Interpretacja indywidualna z dnia 30 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDSL1-1.4011.140.2026.1.MK
Sprzedaż towarów, takich jak łożyska i uszczelnienia, nie stanowi działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych podlegającej wyłączeniu z opodatkowania ryczałtem ewidencjonowanym zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f UZPDOF.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
10 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 9 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Pan (…) od (…) 2024 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 i art. 5b ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. 2025.163 dalej „ustawa o PIT”) pod firmą (…) zarejestrowaną w CEiDG. Siedziba firmy znajduje się w (…). Jest polskim rezydentem podatkowym - podlega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o PIT. Dla celów rozliczeń ze Skarbem Państwa prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów i wybrał formę opodatkowania wg skali (zasady ogólne) - art. 9a ust. 1 ustawy o PIT.
Jako przeważająca i wykonywana działalność gospodarcza Pan (…) w CEiDG ma wpisaną sprzedaż detaliczną pozostałych wyrobów prowadzoną w wyspecjalizowanych sklepach - PKD 47.78.Z.
Przedmiotem działalności firmy jest działalność handlowa. W ofercie handlowej znajdują się łożyska, pasy klinowe, uszczelnienia, preparaty smarowe o szerokiej gamie zastosowań, smary uniwersalne plastyczne, oleje hydrauliczne i przekładniowe.
Szczegółową ofertę handlową, z kodami CN przedstawia poniższe zestawienie:
1.łożyska (kod CN 8483, CN 8482),
2.uszczelnienia (kod CN 4016),
3.pasy klinowe (kod CN 4010),
4.smary uniwersalne plastyczne oraz oleje hydrauliczne i przekładniowe (kod CN 2710),
5.preparaty smarowe (kod CN 3403).
Żaden z nabywanych i sprzedawanych towarów nie jest objęty kodem GTU_07, o którym mowa w § 10 ust. 3 pkt 1 lit. g rozporządzenia Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U.2019.1988, z późn. zm.) - tj. kodem właściwym dla dostawy pojazdów oraz części (kody CN 8701-8708).
W ofercie firmy nie znajdują się i nie będą się znajdowały części i akcesoria samochodowe. Wnioskujący chciałby zmienić dotychczasową formę opodatkowania na ryczałt ewidencjonowany.
Pytania
1.Czy sprzedaż łożysk, tj. towarów o kodzie Nomenklatury scalonej (CN 8483, CN 8482) stanowi działalność w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. 2025.843; dalej: UZPDOF) i tym samym wyłącza możliwość stosowania ryczałtu ewidencjonowanego?
2.Czy sprzedaż uszczelnień, tj. towarów o kodzie Nomenklatury scalonej (CN 4016), stanowi działalność w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f UZPDOF i tym samym wyłącza możliwość stosowania ryczałtu ewidencjonowanego?
3.Czy sprzedaż pasów klinowych, tj. towarów o kodzie Nomenklatury scalonej (CN 4010), stanowi działalność w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f UZPDOF i tym samym wyłącza możliwość stosowania ryczałtu ewidencjonowanego?
4.Czy sprzedaż smarów uniwersalnych plastycznych oraz olejów hydraulicznych i przekładniowych, tj. towarów o kodzie Nomenklatury scalonej (CN 2710), stanowi działalność w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f UZPDOF i tym samym wyłącza możliwość stosowania ryczałtu ewidencjonowanego?
5.Czy sprzedaż preparatów smarowych, tj. towarów o kodzie Nomenklatury scalonej (CN 3403) stanowi działalność w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f UZPDOF i tym samym wyłącza możliwość stosowania ryczałtu ewidencjonowanego?
Pana stanowisko w sprawie
Sprzedaż opisanych łożysk, uszczelnień, pasów klinowych, smarów uniwersalnych plastycznych oraz olejów hydraulicznych i przekładniowych, a także preparatów smarowych, nie stanowi działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U.2025.843; dalej: UZPDOF) i tym samym nie wyłącza możliwości stosowania ryczałtu ewidencjonowanego.
Stosownie do art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f UZPDOF, opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych nie stosuje się do podatników osiągających w całości lub w części przychody z tytułu działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych.
Ponieważ brak jest legalnej definicji pojęć „części i akcesoria do pojazdów mechanicznych” kluczowe znaczenie będzie miała wykładnia językowa (słownikowa) tych pojęć.
Pomocnicze znaczenie może mieć natomiast rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U.2025.1829; dalej jako „rozporządzenie PKWiU”) oraz Nomenklatura scalona.
Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego przez „część” należy rozumieć „jeden z elementów, na które dzieli się jakaś całość, pewna ilość z całości” lub „przedmiot stanowiący jakiś dający się samodzielnie wyodrębnić element większej całości” (https://sjp.pwn.pl/szukaj/część.html). Przez „akcesorium” należy natomiast rozumieć „narzędzie lub inny drobny przedmiot potrzebny do wykonywania jakiejś czynności, jakiegoś rzemiosła” (https://sjp.pwn.pl/szukaj/akcesoria.html).
