Interpretacja indywidualna z dnia 27 lutego 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.738.2025.2.DT

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

·nieprawidłowe – w części dotyczącej możliwości odliczenia przez Panią ulgi prorodzinnej za 2025 r. w całości oraz

·prawidłowe – w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 21 stycznia 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Pani małżeństwo zostało rozwiązane przez rozwód 15 stycznia 2025 r. bez orzekania o winie. W wyroku wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnią córką powierzono obojgu rodzicom, ustalając miejsce zamieszkania dziecka przy Pani. Obie strony – Pani i ojciec dziecka – zostały zobowiązane do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania małoletniej córki. Od ojca dziecka zostały zasądzone na rzecz małoletniej alimenty w wysokości 1.800 zł miesięcznie.

Ojciec dziecka ma ustalone kontakty w następującym rozkładzie:

–w każdy pierwszy i trzeci weekend miesiąca, poczynając od piątku od odebrania dziecka z placówki edukacyjnej lub od godz. 16:00, do niedzieli do godz. 19:00,

–w każdy drugi i czwarty tydzień miesiąca, od środy od odebrania dziecka z placówki edukacyjnej lub od godz. 16:00, do czwartku do godz. 19:00,

–w każdy pierwszy i trzeci tydzień miesiąca, od wtorku od odebrania dziecka z placówki edukacyjnej lub od godz. 16:00, do środy do godz. 9:00,

–w latach parzystych – w pierwszym tygodniu ferii zimowych, od soboty od godz. 10:00, do kolejnej soboty do godz. 18:00,

–w latach nieparzystych – w drugim tygodniu ferii zimowych, od niedzieli od godz. 16:00, do następnej niedzieli do godz. 16:00,

–w okresie wakacji letnich – od 1 lipca od godz. 10:00, do 15 lipca do godz. 20:00 i od 1 sierpnia od godz. 10:00, do dnia 15 sierpnia do godz. 20:00,

–w okresie Świąt Wielkanocnych – w latach parzystych od Wielkiego Piątku od godz. 17:00, do Wielkiej Niedzieli do godz. 14:00, zaś w latach nieparzystych od Niedzieli Wielkanocnej od godz. 13:00, do Wielkiego Poniedziałku do godz. 19:00,

-w okresie Świąt Bożego Narodzenia – w latach parzystych od Wigilii od godz. 16:00, do 25 grudnia do godz. 18:00, zaś w latach nieparzystych od dnia 25 grudnia od godz. 16:00, do 26 grudnia do godz. 19:00,

-w co drugim roku poczynając od 2025 r. od 31 grudnia od godz. 10:00, do 1 stycznia do godz. 20:00,

-w latach parzystych w dniu urodzin dziecka od odebrania dziecka z placówki edukacyjnej lub od godz. 16:00, do odprowadzenia dziecka do placówki edukacyjnej lub do godz. 9:00.

Wszystkie kontakty odbywają się według następujących reguł: poza miejscem zamieszkania dziecka, bez Pani obecności, ze zobowiązaniem ojca do odebrania małoletniej z jej miejsca zamieszkania lub placówki edukacyjnej i odwiezienia jej do placówki edukacyjnej lub miejsca zamieszkania po zakończonym kontakcie, ze zobowiązaniem Pani do przygotowania małoletniej na kontakty i wydania dziecka ojcu.

Pani małoletnia córka posiada orzeczenie o niepełnosprawności ważne do 30 września 2027 r. Wszelkie konieczne terapie dla dziecka (...) są organizowane i opłacane przez Panią. Jeśli (...) odbywa się w trakcie kontaktów dziecka z ojcem, to ojciec zawozi dziecko na terapię. Wszelkie wizyty lekarskie pediatryczne, a także specjalistyczne (...) są umawiane i organizowane przez Panią. To Pani uczęszcza na te wizyty z dzieckiem. Zaopatruje Pani dziecko we wszelkie potrzeby np. odzieżowe (ubrania, buty) i przekazuje je Pani ojcu (ojciec nie kupuje dziecku ubrań). Decyzje dotyczące wyboru placówki edukacyjnej dla małoletniej także są podejmowane przez Panią. Wskazuje Pani, że ojciec dziecka nie interesuje się tą kwestią.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

Wyrok rozwodowy, o którym mowa we wniosku uprawomocnił się 22 stycznia 2025 r. i od tego czasu pozostaje Pani rozwódką.

