Interpretacja indywidualna z dnia 20 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.66.2026.2.MJ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

·nieprawidłowe – w zakresie wysokości odliczenia ulgi prorodzinnej na starszą córkę za poszczególne okresy 2025 r.;

·prawidłowe – w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 17 lutego 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan ojcem dwójki dzieci w wieku 10 lat (ur. 19 kwietnia 2015 r.) i 15 lat (ur. 2 kwietnia 2010 r.). W dniu 15 maja 2025 r. wyprowadził się Pan z ze wspólnego domu, gdzie mieszkał Pan z żoną i dwójką dzieci, a żona tego samego dnia złożyła pozew o rozwód. Postępowanie o rozwód nie zostało zakończone.

Wraz z Panem wyprowadziła się starsza córka, która aktualnie mieszka z Panem i praktycznie nie utrzymuje żadnych kontaktów z matką. Matka w żaden sposób nie łoży na jej utrzymanie. Praktyczną pieczę nad starszą córką sprawuje Pan od 15 maja 2025 r. wyłącznie sam.

Młodsza córka, pozostaje pod pieczą obydwojga rodziców, tzn. Pana i Pana żony w wymiarze po 3 dni na zmianę. Wyjątkiem od tej zasady były wakacje w trakcie, których opieka nad młodszą córką była rozłożona po 7 dni.

W dniu 25 listopada 2025 r. Sąd (…) wydał postanowienia zabezpieczające o treści:

„1. w trybie zabezpieczenia na czas trwania procesu ustalić miejsce pobytu małoletniej AA urodzonej 2 kwietnia 2010 roku w każdorazowym miejscu zamieszkania ojca BB;

2. w trybie zabezpieczenia na czas trwania procesu ustalić miejsce pobytu małoletniej CC urodzonej 19 kwietnia 2015 roku w każdorazowym miejscu zamieszkania matki DD;

3. w trybie zabezpieczenia na czas trwania procesu kosztami utrzymania małoletniej AA urodzonej 2 kwietnia 2010 roku obciążyć w całości ojca BB;

4. w trybie zabezpieczenia na czas trwania procesu kosztami utrzymania małoletniej CC urodzonej 19 kwietnia 2015 roku obciążyć w całości matkę DD;

5. oddalić wnioski w pozostałej części.”

W uzasadnieniu do przedmiotowego postanowienia Sąd (…) wskazał: „Zgodnie z art. 92 k.r.o. dziecko pozostaje do pełnoletności pod władzą rodzicielską. Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom (art. 93 k.r.o.). Miejsce faktycznego pobytu dziecka należy odróżnić od miejsca zamieszkania w prawnym znaczeniu tego określenia. Dziecko musi mieć miejsce pobytu z czym związane jest dbanie o jego utrzymanie, wychowanie, naukę i stan zdrowia. Chodzi tu o zwykłą codzienną opiekę nad dzieckiem wykonywaną przez rodziców, u których dziecko stale przebywa. Pojęcie miejsca pobytu dziecka odnosi się do okoliczności faktycznej, będącej konsekwencją sprawowania nad nim pieczy. Przy podejmowaniu decyzji w przedmiocie miejsca pobytu dziecka rodzice powinni kierować się dobrem dziecka. W doktrynie przyjmuje się, że dobro dziecka to zapewnienie prawidłowego rozwoju fizycznego (dorastanie), psychicznego, emocjonalnego i intelektualnego. W braku porozumienia miedzy rodzicami kwestie te rozstrzyga sąd opiekuńczy (art. 92 & 2 k.r.o.)”.

Postanowienie nie jest prawomocne i zostało złożone od niego odwołanie.

Od dnia wydania postanowienia, z wyjątkiem dnia 30 listopada, kiedy młodsza córka faktycznie przebywała 1 dzień dłużej pod opieką matki, dziecko przebywało naprzemiennie u obydwojga rodziców w wymiarze 3 dni u każdego. W trakcie pobytu młodszej córki u Pana w okresie od 15 maja 2025 r. do dnia 31 grudnia 2025 r. każdorazowo pokrywał Pan wszelkie wydatki związane z jej pobytem, tj. zakupy ubrań, żywności, biletów wstępu na różne wydarzenia kulturalne i sportowe, sprawując sam nad nią pieczę. Uczestniczył Pan także z dzieckiem w wizytach lekarskich, których potrzeba wynikła w okresie pobytu u Pana.

