Interpretacja indywidualna z dnia 16 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDSB1-1.4019.2.2026.2.MCW

Interpretacja indywidualna  – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w zakresie ustalenia czy produkt w postaci kostek lodu wytworzonych z zamrożonej mieszaniny wody z dodatkiem syropów smakowych zawierających cukry lub substancje słodzące, podlega kwalifikacji jako „napój” w rozumieniu art. 12b ust. 1 ustawy  oraz czy są Państwo zobowiązani do uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy,

– jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy przepisów ustawy o zdrowiu publicznym, w zakresie opłaty  od środków spożywczych. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z dnia  19 lutego 2026 r. (data wpływu 19 lutego 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

(…) Na zlecenie (…) kontrahenta, (…) wytwarza (…), lód w kostkach z dodatkiem syropów smakowych, tj.:

(…)

Skład produktu jest uzgodniony z (…) zleceniodawcą produkcji. Wytwarzany przez (…) produkt dostarczany jest wyłącznie (…) kontrahentowi, który wprowadza go na rynek  w (…). Produkt przeznaczony jest wyłącznie na rynek (…) i nie jest sprzedawany konsumentom na terytorium Polski.

(…)

Produkt jest sprzedawany w postaci zamrożonych kostek lodu, które służą do chłodzenia napojów. Produkt nie może być sprzedawany w postaci rozmrożonej; rozmrożenie w łańcuchu dostaw skutkuje uznaniem produktu za nienadający się do spożycia i jego wycofaniem z dystrybucji.

(…)

Pytania

1.Czy produkt w postaci kostek lodu wytworzonych z zamrożonej mieszaniny wody z dodatkiem syropów smakowych zawierających cukry lub substancje słodzące, podlega kwalifikacji jako „napój” w rozumieniu art. 12b ust. 1 ustawy o zdrowiu publicznym;

2.Czy (…) jest zobowiązana do uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy o zdrowiu publicznym (tzw. „opłata cukrowa”)?

Państwa stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)

W ocenie (…):

1) produkt w postaci kostek lodu wytworzonych z zamrożonej mieszaniny wody z dodatkiem syropów smakowych zawierających cukry lub substancje słodzące nie podlega kwalifikacji  jako „napój” w rozumieniu art. 12b ust. 1 ustawy o zdrowiu publicznym,

2) (…). nie jest zobowiązana do uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy o zdrowiu publicznym (tzw. „opłaty cukrowej”).

Kluczowe motywy przemawiające za takim wnioskiem są następujące:

1. W ocenie (…), wytwarzane produkty nie stanowią „napoju” w rozumieniu ustawy o zdrowiu publicznym.

2. Dodatkowo, z uwagi na dystrybucję produktu wyłącznie na rynku (…), nie dochodzi  do „wprowadzenia na rynek krajowy”, co jest istotne z perspektywy zakresu art. 12a ust. 1 ustawy  o zdrowiu publicznym (dalej jako „u.z.p.”). Ewentualnym podmiotem odpowiedzialnym do uiszczenia opłaty cukrowej byłby podmiot (…), na którego zlecenie (…) produkuje lód smakowy  w kostkach, nie zaś (…), jednak (…) zleceniodawca nie wprowadza ww. produktu na rynek w Polsce.

Powyższe motywy rozwinięto poniżej.

Pojęcie „napoju” w ustawie o zdrowiu publicznym

Zgodnie z art. 12b ust. 1 u.z.p.: „za napój, o którym mowa w art. 12a ust. 1, uważa się wyrób  w postaci napoju oraz syrop będący środkiem spożywczym, ujęty w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów  i Usług w klasach 10.32 i 10.89 oraz w dziale 11, w którego składzie znajduje się co najmniej jedna  z substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1, z wyłączeniem substancji występujących w nich naturalnie”.

