Interpretacja indywidualna z dnia 13 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.61.2026.2.JK3

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 15 lutego 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i jego uzupełnienie

Jest Pan osobą rozwiedzioną. Wyrokiem sądu z 11 lutego 2025 r. został rozwiązany Pana związek małżeński.

Posiada Pan dwoje dzieci:

1. małoletniego syna, wobec którego wyrokiem sądu została ustanowiona opieka naprzemienna obojga rodziców,

2. pełnoletniego syna, który w roku podatkowym objętym wnioskiem ma 19 lat, uczy się (studiuje) i spełnia przesłanki określone w art. 6 ust. 4c pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W odniesieniu do małoletniego syna opieka sprawowana jest naprzemiennie przez oboje rodziców. Natomiast w odniesieniu do pełnoletniego syna wskazać należy, że:

• syn zamieszkuje wspólnie z Panem,
• zapewnia mu Pan miejsce zamieszkania, wyżywienie, środki utrzymania, finansuje koszty kształcenia oraz codziennego funkcjonowania,
• sprawuje Pan nad nim osobistą, bezpośrednią i ciągłą opiekę wychowawczą.

Nie zostało wydane orzeczenie sądu w przedmiocie obowiązku alimentacyjnego drugiego rodzica wobec pełnoletniego syna. Syn pełnoletni nie występował z roszczeniem alimentacyjnym, a drugi rodzic nie przekazuje na jego rzecz żadnych świadczeń pieniężnych. W praktyce całość ciężaru finansowego, wychowawczego i organizacyjnego związanego z utrzymaniem i wychowaniem pełnoletniego uczącego się dziecka ponosi wyłącznie Pan.

W roku podatkowym objętym wnioskiem nie pozostawał Pan w związku małżeńskim, nie prowadził Pan wspólnego gospodarstwa domowego z drugim rodzicem dziecka pełnoletniego i nie wychowywał Pan tego dziecka wspólnie z drugim rodzicem.

Pobiera Pan świadczenie wychowawcze 800+ na małoletnie dziecko objęte opieką naprzemienną i od dnia 1 lutego 2026 r. nadal będzie je pobierał. Okoliczność ta dotyczy wyłącznie dziecka małoletniego i nie wpływa na status samotnego wychowywania pełnoletniego syna. Zamierza Pan skorzystać z preferencyjnego sposobu opodatkowania przewidzianego dla osoby samotnie wychowującej dziecko, wyłącznie w odniesieniu do pełnoletniego syna uczącego się, o którym mowa w art. 6 ust. 4c pkt 3 u.p.d.o.f .

Wniosek dotyczy roku podatkowego 2025. Wyrok rozwodowy stał się prawomocny w dniu 19 lutego 2025 r. W okresie objętym wnioskiem podlegał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W okresie podatkowym będącym przedmiotem zapytania:

a) wobec Pana oraz Pana pełnoletniego syna nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

b) wobec Pana oraz Pana pełnoletniego syna nie miały zastosowania przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym;

c) wobec Pana oraz Pana pełnoletniego syna nie miały zastosowania przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym ani ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

W okresie objętym wnioskiem Pana pełnoletni syn nie otrzymywał – zgodnie z odrębnymi przepisami – zasiłku (dodatku) pielęgnacyjnego ani renty socjalnej.

W okresie objętym wnioskiem Pana pełnoletni syn osiągnął wyłącznie dochody z umowy zlecenia, stanowiące przychody zwolnione na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. ulga dla młodych), w łącznej wysokości 4.841,56 zł.

W okresie objętym wnioskiem osiągnął Pan dochody z tytułu umowy o pracę w łącznej wysokości 170.912,88 zł, opodatkowane na zasadach ogólnych według skali podatkowej, tj. stawką 12%, a po przekroczeniu pierwszego progu podatkowego – stawką 32%.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym Pan, będąc osobą rozwiedzioną, która:

• wychowuje naprzemiennie małoletnie dziecko z drugim rodzicem,
• jednocześnie samotnie wychowuje pełnoletnie uczące się dziecko, ponosząc wyłącznie ciężar jego utrzymania i wychowania, ma prawo do skorzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodów, o którym mowa w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako osoba samotnie wychowująca dziecko pełnoletnie uczące się?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje Panu prawo do skorzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania przewidzianego w art. 6 ust. 4d ustawy opodatku dochodowym od osób fizycznych, jako osobie samotnie wychowującej dziecko.

