Wyrok SN z dnia 12 lutego 2026 r., sygn. II CSKP 283/25

W przypadku nieważności umowy kredytu hipotecznego denominowanego w CHF, wynikającej z abuzywności klauzul waloryzacyjnych, roszczenie konsumenta o zwrot świadczeń pieniężnych spełnionych na rzecz banku w wykonaniu tej umowy jest niezależne od roszczenia banku o zwrot wypłaconego kapitału i podlega rozliczeniu według teorii dwóch kondykcji (art. 410 § 1 w zw. z art. 405 k.c.). Wyrok TSUE z 19 czerwca 2025 r. (C-396/24, mBank S.A.) nie stanowi podstawy do odstąpienia od zasady prawnej przyjętej w uchwale pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z 25 kwietnia 2024 r. (III CZP 25/22), gdyż dotyczył wyłącznie roszczenia przedsiębiorcy (banku) wobec konsumenta, a nie roszczenia konsumenta wobec banku — zastosowanie teorii dwóch kondykcji po stronie konsumenta jest zgodne z art. 7 ust. 1 dyrektywy 93/13/EWG, jako że wzmacnia, a nie osłabia ochronę konsumenta. Stosowanie teorii salda przez sąd z urzędu, bez zgłoszenia przez bank stosownego zarzutu lub powództwa wzajemnego, narusza art. 321 § 1 k.p.c.

Teza AI