W trakcie 2025 r. podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Z końcem czerwca złożył Pan wniosek o wypłatę świadczenia 800+ do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o przyznanie świadczenia 800+ w wymiarze 1200 zł, tj. 800 zł na starszą córkę i 400 zł na młodszą córkę. Sprawa nie została dotychczas rozstrzygnięta przez ZUS, a świadczenie było w 2025 r. wypłacane matce dzieci. Po wydaniu przedmiotowego postanowienia sądu, matka dzieci przelała Panu w grudniu 2025 r. 800 zł tytułem świadczenia na starszą córkę, co Pana zdaniem było niezasadne wobec postępowania, które zawisło przed ZUS i będzie przedmiotem rozliczenia majątku w przyszłości.

Uzupełnienie zdarzenia przyszłego

W sprawie nie został orzeczony rozwód.

Dochody w 2025 r. otrzymywał Pan ze stosunku pracy.

Żadna z Pana córek nie posiada statusu osoby niepełnosprawnej.

W okresie podatkowym będącym przedmiotem zapytania w stosunku do Pana i Pana córek nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń.

Pan i Pana córki nie podlegacie i nie podlegaliście opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

W okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia 15 maja 2025 r. wykonywanie władzy rodzicielskiej względem córek odbywało się na zasadzie partnerskiego podziału obowiązków. Każde z rodziców łożyło na wspólne gospodarstwo domowe, z którego były kupowane żywność, odzież, opłacane rachunki za mieszkanie, media i zajęcia dodatkowe dzieci, opłaty na abonamenty telefoniczne córek. Każde z rodziców zajmowało się każdym z dzieci, zapewniając im potrzeby bytowe, zdrowotne, edukacyjne, rozwój fizyczny i intelektualny.

W okresie od 1 stycznia 2025 r. do 15 maja 2025 r. wykonywał Pan władzę rodzicielską realizując:

1.potrzeby fizyczne - młodsza córka CC regularnie chodziła z Panem na basen, gdzie odbywały się wspólne zabawy, wspólne wyjazdy na rowerach w sytuacji, gdy warunki pogodowe na to pozwalały, spacery, wspólne zabawy na świeżym powietrzu. Według Pana najlepszej wiedzy, matka dziecka również zabierała je na rower, zapewne też brała udział w zabawach na świeżym powietrzu. Starsza córka AA brała udział w wyjazdach z Panem i młodszą córką każdorazowo, kiedy wyrażała wolę uczestniczenia w nich;

2.potrzeby intelektualne, poprzez wspólne odrabianie lekcji z młodszą i starszą córką, przy czym odrabianie lekcji ze starszą córką było ograniczone z Pana strony do rozwiązywania problemów o dużym stopniu trudności i złożoności z uwagi na fakt, że starsza córka miała doskonałe oceny w nauce i nie potrzebowała pomocy przy odrabianiu bieżących lekcji. Wg wyjaśnień starszej córki, matka w ww. okresie nie odrabiała z nią lekcji w ogóle. Obydwoje rodziców odrabiało natomiast lekcje z młodszą córką. Dodatkowo dochodziły wspólne gry w planszówki typu „monopoly”, czy „Byli sobie podróżnicy”, warcaby itp. Z młodszą córką czytał Pan wspólnie również książki;

3.potrzeby bytowe - każde z rodziców dokonywało zakupów związanych z potrzebami bytowymi dzieci w ww. okresie, ze środków pochodzących ze wspólnego gospodarstwa domowego;

4.zdrowotne - każde z rodziców uczestniczyło w wizytach lekarskich córek w miarę swoich możliwości. Raz szło jedno raz drugie. Koszty leczenia były pokrywane ze wspólnego budżetu domowego. Wyjątkiem była sytuacja, gdy starsza córka zdecydowała się na wizytkę u psychologa na przełomie kwietnia i maja 2025 r. po tym jak jej matka podłożyła jej oraz Panu podsłuchy. Dwie wizyty odbyły się bez wiedzy matki, na wyraźną prośbę starszej córki;

5.potrzeby edukacyjne - wszelkie korepetycje były pokrywane ze wspólnych pieniędzy, w większości przypadków, to Pan osobiście odwoził starszą córkę na lekcje z języka polskiego przygotowujące ją do egzaminów ósmoklasisty. Każde z rodziców dbało o potrzeby zarówno młodszego, jak i starszego dziecka;

6.dostarczanie niezbędnych dóbr materialnych - każde z rodziców dostarczało dobra materialne córkom w ramach wspólnego budżetu domowego;

7.wydatki związane z wypoczynkiem - ponoszone były ze wspólnego budżetu domowego. Dzieci były zabierane raz przez jedno z rodziców raz przez drugie. Uzależnione to było od tego kto akurat gdzie chciał spędzać czas.

8.każde z rodziców wspierało dzieci w realizacji hobby, chodź w odniesieniu starszej córki nie można tego wskazać jednoznacznie, gdyż córka w tym okresie raczej stroniła od matki.

W odniesieniu do okresu od 16 maja 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. starsza córka zamieszkała z Panem, a jej kontakty z matką ograniczyły się do kilku spotkań w większości bardzo krótkich. Matka w żaden sposób nie łożyła na utrzymanie córki. Nie zapewniała jej żadnych potrzeb fizycznych, intelektualnych, bytowych, zdrowotnych, edukacyjnych, nie dostarczyła żadnych dóbr materialnych, nie pokrywała kosztów związanych z wypoczynkiem, nie wspierała dziecka w niczym i nie uczestniczyła w jej wychowywaniu. Jej aktywność ograniczała się do udziału w wywiadówkach szkolnych. To wszystko było realizowane przez Pana.

W odniesieniu do młodszej córki, to jej potrzeby były realizowane przez każdego z rodziców z osobna bez konsultacji i koordynacji. Córka przebywała u każdego z rodziców po 3 dni na zmianę raz u ojca i raz u matki z wyjątkiem okresu wakacji, gdzie pobyt zgodnie z wolą dziecka był wydłużony do 7 dni na zmianę raz u jednego a następnie u drugiego rodzica.

W okresie od 16 maja 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. wykonywał Pan władzę rodzicielską wobec młodszej córki poprzez realizację:

1.potrzeby fizyczne - np.: młodsza córka regularnie chodziła z Panem na basen, gdzie odbywały się wspólne zabawy, wspólne wyjazdy na rowerach, spacery, wspólne zabawy na świeżym powietrzu. Nie ma Pan wiedzy jak matka dziecka realizowała te potrzeby.

2.potrzeby intelektualne - poprzez wspólne odrabianie lekcji, wspólne czytanie książek, gry wplanszówki, przygotowywanie zadań wspierających koncentrację (od X 2025 po wydaniu orzeczenia przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną) wspólne czytanie książek ukierunkowane na eliminację czytania ślizgowego u dziecka. Współpracy z pedagogiem szkolnym w tym zakresie.

3.potrzeby bytowe - w okresie pobytu młodszego dziecka u Pana wszelkie potrzeby bytowe zapewniał Pan wyłącznie sam. Od zapewniania pokoju dla dzieci, zakupów żywności, ubrań, przyborów szkolnych po kosmetyki itp.

4.potrzeby zdrowotne – uczestniczył Pan z dzieckiem w wizytach lekarskich wypadających w trakcie jej pobytu u Pana. Pokrywał Pan jednocześnie koszty lekarstw i wizyt lekarskich. Wie Pan, że matka młodszej córki postępowała tak samo z tym wyjątkiem, że nie informowała i nie informuje Pana o terminach wizyt lekarskich, a przekazuje informacje zdawkowe już po wizycie. Tym samym nie miał Pan możliwości uczestniczenia w tych wizytach.

