Interpretacja indywidualna z dnia 24 lutego 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-2.4011.969.2025.1.AG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 11 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych. Od 3 listopada 2008 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w formie indywidualnej praktyki stomatologicznej PKD 86.23.Z. Działalność polega na osobistym świadczeniu usług w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego.

Spełnia Pan warunki do opodatkowania w formie karty podatkowej, w szczególności warunki określone w przepisach ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2025 r. poz. 843), dalej zwaną „ustawą”, tj.:

1)prowadzi wyłącznie działalność, o której mowa w art. 23 ust. 1 pkt 8 ustawy – usługi w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego,

2)spełnia warunki opisane w art. 25 ust. 1, tj.:

a)kontynuuje opodatkowanie w tej formie po dniu 31 grudnia 2021 r., nie zrezygnował i nie utracił prawa z opodatkowania w tej formie po 31 grudnia 2021 r.,

b)w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej przy jej prowadzeniu nie korzysta z usług osób niezatrudnionych przez siebie na podstawie umowy o pracę oraz z usług innych przedsiębiorstw i zakładów,

c)nie prowadzi poza tą działalnością innej pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 25 ust. 1 pkt 4 ustawy,

d)Pana małżonek nie prowadzi działalności w tym samym zakresie, z której przychody (dochody) podlegają odrębnemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym na ogólnych zasadach, na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym lub ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych,

e)nie wytwarza wyrobów opodatkowanych podatkiem akcyzowym,

f)nie świadczy usług na rzecz osób prawnych, jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej oraz na rzecz osób fizycznych dla potrzeb prowadzonej przez nie pozarolniczej działalności gospodarczej,

g)działalność gospodarcza jest prowadzona na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Planuje Pan kontynuowanie stosowania opodatkowania w formie karty podatkowej po dniu 31 grudnia 2025 r.

Zamierza Pan przystąpić jako wspólnik do spółki komandytowej z siedzibą w Polsce. Będzie Pan w tej spółce jednym z dwóch komplementariuszy, obok jednego komandytariusza. Spółka będzie wpisana do KRS i będzie prowadzić działalność gospodarczą w zakresie m.in. świadczenia usług stomatologicznych PKD 86.23.Z., a przedmiot działalności zostanie określony w umowie spółki.

Z tytułu uczestnictwa w spółce komandytowej będzie Pan uprawniony do udziału w zysku spółki oraz – ewentualnie – do wynagrodzenia za prowadzenie jej spraw, o ile takie wynagrodzenie zostanie przewidziane w umowie spółki.

W wyniku zmian przepisów, począwszy od 1 stycznia 2021 r., spółka komandytowa jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (CIT), a przychody wspólników (w tym komplementariusza) z tytułu udziału w zysku spółki komandytowej stanowią – co do zasady – przychody z udziału w zyskach osób prawnych, opodatkowane zryczałtowanym podatkiem 19% na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej „updof”).

Po przystąpieniu do spółki komandytowej zamierza Pan nadal prowadzić indywidualną praktykę dentystyczną i – o ile spełnione będą ustawowe warunki – nadal opodatkowywać dochody z tej działalności w formie karty podatkowej.

Pytanie

Czy przystąpienie Pana, który jest osobą prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą świadczącą usługi dentystyczne w gabinecie stomatologicznym, z której osiągane dochody są opodatkowane w formie karty podatkowej, do spółki komandytowej w charakterze komplementariusza oraz uzyskiwanie z tego tytułu przychodów z udziału w zysku spółki (ewentualnie także wynagrodzenia za prowadzenie jej spraw) spowoduje utratę prawa do opodatkowania w formie karty podatkowej dochodów z prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie – przystąpienie do spółki komandytowej jako komplementariusz i uzyskiwanie przychodów z tytułu udziału w zyskach tej spółki i/lub uzyskiwanie wynagrodzenia za prowadzenie spraw spółki nie spowoduje utraty prawa do opodatkowania dochodów z indywidualnej praktyki dentystycznej w formie karty podatkowej, o ile będzie Pan nadal spełniał pozostałe warunki określone w ustawie (w szczególności art. 25 ust. 1 ustawy).