W 2025 r. podlegała, a w latach następnych będzie Pani podlegać, nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto, wskazała Pani, że uzyskuje Pani dochody z tytułu umowy o pracę.

Pani córka urodziła się 17 grudnia 2019 r.

Dokument potwierdzający niepełnosprawność Pani córki został wystawiony 27 września 2024 r. przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności (...). Niepełnosprawność Pani córki datuje się od czwartego roku życia.

Potwierdziła Pani, że w 2025 r. samotnie wychowywała Pani córkę. Stan ten będzie trwał także w latach kolejnych.

W 2025 r. i w latach kolejnych zarówno Pani, jak i ojciec dziecka posiadali/posiadać będą nieograniczoną władzę rodzicielską. Potwierdziła Pani, że władzę tę wykonywała/będzie wykonywać zarówno Pani, jak i ojciec dziecka.

Zaprzeczyła Pani, aby:

·w 2025 r. i w latach kolejnych była/miała być Pani matką dla innego dziecka, które wychowywała/wychowywałaby Pani wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym;

·w 2025 r. lub w latach kolejnych Pani dziecko było/miało być na podstawie orzeczenia sądu umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;

·w okresie, którego dotyczy wniosek, Pani dziecko wstąpiło/miało wstąpić w związek małżeński;

·pomiędzy Panią, a ojcem dziecka doszło, miało dojść do porozumienia co do sposobu podziału ulgi prorodzinnej za 2025 r. i za lata kolejne;

•w 2025 r. lub w latach kolejnych miały/miały mieć do Pani lub do Pani dziecka zastosowanie przepisy: art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń oraz z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Wskazała Pani, że w 2025 r. i w latach kolejnych miejsce zamieszkania Pani dziecka było/będzie w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego u Pani, tj. miejsce zamieszkania dziecka nie było/nie będzie takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców. Doprecyzowała Pani jednak, że podczas trwania małżeństwa dziecko mieszkało wspólnie z rodzicami, a po rozwodzie miejsce zamieszkania Pani córki jest przy Pani (także w okresie od wydania wyroku do jego uprawomocnienia).

Pytania

Czy może rozliczyć się Pani za 2025 r. i lata kolejne jako rodzic samotnie wychowujący dziecko?

Czy może Pani odliczyć ulgę na dziecko za 2025 r. i lata kolejne w całości?

Pani stanowisko w sprawie

Wskazała Pani, że może się Pani rozliczyć za 2025 r. i lata kolejne jako rodzic samotnie wychowujący dziecko.

Wskazała Pani, że może Pani odliczyć ulgę na dziecko za 2025 r. i lata kolejne w całości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe w części dotyczącej możliwości odliczenia przez Panią ulgi prorodzinnej za 2025 r. w całości oraz prawidłowe w pozostałym zakresie.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z wniosku wynika w szczególności, że wyrok rozwodowy pomiędzy Panią i Pani byłym mężem zapadł 15 stycznia 2025 r. i uprawomocnił się 22 stycznia 2025 r. Od tego czasu pozostaje Pani rozwódką. Wyrok rozwodowy zapadł bez orzekania o winie, a władza rodzicielska nad małoletnią córką została powierzona obojgu rodzicom. Z treści wniosku wynika, że w okresie, którego dotyczy wniosek władza rodzicielska przysługuje zarówno Pani, jak i Pani byłemu mężowi. Oboje Państwo wykonywali i będą wykonywać władzę rodzicielską w stosunku do córki. Wskazała Pani także, że córka w 2025 r. i w latach kolejnych miała/będzie mieć miejsce zamieszkania przy Pani. Wyjątkiem jest okres, kiedy w trakcie trwania małżeństwa, Pani córka mieszkała wspólnie z rodzicami. Podkreśla Pani, że od wydania wyroku, tj. od 15 stycznia 2025 r., miejsce zamieszkania córki jest przy Pani.

Samotnie wychowywała Pani córkę w 2025 r., a w latach kolejnych ten stan będzie nadal trwał. Ojciec dziecka realizuje kontakty z córką w ściśle określonych terminach oraz został zobowiązany do płacenia alimentów na rzecz małoletniej.

Pani córka posiada orzeczenie o niepełnosprawności, które zostało wystawione 27 września 2024 r. i obowiązuje do 30 września 2027 r. Podkreśla Pani, że to na Pani spoczywają obowiązki związane z opieką nad córką. We wniosku wskazała Pani, że wszelkie konieczne terapie dla dziecka są organizowane i opłacane przez Panią. Podobnie wizyty lekarskie pediatryczne, a także specjalistyczne są umawiane i organizowane przez Panią. To Pani uczęszcza na te wizyty z dzieckiem. Zaopatruje Pani dziecko we wszelkie potrzeby np. odzieżowe. Decyzje dotyczące wyboru placówki edukacyjnej dla małoletniej także są podejmowane przez Panią.

W okresie, którego dotyczy wniosek podlegała/podlegać będzie Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Rzeczypospolitej Polsce, uzyskuje Pani dochód z tytułu umowy o pracę oraz nie miały/nie będą mieć do Pani ani Pani dziecka zastosowania przepisy art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto w okresie, którego dotyczy wniosek nie była/nie będzie Pani matką ani opiekunką prawną dla innego dziecka, niż córka, o której mowa we wniosku.

Preferencyjne rozliczenie jako osoba samotnie wychowująca dzieci

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)małoletnie,

2)pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

-podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

W świetle zaś art. 6 ust. 4f powoływanej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576).

W myśl art. 6 ust. 8 tej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)stosuje przepisy:

a)art. 30c lub

a)ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2025 r. i lata kolejne dla osoby samotnie wychowującej dziecko podkreślić należy, że wszystkie preferencje, ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania.

Odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Oznacza to, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej. Stąd też, aby skorzystać z preferencji podatkowej, w tym tej przewidzianej dla osób samotnie wychowujących dzieci, konieczne jest spełnienie wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Preferencja ta obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymieniają enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie. Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje – dla potrzeb jej wykładni i stosowania – samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować – wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie». Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, przez osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w przytoczonych na wstępie przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy niewątpliwie rozumieć osobę, która faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dziecka. W sytuacji, gdy dziecko zamieszkując wraz z jednym rodzicem, pozostaje pod jego stałą, codzienną opieką, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem w trakcie ustalonych kontaktów, status samotnego rodzica ma ten, przy którym dziecko zamieszkuje i który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzam, że spełnia Pani warunki określone w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie nie mają do Pani zastosowania wyłączenia wskazane w art. 6 ust. 4f i ust. 8 tej ustawy. Oznacza to, że za 2025 r. i lata kolejne będzie mogła Pani dokonać rozliczenia w preferencyjny sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, o którym mowa w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ulga prorodzinna

Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1)wykonywał władzę rodzicielską;

2)pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;

3)sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Stosownie do art. 27f ust. 2 ww. ustawy:

Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

1)jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:

a)pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,

b)niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;

2)dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko;

3)trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:

a)92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,

b)166,67 zł na trzecie dziecko,

c)225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

W świetle art. 27f ust. 2a omawianej ustawy:

Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.

Art. 27f ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

a)na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;

b)wstąpiło w związek małżeński.

Na mocy art. 27f ust. 2e ww. ustawy:

Limity dochodów określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczą podatnika i jego małżonka, którzy wykonywali władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o których mowa w art. 26 ust. 7d.

