Interpretacja indywidualna z dnia 2 lutego 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-2.4010.630.2025.2.AK

Interpretacja indywidualna

- stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 23 grudnia 2025 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

A (dalej jako: „Wnioskodawca”) posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce oraz jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, dla której obowiązują następujące kody PKD: (…).

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Członkowie Wnioskodawcy wybudowali budynek składający się z dwóch hal (Hala 1 oraz Hala 2), połączonych łącznikiem. Z punktu widzenia prawa stanowi on jedną nieruchomość, ujętą również jako jeden środek trwały w ewidencji środków trwałych.

Budynek został wprowadzony do ewidencji środków trwałych (…) i jest amortyzowany według stawki (…). Od momentu wprowadzenia do ewidencji nie ponoszono nakładów na wymianę pokrycia dachowego.

Budynek został wzniesiony na fundamentach kamienno-ceglanych, posiada ściany z cegły na zaprawie cementowo-wapiennej oraz dach pokryty eternitem i częściowo blachą. Fundamenty, ściany oraz konstrukcja dachowa znajdują się w bardzo dobrym stanie technicznym. Natomiast pokrycie dachowe, obróbki blacharskie i rynny wymagają remontu. W okresie opadów deszczu dach przecieka - dokonano prób uszczelnienia z wykorzystaniem łat z blachy, lecz nie przyniosło to oczekiwanego rezultatu.

W ramach okresowej kontroli stanu technicznego stwierdzono, że dach Hali 1 i Hali 2 wymaga natychmiastowego, kompleksowego remontu ze względów bezpieczeństwa.

Planowane prace będą polegały na wymianie pokrycia dachowego na Hali 1 i Hali 2- bez ingerencji w konstrukcję więźby dachowej, bez zmian elementów nośnych oraz bez modyfikacji układu budynku. Remont jest niezbędny do kontynuowania działalności związanej (…).

Ze względu na skalę przedsięwzięcia Wnioskodawca planuje przeprowadzenie remontu w dwóch etapach:

- w bieżącym roku - wymiana pokrycia dachowego na Hali 2,

- w przyszłości - wymiana pokrycia dachowego na Hali 1.

Po wykonaniu prac budynek będzie nadal wykorzystywany w dotychczasowej działalności gospodarczej Wnioskodawcy, w takim samym zakresie jak dotychczas. Wnioskodawca nie planuje zmiany rodzaju ani profilu działalności, a planowane prace nie spowodują zmiany funkcjonalności budynku ani nadania mu nowych cech użytkowych. Celem remontu jest przywrócenie pierwotnej użyteczności budynku poprzez odtworzenie zużytego pokrycia dachowego. Remont nie spowoduje zwiększenia przychodów (…).

W uzupełnieniu wniosku w odpowiedzi na pytania organu wskazali Państwo, że:

 1. Czy prace remontowe prowadzone przez Państwa w Hali 1 i Hali 2 polegające na wymianie pokrycia dachowego Hali 1 i Hali 2 mają na celu jedynie odtworzenie ich stanu pierwotnego czy też rekonstrukcję, modernizację lub adaptację ww. Hal?

Prace remontowe prowadzone w Hali 1 (planowane) i Hali 2 polegające na wymianie pokrycia dachowego mają na celu wyłącznie odtworzenie pierwotnego stanu technicznego i użytkowego tych obiektów.

Zakres robót nie obejmuje rekonstrukcji, modernizacji ani adaptacji hal. Nie dochodzi do zmiany konstrukcji więźby dachowej, parametrów technicznych dachu, funkcji obiektów ani sposobu ich użytkowania. Hale nadal będą wykorzystywane (…), w niezmienionym zakresie i standardzie użytkowym.

Celem robót jest usunięcie skutków zużycia technicznego dachu, którego stan - potwierdzony protokołem z przeglądu technicznego - uniemożliwia dalsze bezpieczne użytkowanie obiektów, w tym wykonywanie w nich działalności gospodarczej.