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 8 ustawy karta podatkowa może mieć zastosowanie m.in. do osób fizycznych prowadzących działalność w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego (lekarz dentysta) – na zasadach określonych w załączniku nr 3 do ustawy w VIII tabeli miesięcznych stawek karty podatkowej.

Art. 25 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnicy prowadzący działalność wymienioną w art. 23 podlegają opodatkowaniu w formie karty podatkowej pod warunkiem, m.in., że „nie prowadzą, poza jednym z rodzajów działalności wymienionej w art. 23, innej pozarolniczej działalności gospodarczej” (art. 25 ust. 1 pkt 4 ustawy).

Kluczowe jest więc ustalenie:

·czy uczestnictwo osoby fizycznej w spółce komandytowej jako komplementariusza oznacza, że ta osoba prowadzi inną pozarolniczą działalność gospodarczą,

·czy przychody z tytułu udziału w zysku spółki komandytowej, kwalifikowane jako przychody z kapitałów pieniężnych (udział w zyskach osób prawnych), mogą być uznane za prowadzenie „innej pozarolniczej działalności gospodarczej” w rozumieniu art. 25 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Odnieść zatem należy się w pierwszej kolejności do kwestii prowadzenia innej pozarolniczej działalności gospodarczej. Ustawa definiuje w art. 4 ust. 1 pkt 12, iż za pozarolniczą działalność gospodarczą rozumie się pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

W art. 5a pkt 6 updof zdefiniowano działalność gospodarczą albo pozarolniczą działalność gospodarczą oznaczającą działalność zarobkową:

a)wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 updof.

Jednocześnie art. 5b ust. 2 updof określa, iż jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 updof.

Jednak zgodnie z brzmieniem art. 5a pkt 31 updof i art. 5a pkt 28c updof definicja udziału w zyskach osób prawnych obejmuje także udziały w zyskach spółek m.in. komandytowych, co oznacza, że udział w zysku spółki komandytowej nie uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 updof, ale uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 updof.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 updof źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c. Jednocześnie art. 17 ust. 1 pkt 4 updof wskazuje, iż za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału. Tym samym przychody wspólnika (osoby fizycznej) z udziału w zyskach spółki komandytowej będą traktowane jako przychody z kapitałów pieniężnych, nie zaś jako przychody z prowadzonej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 25 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Ponadto uzyskiwanie przychodów, zaliczanych do źródła wynikającego z art. 10 ust. 1 pkt 3 nie jest zaś równoznaczne z prowadzeniem przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej, co potwierdza stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w wyroku z dnia 17 kwietnia 2018 r. sygn. akt: I SA/Gd 267/18, wskazując, iż „Odrębność spółki komandytowej, jako podmiotu cechującego się odrębną podmiotowością prawną, ma istotne znaczenie przy ocenie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku. Porównując te regulacje, z przytoczoną wyżej definicją»działalności gospodarczej« w updof należy uznać, że podmiotem prowadzącym działalność jest co do zasady spółka. Ona, bowiem prowadzi działalność, – czyli nabywa prawa – we własnym imieniu. To uzasadnia skonstruowanie przyjętej w art. 5b ust. 2 updof fikcji prawnej, polegającej na tym, że przychody spółki w całości podlegają podziałowi pomiędzy wspólników i są przez nich opodatkowanie. Wbrew jednak stanowisku organu nie oznacza to automatycznie, że wspólnicy »prowadzą działalność gospodarczą«. Jedynie ich przychody uznaje się za pochodzące z działalności gospodarczej. Działalność ta jest jednak nadal prowadzona przez spółkę we własnym imieniu a nie przez wspólników. Natomiast gdyby uznać, że prowadzącymi działalność gospodarczą są wspólnicy, regulacja art. 5b ust. 2 byłaby zbędna”.

