty, a na początku listopada 2025 r. kolejny, z informacją, że dokumenty są w porządku, ale będzie Pani musiała dokonać zwrotu nadpłaty podatku, ponieważ wspólne rozliczenie było nieprawidłowe oraz, że wcześniej udzielona Pani informacja była błędna. Jednocześnie poinformowano Panią, że może Pani złożyć wniosek o interpretację indywidualną, która może potwierdzić prawidłowość Pani stanowiska. Pani stan cywilny w roku 2024 to rozwódka. W 2024 r. córka nie pobierała zasiłku ani dodatku pielęgnacyjnego oraz nie pobierała renty rodzinnej.

W konsekwencji stwierdzam, że brak jest podstaw do uznania, że zostały spełnione warunki uprawniające Panią do zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko, o którym mowa w art. 6 ust. 4c w zw. z ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pełnoletnia córka, mimo że posiadała orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu lekkim oraz pozostawała na Pani utrzymaniu, nie otrzymywała zasiłku (dodatku) pielęgnacyjnego ani renty socjalnej, a tym samym nie spełniała przesłanek określonych w art. 6 ust. 4c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie, jako pełnoletnie dziecko nieobjęte dyspozycją ww. przepisu art. 6 ust. 4c pkt 2, dla celów preferencyjnego opodatkowania przez Panią dochodów musiałaby być dzieckiem, o którym mowa w art. 6 ust. 4c pkt 3 ustawy, tj. dzieckiem uczącym się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe do ukończenia 25. roku życia, pod warunkiem nieuzyskania dochodów lub przychodów przekraczających limit określony w art. 6 ust. 4e ustawy, czyli w wysokości nieprzekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu 2024 r. czyli 21 371,52 zł.

Jak jednak wskazała Pani w opisie sprawy, córka w roku podatkowym 2024 osiągnęła dochody przekraczające ustawowy limit dla dziecka pełnoletniego, co wyklucza możliwość zastosowania wobec Pani preferencyjnego sposobu opodatkowania przewidzianego dla osób samotnie wychowujących dzieci.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależnia prawa do preferencyjnego rozliczenia wyłącznie od posiadania przez pełnoletnie dziecko orzeczenia o niepełnosprawności ani od stopnia tej niepełnosprawności, lecz od spełnienia ściśle określonych w przepisach przesłanek, w tym m.in. pobierania przez dziecko określonych świadczeń, wieku dziecka, kontynuowania nauki oraz nieprzekroczenia ustawowego limitu dochodów (przychodów).

Brak pobierania przez Pani córkę świadczeń, tj. zasiłku (dodatku) pielęgnacyjnego oraz renty socjalnej, a także przekroczenie przez nią ustawowego limitu dochodów, mają istotne i rozstrzygające znaczenie dla oceny prawa do zastosowania przedmiotowej preferencji.

Wobec tego Pani stanowisko musiałem uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zaznacza się także, że składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jako organ jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawyz dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawyz dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej