Interpretacja indywidualna z dnia 13 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.30.2026.4.ŁS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – na wezwania organu – pismami z 13 i 18 lutego 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

W czerwcu 2024 r. Sąd ogłosił Pana upadłość konsumencką. Postępowanie zakończone zostało w czerwcu 2025 r. Urząd skarbowy w 2025 r. odrzucił Panu rozliczenie wspólnie z żoną mówiąc, że ogłoszono upadłość więc nie ma wspólnoty majątkowej, ale to przecież nie jest Państwa wina, że ta upadłość była na Państwa wymuszona. Tak samo nie może się Pan rozliczyć w tym roku, wspólnie z żoną, mimo, że większość czasu według przepisów już mają Państwo wspólność majątkową. Przez cały czas upadłości żyliście Państwo wspólnie. Wspólnie ponosiliście wszystkie konsekwencje. Jesteście dalej wspólną rodziną, wspólnie wynajmujecie mieszkanie, wspólnie wychowujecie dziecko. Dlaczego nie możecie się Państwo rozliczyć wspólnie?

Uzupełnienie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Pana wątpliwości dotyczą roku podatkowego 2024 i 2025.

Pan i Pana żona przez cały rok 2024 i 2025 przebywaliście na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, podlegaliście w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i osiągnęliście dochody opodatkowane według skali podatkowej.

Przez cały rok podatkowy 2024 i 2025 pozostawał Pan w związku małżeńskim z Pana żoną. Związek małżeński został zawarty w Urzędzie Stanu Cywilnego (...) 2006 r. Nie podpisywaliście Państwo nigdy żadnej intercyzy ani rozdzielności. Między Panem a Pana żoną istnieje wciąż i nieprzerwanie faktyczna wspólnota życiowa i gospodarcza.

Upadłość ogłoszona została (...) 2024 r. postanowieniem Sądu Rejonowego (...), sygnatura akt (...), które stało się prawomocne (...) 2024 r. Postępowanie upadłościowe zakończone zostało (...) 2025 r. postanowieniem o sygnaturze akt (...), które stało się prawomocne (...) 2025 r.

Nie prowadził Pan żadnej działalności gospodarczej ani rolnej.

W roku 2024 i 2025 nie miały zastosowania przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Nie było również zastosowania przepisów ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym ani ustawy z 6 lipca 2016 r. o aktywacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Pytanie

Czy w przedstawionym zdarzeniu ma Pan prawo do wspólnego opodatkowania dochodów za 2024 i 2025 r. na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych razem z Pana żoną?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, w przedstawionej sytuacji powinienem mieć Pan prawo do wspólnego opodatkowania dochodów za 2024 i 2025 r.

Celem art. 6 ust. 2 ustawy o PIT jest umożliwienie opodatkowania Panu z Pana żoną, z którą trwale tworzy Pan wspólnotę życiową i ekonomiczną.

W niniejszej sprawie:

·małżeństwo trwało przez cały rok podatkowy,

·istniała faktyczna wspólnota gospodarcza,

·prowadził Pan wspólne gospodarstwo domowe z Pana żoną,

·dochody były wykorzystywane na wspólne potrzeby rodziny,

·wspólnie wychowujecie Państwo dzieci,

·ustrój majątkowy nie został zmieniony z Pana inicjatywy.

Szczególny charakter rozdzielności majątkowej z art. 124 Prawa upadłościowego.

Rozdzielność majątkowa powstała wyłącznie z mocy prawa w związku z ogłoszeniem upadłości konsumenckiej. Ma ona:

·charakter techniczny i ochronny,

·służy zabezpieczeniu interesów wierzycieli,

·nie wynika z Pana decyzji,

·nie oznacza faktycznego rozdzielenia ekonomicznego Pana i Pana żony,

·nie jest to rozdzielność o charakterze trwałym i ustrojowym, lecz konsekwencja proceduralna postępowania upadłościowego.

W Pana ocenie wymóg istnienia wspólności majątkowej przez cały rok podatkowy powinien być interpretowany z uwzględnieniem celu przepisu.

W sytuacji, gdy:

·małżeństwo trwało cały rok,

·istniała realna wspólnota życiowa,

·rozdzielność powstała przymusowo i niezależnie od woli podatników,

·brak jest jakiegokolwiek elementu optymalizacji podatkowej.

odmowa prawa do wspólnego opodatkowania prowadziłaby do nadmiernie formalistycznej wykładni przepisu. Wspólne opodatkowanie – nie ma negatywnego wpływu na interes fiskalny:

·nie wpływa na wysokość dochodu,

·nie zmienia zasad ustalenia masy upadłości,

·nie narusza interesów wierzycieli,

·nie stanowi obejścia prawa podatkowego.