W wyroku z 30 lipca 2020 r., sygn. II FSK 3407/18 Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że „Spółka komandytowa jest spółką handlową osobową, w rozumieniu art. 1 § 2 i art. 4 pkt 1 k.s.h. Spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. Co istotne prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą (art. 8 § 1 i § 2 k.s.h.). Oznacza to, że warunkiem istnienia spółki osobowej jest prowadzenie przedsiębiorstwa we własnym imieniu, a tym samym, że jest ona obecnie jednostką organizacyjną wyposażoną w zdolność prawną, w rozumieniu art. 331 Kodeksu cywilnego i przedsiębiorcą, zgodnie z art. 431 Kodeksu cywilnego (por. A. Kidyba, Komentarz aktualizowany do art. 1-300 Kodeksu spółek handlowych, LEX/el 2019, komentarze do art. 8 i 102 k.s.h.). W odniesieniu do spółki komandytowej potwierdzenie tej tezy stanowi art. 102 K.s.h, definiujący tę spółkę jako spółkę osobową mającą na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona. To spółka komandytowa zatem, a nie jej wspólnicy, jest przedsiębiorcą (w myśl art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej – tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 2168, obowiązującej w dacie złożenia wniosku przez skarżącego i wydania interpretacji, tak samo stanowi art. 4 ust. 1 i 2 obowiązującej ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców – Dz. U. z 2019 r. poz. 1292) i to ona we własnym imieniu prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą. Analizując warunek opodatkowania kartą podatkową uregulowany w art. 25 ust. 1 pkt 4 u.z.p.d. stwierdzić należy, że określa on przesłankę negatywną. Prowadzenie przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej, innej niż wymieniona w art. 23 u.z.p.d. wyłącza możliwość opodatkowania w tej formie. Przepis wskazuje przy tym, co należy podkreślić, na prowadzenie działalności gospodarczej przez podatnika, a nie na uzyskiwanie przez niego przychodów, zaliczanych do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Uzyskiwanie przychodów, zaliczanych do tego ostatniego źródła nie jest zaś równoznaczne z prowadzeniem przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej, jak twierdzi Sąd pierwszej instancji i organ interpretacyjny. (…) Reasumując stwierdzić należy, że skarżący nie utraci prawa do opłacania podatku w formie karty podatkowej z tytułu prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej (wymienionej w art. 23 u.z.p.d.) z powodu uzyskiwania przychodu z udziału w spółce komandytowej. Uzyskiwanie przychodu z udziału w spółce komandytowej przez stronę jako komandytariusza nie jest bowiem równoznaczne z prowadzeniem innej pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 25 ust. 1 pkt 4 u.z.p.d.”.

Teza ta – mimo że zapadła na tle sytuacji komandytariusza – opiera się na ogólniejszym założeniu: spółka osobowa jest podmiotem prowadzącym działalność, natomiast wspólnik jest podmiotem osiągającym przychód z udziału w tej działalności.

W aktualnym stanie prawnym, gdy dodatkowo przychód wspólnika ze spółki komandytowej jest klasyfikowany jako przychód z udziału w zyskach osób prawnych, argumentacja ta jest jeszcze silniejsza na korzyść tezy, że uczestnictwo w spółce komandytowej nie jest „inną pozarolniczą działalnością gospodarczą” w rozumieniu art. 25 ust. 1 pkt 4 ustawy o ryczałcie.

W podobnym tonie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 stycznia 2021 r. sygn. akt: II FSK 2683/18 „Tymczasem w art. 25 ust. 1 pkt 4 ustawy ustawodawca jako przesłankę negatywną opodatkowania w tej formie wskazał prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej. Nie jest przesłanką negatywną osiąganie przychodów ze źródła z art. 10 ust. 1 pkt 3 updof. Ustawodawca, jak wynika choćby z art. 5b ust. 2 updof, nie utożsamia osiągania przychodów ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza z prowadzeniem tej działalności. Uzyskanie przychodów z udziału w spółce osobowej nie wyłącza zatem możliwości opodatkowania kartą podatkową”.

