Interpretacja indywidualna z dnia 17 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-3.4010.68.2026.1.MBD
Oddanie środka trwałego w leasing operacyjny na rzecz podmiotu niepowiązanego, na warunkach rynkowych, nie stanowi wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą ani ukrytego zysku, zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o CIT, co wyklucza opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek (CIT estońskim).
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegającą od dnia 1 stycznia 2024 r. opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek, o którym mowa w rozdziale 6b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (tzw. CIT estoński).
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą w szczególności na sprzedaży (…). Działalność ta ma charakter operacyjny i produkcyjno-usługowy.
W dniu 5 maja 2025 r. Zarząd Wnioskodawcy podjął uchwałę o zakupie środka trwałego - (…) - w celu jego odpłatnego, czasowego oddania do używania w ramach leasingu operacyjnego. W uchwale wskazano gospodarczy cel transakcji, jej rynkowy charakter oraz incydentalny, pomocniczy i uzupełniający charakter względem podstawowej działalności gospodarczej Spółki.
W dniu 8 maja 2025 r. Wnioskodawca zawarł umowę leasingu operacyjnego z jednym ze swoich kontrahentów (dalej: „Leasingobiorca”), przedmiot leasingu został wydany Leasingobiorcy w dniu 17 września 2025 r.
Przedmiotem leasingu jest (…).
(…) stanowi specjalistyczne urządzenie technologiczne wykorzystywane w działalności (…).
Urządzenie pozostaje w bezpośrednim związku z działalnością gospodarczą leasingobiorcy, który prowadzi działalność w zakresie (…).
(…) nie jest bezpośrednio wykorzystywany w podstawowej działalności operacyjnej Wnioskodawcy, polegającej na (…), leasing urządzenia pozostaje elementem współpracy gospodarczej pomiędzy Spółką a kontrahentem. Współpraca pomiędzy podmiotami obejmuje w szczególności usługi (…) w ramach podstawowej działalności gospodarczej Spółki.
Zawarcie umowy leasingu stanowi element relacji handlowych pomiędzy podmiotami oraz jest uzasadnione ekonomicznie w kontekście współpracy operacyjnej i rozliczeń wzajemnych usług.
Leasingobiorca nie jest podmiotem powiązanym z Wnioskodawcą ani kapitałowo, ani osobowo w rozumieniu art. 11a ustawy o CIT. Decyzja o nabyciu środka trwałego i oddaniu go w leasing operacyjny została podjęta w celu wzmocnienia współpracy gospodarczej z długoletnim kontrahentem, co pozostaje w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością operacyjną Wnioskodawcy. Współpraca z Leasingobiorcą obejmuje gospodarkę odpadami Wnioskodawcy, w szczególności ich (…), a wzajemne rozliczenia stron często dokonywane są poprzez kompensatę należności. Oddanie (…) w leasing miało na celu usprawnienie procesów (…) u Leasingobiorcy, co pośrednio przynosi korzyść także Wnioskodawcy oraz dodatkowo wzmacnia ich długoletnią współpracę.
Strony utrzymują stabilne relacje biznesowe. Rozliczenia pomiędzy podmiotami dokonywane są poprzez kompensowanie należności wynikających z faktur dokumentujących usługę leasingu z należnościami wynikającymi z usług (…) realizowanych przez kontrahenta. Ewentualna pozostała po kompensacie należność regulowana jest przez kontrahenta.
Umowa leasingu została zawarta na warunkach rynkowych. Spółka posiada środki finansowe umożliwiające realizację inwestycji, natomiast leasing stanowi racjonalną i opłacalną formę finansowania, umożliwiającą jednocześnie efektywne zarządzanie zobowiązaniami handlowymi poprzez kompensatę wzajemnych należności.
(…) został nabyty ze środków własnych Wnioskodawcy i stanowi składnik jego majątku. Zgodnie z postanowieniami umowy leasingu, po zakończeniu okresu leasingu Leasingobiorcy przysługuje prawo wykupu przedmiotu leasingu za cenę stanowiącą 1% wartości początkowej środka trwałego. Pełne prawo własności do przedmiotu leasingu przechodzi na Leasingobiorcę po całkowitym rozliczeniu zobowiązań wynikających z umowy, w tym po zapłacie wszystkich rat leasingowych oraz ceny wykupu.
W przypadku niewykorzystania prawa wykupu Leasingobiorca zobowiązany jest do zwrotu przedmiotu leasingu w stanie niepogorszonym, z uwzględnieniem normalnego zużycia wynikającego z prawidłowej eksploatacji.
Na obecnym etapie, Spółka nie podjęła decyzji dotyczącej skorzystania z prawa wykupu przedmiotu leasingu. Decyzja w tym zakresie będzie uzależniona od przyszłych potrzeb operacyjnych Spółki oraz warunków ekonomicznych prowadzonej działalności.