Zgodnie z art. 6 ust. 4c pkt 3 u.p.d.o.f. preferencyjne opodatkowanie przysługuje w przypadku samotnego wychowywania pełnoletniego dziecka do ukończenia 25. roku życia, uczącego się w szkołach lub na studiach.

Pojęcie „samotnego wychowywania dziecka” ma charakter faktyczny, a nie formalny. Jak wielokrotnie wskazywał Naczelny Sąd Administracyjny (m.in. wyroki: II FSK 1766/20, II FSK 383/20), samotne wychowywanie oznacza sprawowanie osobistej, bezpośredniej i samodzielnej opieki nad dzieckiem oraz ponoszenie ciężaru jego utrzymania, bez wspólnego wykonywania tych obowiązków z drugim rodzicem.

Wprowadzenie art. 6 ust. 4f u.p.d.o.f wyłącza możliwość preferencyjnego opodatkowania wyłącznie w sytuacji, gdy podatnik wspólnie z drugim rodzicem wychowuje to samo dziecko, którego dotyczy preferencja, w tym także w ramach opieki naprzemiennej.

W niniejszej sprawie:

• opieka naprzemienna dotyczy innego dziecka (małoletniego),
• pełnoletni uczący się syn jest wychowywany samotnie przez Pana, bez udziału drugiego rodzica.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 25 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Ke 139/25, w którym sąd wskazał, że art. 6 ust. 4f u.p.d.o.f nie modyfikuje znaczenia pojęcia „samotnego wychowywania dziecka”, a jedynie wyłącza preferencję w przypadku wspólnego wychowywania tego samego dziecka.

W konsekwencji fakt wychowywania jednego dziecka naprzemiennie nie pozbawia podatnika prawa do skorzystania z preferencyjnego opodatkowania w odniesieniu do innego dziecka, które jest wychowywane samotnie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Na podstawie art. 6 ust. 4d wskazanej ustawy:

Art. 6 ust. 4e ww. ustawy stanowi, że:

W świetle art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodanego przez art. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw i mającego zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r.:

Zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1576 ze zm.):

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z opisu sprawy wynika, że:

1.jest Pan osobą rozwiedzioną, wyrok uprawomocnił się 19 lutego 2025 roku;

2.zgodnie z wyrokiem sądu pełnoletni syn mieszka z Panem, natomiast Pana młodszy syn z matką;

3.pobiera Pan świadczenie 800+ na małoletnie dziecko objęte opieką naprzemienną;

Powziął Pan wątpliwość, czy za 2025 r. przysługuje Panu prawo do rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko w odniesieniu do pełnoletniego syna.

Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Pana z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych dla osoby samotnie wychowującej dziecko, podkreślić należy, że wszystkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania. Odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Oznacza to, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej.

Stąd też, aby skorzystać z preferencji podatkowej, w tym tej przewidzianej w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, konieczne jest spełnienie wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Preferencja skierowana do rodziców samotnie wychowujących dzieci obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie. Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje – dla potrzeb jej wykładni i stosowania – samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie». Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Przez osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc rozumieć osobę, która faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka. W sytuacji, gdy dziecko zamieszkując wraz z jednym rodzicem, pozostaje pod jego stałą, codzienną opieką, a drugi rodzic jest zobowiązany np. do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie, status samotnego rodzica ma ten, przy którym dziecko zamieszkuje i który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica – przy którym dziecko mieszka – prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

W opisie sprawy wskazał Pan, że jest osobą rozwiedzioną, pełnoletni syn mieszka z Panem, całość ciężaru finansowego, wychowawczego i organizacyjnego związanego z utrzymaniem i wychowaniem pełnoletniego uczącego się dziecka ponosi wyłącznie Pan, zapewnia mu Pan wyżywienie, środki utrzymania, finansuje koszty kształcenia oraz codziennego funkcjonowania, sprawuje Pan nad nim osobistą, bezpośrednią i ciągłą opiekę wychowawczą.

W związku z powyższym w rozliczeniu podatkowym za 2025 r. będzie miał Pan prawo do preferencyjnego rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Spełnił Pan bowiem wymagane w ustawie warunki posiadania odpowiedniego stanu cywilnego oraz samotnego wychowywania dziecka.

Zaznaczyć przy tym należy, że prawo do opodatkowania swoich dochodów na zasadach przewidzianych dla rodziców samotnie wychowujących dzieci przysługuje tylko jednemu z rodziców.

Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.