Analogiczne stanowisko NSA zajął w wyroku z 11 kwietnia 2019 r., sygn. II FSK 173/19 „Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że Skarżący nie utracił prawa do opłacania podatku w formie karty podatkowej z tytułu prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej (wymienionej w art. 23 u.p.z.) z powodu uzyskiwania przychodu z udziału w spółce komandytowej. Uzyskiwanie przychodu z udziału w spółce komandytowej nie jest równoznaczne z prowadzeniem innej pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 25 ust. 1 pkt 4 u.p.z.”. Linia orzecznicza NSA znalazła odzwierciedlenie w nowszych interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

W interpretacji indywidualnej z 9 sierpnia 2021 r., sygn. 0114-KDWP.4011.180.2021.1.MG, dotyczącej lekarza prowadzącego indywidualną praktykę lekarską, organ potwierdził możliwość opodatkowania przychodów z tej praktyki w formie karty podatkowej, mimo że Wnioskodawca:

·był komandytariuszem w spółce komandytowej,

·jednocześnie był wspólnikiem i prezesem zarządu spółki z o.o. będącej komplementariuszem tej spółki.

Dyrektor KIS uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe i potwierdził możliwość opodatkowania przychodów z działalności lekarskiej w formie karty podatkowej (przy spełnieniu pozostałych warunków ustawowych). W praktyce oznacza to, że organ zaakceptował sytuację, w której:

·lekarz opodatkowuje dochody z indywidualnej praktyki lekarskiej kartą podatkową,

·równolegle jest wspólnikiem spółki komandytowej oraz pełni funkcję w organie komplementariusza,

a mimo to nie dochodzi – w ocenie organu – do naruszenia warunku z art. 25 ust. 1 pkt 4 ustawy o ryczałcie. To rozstrzygnięcie jest szczególnie istotne dla niniejszej sprawy, ponieważ pokazuje, że organy podatkowe – odwołując się do aktualnej linii orzeczniczej NSA – przestały utożsamiać samo uczestnictwo w spółce komandytowej z prowadzeniem przez lekarza innej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Ponadto w innej interpretacji wydanej w 2021 r. w sprawie lekarza m.in. 0112-KDIL2-2.4011.597.2021.2.AA Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej wskazuje, że: „Zatem w odniesieniu do osób fizycznych będących udziałowcami sp. z o.o. i wspólnikami w spółce komandytowej podlegającej przepisom ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dochód wspólników zalicza się do dochodów (przychodów) z udziału w zyskach osób prawnych, jako jeden z rodzajów dochodów z kapitałów pieniężnych”.

W odniesieniu z kolei do pytania Wnioskodawcy o osiągane wynagrodzenia wspólnika za prowadzenie spraw spółki, przychody te, wymienione w art. 20 ust. 1 updof, uznane są zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 updof za przychody z innych źródeł. Są to zatem źródła przychodów odrębne od źródeł przychodów z działalności gospodarczej, które wymienione zostały w art. 10 ust. 1 pkt 3 uopdof. Nie stanowią zatem przesłanki negatywnej wskazanej w art. 25 ust.1 pkt 4 ustawy.

W niniejszej sprawie Wnioskodawca ma zostać komplementariuszem spółki komandytowej.

Komplementariusz odpowiada za zobowiązania spółki bez ograniczenia i co do zasady prowadzi jej sprawy (art. 102 i nast. Kodeksu spółek handlowych). Nie zmienia to jednak następujących faktów:

1.Podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą pozostaje spółka komandytowa jako jednostka organizacyjna.

2.Przychody Wnioskodawcy z tytułu udziału w zyskach spółki komandytowej są – w świetle updof – przychodami z udziału w zyskach osób prawnych, opodatkowanymi na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 30a ust. 6a updof, a nie przychodami z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Skoro więc:

·ustawa wymaga, aby podatnik nie prowadził innej pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 25 ust. 1 pkt 4),

·a przychody komplementariusza ze spółki komandytowej – w obecnym stanie prawnym – nie są kwalifikowane jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, to samo uczestnictwo Wnioskodawcy w spółce komandytowej jako komplementariusza nie narusza warunku z art. 25 ust. 1 pkt 4 ustawy.