 2. Proszę opisać jakie prace będą wykonywane i z jakich materiałów oraz wykazać, że prace te mają jedynie charakter odtworzeniowy.

Zakres prac remontowych obejmuje:

- demontaż istniejącego, zużytego pokrycia dachowego (częściowo wykonanego z eternitu oraz blachy),

- wymianę pokrycia dachowego na obecnie dopuszczalne materiały budowlane - blachę trapezową w kolorze zbliżonym do wymienianego eternitu,

- wymianę rynien oraz podbitki,

- wykonanie ocieplenia dachu wełną mineralną,

- roboty towarzyszące niezbędne do prawidłowego i bezpiecznego wykonania wymiany pokrycia.

Zastosowanie materiałów innych niż pierwotne (np. zamiast eternitu) wynika wyłącznie z obowiązujących przepisów prawa budowlanego oraz zakazu stosowania azbestu. Użyte zostaną najtańsze obecnie dostępne i powszechnie stosowane materiały, których celem jest wyłącznie zastąpienie zużytego pokrycia i przywrócenie możliwości użytkowania budynku.

Prace nie ingerują w konstrukcję obiektu, nie powodują zmiany parametrów technicznych dachu, nie zwiększają powierzchni użytkowej ani kubatury budynków. Mają one charakter typowo remontowy, polegający na usunięciu zużycia technicznego i przywróceniu pierwotnej funkcjonalności obiektu.

 3. Czy wydatki poniesione na wymianę pokrycia dachowego Hali 1 i Hali 2 spowodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania?

Wydatki poniesione na wymianę pokrycia dachowego Hali 1 i Hali 2 nie spowodują wzrostu wartości użytkowej tych środków trwałych w stosunku do ich wartości z dnia przyjęcia do używania. 

Celem remontu jest przywrócenie pierwotnych walorów użytkowych budynków, które w obecnym stanie technicznym nie pozwalają na bezpieczne i zgodne z przeznaczeniem prowadzenie działalności gospodarczej. Zły stan dachu stwarza zagrożenie (…), a także ryzyko uszkodzenia obiektu, m.in. w związku z dużymi opadami śniegu.

Ewentualna poprawa efektywności energetycznej budynku jest wyłącznie ubocznym skutkiem zastosowania aktualnie obowiązujących standardów budowlanych, a nie celem prac. Nie prowadzi ona do podniesienia standardu obiektu ponad pierwotny poziom.

Po zakończeniu prac Hale będą wykorzystywane w identycznym zakresie jak dotychczas (…). Przeprowadzony remont pokrycia dachowego nie spowoduje wzrostu przychodów Wnioskodawcy. (…)

Pytania

 1) Czy wydatki poniesione na wymianę pokrycia dachowego Hali 2 stanowią wydatki remontowe zaliczane do pośrednich kosztów uzyskania przychodów nie zwiększając jednocześnie wartości początkowej środka trwałego?

 2) Czy wydatki które zostaną poniesione na wymianę pokrycia dachowego Hali 1 będą stanowić wydatki remontowe zaliczane do pośrednich kosztów uzyskania przychodów nie zwiększając jednocześnie wartości początkowej środka trwałego?

Państwa stanowisko w sprawie

1. Wydatki poniesione na wymianę dachu stanowią wydatki remontowe, które należy bezpośrednio zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów bez powiększania wartości początkowej środka trwałego.

2. Wydatki, które będą poniesione na wymianę dachu będą stanowić wydatki remontowe, które należy bezpośrednio zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów bez powiększania wartości początkowej środka trwałego.

Uzasadnienie

Ustawa o CIT określa środki trwałe poprzez wymienienie składników majątkowych podlegających amortyzacji. I tak, co do zasady środkami trwałymi są nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, zdatne do użytku budowle (budynki i lokale, maszyny, środki transportu i inne przedmioty o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, które są wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej. Jeśli wartość takich składników majątku przekracza 10 000 zł, to wydatki na ich nabycie nie mogą być jednorazowo ujęte w kosztach podatkowych, lecz są rozłożone w czasie poprzez odpisy amortyzacyjne, które wlicza się do wartości początkowej środka trwałego.