Analizowany produkt, choć stanowi środek spożywczy zawierający cukry lub substancje słodzące  (tj. substancje, o których mowa w art. 12a ust. 1 u.z.p.), nie posiada cech napoju ani syropu  w rozumieniu ustawy o zdrowiu publicznym. Wyrób ma postać stałą (w takiej formie  jest dystrybuowany i jako taki stanowi dodatek do napojów). Produkt (kostki lodu) to produkt głęboko mrożony, zasadniczo także w momencie użycia omawianych kostek lodu do schłodzenia napoju produkt ma postać stałą. Ewentualne upłynnienie (rozmrożenie) mogłoby nastąpić wyłącznie w przypadku długotrwałego przerwania łańcucha chłodniczego (w przypadku rozmrożenia na skutek przechowywania produktu w warunkach niezgodnych ze specyfikacją, produkt podlega wycofaniu  z obrotu). W odróżnieniu od syropu, który sam w sobie stanowi skoncentrowany produkt przeznaczony do nadawania napojom ich zasadniczego charakteru smakowego, kostki lodu  – nawet wzbogacone o komponent smakowy – pełnią funkcję dodatku sensorycznego.  Ich zastosowanie nie prowadzi do nadania napojowi dominującej cechy, lecz służy jedynie  jego schłodzeniu i nadaniu określonego aromatu. W ocenie (…) nieuprawnione byłoby uznanie,  że produkt taki (a więc smakowe kostki lodu) samodzielnie tworzy napój, lub że może zostać zakwalifikowany jako syrop.

(…)

Abstrahując od tego, że kostki lodu nie przyjmują formy napoju (lecz są dodatkiem do napoju), produkt ten nie jest ujęty w PKWiU w żadnej z ww. klas/ działów. W ocenie Wnioskującego, kostki lodu, które są przedmiotem niniejszego wniosku, nie są więc objęte zakresem definicji „napoju”  w art. 12b ust. 1 ustawy o zdrowiu publicznym.

Zakres „opłaty cukrowej”

Zgodnie z art. 12a ust. 1 ustawy o zdrowiu publicznym, wprowadzanie na rynek krajowy napojów  z dodatkiem:

1) cukrów będących monosacharydami lub disacharydami oraz środków spożywczych zawierających te substancje oraz substancji słodzących, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 16, z późn. zm.), zwanym dalej "rozporządzeniem nr 1333/2008",

2) kofeiny lub tauryny

- podlega opłacie.

Podmiot zobowiązany do uiszczenia opłaty

Podmiotem zobowiązanym do zapłaty opłaty zgodnie z art. 12d ust. 1 u.z.p. jest:

1) podmiot sprzedający napoje do punktów sprzedaży detalicznej albo prowadzący sprzedaż detaliczną napojów w przypadku: producenta, podmiotu nabywającego napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju;

2) zamawiający, w przypadku gdy skład napoju objętego opłatą stanowi element umowy zawartej przez producenta a dotyczącej produkcji tego napoju dla zamawiającego.

Art. 12a ust. 2 u.z.p. wskazuje, że:

„Przez wprowadzenie na rynek krajowy napojów, o których mowa w ust. 1, rozumie się sprzedaż napojów przez podmioty obowiązane do zapłaty opłaty, o których mowa w art. 12d ust. 1,  do pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna oraz sprzedaż detaliczna napojów przez: producenta, podmiot, o którym mowa w art. 12d ust. 1 pkt 2, podmiot nabywający napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju, albo sprzedaż  w przypadku, o którym mowa w art. 12e ust. 3”.

Sprzedaż produktu do podmiotu zagranicznego, który będzie dystrybuował produkt poza Polską,  nie wpisuje się w tak rozumiane wprowadzenia napoju na rynek krajowy. W stanie faktycznym przedstawionym we wniosku nie dochodzi do sprzedaży produktów (…) do punktów sprzedaży detalicznej na terytorium Polski, ani do prowadzenia sprzedaży detalicznej w kraju. Produkty  są wytwarzane wyłącznie na zlecenie (…) kontrahenta i w całości trafiają na rynek (…).

