Interpretacja indywidualna z dnia 20 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.48.2026.1.MM

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W 2025 r. otrzymał Pan orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu lekkim wydane przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności (...). Ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od 10 lutego 2025 r., a orzeczenie wydaje się na okres do 30 listopada 2027 r.

W związku z posiadaną niepełnosprawnością chciałby Pan w 2026 r. usunąć wannę z łazienki z której nie jest w stanie Pan korzystać ze względu na problemy wynikające z przebytej operacji (...) i zainstalować w jej miejsce prysznic.

Korzystanie z wanny w Pana przypadku to pozycja jedynie klęcząca ponieważ ma Pan problemy (...). Nie może korzystać Pan z wanny w sposób naturalny tj. leżąc, a jedynie w pozycji pionowej.

W związku z sytuacją jaka Pana spotyka, jeżeli chce Pan wziąć kąpiel to korzysta Pan z pryszniców zlokalizowanych na basenach.

Chciałby Pan wreszcie skorzystać z własnej łazienki w sposób nie ograniczający. W związku z zaistniałą sytuacją chciałby Pan dostosować istniejącą infrastrukturę do Pana przypadłości.

Na dzień dzisiejszy nie posiada Pan żadnego projektu czy kosztorysu związanego z adaptacją łazienki. Wszystkie koszty będą ponoszone bez wsparcia zewnętrznego.

W zależności od wysokości kosztów może Pan potrzebować wsparcia finansowego w postaci kredytu konsumpcyjnego w celu sfinalizowania w pełni tego przedsięwzięcia, a co wiąże się również z kosztem w postaci odsetek.

Pytanie

Czy w związku z posiadanym orzeczeniem o niepełnosprawności może Pan odliczyć w pełni koszt adaptacji i remontu łazienki który jest zaplanowany w 2026 r. – na podstawie art. 26 pkt. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

W ramach adaptacji i remontu planuje Pan ponieść następujące koszty:

a)zakup materiałów łazienkowych tj.: klej do płytek, fuga, płytki, płyty gipsowe, ogólna instalacja wodno-kanalizacyjna, stelaże podtynkowe, muszla, spłuczka, deska klozetowa, baterie, ewentualna deszczówka, instalacja elektryczna, gniazdka, umywalka, kabina prysznicowa ze wszystkimi elementami (drzwi kabinowe, brodzik, bloczki kabinowe) - gotowa lub skonstruowana przez fachowca, niezbędne szafki do zabudowy lub wolnostojące,

b)robocizna związana z przeprowadzeniem adaptacji i remontu łazienki,

c)odsetki bankowe od kredytu zaciągniętego na poczet przedsięwzięcia.

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, wymienione powyżej i planowane wydatki na adaptację i remont łazienki mogą zostać odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej na podstawie art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 1 tej ustawy, za wydatki na cele rehabilitacyjne uważa się wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

W przedstawionym stanie faktycznym planowanie wykonania prac adaptacyjnych w łazience, takie jak usunięcie wanny czyli likwidacja barier architektonicznych, czy też ewentualne przeniesienie i dostosowanie sanitariatów mają na celu dostosowanie pomieszczenia do potrzeb osoby niepełnosprawnej i umożliwienie jej samodzielnego i bezpiecznego korzystania z łazienki.

Uważa Pan, że zakres prac pozostaje w bezpośrednim związku z rodzajem Pana niepełnosprawności (...)

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9,art. 23o,art. 23u,art. 24 ust.1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-7g i 13a tego artykułu.

Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:

Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Wedle art. 26 ust. 7b tejże ustawy:

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1)orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2)decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

3)orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:

Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1)I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo

aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo

b)znaczny stopień niepełnosprawności;

2)II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)całkowitą niezdolność do pracy albo

b)umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Stosownie do art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów je ustanawiających należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, prawo do korzystania z przedmiotowej ulgi przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa.

Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Z treści zacytowanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek m.in. orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach.

Natomiast powołany przez Pana art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych daje możliwość odliczania od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

Zgodnie z językowym znaczeniem terminu „adaptacja” to „przystosowanie do innego użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka budynku” (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast „wyposażenie” to urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś.