Jak wynika z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Sposób ustalenia wartości początkowej ustawa CIT uzależnia od tego, w jaki sposób podatnik wszedł w posiadanie środka trwałego. W przypadku nabycia środka trwałego wartością początkową jest cena nabycia.

Należy jednak pamiętać, że środek trwały jest składnikiem majątkowym wykorzystywanym w działalności gospodarczej przez dłuższy okres czasu, przez co jego wartość wraz z upływem lat będzie się zmniejszać. Niemniej jednak podatnicy mogą podejmować działania, które będą przeciwdziałać postępującemu spadkowi wartości użytkowej środka trwałego. Zakres oraz to w jaki sposób będą ponosić nakłady ma wpływ na kwalifikację poniesionych wydatków. Należy bowiem mieć na uwadze, że ustawa o CIT rozróżnia wydatki modernizacyjne od wydatków remontowych. Te pierwsze należy traktować jako ulepszenie środka trwałego, te drugie zaś jako wydatki na odtworzenie i przywrócenie stanu pierwotnego środka trwałego.

Wydatki na ulepszenie środka trwałego nie są kosztem uzyskania przychodów w momencie poniesienia tych wydatków, lecz są rozliczane w czasie poprzez odpisy amortyzacyjne.

Jak wynika z art. 16g ust. 13 ustawy o CIT, do ulepszenia środka trwałego dochodzi w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji. W takiej sytuacji wartość początkową tych środków trwałych powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Wzrost wartości użytkowej, o której mowa w art. 16g ust. 13 ustawy o CIT, mierzy się w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskanych z wykorzystaniem ulepszonych środków trwałych czy kosztami eksploatacji środków trwałych.

Co ważne, w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że terminy tj. przebudowa rozbudowa, rekonstrukcja, adaptacja i modernizacja powinny być rozumiane potocznie (NSA wyrok z 20 listopada 2014 r. sygn. akt II FSK 2622/12). Tym samym należy przyjąć, że modernizacją jest unowocześnienie, które podnosi jego wartość techniczną, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu niż pierwotne jego przeznaczenie lub nadanie temu składnikowi nowych cech użytkowych, wyrażające się w poprawie standardu użytkowego lub technicznego lub obniżce kosztów eksploatacji.

Od prac o charakterze ulepszeniowym należy rozróżnić prace o charakterze remontowym. W art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane wskazano, że przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Na podstawie powyższego należy przyjąć, że istotą remontu są wszystkie działania przywracające pierwotny stan techniczny i użytkowy środka trwałego, niezwiększające jego wartości początkowej. Co ważne, przy remoncie mogą być stosowane materiały odpowiadające aktualnym standardom technologicznym. Wymiana zużytych elementów środka trwałego na nowe ma jedynie charakter odtworzeniowy, przywracający jedynie jego pierwotną wartość użytkową i niewpływającą na jego dotychczasowy charakter.

Powyższe znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 listopada 2020 r. sygn. akt II FSK 1740/18 w uzasadnieniu którego czytamy:

„Przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Remont nie wiąże się więc w żaden sposób z wykonaniem nowych części obiektu, ewentualnie z budową nowego obiektu, jak i jego odbudową.”.

Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca wskazuje, że różnica pomiędzy nakładami ponoszonymi na remont a nakładami ponoszonymi na ulepszenie środków trwałych polega na tym, że remont zmierza do odtworzenia wartości użytkowej środka trwałego i jest rodzajem naprawy, wymiany zużytych elementów, natomiast w wyniku ulepszenia środek trwały zostaje unowocześniony/przystosowany do spełnienia innych nowych funkcji czy zyskuje istotną zmianę cech użytkowych.

Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego w ocenie Wnioskodawcy zaplanowane prace remontowe nie będą mogły zostać uznane za ulepszenie środka trwałego, bowiem po ich zakończeniu budynek nie uzyska nowych funkcjonalności. Przede wszystkim należy zauważyć, że aktualnie budynek również posiada dach, który przez wiele lat użytkowania wymaga wymiany. Przeprowadzenie remontu ogranicza się do wymiany zużytych elementów na nowe, które będą spełniać te same funkcje użytkowe. Tym samym należy uznać, że wskazane we wniosku prace naprawcze zmierzają do przywrócenia pierwotnego stanu technicznego i użytkowego dachu, nie zmieniając przy tym jej charakteru i funkcji.

Z uwagi zaś na to, że poniesionych wydatków nie da się jednoznacznie powiązać z konkretnymi przychodami, zdaniem Wnioskodawcy, będą stanowić one koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami. W konsekwencji zastosowanie znajdzie art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, zgodnie z którym koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami są potrącalne w dacie ich poniesienia.

Powyższe znajduje potwierdzenie w stanowiskach Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej czego przykładem jest interpretacja indywidualna z 7 marca 2022 r. 0111-KDIB1-3.4010.3.2022.1.AN, gdzie w podsumowaniu wskazano:

„W wyniku dokonanej analizy opisu stanu faktycznego, w odniesieniu do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie ulega wątpliwości, że wydatki związane ze zmianą pokrycia dachowego wykończalni mają na celu przywrócenie pierwotnego stanu technicznego i użytkowego budynku, tym samym powinny być kwalifikowane jako wydatki o charakterze remontowym.

Z uwagi na brak bezpośredniego odzwierciedlenia powyższych wydatków w osiąganych przychodach, koszt remontu pokrycia dachowego powinien zostać potrącony w dacie jego poniesienia, przez co należy rozumieć dzień, o którym mowa w art. 15 ust. 4e u.p.d.o.p.”.

Tożsame wnioski płyną z interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 9 lipca 2021 r. 0111-KDIB1-1.4010.161.2021.3.MMU, gdzie czytamy:

„W świetle opisanego stanu faktycznego oraz przytoczonych przepisów prawa i wyjaśnień należy stwierdzić, że wydatki dotyczące wymiany pokrycia dachowego należy, zaliczyć jako wydatki na remont. W związku z tym, wydatki na prace remontowe należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jako koszty pośrednie związane z uzyskaniem przychodów. Wydatki te stanowić będą koszty uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia, na podstawie art. 15 ust. 4d ustawy o CIT. Zgodnie bowiem z tym przepisem, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia.”.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku pomiędzy poniesionym kosztem a powstaniem przychodu lub zabezpieczeniem źródła uzyskiwania przychodów. Kosztem uzyskania przychodów będą przy tym zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak te, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia.

A zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,

- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

- poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,

- został właściwie udokumentowany,

- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Dla ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami. W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na:

- bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód - art. 15 ust. 4, ust. 4b-4c ustawy o CIT),

- inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie - art. 15 ust. 4d-4e ww. ustawy).

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji kosztu „bezpośredniego” oraz kosztu „pośredniego” - brak takiej definicji związany jest z nieokreślonością tych pojęć i brakiem stałych, niezmiennych kryteriów oceny wystąpienia bezpośredniego lub jedynie pośredniego związku takich kosztów z przychodami osoby prawnej w konkretnym przypadku. W efekcie te same wydatki mogą być w danych warunkach bezpośrednimi, zaś w innych jedynie pośrednimi kosztami uzyskania przychodu. Ocena tej kwestii musi być więc dokonywana w każdym przypadku na tle określonej sytuacji, przy uwzględnieniu indywidualnych cech działalności podatnika, w warunkach której wydatki te są ponoszone. Przy czym, jeżeli określone wydatki można powiązać z osiąganiem konkretnego przychodu, to bez względu na możliwość jednoczesnego wywiedzenia pośredniego związku tych wydatków z ewentualnymi innymi przychodami, zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów ocenić należy w kontekście tego przychodu, z którym wydatki te są bezpośrednio związane.

