Interpretacja indywidualna z dnia 3 lutego 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.1074.2025.2.ST

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 listopada 2025 r. złożyła Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem złożonym 28 grudnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani osobą po rozwodzie (wyrok sądu z dnia 19 września 2024 r.). Wychowuje Pani córkę w wieku 6 lat. Na Pani spoczywa obowiązek zapewnienia dziecku bytu materialnego oraz opieki emocjonalnej. Ojciec dziecka uiszcza alimenty oraz utrzymuje kontakt z córką, średnio około 6-8 godzin tygodniowo. Zdarzają się jednak okresy, w których kontakt ten jest bardzo sporadyczny – przykładowo w okresie od 13 lipca 2025 r. do 6 września 2025 r. kontakt nastąpił tylko jeden raz. Kontakty ojca z dzieckiem mają charakter wyłącznie podtrzymywania więzi ojciec - córka i nie stanowią kontaktu wychowawczego. Ojciec nie uczestniczy w codziennym wychowaniu, podejmowaniu decyzji dotyczących dziecka ani w realizacji obowiązków opiekuńczych. Codzienna opieka nad dzieckiem, w tym zaprowadzanie i odbieranie z przedszkola, zapewnienie ubrań, wyżywienia, wizyt lekarskich, badań oraz opieki w czasie choroby czy dni wolnych od zajęć w placówce, pozostaje wyłącznie po Pani stronie. Ojciec dziecka nie uczestniczy w tych czynnościach. Wybór szkoły, który będzie musiał nastąpić w najbliższym czasie, również należy do Pani.

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że interpretacja dotyczy roku podatkowego 2025 (01.01-31.12.2025 r.).

Na pytanie Organu o treści, cyt.: „czy w okresie, którego dotyczy wniosek, podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu?” wskazała Pani, cyt.: „Tak, za cały 2025 r. były odprowadzane zaliczki na podatek dochodowy”.

Pani stan cywilny od momentu rozwodu (prawomocny wyrok 27 września 2024 r.) nie zmienił się. Przez cały rok podatkowy 2025 była i jest Pani nadal stanu wolnego. Data uprawomocnienia się Pani wyroku rozwodowego to 27 września 2024 r. Zgodnie z wyrokiem sądu – miejscem zamieszkania dziecka jest każdorazowo miejsce zamieszkania matki. Ojcu dziecka przysługuje prawo do utrzymywania osobistych kontaktów z dzieckiem poza miejscem zamieszkania dziecka w następujący sposób:

·w każdą środę od godziny 17 do 20,

·co drugi weekend miesiąca,

·w latach nieparzystych od Wielkiego Czwartku do wtorku po świętach Wielkiej Nocy,

·w latach parzystych w dniu dziecka,

·w długi weekend majowy w latach parzystych,

·w święto Bożego Ciała w latach nieparzystych,

·w dniu urodzin dziecka w latach nieparzystych,

·w dniu urodzin ojca.