Z art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.

Zgodnie z art. 27f ust. 4 tej ustawy:

Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

Stosownie zaś do art. 26 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071):

§ 1. Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.

§ 2. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.

W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1)odpis aktu urodzenia dziecka;

2)zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;

3)odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;

4)zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Stosownie do art. 27f ust. 7 ww. ustawy:

Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.

Z literalnego brzmienia art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na małoletnie dziecko jest wykonywanie w stosunku do tego dziecka władzy rodzicielskiej. Wobec tego, zasadnym jest odniesienie się do ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).

Z art. 92 ww. ustawy wynika, że:

Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.

Zgodnie z art. 93 § 1 ww. ustawy:

Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.

Stosownie do art. 95 § 1 ww. ustawy:

Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw.

W myśl art. 97 § 1 przytoczonego Kodeksu:

Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania.

Podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Jak wynika z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską. Wobec tego samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie, czyli wykonywanie wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne. Przy czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.

Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy zatem odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka.

Natomiast stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwotę obliczoną zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, rodzice mogą odliczyć od podatku:

a)w dowolnej proporcji przez nich ustalonej,

b)w równych częściach w przypadku braku porozumienia między rodzicami, którzy:

-zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub

-gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim.

W przypadkach innych niż wyżej wymienione, odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

W świetle przedstawionego zdarzenia oraz zacytowanych wyżej przepisów prawa uznać należy, że skoro w okresie, którego dotyczy wniosek, oboje rodzice wykonywali/będą wykonywać władzę rodzicielską, to również oboje będą uprawnieni do odliczenia ulgi prorodzinnej. Należy jednakże mieć na uwadze fakt, że od daty wydania wyroku rozwodowego (15 stycznia 2025 r.) małoletnia córka ma miejsce zamieszkania przy Pani, zaś w Państwa przypadku nie doszło i nie dojdzie do porozumienia w sprawie podziału ulgi.

Zważywszy więc na to, że w styczniu 2025 r. miejsce zamieszkania dziecka było takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, to kwotę ulgi prorodzinnej za ten miesiąc – zgodnie z art. 27f ust. 4 zdanie trzecie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – podatnicy (rodzice) odliczają w częściach równych.

Odnosząc się natomiast do możliwości odliczenia przez Panią ulgi prorodzinnej od lutego 2025 r., mając na uwadze, że nie zawarła Pani porozumienia z ojcem dziecka co do sposobu podziału ulgi, a miejsce zamieszkania Pani małoletniej córki, było – w rozumieniu Kodeksu cywilnego – u Pani, co oznacza, że miejsce zamieszkania dziecka nie było takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, to przysługuje Pani prawo do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w pełnej wysokości, tj. 100% kwoty ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za miesiące od lutego do grudnia 2025 r. i lata następne. Do Pani sytuacji, przy założeniu braku porozumienia pomiędzy rodzicami co do sposobu podziału ulgi prorodzinnej, od lutego 2025 r. ma zastosowanie zdanie czwarte przepisu art. 27f ust. 4 omawianej ustawy, zgodnie z którym, w przypadkach innych niż wyżej wymienione odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy Kodeks cywilny.

Reasumując, do odliczenia pełnej kwoty ulgi prorodzinnej na małoletnią córkę będzie Pani uprawniona w latach kolejnych. W przypadku 2025 r., odliczenie pełnej kwoty ulgi przysługuje Pani począwszy od lutego tego roku, gdyż we wskazanym wyżej okresie stycznia 2025 r. córka zamieszkiwała wspólnie z obojgiem rodziców pozostających w związku małżeńskim.

Ponadto, z uwagi na orzeczenie o niepełnosprawności Pani córki, w latach obowiązywania tego orzeczenia, zgodnie z art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie będzie Pani dotyczyć ograniczenie związane z limitem dochodów określonym w art. 27f ust. 2 pkt 1 tej ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawyz dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawyz dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.