Umowa leasingu została zawarta na warunkach rynkowych, w szczególności:
-wynagrodzenie odpowiada wartości rynkowej,
-brak preferencyjnych lub niestandardowych warunków,
-pełna ekwiwalentność świadczeń stron.
Usługi leasingu operacyjnego nie stanowią podstawowego przedmiotu działalności Wnioskodawcy. Leasing własnego środka trwałego ma charakter incydentalny i pomocniczy, stanowiąc element racjonalnego zarządzania majątkiem przedsiębiorstwa.
Wnioskodawca podkreśla, że:
-decyzja o zawarciu umowy leasingu została podjęta niezależnie od formy opodatkowania,
-transakcja miałaby miejsce również przy opodatkowaniu na zasadach ogólnych,
-umowa nie miała charakteru optymalizacji podatkowej ani działania sztucznego.
Wnioskodawca nie jest przedsiębiorstwem finansowym w rozumieniu ustawy o CIT, w szczególności nie spełnia definicji, o której mowa w art. 15c ust. 16 ustawy o CIT, a leasing nie stanowi działalności prowadzonej w sposób ciągły, profesjonalny ani dominujący.
Pytania
Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym nabycie środka trwałego (…) oraz jego odpłatne oddanie w leasing operacyjny na warunkach rynkowych podmiotowi niepowiązanemu:
-pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, a tym samym nie stanowi wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT,
-nie skutkuje powstaniem dochodu z tytułu ukrytych zysków, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, a w konsekwencji nie powoduje powstania dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek (CIT estońskim)?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, opisane nabycie środka trwałego oraz jego odpłatne oddanie w leasing operacyjny:
-pozostaje w bezpośrednim związku z działalnością gospodarczą,
-nie stanowi wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT,
-nie stanowi ukrytego zysku w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 3 ustawy o CIT,
a tym samym nie podlega opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.
Zgodnie z art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, przez ukryte zyski rozumie się w szczególności świadczenia wykonywane na rzecz wspólników lub podmiotów z nimi powiązanych.
W przedmiotowej sprawie:
-leasingobiorca nie jest podmiotem powiązanym (art. 11a ustawy o CIT),
-umowa ma charakter odpłatny i rynkowy,
-brak transferu wartości na rzecz wspólników lub podmiotów powiązanych.
W konsekwencji brak jest podstaw do uznania transakcji za ukryty zysk.
Art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, dotyczy wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, tj. takich, które nie służą osiąganiu przychodów, zabezpieczeniu lub zachowaniu źródła przychodów.
W analizowanym przypadku:
-wydatek został poniesiony w celu uzyskiwania przychodów z leasingu,
-stanowi racjonalne i ekonomicznie uzasadnione wykorzystanie majątku,
-mieści się w pojęciu działalności gospodarczej rozumianej szeroko, obejmującej również działania inwestycyjne i zarządcze,
-zawarcie umowy leasingu stanowi element relacji handlowych pomiędzy podmiotami oraz jest uzasadnione ekonomicznie w kontekście współpracy operacyjnej i rozliczeń wzajemnych usług,
-incydentalny charakter leasingu nie pozbawia go związku z działalnością gospodarczą.
Wnioskodawca nie prowadzi działalności finansowej w rozumieniu ustawy o CIT i nie spełnia kryteriów przedsiębiorstwa finansowego, o których mowa w art. 15c ust. 16 ustawy o CIT.
Leasing własnego środka trwałego ma charakter pomocniczy i nie stanowi podstawowej ani dominującej działalności spółki.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy nabycie środka trwałego (…) oraz jego odpłatne oddanie w leasing operacyjny na warunkach rynkowych podmiotowi niepowiązanemu:
-pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, a tym samym nie stanowi wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT,
-nie skutkuje powstaniem dochodu z tytułu ukrytych zysków, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, a w konsekwencji nie powoduje powstania dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek (CIT estońskim).
Jak stanowi art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT:
opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą).
W myśl art. 28m ust. 4a ustawy o CIT:
do wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w ust. 1 pkt 3, nie zalicza się wydatków i odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości, związanych z używaniem samochodów osobowych, środków transportu lotniczego, taboru pływającego oraz innych składników majątku:
1) w pełnej wysokości - w przypadku składników majątku wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności gospodarczej;
2) w wysokości 50% - w przypadku składników majątku, które nie są wykorzystywane wyłącznie na cele działalności gospodarczej.
W katalogu dochodów do opodatkowania w systemie ryczałtu ustawodawca w art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, wymienił dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika odpowiada wysokości takich wydatków.
Dochody niezwiązane z działalnością gospodarczą mogą częściowo pokrywać się z dochodami stanowiącymi ukryte zyski. W przypadku jednak wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą nie jest konieczne i wymagane badanie powiązań z podmiotem na rzecz którego dokonywana jest wypłata lub z którym dokonuje się transakcji.