Opieka naprzemienna nie została orzeczona przez sąd. Świadczenie wychowawcze – tzw. „800+” pobiera Pani jako matka. W okresie 01.01-31.12.2025 r. świadczenie wychowawcze pobierała Pani jako matka. Zarówno matka, jak i ojciec dziecka – posiadają pełną władzę rodzicielską. W całym 2025 r. wykonywała Pani czynności wychowawcze w stosunku do Pani dziecka sama, bez udziału ojca dziecka. Przez cały 2025 r. przygotowywała Pani rano dziecko do przedszkola i je zaprowadzała. Następnie po zakończonych zajęciach edukacyjnych dziecko odbierała Pani z placówki przedszkolnej przez min. 3 dni w tygodniu i spędzała Pani resztę czasu aż do wieczora. Ojciec dziecka odbierał dziecko z placówki 1-2 razy w ciągu tygodnia (pod warunkiem, że był dostępny) i spędzał około 3 godziny z dzieckiem. Każde rozmowy z nauczycielami w przedszkolu dotyczące dziecka prowadziła Pani jako matka. Była Pani obecna na każdej wizycie lekarskiej z dzieckiem – związanej z chorowaniem, obowiązkowej (szczepienia) lub kontrolnej (bilans 6-latka lub po chorobie), w tym również pilnowała Pani ciągłości wizyt kontrolnych u dentysty (mniej więcej raz na kwartał). Zapewniała Pani dziecku opiekę podczas każdej choroby. Chodziła z dzieckiem na badania jeśli była taka potrzeba. Zapewniała dziecku codziennie przygotowanie posiłków, odzież, dbała o czynności higieniczne. Organizowała sama bez udziału ojca dziecka, dziecku czas w wakacje, kiedy placówka przedszkolna była nieczynna (13.07-31.08), lub w innych dniach wolnych od zajęć edukacyjnych. Dziecko spędziło z Panią zarówno święta Wielkiej Nocy, jak i Bożego Narodzenia. W 2025 r. kupiła Pani mieszkanie żeby zapewnić dziecku odpowiednie warunki do rozwoju emocjonalnego i poczucie bezpieczeństwa. Ojciec dziecka odbierał dziecko z przedszkola 1-2 razy w tygodniu, po czym spędzał z dzieckiem około 3 godziny. W okresie wrzesień – grudzień ojciec zabierał dziecko do dziadków w wybraną sobotę lub w niedzielę, tak żeby dziecko spędziło czas z dziadkami. Charakter spotkania dziecko – ojciec miało bardziej formę formalnego podtrzymania więzi, co już zaznaczyła Pani wcześniej we wniosku niż cokolwiek wspólnego z wychowywaniem dziecka. Ojciec nie zabiegał też sam z siebie o większy kontakt z dzieckiem, z uwagi na swoje priorytety. Realne spędzanie czasu ojca z dzieckiem nie miało nic wspólnego z rozpisaną opieką w wyroku sądu. Opieka była i jest ustalana każdorazowo w każdym miesiącu inaczej z uwagi na dostępność ojca dziecka, z uwagi na wyjazdy prywatne. Zdarzały się sytuacje, gdzie ojcu dziecka coś wypadło i nie doszło do spotkania, a opiekę musiała zapewnić Pani jako matka. Ojciec dziecka z uwagi na zobowiązania zawodowe, a przede wszystkim swoje hobby, nie jest w stanie zajmować się dzieckiem choćby w weekendy bo priorytetem w weekendy jest hobby, a nie dziecko. W wakacje dziecka (od 13.07 do 31.08) kontakt z dzieckiem ze strony ojca nastąpił tylko jeden raz i trwał około 4 godziny. Jako matka sprawująca codzienną opiekę nad dzieckiem, nie czuje Pani żeby rzeczywiste kontakty ojca z dzieckiem odciążały Panią w jakikolwiek sposób w wychowywaniu córki.

Alimenty były płacone raz w miesiącu przez cały rok 2025. Ojciec dziecka partycypował płacąc alimenty.

Na pytanie Organu o treści, cyt.: „czy w okresie, którego dotyczy wniosek, Pani córka została na podstawie orzeczenia sądu umieszczona w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych?”, wskazała Pani, cyt.: „Nie, nie ma takiego orzeczenia”.

Na pytanie Organu o treści, cyt.: „czy w roku podatkowym objętym wnioskiem, w stosunku do Pani i Pani córki miały zastosowanie:

·przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń?

·przepisy z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych?”,

wskazała Pani, cyt.: „Nie, takie przepisy nie miały zastosowania”.

Pani dochody w roku 2025 były opodatkowane według skali podatkowej. Dochody pochodziły z tytułu umowy o pracę, zaliczki były odprowadzane miesięcznie przez pracodawcę. Działalność gospodarcza była zawieszona od 1 kwietnia 2024 r., a następnie zamknięta w dniu 16 lipca 2025 r. W roku 2025 nie uzyskała Pani żadnych dochodów z tytułu działalności gospodarczej.

Córka żadnego zasiłku nie otrzymała.

Ojciec dziecka nie rozliczał się jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Nie posiada Pani więcej dzieci, ani nie jest opiekunem prawnym w stosunku do żadnego innego dziecka.

Na pytanie Organu o treści, cyt.: „czy prawo do skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dzieci, w roku podatkowym (latach podatkowych) objętym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej, było przedmiotem postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej oraz czy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta w decyzji organu podatkowego? W przypadku pozytywnej odpowiedzi należy wskazać datę wszczęcia i zakończenia: kontroli lub postępowania podatkowego oraz datę wydania decyzji podatkowej i nazwę organu podatkowego, który rozstrzygnął sprawę co do istoty”, wskazała Pani, cyt.: „Nie, nie było takiego postępowania”.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, ma Pani prawo do rozliczenia podatku dochodowego na preferencyjnych zasadach przewidzianych dla osoby samotnie wychowującej dziecko zgodnie z art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik będący osobą samotnie wychowującą dzieci ma prawo do preferencyjnego rozliczenia podatku.

