Interpretacja indywidualna z dnia 19 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-3.4013.16.2026.2.MAZ

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku akcyzowym jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, w zakresie możliwości zastosowania obniżonej stawki akcyzy do produkowanej okowity, wpłynął 15 stycznia 2026 r. Uzupełnili go Państwo pismem z 16 lutego 2026 r. (wpływ 17 lutego 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Firma AAAA Sp. z o.o. (dalej także jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) prowadzi działalność związaną z produkcją napojów fermentowanych i pośrednich - miody pitne oraz napojów spirytusowych - okowity. Posiadają Państwo również zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego. Wszystkie okowity destylowane są w prowadzonej przez firmę małej destylarni, wytwarzającej alkohol etylowy w ilości nie większej niż 10 hektolitrów 100% vol. rocznie. Surowcem do destylacji jest miód pitny produkowany przez Państwa firmę oraz cydr kupowany od firmy XXXX, NIP … . Z miodu pitnego powstaje „okowita miodowa”, z cydru „okowita z cydru”.

Opracowanie receptur, odpowiedzialność za realizację procesu technologicznego, butelkowanie i sprzedaż spoczywa na firmie AAAA. Firmy AAAA i XXXX nie są powiązane ani osobowo, ani kapitałowo.

W odpowiedzi na wezwanie z 16 lutego 2026 r. Wnioskodawca podał, że:

1. Produkowane przez Państwa okowity są w rozumieniu przepisów prawa alkoholem etylowym. Ich kod CN Nomenklatury Scalonej to 2208 90 48 00 dla okowit produkowanych z cydru oraz 2208 90 91 90 dla okowit destylowanych z miodu pitnego.

2. Spółka AAAA Sp. z o.o. stanowi gorzelnię która:

a) jest prawnie i ekonomicznie niezależna od innych gorzelni;

b) nie produkuje alkoholu etylowego na podstawie licencji uzyskanych od innych przedsiębiorców;

c) w poprzednim roku kalendarzowym osiągnęła wielkość produkcji alkoholu etylowego, która nie przekroczyła 10 hektolitrów 100% vol.

3. Poza dostarczeniem surowca, firma XXXX przy procesie produkcji okowity, współpracuje z Państwem dobierając butelki i projektując szatę graficzną. Również nazwa okowity cydrowej jest własnością ww. firmy. Sam proces produkcji, tj. destylacja, receptura kupażowania i rozlew do butelek, jest autorstwa firmy AAAA Sp. z o.o.

Pytanie

Czy firma AAAA produkując okowity, tak jak w opisanym wyżej przypadku, może zastosować do nich obniżoną o 50% stawkę akcyzy, zgodnie z art. 93 ust. 4a ustawy o podatku akcyzowym?

Państwa stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 93 ust. 1 ustawy z 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2025 roku, poz. 126 ze zm.), do alkoholu etylowego w rozumieniu ustawy zalicza się:

1) wszelkie wyroby o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 1,2% objętości, objęte pozycjami CN 2207 i 2208, nawet jeżeli są to wyroby stanowiące część wyrobu należącego do innego działu Nomenklatury Scalonej;

2) wyroby objęte pozycjami CN 2204, 2205 i 2206 00, o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 22% objętości;

3) napoje zawierające rozcieńczony lub nierozcieńczony alkohol etylowy.

Jak stanowi art. 93 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, produkcją alkoholu etylowego w rozumieniu ustawy jest wytwarzanie, przetwarzanie, oczyszczanie, skażanie lub odwadnianie alkoholu etylowego, a także jego rozlew.

Stosownie do art.93 ust. 3 cytowanej ustawy, podstawą opodatkowania alkoholu etylowego jest liczba hektolitrów alkoholu etylowego 100% vol. w temperaturze 20°C zawartego w gotowym wyrobie.

Jak wskazuje art. 93 ust. 4 ustawy, stawka akcyzy na alkohol etylowy wynosi 8811,00 zł od 1 hektolitra alkoholu etylowego 100% vol. zawartego w gotowym wyrobie.

