Komentarz do PIT 2026 – Art. 23l

[Przychody i koszty] Przepis art. 23l stanowi, że w odniesieniu do umów używania danego przedmiotu, które nie spełniają wymagań określonych w rozdziale 4a, regulującym sposób rozliczenia podatkowego, czyli nie stanowią umowy leasingu operacyjnego (art. 23b) ani umowy leasingu finansowego (art. 23f) bądź umowy leasingu gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów (według art. 23i) – należy stosować zasady ogólne dotyczące przychodów podatkowych, kosztów uzyskania przychodów (oraz wyłączeń w tym zakresie) dla umów najmu i dzierżawy.

W przypadku braku możliwości zakwalifikowania danej umowy jako umowy leasingu zastosowanie znajdują przepisy art. 11 (w zakresie przychodu), art. 22 (w zakresie wydatków kwalifikowanych jako koszt uzyskania przychodu) oraz art. 23 ustawy o PIT (w zakresie wydatków, które nie mogą zostać zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodu).

Należy pamiętać, że przy kwalifikacji danej umowy nie należy kierować się nazewnictwem zawieranych umów. Każda umowa określona mianem umowy leasingu powinna być przeanalizowana w celu stwierdzenia, czy faktycznie spełnia ona warunki umowy leasingowej w rozumieniu rozdziału 4a ustawy o PIT. Na potrzeby analizy warto wziąć pod uwagę m.in.: status stron umowy, okres, na jaki umowa jest zawarta, przedmiot umowy oraz wysokość wynagrodzenia określonego w umowie.