W ocenie Wnioskodawcy nie zmienia tego również fakt, że komplementariusz prowadzi sprawy spółki. Prowadzenie spraw spółki komandytowej (w tym reprezentacja spółki) jest elementem funkcji wspólnika w strukturze spółki osobowej, a nie „odrębną pozarolniczą działalnością gospodarczą” prowadzoną przez tego wspólnika obok własnej działalności (praktyki lekarskiej dentystycznej). Spółka komandytowa pozostaje samodzielnym przedsiębiorcą, a przychody wspólnika z tytułu udziału w zyskach spółki są – w obecnym reżimie podatkowym – traktowane jak przychody z udziału w zyskach osób prawnych.

W świetle powyższego Wnioskodawca stoi na stanowisku, że samo przystąpienie do spółki komandytowej w charakterze komplementariusza oraz uzyskiwanie przychodów z tytułu udziału w zysku tej spółki nie stanowi „prowadzenia innej pozarolniczej działalności gospodarczej” w rozumieniu art. 25 ust. 1 pkt 4 ustawy i nie powoduje utraty prawa do opodatkowania dochodów z indywidualnej praktyki dentystycznej, o ile nadal są spełnione pozostałe ustawowe warunki stosowania tej formy opodatkowania.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Przy czym w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Stosownie do art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.163 ze zm.):

Zgodnie art. 23 ust. 1 pkt 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

„Tabelą” jest załącznik nr 3 do ustawy. Część VIII tabeli to „Świadczenie usług w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego”, gdzie w pkt 1 zarówno lekarz, jak i lekarz dentysta zostali wskazani jako świadczący usługi w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego.

Na podstawie pkt 3 objaśnień do tego załącznika:

Stosownie do art. 25 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Z ww. przepisów jednoznacznie wynika, że jedną z przesłanek wyłączających z możliwości opodatkowania w formie karty podatkowej jest prowadzenie, poza jednym z rodzajów działalności wymienionej w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, innej pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 25 ust. 1 pkt 4 tej ustawy).

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że od 2008 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w formie indywidualnej praktyki stomatologicznej. Działalność polega na osobistym świadczeniu usług w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego. Wskazał Pan, że spełnia warunki do opodatkowania działalności w formie karty podatkowej. Planuje Pan kontynuowanie stosowania opodatkowania w formie karty podatkowej po 31 grudnia 2025 r. Zamierza Pan przystąpić jako wspólnik do spółki komandytowej z siedzibą w Polsce (dalej: Spółka). Będzie Pan w tej Spółce jednym z dwóch komplementariuszy, obok jednego komandytariusza. Spółka będzie prowadzić działalność gospodarczą w zakresie m.in. świadczenia usług stomatologicznych. Z tytułu uczestnictwa w Spółce będzie Pan uprawniony do udziału w zysku Spółki oraz – ewentualnie – do wynagrodzenia za prowadzenie jej spraw, o ile takie wynagrodzenie zostanie przewidziane w umowie spółki.

Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy przystąpienie Pana do Spółki w charakterze komplementariusza oraz uzyskiwanie z tego tytułu przychodów z udziału w zysku Spółki (ewentualnie także wynagrodzenia za prowadzenie jej spraw) spowoduje przez Pana utratę prawa do opodatkowania w formie karty podatkowej z tytułu prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3, 7 i 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W odniesieniu do opodatkowania przychodów z udziału w zysku spółki komandytowej wskazuję, że na podstawie art. 5a pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 5a pkt 28 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ponadto, w myśl art. 5a pkt 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W związku z wejściem w życie 1 stycznia 2021 r. przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123; dalej: ustawa zmieniająca) – spółki komandytowe uzyskały status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych w terminie – 1 stycznia 2021 r. lub 1 maja 2021 r.