Przy czym zgodnie z art. 165a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, w latach 2022 - 2026 stawka akcyzy na alkohol etylowy, o której mowa w art. 93 ust. 4 wynosi:

a) 2022 r. - 6903,00 zł od 1 hektolitra alkoholu etylowego 100 % vol. zawartego w gotowym wyrobie,

b) 2023 r. - 7248,00 zł od 1 hektolitra alkoholu etylowego 100% vol. zawartego w gotowym wyrobie,

c) 2024 r. - 7610,00 zł od 1 hektolitra alkoholu etylowego 100% vol. zawartego w gotowym wyrobie,

d) 2025 r. - 7991,00 zł od 1 hektolitra alkoholu etylowego 100% vol. zawartego w gotowym wyrobie,

e) 2026 r. - 8391,00 zł od 1 hektolitra alkoholu etylowego 100% vol. zawartego w gotowym wyrobie.

Jak stanowi art. 93 ust. 4a ustawy o podatku akcyzowym, stawka akcyzy na alkohol etylowy wyprodukowany przez małą gorzelnię wynosi 50% stawki akcyzy, o której mowa w ust. 4.

Art. 93 ust. 4b ustawy wskazuje, że przepisu ust. 4a nie stosuje się do podatników, którzy wyłącznie rozlewają alkohol etylowy wytworzony przez inne gorzelnie.

Natomiast zgodnie z art. 93 ust. 4c ustawy o podatku akcyzowym, przez małą gorzelnię rozumie się gorzelnię, która jest prawnie i ekonomicznie niezależna od innych gorzelni, nie produkuje alkoholu etylowego na podstawie licencji uzyskanych od innych przedsiębiorców i wielkość jej produkcji alkoholu etylowego w poprzednim roku kalendarzowym nie przekroczyła 10 hektolitrów 100% vol. Jak wskazuje art. 93 ust. 4d ustawy o podatku akcyzowym, w przypadku gdy wielkość produkcji alkoholu etylowego w danym roku kalendarzowym przekroczy 10 hektolitrów 100% vol., do ilości alkoholu etylowego przekraczającej tę wielkość stosuje się stawkę, o której mowa w ust. 4.

Stosownie do treści art. 93 ust. 4e ustawy o podatku akcyzowym, przy obliczaniu wielkości produkcji, o której mowa w ust. 4c i 4d, podatnik rozlewający alkohol etylowy nie uwzględnia ilości rozlanego alkoholu etylowego wytworzonego przez inne małe gorzelnie, przemieszczonego od tych gorzelni do podmiotu rozlewającego w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli alkohol etylowy po rozlaniu zostanie przemieszczony między podmiotem dokonującym jego rozlewu i podmiotem wytwarzającym alkohol etylowy w tej procedurze.

Podsumowując, Wnioskodawca spełnia warunki wskazane powyżej, tak więc stosownie do treści art. 93 ust. 4a ustawy o podatku akcyzowym może stosować stawkę stanowiącą 50% stawki akcyzy na alkohol etylowy, o której mowa w art. 93 ust. 4 ustawy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 126, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o podatku akcyzowym”):

Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji, saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe, wymienione w załączniku nr 1 do ustawy.

W poz. 18 załącznika nr 1 do ustawy, stanowiącego wykaz wyrobów akcyzowych, pod kodem CN 2208 wymieniono alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu mniejszej niż 80% obj.; wódki, likiery i pozostałe napoje spirytusowe.

Z kolei w poz. 18 załącznika nr 2 do ustawy, stanowiącego wykaz wyrobów akcyzowych, do których stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy i których produkcja odbywa się w składzie podatkowym, o których mowa w dyrektywie Rady 92/12/EWG, pod kodem CN 2208 wymieniono alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu mniejszej niż 80% obj.; wódki, likiery i pozostałe napoje spirytusowe.

W art. 3 ust. 1 ustawy zostało wskazane, że:

Do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, a także do wiążących informacji akcyzowych, zwanych dalej „WIA”, stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.).