5.potrzeby edukacyjne w czasie pobytu dziecka u Pana – odrabia Pan z dzieckiem lekcje, bez udziału matki. Do 25 listopada 2025 roku pokrywał Pan po połowie koszty dodatkowych lekcji z języka angielskiego i innych zajęć młodszej córki. Po wydaniu przez Sąd (…) postanowienia w dniu 25 listopada 2025 r. sygn. (…), koszty zajęć dodatkowych i opłat związanych z młodszą córką przeszły na żonę. Pan ze swojej strony zorganizował córce prywatne lekcje z języka angielskiego, których koszty ponosi Pan wyłącznie sam. W trakcie pobytu dziecka u matki posiada Pan jedynie wiedzę, że jest wysyłana do prywatnej szkoły na zajęcia z j. angielskiego, które zaczęły się jeszcze przed 2025 r. Wielokrotnie zawoził Pan CC na zajęcia do psychologa. Uczestniczył Pan także w spotkaniach z psychologami i pedagogami w szkole i poradni psychologiczno-pedagogicznej nr (…) w (…) w sprawach dotyczących CC. Uczestniczył Pan w wywiadówkach szkolnych. Nie ma Pan wiedzy w zakresie realizacji potrzeb edukacyjnych młodszej córki przez matkę.

6.dostarczał Pan niezbędnych dóbr materialnych - w trakcie pobytu u Pana, wszelkie dobra materialne dostarcza Pan dziecku sam. Matka nie poniosła żadnych kosztów z tym związanych.

7.wydatki związane z wypoczynkiem - koszty organizowanego wypoczynku młodszej córki w okresie jej pobytu u Pana ponosił Pan wyłącznie sam. Analogicznie koszty wypoczynku młodszej córki u matki, ponosiła ona. Jedyne koszty wspólne dotyczyły jednych półkolonii, gdzie koszty pobytu na półkolonii pokrył Pan z żoną po połowie. Wie Pan, że żona w wakacje 2025 r. zabrała podczas pobytu u niej, młodszą córkę nad morze oraz w góry. Nie ma Pan wiedzy, kto finansował te wyjazdy. Pana wydatki dotyczyły jednodniowych wycieczek np. nad wodę, spływy kajakowe itp.

8.każde z rodziców wspierało dzieci w realizacji hobby - w trakcie pobytu córki u Pana w ww. okresie byłem jedynym rodzicem, który wspiera dziecko w realizacji swoich zainteresowań zarówno w sferze materialnej, jak i organizacyjnej. Uczestniczył Pan w występach i spotkaniach dla rodziców związanych z przynależnością młodszej córki do harcerstwa. Nie ma Pan takiej wiedzy, jak matka wspiera CC w realizacji jej hobby.

W okresie od 16 maja 2025 r. do dnia 31 grudnia 2025 r. pobyt trzy czy siedmiodniowy każdorazowo związany był z nocowaniem u Pana. CC rozpoczynała trzydniowy cykl pobytu przychodząc do Pana po szkole, a do matki wracała po trzech dniach po szkole, i tak na zmianę. Wyjątkiem od tej reguły były dni wolne od zajęć lekcyjnych, gdzie dziecko wracało do drugiego rodzica w godzinach porannych między 8 a 9.

W okresie, którego dotyczy wniosek posiadał Pan pełną władzę rodzicielską względem swoich dzieci.

W okresie, którego dotyczy wniosek matka dzieci posiadała względem dzieci pełną władzę rodzicielską.

Przez cały okres, którego dotyczy wniosek, Pana dzieci, na podstawie orzeczenia sądu, nie zostały umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych.

W postępowaniu rozwodowym, które zawisło przed Sądem (…) za sygn. (…), wydano w dniu 25 listopada 2025 r. postanowienie w którym Sąd postanowił:

„1. w trybie zabezpieczenia na czas trwania procesu ustalić miejsce pobytu małoletniej AA urodzonej 2 kwietnia 2010 roku w każdorazowym miejscu zamieszkania ojca BB;

2. w trybie zabezpieczenia na czas trwania procesu ustalić miejsce pobytu małoletniej CC urodzonej 19 kwietnia 2015 roku w każdorazowym miejscu zamieszkania matki DD;

3. w trybie zabezpieczenia na czas trwania procesu kosztami utrzymania małoletniej AA urodzonej 2 kwietnia 2010 roku obciążyć w całości ojca BB;

4. W trybie zabezpieczenia na czas trwania procesu kosztami utrzymania małoletniej CC urodzonej 19 kwietnia 2015 roku obciążyć w całości matkę DD;

5. oddalić wnioski w pozostałej części.”