Z przepisów ustawy o CIT nie wynika wprost jakiego rodzaju wydatki mogą być uznane za dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Ustawodawca nie zdecydował się na sformułowanie w przepisie definicji ani nawet przykładowego katalogu tego rodzaju wydatków. Ustawodawca nie podał również przykładu takich wydatków. Wobec braku definicji ustawowej tego pojęcia zasadne jest posłużenie się definicjami z języka powszechnego. Słownik języka polskiego (www.sjp.pl) definiuje przymiotnik „związany” jako: mający związek, coś wspólnego z kimś, z czymś. A contrario „niezwiązany” należy rozumieć jako: niemający związku, czegoś wspólnego z kimś, z czymś. Do wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą można więc zaliczyć tylko takie wydatki, które nie mają związku z prowadzoną działalnością.
Tutaj, jednakże, w pewnym stopniu pomocny może być wydany przez Ministerstwo Finansów „Przewodnik do Ryczałtu od dochodów spółek” z dnia 23 grudnia 2021 r., w którym zaznaczono, iż „Sposób kwalifikacji tego dochodu uzależniony jest od indywidualnego stanu faktycznego, w jakim pozostaje spółka. W ocenie wydatków kwalifikujących się do tego rodzaju dochodów można się posiłkować kwalifikacją wydatków do kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, na podstawie art. 15 ust. 1, wynikającą z praktyki podmiotu jak również bogatego orzecznictwa sądowo-administracyjnego. Wprawdzie pojęcie „wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą” nie jest tożsame z pojęciem „wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów”, jednak należy zwrócić uwagę na podobieństwo, jakie może je cechować. Podobieństwa pomiędzy wydatkami niezwiązanymi z działalnością gospodarczą a wydatkami niestanowiącymi kosztów uzyskania przychodu, należy upatrywać przede wszystkim w celu ich poniesienia. Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Te same cele powinny realizować wydatki związane z działalnością gospodarczą. Należy bowiem zwrócić uwagę, że jedną z immanentnych cech działalności gospodarczej, która wyróżnia ją od innego rodzaju aktywności, jest jej zarobkowy charakter”.
Jak wynika z opisu sprawy, Zarząd Wnioskodawcy podjął uchwałę o zakupie środka trwałego - (…) - w celu jego odpłatnego, czasowego oddania do używania w ramach leasingu operacyjnego. W dniu 8 maja 2025 r. zawarliście Państwo umowę leasingu operacyjnego z jednym ze swoich kontrahentów. Leasingobiorca nie jest podmiotem powiązanym ani kapitałowo, ani osobowo w rozumieniu art. 11a ustawy o CIT. Rozliczenia pomiędzy podmiotami dokonywane są poprzez kompensowanie należności wynikających z faktur dokumentujących usługę leasingu z należnościami wynikającymi z usług (…) realizowanych przez kontrahenta. Ewentualna pozostała po kompensacie należność regulowana jest przez kontrahenta. Umowa leasingu została zawarta na warunkach rynkowych.
Przechodząc na grunt analizowanej sprawy, biorąc pod uwagę przywołane wyżej uregulowania prawne, stwierdzić należy, że ponoszone przez Państwa wydatki związane z nabyciem środka trwałego (…) oraz jego odpłatne oddanie w leasing operacyjny na warunkach rynkowych podmiotowi niepowiązanemu, nie będą stanowić dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą i nie będą podlegały opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek w myśl art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.
W świetle wyżej wymienionych przepisów prawa podatkowego oraz z przedstawionego opisu sprawy wynika, że nabycie środka trwałego (…) oraz jego odpłatne oddanie w leasing operacyjny na warunkach rynkowych podmiotowi niepowiązanemu, pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, a tym samym nie stanowi wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.
Zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:
opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający wysokości ukrytych zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków).