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:

Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

 1) produkcja wyrobów akcyzowych;

 2) wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;

 3) import wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem:

 a) importu wyrobów akcyzowych wysłanych następnie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów,

 b) importu wyrobów akcyzowych wprowadzonych do składu podatkowego, w celu dopuszczenia ich do obrotu w rozumieniu przepisów prawa celnego i objęcia procedurą zawieszenia poboru akcyzy, w miejscu importu znajdującym się w tym składzie podatkowym,

 c) przypadków, gdy dług celny wygasł na podstawie art. 124 ust. 1 lit. e-g lub k unijnego kodeksu celnego;

 4) nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego;

4a) nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, dokonywane do składu podatkowego w celu objęcia ich procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli wprowadzenie tych wyrobów do składu podatkowego nie nastąpiło;

 5) wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie oraz wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3;

 6) wysłanie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy importowanych wyrobów akcyzowych z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów.

Jak wynika z art. 8 ust. 6 ustawy:

Jeżeli w stosunku do wyrobu akcyzowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została, po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy, określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Stosownie do art. 10 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym:

Obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Jak wskazano w art. 13 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym:

Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą […].

W myśl art. 47 ust. 1 ustawy:

Produkcja wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, w tym opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, oraz wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym, z wyłączeniem produkcji:

 1) wyrobów akcyzowych, z wykorzystaniem wyłącznie wyrobów akcyzowych, od których akcyza została zapłacona w wysokości równej lub wyższej od kwoty akcyzy przypadającej do zapłaty od wyprodukowanych wyrobów akcyzowych, albo z wykorzystaniem wyłącznie wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie, pod warunkiem że wyprodukowany wyrób jest również wyrobem akcyzowym zwolnionym od akcyzy ze względu na przeznaczenie;

 2) mniej niż 1000 hektolitrów w ciągu roku:

 a) winiarskiego, w przypadku win, biorąc pod uwagę średnią roczną produkcję z następujących po sobie co najmniej trzech lat winiarskich poprzedzających rok, w którym jest ustalana wielkość produkcji wina,

 b) kalendarzowego, w przypadku napojów fermentowanych, biorąc pod uwagę średnią roczną produkcję z następujących po sobie co najmniej trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok, w którym jest ustalana wielkość produkcji napojów fermentowanych, jeżeli napoje te:

- spełniają wymagania określone dla fermentowanych napojów winiarskich, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. c i d, pkt 2-6, 9 lub 10 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o wyrobach winiarskich (Dz.U. z 2023 r. poz. 550) oraz

- są produkowane przez podmioty posiadające wpis do rejestru przedsiębiorców wykonujących działalność w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich, o którym mowa w art. 9 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o wyrobach winiarskich;

3) piwa, wina i napojów fermentowanych, wytwarzanych domowym sposobem przez osoby fizyczne na własny użytek i nieprzeznaczonych do sprzedaży;

4) mniej niż 10 hektolitrów w ciągu roku kalendarzowego, alkoholu etylowego, dokonywanej przez gorzelnie prawnie i ekonomicznie niezależne od wszelkich innych gorzelni oraz niedziałające na podstawie licencji uzyskanej od innego podmiotu;

5) wyrobów akcyzowych, od których została zapłacona przedpłata akcyzy;

6) energii elektrycznej;

7) wyrobów węglowych;

8) suszu tytoniowego;

9) wyrobów gazowych;

10)zestawów części do urządzeń do waporyzacji.

W rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Określenie skład podatkowy oznacza miejsce, w którym określone wyroby akcyzowe są: produkowane, w tym przetwarzane, lub magazynowane, w tym przechowywane, lub przeładowywane lub do którego wyroby te są wprowadzane, lub z którego są wyprowadzane - z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy; w przypadku składu podatkowego znajdującego się na terytorium kraju miejsce to jest określone w zezwoleniu wydanym przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku akcyzowym:

Określenie podmiot prowadzący skład podatkowy oznacza podmiot, któremu wydano zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego.

W myśl art. 92 ustawy:

Do napojów alkoholowych w rozumieniu ustawy zalicza się alkohol etylowy, piwo, wino, napoje fermentowane oraz wyroby pośrednie.