Natomiast, do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takie, którym nie można przypisać konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie, np. koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę prawną. Tego rodzaju koszty, chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami. Tym samym nie jest możliwe ustalenie, w którym okresie bądź roku podatkowym wystąpi przychód uzasadniający potrącenie takich kosztów.

Kwestię potrącalności kosztów innych niż bezpośrednio związanych z przychodami, reguluje przepis art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, który stanowi, że:

Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy o CIT:

Z cyt. powyżej art. 16g ust. 13 ustawy o CIT wynika, że ulepszenie polega na przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji środka trwałego. Wyliczenie zawarte w omawianym przepisie stanowi katalog zamknięty, co oznacza, że tylko wydatki związane chociaż z jedną z tych prac, które w konsekwencji skutkują wymienionymi efektami, mogą zostać uznane za wydatki ulepszające ten środek.

I tak, ulepszenie ma miejsce w sytuacjach, w których następuje:

- przebudowa, tj. zmiana (poprawienie) istniejącego stanu środka trwałego na inny,

- rozbudowa, tj. powiększenie (rozszerzenie) składników majątkowych, w szczególności budynków i budowli, linii technologicznych itp.,

- adaptacja, tj. przystosowanie (przerobienie) składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu niż ten, do którego był pierwotnie przeznaczony albo nadania mu nowych cech użytkowych,

- rekonstrukcja, tj. odtworzenie (odbudowanie) zużytych całkowicie lub częściowo składników majątkowych,

- modernizacja, tj. unowocześnienie środka trwałego (wyposażenie obiektu bądź jego elementów składowych w takie urządzenia lub cechy, których wcześniej nie miał, a które są wytworem nowszej myśli technicznej).

W kontekście powyższego stwierdzić należy, że nie każdy wydatek poniesiony na środek trwały będzie stanowił o jego ulepszeniu. Istotny jest bowiem charakter poniesionych wydatków. Wydatki o charakterze odtworzeniowym, przywracające jedynie pierwotną wartość użytkową danego środka trwałego, których poniesienie nie spowoduje wzrostu wartości użytkowej w stosunku do tej wartości z dnia przyjęcia środka trwałego do używania, nie skutkują jego ulepszeniem. Różnica między nakładami na remont a nakładami na ulepszenie środków trwałych polega na tym, że pierwsze z nich zmierzają do podtrzymania, odtworzenia wartości użytkowej środków trwałych a drugie do podjęcia, czy rozszerzenia działalności w drodze przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, powodującej istotną zmianę cech użytkowych.

Zatem, ulepszenie środka trwałego polega na dokonywaniu nakładów na tenże środek, które powodują wzrost wartości użytkowej tego środka. Wydatki o charakterze ulepszeniowym, podlegają zaliczeniu do ww. kosztów poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane od podwyższonej wartości początkowej środka trwałego. Jeżeli jednak wydatki te nie przekroczą kwoty 10 000 zł, mogą podlegać zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu jednorazowo w dacie poniesienia.

Z powyższego przepisu wynika jednoznacznie, że istotne dla oceny robót jako ulepszenia jest porównanie stanu obiektu z dnia przyjęcia do używania, rodzaju robót i stanu obiektu po ich dokonaniu.

Od wydatków ulepszeniowych, należy odróżnić wydatki remontowe dotyczące środków trwałych, które podlegają zaliczeniu bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów, o ile spełniają przesłanki uznania ich za ww. koszty, wskazane w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Przepisy prawa podatkowego nie zawierają definicji remontu, dlatego też zasadne jest w tym przypadku odwołanie się do definicji sformułowanej w innych aktach prawnych, a w szczególności w przepisach prawa budowlanego.