W Pani sytuacji wszystkie obowiązki wychowawcze i opiekuńcze spoczywają na Pani. Ojciec dziecka ogranicza się do płacenia alimentów i okazjonalnych kontaktów, nie uczestniczy w codziennym wychowaniu ani w podejmowaniu kluczowych decyzji dotyczących dziecka. W praktyce to Pani samotnie wychowuje córkę, zapewniając jej codzienną opiekę, edukację i wsparcie.

W związku z powyższym uważa Pani, że spełnia przesłanki do uznania Pani za osobę samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu art. 6 ustawy o PIT i powinna mieć prawo do rozliczenia podatku na preferencyjnych zasadach.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy:

Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi:

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie m.in. następujących warunków:

·posiadania statusu osoby samotnie wychowującej dzieci (dziecko);

·wychowywania samotnie w roku podatkowym dzieci (dziecka);

·nieuzyskiwania przez rodzica i dzieci (dziecko) przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Należy jednak wskazać, że przepis art. 6 ust. 4c w związku z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i znajdująca się w stanie wolnym, określonym w tym przepisie, jest osobą samotnie wychowującą dziecko.

Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby) zajmuje się wychowywaniem dziecka, stale troszczy się o jego byt materialny i rozwój emocjonalny.

Przepis art. 6 ust. 4c ww. ustawy, wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci i (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik lub osoba będąca w separacji), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka osoba, która stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia) drugiej osoby.

Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

W orzecznictwie i doktrynie wskazuje się, że wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu oraz systemu wartości oraz postaw emocjonalnych (por. wyrok NSA z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 30/10). Warunek „samotnego wychowywania dzieci” wynika wprost z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawodawca nie dookreślił jednak, jak należy definiować pojęcie „samotnego wychowywania”.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN, „samotny” to: (1) „żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół”, (2) „znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam”, (3) „spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa”, (4) „znajdujący się na odludziu”. Z kolei, „wychować — wychowywać” to: (1) „zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności”, (2) „przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie”.

Samotne wychowywanie oznacza wychowywanie dziecka (dzieci) bez faktycznego udziału drugiego rodzica.

Prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje jedynie temu z rodziców, czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym. Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:

Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Zatem prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje jedynie temu z rodziców czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym.

W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dziecka. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica (który dzieci faktycznie wychowuje) prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pani osobą po rozwodzie, prawomocny wyrok 27 września 2024 r. Wychowuje Pani córkę: lat 6. Na Pani spoczywa obowiązek zapewnienia dziecku bytu materialnego oraz opieki emocjonalnej. Ojciec dziecka uiszcza alimenty oraz utrzymuje kontakt z córką, średnio około 6-8 godzin tygodniowo. Zdarzają się jednak okresy, w których kontakt ten jest bardzo sporadyczny. Kontakty ojca z dzieckiem mają charakter wyłącznie podtrzymywania więzi ojciec - córka i nie stanowią kontaktu wychowawczego. Ojciec nie uczestniczy w codziennym wychowaniu, podejmowaniu decyzji dotyczących dziecka ani w realizacji obowiązków opiekuńczych. Codzienna opieka nad dzieckiem, w tym zaprowadzanie i odbieranie z przedszkola, zapewnienie ubrań, wyżywienia, wizyt lekarskich, badań oraz opieki w czasie choroby czy dni wolnych od zajęć w placówce, pozostaje wyłącznie po Pani stronie. Ojciec dziecka nie uczestniczy w tych czynnościach. Wybór szkoły, który będzie musiał nastąpić w najbliższym czasie, również należy do Pani.

Wskazała Pani, że interpretacja dotyczy roku podatkowego 2025.

Pani stan cywilny od momentu rozwodu nie zmienił się. Przez cały rok podatkowy 2025 była i jest Pani nadal stanu wolnego. Zgodnie z wyrokiem sądu – miejscem zamieszkania dziecka jest każdorazowo miejsce zamieszkania matki. Ojcu dziecka przysługuje prawo do utrzymywania osobistych kontaktów z dzieckiem poza miejscem zamieszkania dziecka w następujący sposób:

·w każdą środę od godziny 17 do 20,

·co drugi weekend miesiąca,

·w latach nieparzystych od Wielkiego Czwartku do wtorku po świętach Wielkiej Nocy,

·w latach parzystych w dniu dziecka,

·w długi weekend majowy w latach parzystych,

·w święto Bożego Ciała w latach nieparzystych,

·w dniu urodzin dziecka w latach nieparzystych,

·w dniu urodzin ojca.