Nadto w wydanym do przedmiotowego postanowienia uzasadnieniu, Sąd (…) w (…) wskazał:

„Zgodnie z art. 92 k.r.o. dziecko pozostaje do pełnoletności pod władza rodzicielską. Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom. (art. 93 k.r.o.) Miejsce faktycznego pobytu dziecka należy odróżnić od miejsca zamieszkania w prawnym znaczeniu tego określenia. Dziecko musi mieć miejsce pobytu z czym związane jest dbanie o jego utrzymanie, wychowanie, naukę i stan zdrowia. Chodzi tu o zwykła codzienna opiekę nad dzieckiem wykonywana przez rodziców, u których dziecko stale przebywa. Pojęcie miejsca pobytu dziecka odnosi się do okoliczności faktycznej, będącej konsekwencją sprawowania nad nim pieczy. Przy podejmowaniu decyzji w przedmiocie miejsca pobytu dziecka rodzice powinni kierować się dobrem dziecka. W doktrynie przyjmuje się, że dobro dziecka to zapewnienie prawidłowego rozwoju fizycznego (dorastanie), psychicznego, emocjonalnego i intelektualnego. W braku porozumienia miedzy rodzicami kwestie te rozstrzyga sąd opiekuńczy (art. 92 & 2 k.r.o.)”

Tym samym miejsce zamieszkania i pobytu dzieci w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 15 maja 2025 r. było wspólne miejsce zamieszkania obojga rodziców, tj. ul. (…) w (…).

W okresie od 16 maja 2025 r. do 24 listopada 2025 r. miejscem zamieszkania i pobytu AA było Pana miejsce zamieszkania, tj. ul. (…) w (…). Młodsza córka CC, w tym okresie mieszkała i przebywała u Pana po 3 dni, co 3 dni, z wyłączeniem wakacji, kiedy mieszkała i przebywała u Pana po 7 dni, co 7 dni.

W okresie od 25 listopada 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. miejscem zamieszkania i faktycznego pobytu AA było Pana miejsce zamieszkania, tj. ul. (…) w (…). Natomiast młodsza córka CC, w tym okresie miała ustalone miejsce zamieszkania przez sąd przy matce, tj. na ul. (…) w (…). Faktycznym miejscem pobytu CC było na zmianę miejsce zamieszkania matki, przez 3 dni pod adresem ul. (…) w (…) i następnie przez 3 dni miejsce zamieszkania ojca przy ul. (…) w (…).

Nie zostało zawarte między Panem a żoną porozumienie co do rozliczenia ulgi prorodzinnej, z uwagi na fakt, że stanowiska Państwa co do wysokości ulgi dla każdego rodzica były rozbieżne.

Pytanie

Czy w opisanym stanie prawnym jest Pan uprawniony do odliczenia ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za 2025 r. za młodszą córkę w wymiarze 50% za cały 2025 r., a za starszą córkę w wymiarze 50% za okres od stycznia 2025 r. do kwietnia 2025 r. oraz w wymiarze 100% za okres od maja 2025 r. do grudnia 2025 r., gdy Pana przychody brutto za 2025 r. będą w granicach 180.000,00 zł?

Pana stanowisko w sprawie

Jest Pan uprawniony do skorzystania z ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za 2025 r. w wymiarze 50% za młodszą córkę oraz w wymiarze 50% za starszą córkę za okres od I-IV 2025 r. i w wymiarze 100 % za okres V-XII 2025 r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:

Zgodnie z art. 27f ust. 1 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 27f ust. 2 ww. ustawy:

Stosownie do art. 27f ust. 2a omawianej ustawy:

W świetle art. 27f ust. 2b omawianej ustawy:

Art. 27f ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Z art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Z kolei, w myśl art. 27f ust. 4 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):

Stosownie zaś do art. 26 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071):

W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przystępując do analizy przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego należy podkreślić, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Ulga prorodzinna przysługuje na dzieci:

1) małoletnie,

2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie, jeżeli dzieci te nie uzyskały przychodów/dochodów w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej (z wyjątkiem przewidzianym ustawą).

Ulga przysługuje pod warunkiem:

1) nieuzyskiwania przez dziecko przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem najmu prywatnego;

2) niepodlegania przez dziecko opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Zgodnie zatem z ogólną zasadą wynikającą z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na małoletnie dziecko jest wykonywanie w stosunku do tego dziecka władzy rodzicielskiej.