Remontem, zgodnie z art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.) jest wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Remont ma zatem na celu przywrócenie pierwotnego stanu technicznego i użytkowego środka trwałego wraz z wymianą zużytych składników technicznych, nie zmieniając przy tym jego charakteru i funkcji. Remont następuje w toku eksploatacji środka trwałego przez podatnika i jest wynikiem tej eksploatacji (zużycia). Wymiana zużytych elementów środka trwałego na nowe ma charakter odtworzeniowy, przywracający jedynie jego pierwotną wartość użytkową i niezmieniający jego charakteru. Podkreślenia wymaga fakt, że przy remoncie mogą być stosowane materiały odpowiadające aktualnym standardom technologicznym. Przy ocenie wydatków - czy są to wydatki na remont - należy bowiem brać pod uwagę zmieniającą się rzeczywistość gospodarczą i postęp techniczny, mające wpływ na sposób i środki realizowania robót tym pojęciem objętych.

Należy podkreślić, że dla celów podatkowych inaczej będą traktowane wydatki kwalifikowane jako remontowe, a inaczej wydatki związane z modernizacją środka trwałego.

Mianowicie, jeżeli podatnik poniesie wydatki na remont środków trwałych, to ma prawo zaliczyć je bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów jako koszty o jakich mowa w art. 15 ust. 4d ustawy o CIT. Natomiast nakłady o charakterze modernizacyjnym należy uznać, za powiększające wartość początkową środka trwałego (przy zachowaniu przesłanek z art. 16g ust. 13 ustawy o CIT) i podlegające amortyzacji.

Jak wskazano powyżej o tym, czy poniesione nakłady stanowią wydatki na remont, bezpośrednio zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, czy też uznane zostaną za nakłady na ulepszenie obcego środka trwałego i będą zaliczane do kosztów uzyskania przychodów przez odpisy amortyzacyjne - zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami - decyduje zakres przeprowadzonych robót.

Z powyższego wynika, że przed zakwalifikowaniem określonych wydatków do remontów czy ulepszeń należy każdorazowo w stosunku do konkretnego budynku lub budowli szczegółowo przeanalizować zakres rzeczowy wykonywanych robót, porównując je do stanu istniejącego na podstawie dokumentacji technicznej, a w przypadku wątpliwości co do prawidłowej kwalifikacji poniesionych wydatków oprzeć się na opinii biegłego do spraw budowlanych, który w oparciu o stosowne dokumentacje, oględziny wypowie się co do charakteru poniesionych nakładów.

Zatem, mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawiony we wniosku i jego uzupełnieniu opis sprawy stwierdzam, że wskazane przez Państwa prace remontowe należy uznać za wydatki na działania, które zmierzają jedynie do podtrzymania, odtworzenia wartości użytkowej środków trwałych.

Prace remontowe prowadzone przez Państwa polegające na wymianie pokrycia dachowego Hali 1 i Hali 2 mają na celu wyłącznie odtworzenie pierwotnego stanu technicznego i użytkowego tych obiektów, nie spowodują wzrostu wartości użytkowej tych środków trwałych w stosunku do ich wartości z dnia przyjęcia do używania. Celem robót jest usunięcie skutków zużycia technicznego dachów, których stan - potwierdzony protokołem z przeglądu technicznego - uniemożliwia dalsze bezpieczne użytkowanie obiektów, w tym wykonywanie w nich działalności gospodarczej. Prace nie ingerują w konstrukcję obiektów, nie powodują zmiany parametrów technicznych dachów, nie zwiększają powierzchni użytkowej ani kubatury budynków. Mają one charakter typowo remontowy, polegający na usunięciu zużycia technicznego i przywróceniu pierwotnej funkcjonalności obiektów.

W świetle powyższego, wydatki polegające na wymianie pokrycia dachowego Hali 1 i Hali 2 mają charakter remontowy i należy je zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia na podstawie art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i 2 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.