Jak stanowi art. 93 ust. 1-4e ustawy:

1. Do alkoholu etylowego w rozumieniu ustawy zalicza się:

 1) wszelkie wyroby o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 1,2% objętości, objęte pozycjami CN 2207 i 2208, nawet jeżeli są to wyroby stanowiące część wyrobu należącego do innego działu Nomenklatury Scalonej;

 2) wyroby objęte pozycjami CN 2204, 2205 i 2206 00, o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 22% objętości;

 3) napoje zawierające rozcieńczony lub nierozcieńczony alkohol etylowy.

 2. Produkcją alkoholu etylowego w rozumieniu ustawy jest wytwarzanie, przetwarzanie, oczyszczanie, skażanie lub odwadnianie alkoholu etylowego, a także jego rozlew.

 3. Podstawą opodatkowania alkoholu etylowego jest liczba hektolitrów alkoholu etylowego 100% vol. w temperaturze 20^○C zawartego w gotowym wyrobie.

 4. Stawka akcyzy na alkohol etylowy wynosi 8811,00 zł od 1 hektolitra alkoholu etylowego 100% vol. zawartego w gotowym wyrobie.

4a. Stawka akcyzy na alkohol etylowy wyprodukowany przez małą gorzelnię wynosi 50% stawki akcyzy, o której mowa w ust. 4.

4b. Przepisu ust. 4a nie stosuje się do podatników, którzy wyłącznie rozlewają alkohol etylowy wytworzony przez inne gorzelnie.

4c. Przez małą gorzelnię rozumie się gorzelnię, która jest prawnie i ekonomicznie niezależna od innych gorzelni, nie produkuje alkoholu etylowego na podstawie licencji uzyskanych od innych przedsiębiorców i wielkość jej produkcji alkoholu etylowego w poprzednim roku kalendarzowym nie przekroczyła 10 hektolitrów 100% vol.

4d. W przypadku gdy wielkość produkcji alkoholu etylowego w danym roku kalendarzowym przekroczy 10 hektolitrów 100% vol., do ilości alkoholu etylowego przekraczającej tę wielkość stosuje się stawkę, o której mowa w ust. 4.

4e. Przy obliczaniu wielkości produkcji, o której mowa w ust. 4c i 4d, podatnik rozlewający alkohol etylowy nie uwzględnia ilości rozlanego alkoholu etylowego wytworzonego przez inne małe gorzelnie, przemieszczonego od tych gorzelni do podmiotu rozlewającego w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli alkohol etylowy po rozlaniu zostanie przemieszczony między podmiotem dokonującym jego rozlewu i podmiotem wytwarzającym alkohol etylowy w tej procedurze.

Zgodnie z art. 165a ust. 1 pkt 1 ustawy:

W latach 2022-2026 stawki akcyzy na napoje alkoholowe wynoszą - stawka akcyzy na alkohol etylowy, o której mowa w art. 93 ust. 4, w:

a) 2022 r. - 6903,00 zł od 1 hektolitra alkoholu etylowego 100% vol. zawartego w gotowym wyrobie,

b) 2023 r. - 7248,00 zł od 1 hektolitra alkoholu etylowego 100% vol. zawartego w gotowym wyrobie,

c) 2024 r. - 7610,00 zł od 1 hektolitra alkoholu etylowego 100% vol. zawartego w gotowym wyrobie,

d) 2025 r. - 7991,00 zł od 1 hektolitra alkoholu etylowego 100% vol. zawartego w gotowym wyrobie,

e) 2026 r. - 8391,00 zł od 1 hektolitra alkoholu etylowego 100% vol. zawartego w gotowym wyrobie.

W opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca podał, że posiada zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego. Spółka produkuje okowity, które są alkoholem etylowym o kodach CN 2208 90 48 00 (okowita produkowana z cydru) oraz 2208 90 91 90 (okowita destylowana z miodu pitnego). Okowity destylowane są w prowadzonej przez Spółkę małej destylarni, wytwarzającej alkohol etylowy w ilości nie większej niż 10 hektolitrów 100% vol. rocznie. Surowcem do destylacji jest miód pitny produkowany przez Spółkę oraz cydr kupowany od firmy XXXX. Z miodu pitnego powstaje „okowita miodowa”, z cydru „okowita z cydru”. Wnioskodawca podał, że opracowanie receptur, odpowiedzialność za realizację procesu technologicznego, butelkowanie i sprzedaż spoczywa na Spółce. Z kolei firma XXXX współpracuje ze Spółką przy procesie produkcji okowity dobierając butelki i projektując szatę graficzną. Nazwa okowity cydrowej jest własnością ww. firmy. Sam proces produkcji, tj. destylacja, receptura kupażowania i rozlew do butelek, jest autorstwa Wnioskodawcy. Wnioskodawca podał, że Spółka i XXXX nie są powiązane ani osobowo, ani kapitałowo. Spółka podała, że stanowi gorzelnię która:

- jest prawnie i ekonomicznie niezależna od innych gorzelni;

- nie produkuje alkoholu etylowego na podstawie licencji uzyskanych od innych przedsiębiorców;

- w poprzednim roku kalendarzowym osiągnęła wielkość produkcji alkoholu etylowego, która nie przekroczyła 10 hektolitrów 100% vol.

Państwa wątpliwość wyrażona w pytaniu dotyczy możliwości zastosowania stawki akcyzy obniżonej do 50% w przypadku produkcji okowity.

Zastosowanie na podstawie art. 93 ust. 4a ustawy stawki akcyzy obniżonej do 50% stawki właściwej dla alkoholu etylowego, dotyczy małych gorzelni produkujących alkohol. Przy czym obniżona stawka akcyzy nie dotyczy podatników, którzy wyłącznie rozlewają alkohol etylowy wytworzony przez inne gorzelnie. Sposób rozumienia określenia „mała gorzelnia” zawarty został w art. 93 ust. 4c ustawy o podatku akcyzowym. Przepis ten w istocie wskazuje następujące warunki jakie dany podmiot produkujący alkohol musi łącznie spełnić, aby zostać uznanym za małą gorzelnię:

- prawna i ekonomiczna niezależność od innych gorzelni,

- produkcja alkoholu etylowego nie odbywa się na podstawie licencji uzyskanych od innych przedsiębiorców,

- wielkość produkcji alkoholu etylowego w poprzednim roku kalendarzowy nie przekroczyła 10 hektolitrów 100%vol.

Pojęcie „mała gorzelnia”, zawarte w art. 93 ust. 4a ustawy, jak również możliwość stosowania obniżenia akcyzy dla alkoholu etylowego produkowanego przez taką gorzelnię, jest wyrazem implementacji do polskiego porządku prawnego regulacji zawartych w art. 22 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych (Dz.Urz. UE.L 1992 Nr 316, str. 21; dalej jako: „Dyrektywa”). Jednak ani w ustawie o podatku akcyzowym, ani w Dyrektywie, nie zostały zawarte wskazania co do rozumienia pojęć prawnej i ekonomicznej niezależności od innych gorzelni oraz produkcji na podstawie licencji. Przy czym nie trudno dostrzec, że analogiczne warunki co do niezależności oraz produkcji, która nie odbywa się na podstawie licencji, zawarte zostały w Dyrektywie i regulacjach krajowych, dotyczących preferencyjnego opodatkowania piwa produkowanego przez małe browary. W zakresie rozumienia wskazanych pojęć niezależności i działania na podstawie licencji - w odniesieniu wprawdzie do małych browarów - wypowiadał się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej także jako: „TSUE”) oraz sądy administracyjne. Jednak z uwagi na tożsamość co do wskazanych warunków stosowanych dla małych browarów oraz małych gorzelni, uzasadnione jest odwołanie się do tego orzecznictwa.

Jak wskazał TSUE w wyroku z 2 kwietnia 2009 r., sprawa C-83/08: „[…] w świetle celów realizowanych przez dyrektywę 92/83, przepis ten wymaga, by małe browary, których roczna produkcja piwa nie przekracza 200 000 hl, były rzeczywiście niezależne od wszelkich innych browarów zarówno z punktu widzenia struktury prawno‑ekonomicznej, jak i struktury produkcji, gdyż mają one wykorzystywać budynki mieszczące się poza terenem jakiegokolwiek innego browaru i nie mogą produkować piwa na licencji.