W związku z tym wyjaśnienia wymaga, że stosownie do art. 93 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy(t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236 ze zm.).

Z art. 92 ww. ustawy wynika, że:

Zgodnie z art. 93 § 1 ww. ustawy:

Stosownie do art. 95 § 1 ww. ustawy:

W myśl art. 97 § 1 przytoczonego Kodeksu:

Podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Jak wynika z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską. Wobec tego samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie, czyli wykonywanie wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne. Przy czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.

W sytuacji, gdy tylko jeden z rodziców wykonuje władzę rodzicielską w stosunku do małoletniego dziecka, nie ma zastosowania zasada, zgodnie z którą przysługującą rodzicom kwotę ulgi na dziecko rodzice dziecka mogą odliczyć w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. Sposób podziału ulgi pomiędzy rodziców dziecka jest bowiem zagadnieniem wtórnym wobec samego prawa do ulgi.

W konsekwencji, przysługiwanie odliczenia obojgu rodzicom w kwotach równych lub dowolnej proporcji przez nich ustalonej może mieć miejsce tylko wówczas, gdy oboje rodzice wykonują władzę rodzicielską.

Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy zatem odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka.

Reasumując, ulga na małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską. Ponadto, w myśl art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwotę przysługującej ulgi mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

Co istotne, ww. przepis wskazuje jedynie na podział przysługującej rodzicom ulgi prorodzinnej i nie pozbawia on samego prawa do odliczenia. Prawo do ulgi – przy spełnieniu pozostałych przesłanek – przysługuje zatem na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego podatnik wykonywał władzę rodzicielską.

Z treści wniosku wynika, że jest Pan ojcem dwójki dzieci w wieku 10 lat i 15 lat. W dniu 15 maja 2025 r. wyprowadził się Pan ze wspólnego domu, gdzie mieszkał Pan z żoną i dwójką dzieci, a żona tego samego dnia złożyła pozew o rozwód. Postępowanie o rozwód nie zostało zakończone. Wraz z Panem wyprowadziła się starsza córka, która aktualnie mieszka z Panem i praktycznie nie utrzymuje żadnych kontaktów z matką. Matka w żaden sposób nie łoży na jej utrzymanie. Praktyczną pieczę nad starszą córką sprawuje Pan od 15 maja 2025 r. wyłącznie sam. Młodsza córka, pozostaje pod pieczą obydwojga rodziców, tzn. Pana i Pana żony w wymiarze po 3 dni na zmianę. Wyjątkiem od tej zasady były wakacje w trakcie, których opieka nad młodszą córką była rozłożona po 7 dni. Ponadto, nie zostało zawarte między Panem a żoną porozumienie co do rozliczenia ulgi prorodzinnej.

Pana wątpliwość dotyczy m.in. tego czy jest Pan uprawniony do odliczenia ulgi prorodzinnej za 2025 r. na młodszą córkę w wymiarze 50% za cały 2025 r. oraz na starszą córkę w wymiarze 50% za okres od stycznia 2025 r. do kwietnia 2025 r. oraz w wymiarze 100% za okres od maja 2025 r. do grudnia 2025 r.

Zatem, skoro w okresie od stycznia 2025 r. do 14 maja 2025 r. dzieci mieszkały z obojgiem rodziców, ponadto każde z rodziców łożyło na wspólne gospodarstwo domowe, z którego były kupowane żywność, odzież, opłacane rachunki za mieszkanie, media i zajęcia dodatkowe dzieci, zajmowało się każdym z dzieci, zapewniając im potrzeby bytowe, zdrowotne, edukacyjne, rozwój fizyczny i intelektualny, to uznać należy, że oboje rodzice wykonywali władzę rodzicielską wobec małoletnich dzieci.

W konsekwencji, oboje rodziców jest uprawnionych do skorzystania z ulgi wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za te miesiące.

W związku z brakiem porozumienia pomiędzy Panem a Pana żoną, co do proporcji podziału ulgi na dzieci, za okres od stycznia 2025 r. do maja 2025 r., tj. za okres, kiedy mieszkaliście jeszcze razem, przysługuje Panu odliczenie w wysokości 50% kwoty ulgi prorodzinnej na obie córki ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ww. ustawy.