Adaptacją mieszkania lub budynku mieszkalnego jest zatem przeróbka mająca mu nadać inny charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie mieszkania oraz budynku mieszkalnego – to przydanie jemu rzeczowych elementów zwiększających jego walory użytkowe. Zatem adaptacja i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego musi ułatwiać osobie niepełnosprawnej egzystowanie w tym lokalu (budynku) biorąc pod uwagę rodzaj niepełnosprawności. Stąd też w przypadku każdego niepełnosprawnego wydatki na adaptację i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego mogą być inne, gdyż powinny odzwierciedlać potrzeby wynikające z niepełnosprawności.

Dokonując wykładni zawartego w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęcia adaptacji i wyposażenia mieszkań oraz budynków mieszkalnych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, wskazać należy, iż w doktrynie zwraca się uwagę, że przez adaptację i wyposażenie, o których mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć takie przystosowanie mieszkania (budynku), które umożliwia lub ułatwia życie w nim osobie niepełnosprawnej. Pojęcie „adaptacja” rozumieć należy więc jako „przystosowanie”, które jednak niekoniecznie oznaczać musi „ulepszenie”, czy „przekształcenie” zaistniałego stanu rzeczy – w tym przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby niepełnosprawnej.

Jednocześnie podkreślić należy, że art. 26 ust. 7a pkt 1 ww. ustawy nie określa szczegółowo jakiego rodzaju wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie podlegają odliczeniu ani też nie zawiera żadnego wyłączenia konkretnego rodzaju wydatków. Jedynym warunkiem zastosowania tego odliczenia jest to, by adaptacja (wyposażenie) mieszkania/budynku mieszkalnego odpowiadała potrzebom wynikającym z niepełnosprawności. Dlatego też istotne są okoliczności danej sprawy, tzn. czy konkretne elementy adaptacji czy wyposażenia mieszkania spełniają dla osoby niepełnosprawnej tę funkcję.

Adaptacja łazienki dla potrzeb osoby niepełnosprawnej, polegająca na wymianie wanny na prysznic, jest uzasadniona w takich przypadkach, w których osoba niepełnosprawna ma problemy z wejściem do wanny i/lub wyjściem z niej z uwagi na swoje ograniczenia ruchowe, które mogą wynikać w szczególności z niepełnosprawności narządu ruchu (w tym spowodowanej wrodzonymi lub nabytymi wadami kończyn lub kręgosłupa, ich zwyrodnieniami, przebytymi chorobami i wypadkami, etc.).

Takowa adaptacja jest również uzasadniania gdy u danej osoby istnieją przeciwskazania do korzystania z kąpieli w wannie, do których zalicza się m.in.:

(...)

W opisanym przez Pana zdarzeniu żaden z powyżej przytoczonych powodów uzasadniających konieczność wymiany wanny na prysznic nie zaistniał, gdyż jak Pan wskazał po przebytej operacji (...) ma Pan problemy (...) w pozycji leżącej i dlatego nie może Pan korzystać z wanny w sposób naturalny tj. leżąc. Jednakże, jak Pan wskazał, może Pan korzystać z wanny w pozycji pionowej.

Zatem, wydatki na wymianę wanny na prysznic oraz pozostałe wydatki, które zamierza ponieść Pan na remont łazienki nie stanowią w Pana przypadku wydatków na cel wskazany w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W opisanym zdarzeniu nie występują żadne bariery architektoniczne, które z uwagi na Pana niepełnosprawność należałoby zlikwidować.

Wobec powyższego wydatków na zakup materiałów do remontu łazienki oraz na robociznę związaną z przeprowadzeniem tego remontu, nie sposób zakwalifikować do wydatków na adaptację mieszkania stosownie do potrzeb wynikających z Pana niepełnosprawności.

Podkreślić przy tym należy, że wydatki na spłatę odsetek od kredytów bankowych nie zostały wymienione w katalogu wydatków zawartym w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uprawniających do zastosowania odliczeń w ramach omawianej ulgi.

W konsekwencji wydatków na remont łazienki i na spłatę odsetek od kredytu, który zaciągnie Pan na realizację tego przedsięwzięcia nie będzie mógł Pan odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.