Tym samym, z perspektywy art. 12d ust. 1 pkt 1 u.z.p., (…) (jako wytwórca/ dostawca Produktu do kontrahenta (…)) nie realizuje czynności, z którymi ustawa wiąże obowiązek zapłaty opłaty cukrowej w Polsce. (…)

W związku z powyższym, jedynym teoretycznie możliwym podmiotem zobowiązanym – przy założeniu, że opłata byłaby w ogóle należna – mógłby być zamawiający, o którym mowa  w art. 12d ust. 1 pkt 2 u.z.p.. (…)

W ocenie (…), podmiot zagraniczny, który nie dokonuje sprzedaży napojów na terytorium Polski, ani nie prowadzi tu działalności w zakresie ich dystrybucji, nie może zostać uznany za podmiot zobowiązany do uiszczenia opłaty cukrowej na gruncie ustawy o zdrowiu publicznym. Konstrukcja opłaty, jej cel oraz przepisy dotyczące podmiotów obowiązanych jednoznacznie wskazują,  że obowiązek ten został powiązany wyłącznie z czynnościami i podmiotami funkcjonującymi  w krajowym łańcuchu dostaw.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności oraz analizę przepisów ustawy o zdrowiu publicznym, w ocenie (…) wytwarzany Produkt nie podlega opłacie cukrowej, gdyż nie spełnia ustawowych kryteriów kwalifikacji jako „napój” w rozumieniu art. 12b ust. 1 ustawy o zdrowiu publicznym. Niezależnie jednak od tego, nawet w hipotetycznym założeniu, że produkt mógłby zostać objęty opłatą, (…) nie jest podmiotem zobowiązanym do jej uiszczenia, gdyż nie realizuje żadnej z czynności wskazanych w art. 12d ust. 1 u.z.p. jako kreujących obowiązek zapłaty opłaty cukrowej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku i jego uzupełnieniu w zakresie ustalenia  czy produkt w postaci kostek lodu wytworzonych z zamrożonej mieszaniny wody z dodatkiem syropów smakowych zawierających cukry lub substancje słodzące, podlega kwalifikacji jako „napój” w rozumieniu art. 12b ust. 1 ustawy oraz czy są Państwo zobowiązani do uiszczenia opłaty,  o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy – jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 12a ust. 1 ustawy z 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (Dz. U. z 2026 r.  poz. 149), zwanej dalej ustawą,

Stosownie do art. 12a ust. 2 ustawy:

Natomiast w myśl art. 12b ust. 1 ustawy,

Jak stanowi art. 12e ust. 1 ustawy:

Z opisu stanu faktycznego wynika, że jesteście Państwo polskim producentem lodu w kostkach.  Na zlecenie (…) kontrahenta, wytwarzacie Państwo (…), lód w kostkach z dodatkiem syropów smakowych tj.:

(…)

Wskazali Państwo, że produkt jest sprzedawany w postaci zamrożonych kostek lodu, które służą  do chłodzenia napojów. Produkt nie może być sprzedawany w postaci rozmrożonej,  a jego rozmrożenie w łańcuchu dostaw skutkuje uznaniem produktu za nienadający się do spożycia  i jego wycofaniem z dystrybucji.

Określili Państwo, że lód spożywczy do chłodzenia napojów należy do działu 35 PKWiU  (kod 35.30.21.0 – „Lód, włączając lód do celów chłodniczych innych niż żywnościowe”).

Doprecyzowali Państwo, że produkt dostarczany jest wyłącznie (…) kontrahentowi,  który wprowadza go na rynek w (…), produkt nie jest sprzedawany konsumentom  na terytorium Polski.

Państwa wątpliwość budzi kwestia ustalenia czy produkt w postaci kostek lodu wytworzonych  z zamrożonej mieszaniny wody z dodatkiem syropów smakowych zawierających cukry lub substancje słodzące, podlega kwalifikacji jako „napój” w rozumieniu art. 12b ust. 1 ustawy oraz czy są Państwo zobowiązani do uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy.