Wobec tego, uprawniony jest Pan do odliczenia ulgi prorodzinnej za 2025 r. na starszą córkę w wymiarze 50% za okres od stycznia 2025 r. do maja 2025 r. - a nie jak Pan twierdzi - od stycznia 2025 r. do kwietnia 2025 r.

Wobec tego w tej części Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Od 15 maja 2025 r. – jak wynika z opisu sprawy – tj. od czasu, kiedy wyprowadził się Pan ze wspólnego domu, Pana młodsza córka mieszkała i przebywała u Pana po 3 dni co 3 dni z wyłączeniem wakacji, kiedy mieszkała i przebywała u Pana po 7 dni co 7 dni. Jednocześnie, w tym czasie zapewniał Pan młodszej córce wyjścia na basen, rowery, spacery. Wspólne odrabialiście lekcje, czytaliście książki, graliście w planszówki. Uczestniczył Pan z dzieckiem w wizytach lekarskich wypadających w trakcie jej pobytu u Pana. Pokrywał Pan jednocześnie koszty lekarstw i tych wizyt. Zapewniał Pan młodszej córce wszelkie potrzeby bytowe, dobra materialne.

Skoro zarówno Pan jak i Pana żona w okresie od 15 maja 2025 r. do grudnia 2025 r. wykonywaliście władzę rodzicielską nad młodsza córką oraz brak jest porozumienia w zakresie podziału przysługującej Państwu wspólnie kwoty odliczenia ulgi prorodzinnej na dzieci i miejsce zamieszkania młodszej córki jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, to ma Pan również prawo do skorzystania z ulgi prorodzinnej, w wysokości 50% kwoty ulgi, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na młodsza córkę za okres od czerwca 2025 r. do grudnia 2025 r.

Zatem, Pana stanowisko dotyczące możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej w wysokości 50% ulgi na młodszą córkę za cały 2025 r. jest prawidłowe.

Z treści wniosku wynika także, że 15 maja 2025 r. wraz z Panem wyprowadziła się starsza córka, która aktualnie mieszka z Panem i praktycznie nie utrzymuje żadnych kontaktów z matką. Praktyczną pieczę nad starszą córką sprawuje Pan od 15 maja 2025 r. wyłącznie sam, jej kontakty z matką ograniczyły się do kilku spotkań w większości bardzo krótkich. Matka w żaden sposób nie łożyła na utrzymanie córki. Nie zapewniała jej żadnych potrzeb fizycznych, intelektualnych, bytowych, zdrowotnych, edukacyjnych, nie dostarczyła żadnych dóbr materialnych, nie pokrywała kosztów związanych z wypoczynkiem, nie wspierała dziecka w niczym i nie uczestniczyła w jej wychowywaniu. Jej aktywność ograniczała się do udziału w wywiadówkach szkolnych. To wszystko było realizowane przez Pana. Ponadto, miejscem zamieszkania i pobytu Pana starszej córki w okresie od 15 maja 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. było Pana miejsce zamieszkania.

Zatem, skoro nie wykonuje Pan wspólnie z żoną władzy rodzicielskiej nad starsza córką, a miejscem zamieszkania starszej córki od 15 maja 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. było Pana miejsce zamieszkania, to w przypadku braku porozumienia w sprawie podziału ulgi – to Pan jest uprawniony do dokonania odliczenia z tytułu ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w pełnej wysokości na starszą córkę. Do Pana sytuacji znajduje bowiem zastosowanie zdanie czwarte przepisu art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania.

Wobec tego, uprawniony jest Pan do odliczenia ulgi prorodzinnej za 2025 r. na starszą córkę w wymiarze 100% za okres od czerwca 2025 r. do grudnia 2025 r. - a nie jak Pan twierdzi - od maja 2025 r. do grudnia 2025 r.

W tej części Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Jednocześnie informuję, że dla potrzeb skorzystania z odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej istotna jest ilość dzieci, na które przysługuje omawiana ulga. W Pana sytuacji obie córki spełniały przesłanki do skorzystania z ulgi prorodzinnej, dlatego też nie było konieczne uwzględnienie limitu warunkującego prawo do odliczenia określonego w art. 27f ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec tego osiągnięcie przez Pana w 2025 r. przychodów w granicach 180.000,00 zł nie ma wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.