Stosownie do art. 28m ust. 3 ustawy o CIT:
przez ukryte zyski, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się świadczenia pieniężne, niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne, wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk, których beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik lub podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem, akcjonariuszem albo wspólnikiem, w szczególności:
1) kwotę pożyczki (kredytu) udzielonej przez podatnika udziałowcowi, akcjonariuszowi albo wspólnikowi, w tym za pośrednictwem tworzonych z zysku funduszy, lub podmiotowi powiązanemu z udziałowcem, akcjonariuszem lub wspólnikiem oraz odsetki, prowizje, wynagrodzenia i opłaty od pożyczki (kredytu) udzielonej przez te podmioty podatnikowi;
2) świadczenia wykonane na rzecz:
a) fundacji prywatnej lub rodzinnej, podmiotu równoważnego takiej fundacji lub przedsiębiorstwa prowadzonego przez taką fundację albo taki podmiot, lub na rzecz beneficjentów takiej fundacji lub takiego podmiotu,
b) trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym;
3) nadwyżkę wartości rynkowej transakcji określoną zgodnie z art. 11c ponad ustaloną cenę tej transakcji;
4) nadwyżkę zwróconej kwoty dopłaty, wniesionej do spółki zgodnie z odrębnymi przepisami, ponad kwotę wniesionej dopłaty, przy czym jeżeli dopłata została wniesiona w walucie obcej, przeliczenia tej kwoty na złote dokonuje się według średniego kursu waluty obcej ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na dzień odpowiednio zwrócenia dopłaty i faktycznego jej wniesienia;
5) wypłacone z zysku wynagrodzenie z tytułu umorzenia udziału (akcji), ze zmniejszenia wartości udziału (akcji), z wystąpienia wspólnika ze spółki, ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce;
6) równowartość zysku przeznaczonego na podwyższenie kapitału zakładowego;
7) darowizny, w tym prezenty i ofiary wszelkiego rodzaju;
8) wydatki na reprezentację;
9) dopłaty wypłacone w przypadku połączenia lub podziału podmiotów;
10) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę;
11) zysk przeznaczony na uzupełnienie udziału kapitałowego wspólnika spółki;
12) świadczenia pieniężne i niepieniężne wypłacone w przypadku zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce.
Stosownie do art. 28m ust. 4 ustawy o CIT:
do ukrytych zysków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie zalicza się:
1) wynagrodzeń z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłaconych osobie fizycznej - w części, w jakiej suma tych wynagrodzeń i zasiłków wypłacona w danym miesiącu tej osobie nie przekracza pięciokrotności średniego miesięcznego wynagrodzenia wypłacanego przez podatnika z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie więcej jednak niż pięciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, przy czym średnie miesięczne wynagrodzenie ustala się za miesiąc poprzedzający miesiąc dokonania wypłat osobie fizycznej;
2) wydatków i odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości, związanych z używaniem samochodów osobowych, środków transportu lotniczego, taboru pływającego oraz innych składników majątku:
a) w pełnej wysokości - w przypadku składników majątku wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności gospodarczej,
b) w wysokości 50% - w przypadku składników majątku, które nie są wykorzystywane wyłącznie na cele działalności gospodarczej;
3) kwoty pożyczki (kredytu) zwróconej przez podatnika udziałowcowi akcjonariuszowi lub wspólnikowi lub podmiotowi powiązanemu, z wyłączeniem odsetek, prowizji, wynagrodzeń i opłat.
Przedmiotem opodatkowania w systemie ryczałtu jest zatem co do zasady efektywna dystrybucja zysku ze spółki do jej udziałowca/akcjonariusza/wspólnika, przy czym przepisy nie ograniczają się wyłącznie do opodatkowania dywidend, ale uwzględniają również inne formy dystrybucji.
Istotą przyjętego modelu jest odroczenie opodatkowania dystrybuowanego zysku do dnia podjęcia uchwały o przeznaczeniu tego zysku i wypłat równoważnych takiej dystrybucji. Intencją ustawodawcy jest zatem uwzględnienie w katalogu dochodów do opodatkowaniem także innych, alternatywnych niż dywidenda, świadczeń dokonanych na rzecz udziałowców/akcjonariuszy albo wspólników lub podmiotów powiązanych bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tymi udziałowcami/akcjonariuszami/wspólnikami, (tzw. ukryte zyski). Wypłata ukrytych zysków oznacza powstanie dla spółki odpowiadającego im dochodu, podlegającego opodatkowaniu ryczałtem.
Ukryte zyski stanowić zatem będą dla podatnika wszelkie świadczenia spółki:
-wykonane w związku z prawem do udziału w zysku,
-inne niż podzielony zysk o charakterze pieniężnym, niepieniężnym, odpłatnym, nieodpłatnym lub częściowo odpłatnym (wartość nieodpłatnych i częściowo odpłatnych świadczeń określa się zgodnie z art. 12 ust. 5-6a ustawy o CIT),
-wykonane bezpośrednio lub pośrednio na rzecz udziałowca/akcjonariusza/wspólnika lub podmiotu powiązanego,
-wykonane bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem /akcjonariuszem/wspólnikiem.
Jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu Leasingobiorca nie jest podmiotem powiązanym ani kapitałowo, ani osobowo w rozumieniu art. 11a ustawy o CIT.
Wobec powyższego, odpłatne oddanie środka trwałego (…) w leasing operacyjny na warunkach rynkowych podmiotowi niepowiązanemu, nie będzie stanowić ukrytych zysków w rozumieniu art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, i w konsekwencji nie będzie podlegać opodatkowaniu ryczałtem jako dochód z tytułu ukrytych zysków na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
-Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.
-Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
-Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako „PPSA” ze zm.).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
-w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
-w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