Opieka naprzemienna nie została orzeczona przez sąd. Świadczenie wychowawcze – tzw. „800+” pobiera Pani jako matka. Zarówno matka, jak i ojciec dziecka – posiadają pełną władzę rodzicielską. W całym 2025 r. wykonywała Pani czynności wychowawcze w stosunku do Pani dziecka sama, bez udziału ojca dziecka. Przez cały 2025 r. przygotowywała Pani rano dziecko do przedszkola i je zaprowadzała. Następnie po zakończonych zajęciach edukacyjnych dziecko odbierała Pani z placówki przedszkolnej przez min. 3 dni w tygodniu i spędzała Pani resztę czasu, aż do wieczora. Ojciec dziecka odbierał dziecko z placówki 1-2 razy w ciągu tygodnia (pod warunkiem, że był dostępny) i spędzał około 3 godziny z dzieckiem. Każde rozmowy z nauczycielami w przedszkolu dotyczące dziecka prowadziła Pani jako matka. Była Pani obecna na każdej wizycie lekarskiej z dzieckiem – związanej z chorowaniem, obowiązkowej lub kontrolnej, w tym również pilnowała Pani ciągłości wizyt kontrolnych u dentysty. Zapewniała Pani dziecku opiekę podczas każdej choroby. Chodziła z dzieckiem na badania jeśli była taka potrzeba. Zapewniała dziecku codziennie przygotowanie posiłków, odzież, dbała o czynności higieniczne. Organizowała sama bez udziału ojca dziecka, dziecku czas w wakacje, kiedy placówka przedszkolna była nieczynna lub w innych dniach wolnych od zajęć edukacyjnych. Dziecko spędziło z Panią zarówno święta Wielkiej Nocy, jak i Bożego Narodzenia. W 2025 r. kupiła Pani mieszkanie żeby zapewnić dziecku odpowiednie warunki do rozwoju emocjonalnego i poczucie bezpieczeństwa.

Ojciec dziecka odbierał dziecko z przedszkola 1-2 razy w tygodniu, po czym spędzał z dzieckiem około 3 godziny. W okresie wrzesień – grudzień ojciec zabierał dziecko do dziadków w wybraną sobotę lub w niedzielę, tak żeby dziecko spędziło czas z dziadkami. Charakter spotkania dziecko – ojciec miało bardziej formę formalnego podtrzymania więzi. Ojciec nie zabiegał sam z siebie o większy kontakt z dzieckiem, z uwagi na swoje priorytety. Realne spędzanie czasu ojca z dzieckiem nie miało nic wspólnego z rozpisaną opieką w wyroku sądu. Opieka była i jest ustalana każdorazowo w każdym miesiącu inaczej z uwagi na dostępność ojca dziecka, z uwagi na wyjazdy prywatne. Zdarzały się sytuacje, gdzie ojcu dziecka coś wypadło i nie doszło do spotkania, a opiekę musiała zapewnić Pani jako matka. Ojciec dziecka z uwagi na zobowiązania zawodowe, a przede wszystkim swoje hobby, nie jest w stanie zajmować się dzieckiem choćby w weekendy bo priorytetem w weekendy jest hobby, a nie dziecko. W wakacje dziecka (od 13.07 do 31.08) kontakt z dzieckiem ze strony ojca nastąpił tylko jeden raz i trwał około 4 godziny. Jako matka sprawująca codzienną opiekę nad dzieckiem, nie czuje Pani żeby rzeczywiste kontakty ojca z dzieckiem odciążały Panią w jakikolwiek sposób w wychowywaniu córki. Alimenty były płacone raz w miesiącu przez cały rok 2025. Ojciec dziecka partycypował płacąc alimenty.

W 2025 r. w stosunku do Pani i Pani córki nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym ani przepisy ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Pani dochody w roku 2025 były opodatkowane według skali podatkowej. Dochody pochodziły z tytułu umowy o pracę. W roku 2025 nie uzyskała Pani żadnych dochodów z tytułu działalności gospodarczej.

Nie posiada Pani więcej dzieci, ani nie jest opiekunem prawnym w stosunku do żadnego innego dziecka.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis stanu faktycznego, stwierdzić należy, że może Pani skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko za 2025 r., określonego w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W Pani przypadku spełnione zostały wszystkie warunki wymagane dla rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.