W tym kontekście pojęcie „browar, który jest prawnie i ekonomicznie niezależny od wszelkich innych browarów” w rozumieniu art. 4 ust. 2 dyrektywy 92/83 oznacza konieczność sprawdzenia, czy pomiędzy danymi browarami istnieje związek zależności prawnej, w szczególności na poziomie zarządu lub na gruncie przysługiwania udziałów lub prawa głosu, albo też stosunek zależności ekonomicznej mogący wpłynąć na zdolność podejmowania przez te browary decyzji gospodarczych w sposób samodzielny.

[…] kryterium niezależności ma na celu zapewnienie, by obniżona stawka podatku akcyzowego służyła rzeczywiście browarom, dla których ich nieznaczna wielkość stanowi utrudnienie, a nie browarom należącym do grupy kapitałowej. W tych okolicznościach, aby przy stosowaniu art. 4 ust. 2 dyrektywy 92/83 uwzględniane były jedynie browary, które są rzeczywiście prawnie i ekonomicznie niezależne, należy zapewnić, by przesłanka niezależności nie była obchodzona w sposób czysto formalny, w szczególności dzięki porozumieniom prawnym pomiędzy poszczególnymi rzekomo niezależnymi, małymi browarami, które w rzeczywistości tworzą grupę ekonomiczną o wielkości produkcji przekraczającej granice określone w art. 4 dyrektywy 92/83 (zob. analogicznie wyrok z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-91/01 Włochy przeciwko Komisji, Rec. s. I-4355, pkt 50)”.

Zawarte w art. 4 ust. 2 Dyrektywy pojęcie działania „na mocy licencji” było przedmiotem rozważań TSUE w orzeczeniu z 4 czerwca 2015 r., w sprawie C-285/14. TSUE odpowiadając na pytanie: „Czy art. 4 ust. 2 dyrektywy Rady 92/83 należy interpretować w ten sposób, że działanie na mocy licencji oznacza wyłącznie działanie na mocy licencji na korzystanie z patentu lub znaku towarowego albo że przepis ten można interpretować w ten sposób, iż działanie na mocy licencji oznacza działanie zgodnie z metodą produkcji należącą do podmiotu trzeciego i z jego upoważnienia?”, w pkt 23 i 24 wyroku stwierdził:

„Niedziałanie na mocy licencji stanowi tym samym jedną z przesłanek mających zagwarantować, że mały browar jest naprawdę niezależny od jakiegokolwiek innego browaru. Wynika z tego, że pojęcie działania „na mocy licencji” należy interpretować w ten sposób, iż obejmuje ono produkcję piwa na podstawie jakiegokolwiek upoważnienia, z którego wynika, że rzeczony mały browar nie jest całkowicie niezależny od podmiotu trzeciego, który udzielił mu tego upoważnienia. Jest tak w wypadku upoważnienia do korzystania z patentu, znaku towarowego lub metody produkcji należącej do owego podmiotu trzeciego.

Z powyższego wynika, że browar znajdujący się w sytuacji takiej jak sytuacja spółki Brasserie Bouquet, która produkuje swe piwo zgodnie z umową w sprawie stowarzyszenia, nie spełnia przewidzianej w art. 4 ust. 2 dyrektywy 92/83 przesłanki niedziałania na mocy licencji. Po pierwsze, spółka ta, na mocy rzeczonej umowy, ma bowiem prawo posługiwać się znakami towarowymi swego kontrahenta. Po drugie, jest ona upoważniona do produkowania piwa według metody produkcji należącej do ICO 3B SARL, ponieważ korzysta, zgodnie z tą umową z know-how ICO 3B SARL ujętego w dokumencie zatytułowanym „Bible du Cercle des 3 brasseurs”, który zawiera między innymi opis metody i procesów produkcji piwa w mikrobrowarze”.

W świetle tego orzeczenia TSUE, każda z trzech przesłanek - upoważnienie do korzystania z patentu, znaku towarowego, metody produkcji należącej do podmiotu trzeciego - może stanowić samodzielną podstawę do uznania „działania na mocy licencji”.

Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z 6 lutego2020 r., sygn. akt I GSK 810/17, odniósł się m.in. do znaczenia orzecznictwa TSUE, w tym wyroku C-285/14, stwierdzając:

„Orzeczenia prejudycjalne wywołują również skutki wykraczające poza ramy konkretnego postępowania zawisłego przed sądem krajowym - przedstawiona przez TSUE wykładnia prawa unijnego wiąże także organy sądowe i administracyjne wszystkich państw członkowskich, orzekające w analogicznych sprawach, jak przedstawione w pytaniu prejudycjalnym, stanach faktycznych i prawnych. Tego rodzaju rozwiązanie stanowi gwarancję realizacji w praktyce zasady jednolitego stosowania prawa unijnego we wszystkich państwach członkowskich. Na organach i sądach krajowych ciąży obowiązek podjęcia wszelkich działań mających na celu zapewnienie zgodności podejmowanych przez nie rozstrzygnięć z prawem unijnym”.

Powyższe znajduje swoje odzwierciedlenie również w orzeczeniu NSA z 20 marca 2024 r., sygn. akt I GSK 498/20, z którego wynika, że już samo oznaczanie piwa znakami towarowymi innego podmiotu może zostać uznane za samodzielną przesłankę do stwierdzenia, że podmiot ten działa na mocy licencji innego podmiotu, wyłączające możliwość zastosowania zwolnienia od akcyzy.

Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy - Wnioskodawca oświadczył w opisie zdarzenia przyszłego, że Spółka stanowi gorzelnię, która jest prawnie i ekonomicznie niezależna od innych gorzelni. Przy tym inne okoliczności zdarzenia przyszłego przedstawione we wniosku nie wskazują, aby ta przesłanka definiująca pojęcie „mała gorzelnia” nie była spełniona przez Wnioskodawcę. Spółka spełniać będzie również przesłankę w zakresie wielkości produkcji alkoholu etylowego, która w poprzednim roku kalendarzowym nie przekroczyła 10 hektolitrów 100% vol.

Natomiast - mimo złożonego w opisie zdarzenia przyszłego oświadczenia - Spółka nie będzie spełniała warunku, aby produkcja alkoholu etylowego nie odbywała się na podstawie licencji uzyskanych od innych przedsiębiorców. Wnioskodawca podał bowiem, że firma XXXX współpracuje ze Spółką przy procesie produkcji okowity dobierając butelki i projektując szatę graficzną, a ponadto nazwa okowity cydrowej jest własnością ww. firmy. Mając na uwadze przedstawioną przez TSUE wykładnię pojęcia „działanie na mocy licencji”, okoliczności przedstawionej sprawy wskazują jednoznacznie, że Wnioskodawca będzie produkował okowitę cydrową na podstawie licencji uzyskanej od innego przedsiębiorcy - firmy XXXX. Kluczowego jest bowiem, że właśnie ta firma jest właścicielem nazwy okowity cydrowej, a do tego będzie zajmowała się doborem butelek i projektowaniem szaty graficznej.

Stwierdzić zatem należy, że Spółka nie będzie spełniała wszystkich warunków - wymienionych w art. 93 ust. 4c ustawy - pozwalających na uznanie Wnioskodawcy za małą gorzelnię. Będzie bowiem prowadziła produkcję alkoholu etylowego na podstawie licencji uzyskanej od innego przedsiębiorcy - firmy XXXX- z którym będzie współpracowała przy produkcji okowity cydrowej. Powyższe okoliczności oznaczają więc, że Spółka nie będzie traktowana jako mała gorzelnia w odniesieniu do produkcji alkoholu etylowego, w tym zarówno okowity cydrowej, jak i okowity miodowej. W konsekwencji Wnioskodawca - produkując okowity wskazane w opisie zdarzenia przyszłego - nie będzie mógł zastosować do nich obniżonej o 50% stawki akcyzy, zgodnie z art. 93 ust. 4a ustawy o podatku akcyzowym. Oznacza to, że wyprodukowana przez Spółkę okowita będzie opodatkowana właściwą stawką akcyzy dla alkoholu etylowego, bez możliwości stosowania stawki obniżonej.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zadanego pytania należy uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zadanego pytania) i wyłącznie sytuacji prawnopodatkowej Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego zdarzenia przyszłego. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści składanego wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być rozpatrzone - zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.; dalej jako: „Ordynacja podatkowa”).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej jako: „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.