Jak wynika z wyżej powołanych przepisów ustawy, opłacie od środków spożywczych podlega wprowadzenie na rynek krajowy napojów ujętych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w klasach 10.32 i 10.89 oraz w dziale 11, w składzie których znajduje się co najmniej jedna z substancji,  o których mowa w art. 12a ust. 1, z wyłączeniem substancji występujących w nich naturalnie.

W rozumieniu pojęcia „napój” równie istotna jest treść art. 1 ust. 1a pkt 1 ustawy,  w którym wskazano, że ustawa określa także zasady ustalania i pobierania opłaty od napojów  z dodatkiem substancji o właściwościach słodzących, o których mowa w art. 12a ust. 1 pkt. 1,  oraz kofeiny lub tauryny w produkcie gotowym do spożycia.

Wyżej wymieniony przepis nie oznacza, że opłacie podlegają wyłącznie produkty gotowe do spożycia, ale że w produkcie gotowym do spożycia muszą być zawarte określone substancje (wskazane  w art. 12a ust. 1 ustawy). W rezultacie za napój w świetle art. 12b ust. 1 ustawy należy uznać  również środki spożywcze przeznaczone do przygotowania napoju do bezpośredniego spożycia dopiero po obróbce np. rozcieńczeniu lub połączeniu z innymi składnikami.

Ponieważ na gruncie ustawy nie zostały zdefiniowane pojęcia „napoju”, „syropu” oraz „środka spożywczego”, ich wyjaśnienia należy szukać w innych regulacjach prawnych czy też definicjach słownikowych.

Z definicji słownikowej wynika, że napój to płyn przeznaczony do picia (por. Słownik Języka Polskiego PWN, https://sjp.pwn.pl/słowniki/napój.html), z kolei syrop to gęsta, lepka ciecz powstała wskutek gotowania wody, soku itp. z dużą ilością cukru (por. Słownik Języka Polskiego PWN, https://sjp.pwn.pl/slowniki/syrop.html).

Zatem opłatą od środków spożywczych objęte są wyłącznie produkty, które mają postać płynną, mieszczą się w klasach 10.32 i 10.89 bądź w dziale 11 PKWiU i zawierają dodatek substancji wskazanych w art. 12a ust. 1 ustawy.

Podsumowując, produkt opisany we wniosku, tj. lód w kostkach, nie jest ujęty w jednej z klas Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wymienionych w przepisach ustawy o zdrowiu publicznym tj. 10.32  i 10.89 oraz w dziale 11, a zatem nie spełnia on definicji napoju wskazanej w art. 12b ust. 1 ustawy. Tym samym nie podlega on przepisom dotyczącym opłaty od środków spożywczych, o których mowa w rozdziale 3A ustawy.

Odnosząc się natomiast do Państwa stanowiska, że nie są Państwo zobowiązani do uiszczenia opłaty od środków spożywczych z tytułu sprzedaży ww. produktu „z uwagi na dystrybucję produktu wyłącznie na rynek (…)”, Organ zauważa, że kwestia dystrybucji pozostaje bez wpływu  na obowiązek uiszczenia opłaty, gdyż przedmiotem Państwa sprzedaży jest produkt, który nie spełnia definicji „napoju” określonej w art. 12b ust. 1 ustawy. Zatem nie są Państwo zobowiązani  do uiszczenia opłaty od środków spożywczych, niezależnie od modelu jego sprzedaży.

W konsekwencji powyższego, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia czy produkt w postaci kostek lodu wytworzonych z zamrożonej mieszaniny wody z dodatkiem syropów smakowych zawierających cukry lub substancje słodzące, podlega kwalifikacji jako „napój” w rozumieniu art. 12b ust. 1 ustawy  oraz czy są Państwo zobowiązani do uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy, należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,  który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama)  z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo  o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej  (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną  (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.