Spółki komandytowe stały się odrębnymi, samodzielnymi podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Innymi słowy spółka komandytowa przestała być spółką transparentną podatkowo. W konsekwencji, działalność prowadzona przez spółkę komandytową nie może być traktowana jak działalność prowadzona przez wspólnika. Natomiast wspólnicy tych spółek będący osobami fizycznymi uzyskują z tytułu uczestnictwa w tych spółkach przychody z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z uregulowań zawartych w art. 24 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Jak stanowi art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym:

Zatem wspólnik spółki komandytowej będący osobą fizyczną uzyskuje z tytułu uczestnictwa w tej spółce przychody z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie przychody ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza.

W odniesieniu do opodatkowania wynagrodzenia komplementariusza za prowadzenie spraw spółki komandytowej wskazuję, że zgodnie z art. 102 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.):

Stosownie do art. 117 Kodeksu spółek handlowych:

Komplementariusz jest zatem, co do zasady, przedstawicielem ustawowym spółki komandytowej i ma obowiązek reprezentowania spółki.

Z kolei art. 121 § 1 Kodeksu spółek handlowych stanowi, że:

W myśl art. 103 § 1 Kodeksu spółek handlowych:

Dlatego też wskuję na art. 39 § 1 Kodeksu spółek handlowych, zgodnie z którym:

Ponadto w myśl art. 46 Kodeksu spółek handlowych, mającym zastosowanie do spółki komandytowej, w związku z art. 103 tego Kodeksu:

Jednak, z uwagi na art. 37 Kodeksu spółek handlowych:

Umowa spółki komandytowej może zatem stanowić inaczej i wówczas mają zastosowanie postanowienia zawarte w tej umowie. Tym samym przepisy Kodeksu spółek handlowych dopuszczają możliwość wypłaty wynagrodzenia za prowadzenie spraw spółki komandytowej, jeśli zostanie to uregulowane w umowie tej spółki.

Jak już wskazałem, na mocy art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłami przychodów są m.in. inne źródła.

Natomiast stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zwrot „w szczególności” użyty w zacytowanej w zdaniu poprzednim regulacji oznacza, że ustawodawca jedynie przykładowo wskazał, jakie przychody należy zaliczyć do przychodów z innych źródeł. Katalog ten nie jest więc zamknięty. Oznacza to, że do „innych źródeł” należy zakwalifikować wszelkie przychody, których nie można zaliczyć do któregokolwiek z pozostałych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem przychody osiągane przez wspólnika pełniącego funkcję komplementariusza spółki komandytowej z tytułu wynagrodzenia za prowadzenie spraw tej spółki, wypłaconego na podstawie umowy spółki komandytowej należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł, zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W odniesieniu do przedstawionego przez Pana opisu zdarzenia przyszłego stwierdzam tym samym, że wyodrębnienie w katalogu źródeł przychodów – przy jednoczesnym zdefiniowaniu na użytek tej ustawy pojęcia pozarolniczej działalności gospodarczej – nie pozostawia wątpliwości, że przychody (dochody), które zamierza Pan osiągać w związku z posiadaniem udziałów i otrzymywaniem wynagrodzenia za prowadzenie spraw Spółki (przewidziane w umowie Spółki) zaliczyć należy do źródła przychodów odrębnego od źródła „pozarolnicza działalność gospodarcza”.

Stąd na podstawie przedstawionych wyżej przepisów, działając jako komplementariusz Spółki, uzyskując przychody z udziału w zysku Spółki oraz wynagrodzenie za prowadzenie jej spraw przewidzianego w umowie Spółki, zachowa Pan prawo rozliczenia swoich przychodów z jednoosobowej działalności gospodarczej w formie karty podatkowej.

Podsumowanie: przystąpienie Pana do Spółki w charakterze komplementariusza oraz uzyskiwanie z tego tytułu przychodów z udziału w zysku Spółki (ewentualnie także wynagrodzenia za prowadzenie jej spraw) nie spowoduje utraty prawa do opodatkowania w formie karty podatkowej prowadzonej przez Pana jednoosobowej działalności gospodarczej.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ponadto w odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.

Ponadto wskazuję, że powołane we wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedstawionej przez Pana kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, stwierdzam, że tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w tym postępowaniu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.