W Pana ocenie skoro małżeństwo trwało przez cały rok podatkowy, istniała faktyczna wspólnota ekonomiczna między Panem a Pana żoną, rozdzielność majątkowa powstała przymusowo i czasowo oraz brak jest ryzyka nadużycia prawa, to powinien mieć Pan prawo do wspólnego opodatkowania z żoną dochodów za 2024 i 2025 r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która została wyrażona w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku.

Na podstawie zaś art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów.

W myśl art. 6 ust. 2 powołanej ustawy:

Małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, pozostający w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej:

1)przez cały rok podatkowy albo

2)od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego – w przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego

–mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot pomniejszających dochód; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków.

Stosownie do art. 6 ust. 2a cytowanej ustawy:

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, może być wyrażony przez jednego z małżonków. Wyrażenie wniosku przez jednego z małżonków traktuje się na równi ze złożeniem przez niego oświadczenia o upoważnieniu go przez jego współmałżonka do złożenia wniosku o łączne opodatkowanie ich dochodów. Oświadczenie to składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.

Z art. 6 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Zasada wyrażona w ust. 2 ma zastosowanie również, jeżeli jeden z małżonków w roku podatkowym nie uzyskał przychodów ze źródeł, z których dochód jest opodatkowany zgodnie z art. 27, lub osiągnął dochody w wysokości niepowodującej obowiązku uiszczenia podatku.

W myśl zaś art. 6 ust. 3a komentowanej ustawy:

Zasady i sposób opodatkowania, o których mowa w ust. 2 i 3, mają zastosowanie również do:

1)małżonków, którzy mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,

2)małżonków, z których jeden podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Rzeczypospolitej Polskiej a drugi ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej

–jeżeli osiągnęli podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przychody w wysokości stanowiącej łącznie co najmniej 75% całkowitego przychodu osiągniętego przez oboje małżonków w danym roku podatkowym i udokumentowali certyfikatem rezydencji miejsce zamieszkania dla celów podatkowych; przepis ust. 8 stosuje się odpowiednio.

Według art. 6 ust. 8 przywołanej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)stosuje przepisy:

a)art. 30c lub

b)ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

–w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Z ww. regulacji wynika, że z wnioskiem o wspólne opodatkowanie dochodów mogą wystąpić małżonkowie, jeżeli spełnią łącznie, określone w art. 6 ust. 2 i 8 cytowanej ustawy, następujące warunki:

·są polskimi rezydentami podatkowymi,

·pozostają w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej:

-przez cały rok podatkowy albo

-od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego, w przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego,

·nie stosują przepisów o 19% podatku liniowym lub przepisów ustawy o ryczałcie (z wyjątkiem dotyczących najmu prywatnego) w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń,

·nie podlegają opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Ustawodawca wprowadzając uprawnienie polegające na możliwości wspólnego rozliczenia się małżonków, wyraźnie określił więc warunki jakie należy spełnić by móc z niego skorzystać. Spełnienie ww. warunków łącznie powoduje możliwość skorzystania z prawa do łącznego opodatkowania dochodów małżonków.

Z analizy opisu zdarzenia wynika w szczególności, że Pan i Pana żona przez cały rok 2024 i 2025 przebywaliście na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, podlegaliście w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i osiągnęliście dochody opodatkowane według skali podatkowej. Przez cały rok podatkowy 2024 i 2025 pozostawał Pan z żoną w związku małżeńskim. Związek małżeński został zawarty (...) 2006 r. Nie podpisywaliście Państwo nigdy żadnej intercyzy ani rozdzielności. Między Panem a Pana żoną istnieje wciąż i nieprzerwanie faktyczna wspólnota życiowa i gospodarcza. W czerwcu 2024 r. Sąd ogłosił Pana upadłość konsumencką.Upadłości ogłoszona została (...) 2024 r. postanowieniem Sądu Rejonowego (...), sygnatura akt (...), które stało się prawomocne (...) 2024 r. Postępowanie upadłościowe zakończone zostało (...) 2025 r. postanowieniem o sygnaturze akt (...), które stało się prawomocne(...) 2025 r. Nie prowadził Pan żadnej działalności gospodarczej ani rolnej. W roku 2024 i 2025 nie miały zastosowania przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym ani ustawy z 6 lipca 2016 r. o aktywacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Powziął Pan wątpliwość czy za rok 2024 i 2025 ma Pan prawo do wspólnego opodatkowania dochodów, tj. czy może Pan rozliczyć się wspólnie z żoną na zasadach określonych w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Celem wyjaśnienia Pana wątpliwości należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).

Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Stosownie zaś do art. 53 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Rozdzielność majątkowa powstaje z mocy prawa, w razie ubezwłasnowolnienia lub ogłoszenia upadłości jednego z małżonków.

Na mocy art. 53 § 2 ww. Kodeksu:

W razie uchylenia ubezwłasnowolnienia, a także umorzenia, ukończenia lub uchylenia postępowania upadłościowego, między małżonkami powstaje ustawowy ustrój majątkowy.

Ww. przepisy określają sytuacje, w których rozdzielność majątkowa powstaje z mocy prawa, niezależnie od woli małżonków. Ustawodawca wskazuje, że rozdzielność majątkowa powstaje z mocy prawa, w razie ubezwłasnowolnienia lub ogłoszenia upadłości jednego z małżonków. Natomiast w razie uchylenia ubezwłasnowolnienia, a także umorzenia, ukończenia lub uchylenia postępowania upadłościowego, między małżonkami powstaje ustawowy ustrój majątkowy.

Ogłoszenie upadłości jednego z małżonków stanowi jedną z ustawowych przesłanek powstania rozdzielności majątkowej z mocy prawa. Upadłość jest zatem zdarzeniem prawnym, które automatycznie prowadzi do ustania wspólności majątkowej, niezależnie od woli małżonków.

W myśl art. 491¹ ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 794 ze zm.):

Przepisy niniejszego tytułu stosuje się wobec osób fizycznych, których upadłości nie można ogłosić zgodnie z przepisami działu II tytułu I części pierwszej.

Przy czym art. 491² ust. 1 ww. ustawy stanowi, że:

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym tytule przepisy o postępowaniu upadłościowym stosuje się odpowiednio, z tym że przepisów art. 21, art. 25, art. 145, art. 151-155, art. 163, art. 164, art. 168 ust. 1-3 i 5, art. 176 ust. 2, art. 244, art. 245, art. 253-264, art. 307 ust. 1, art. 337-339, art. 343 ust. 1a, art. 346 ust. 2 i art. 347-356 oraz art. 358-366 nie stosuje się. Przepisy art. 13, art. 22a, art. 32 ust. 5, art. 36-40 i art. 43 stosuje się odpowiednio jedynie wówczas, gdy wniosek o ogłoszenie upadłości złożył wyłącznie wierzyciel. Przepis art. 361 stosuje się odpowiednio jedynie wówczas, gdy upadłość została ogłoszona wyłącznie na skutek uwzględnienia wniosku wierzyciela.

Stosownie zaś do art. 124 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe:

Z dniem ogłoszenia upadłości jednego z małżonków powstaje między małżonkami rozdzielność majątkowa, o której mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. z 2020 r. poz. 1359). Jeżeli małżonkowie pozostawali w ustroju wspólności majątkowej, majątek wspólny małżonków wchodzi do masy upadłości, a jego podział jest niedopuszczalny.

Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania prawne – na tle przedstawionego opisu sprawy – stwierdzam, że nie jest Pan uprawniony do rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2024 i 2025 r. na zasadach określonych w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wspólnie z małżonką.

Nie pozostawał Pan wraz z żoną przez cały rok 2024 oraz przez cały rok 2025 we wspólności majątkowej małżeńskiej. Od ogłoszenia Pana upadłości w 2024 r. do momentu ukończenia postępowania upadłościowego w 2025 r. między Panem a Pana żoną istniał ustrój rozdzielności majątkowej. Wobec tego wystąpiła negatywna przesłanka uniemożliwiająca wspólne rozliczenie.

Okoliczność, że rozdzielność majątkowa powstała z mocy prawa w związku z ogłoszeniem upadłości, a między małżonkami nadal istniała faktyczna wspólnota życiowa i gospodarcza, nie ma wpływu na ocenę spełnienia warunków określonych w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten wprost wymaga pozostawania przez małżonków w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej przez cały rok podatkowy – co w Pana sytuacji w 2024 i 2025 r. nie miało miesjca.

Wobec powyższego Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie na wniosek zainteresowanego – co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – niniejsza interpretacja pełni funkcję ochronną jedynie dla Pana, jako występującego z wnioskiem. Nie dotyczy ona natomiast Pana żony, która chcąc uzyskać interpretację indywidualną w swojej sprawie może indywidualnie wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej wydanie, spełniającym wymogi formalne, o których mowa w przepisach Ordynacji podatkowej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.