Tym samym w analizowanym zagadnieniu „część do pojazdu mechanicznego” to jeden z elementów pojazdu mechanicznego, na które dzieli się pojazd mechaniczny. „Akcesoria do pojazdu mechanicznego” to natomiast narzędzia lub inne drobne przedmioty potrzebne do funkcjonowania (działania) pojazdu mechanicznego. W świetle słownikowego znaczenia pojęcie część pojazdu mechanicznego i akcesoria do pojazdu mechanicznego jest bardzo pojemne. Wskazuje na bardzo szeroką gamę towarów dostępnych na rynku. Dotyczyłoby to również takich towarów, których zaliczenie do części lub akcesoriów samochodowych w rozumieniu analizowanego przepisu wykraczałoby poza jego racjonalne rozumienie i jednocześnie kolidowałoby z celem tego przepisu. Jako przykłady takich towarów można wskazać np. narzędzia (takie jak np. klucze i śrubokręty), różnego rodzaju środki chemiczne (w szczególności o uniwersalnym przeznaczeniu) i materiały tekstylne służące do pielęgnacji (np. ściereczki z mikrofibry) bądź śruby. Mając na uwadze tak szeroki zakres znaczeniowy wynikający ze słownikowych definicji, szczególnej wagi dla wykładni analizowanego przepisu nabiera konieczność jego wąskiej (zawężającej) interpretacji.
W oparciu o przedstawione wyżej słownikowe znaczenie analizowanych pojęć, można wyróżnić takie towary, w odniesieniu do których:
1.nie ma wątpliwości, że stanowią części i akcesoria do pojazdów mechanicznych w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f UZPDOF, ponieważ ich wykorzystanie do pojazdów mechanicznych jest ich jedynym przeznaczeniem. Jako przykłady można wskazać zderzaki, pasy bezpieczeństwa, nadwozia, amortyzatory samochodowe, koła samochodowe, tłumiki, sprzęgła, kierownice, poduszki powietrzne itp.);
2.mogą istnieć wątpliwości co do ich kwalifikacji w świetle art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f UZPDOF, ponieważ wprawdzie są przeznaczone głównie do pojazdów mechanicznych, ale mają też inne zastosowania o mniejszym znaczeniu. W takim wypadku należy dokonać indywidualnej oceny, przy czym wymóg wąskiej wykładni uzasadnia raczej wyeliminowanie tego typu części i akcesoriów z grupy towarów uzasadniających wyłączenie prawa do ryczałtu ewidencjonowanego;
3.nie ma wątpliwości, że nie stanowią części, bądź akcesoriów do pojazdów mechanicznych w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f UZPDOF, ponieważ pomimo tego, że mogą być wykorzystywane w pojazdach mechanicznych, to nie jest to ich ani dominujące przeznaczenie, ani tym bardziej jedyne przeznaczenie (np. smary uniwersalne, łożyska, śrubki, nakrętki, uszczelki - z wyjątkiem towarów dedykowanych do konkretnego modelu pojazdu lub wyłącznie do pojazdów mechanicznych ze względu na ich specyficzną konstrukcję).
Dodatkowym kryterium pozwalającym na dokonanie wąskiej wykładni art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f UZPDOF jest kwalifikacja części i akcesoriów w oparciu o Nomenklaturę scaloną (CN) oraz Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług. Nomenklaturę scaloną określa rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE. L. z 1987 r., Nr 256, str. 1 z późn. zm. - dalej określane jako rozporządzenie CN).
Zgodnie z rozporządzaniem CN towary, które mogłyby być zakwalifikowane do „części i akcesoriów do pojazdów mechanicznych” zgrupowane są w sekcji XVII, części 87 (Pojazdy nieszynowe oraz ich części i akcesoria). Kategoria ta obejmuje m. in. samochody i pozostałe pojazdy silnikowe. Do kategorii części i akcesoriów zaliczono m.in. zderzaki (CN 870810), pasy bezpieczeństwa (CN 8708 21), hamulce (8708 30), skrzynie biegów (CN 8708 40), układy zawieszenia (CN 8708 80). W sekcji XVII nie jest ujęty żaden z towarów będących przedmiotem wniosku. Są to zatem towary noszące cechy opisane w pkt 1 powyżej. Stosownie natomiast do pkt 5.49. Zasad metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (załącznik rozporządzenia PKWiU) części i akcesoria zalicza się w PKWiU 2025 do klas obejmujących wyroby, do których one należą. Do grupowań obejmujących części i akcesoria nie zalicza się jednak tych, które potraktowano jako samodzielne wyroby finalne i dla których wydzielono osobne grupowania, np.: łożyska (28.15), elementy złączne, śruby i wkręty (25.94), śruby napędowe do statków i łodzi (25.99.26), i inne. Części i akcesoria, dla których nie wyodrębniono osobnych grupowań, zalicza się do grupowań obejmujących wyroby finalne, w skład których wchodzą. Części i akcesoria wchodzące w skład różnych wyrobów (o ile nie wydzielono dla nich osobnych grupowań) zalicza się do grupowania obejmującego wyrób finalny, w którym najczęściej są stosowane. Żaden z towarów będących przedmiotem niniejszego wniosku nie jest objęty klasą właściwą dla pojazdów mechanicznych.
Wobec zaprezentowanego powyżej uszczegółowienia, zdaniem Wnioskującego odpowiedź na poszczególne pytania winna być następująca:
Pytanie Nr 1 dotyczące łożysk:
Łożyska należy zakwalifikować jako samodzielne produkty końcowe o bardzo szerokim zakresie zastosowania. Mogą być wykorzystywane również w pojazdach mechanicznych, ale nie jest to ani jedyne, ani nawet główne lub dominujące zastosowanie. Z tego powodu sklasyfikowane są jako samodzielne towary zarówno w Nomenklaturze scalonej (kod CN 8483, CN 8482), jak i w PKWIU (w zależności od konkretnej klasyfikacji 28.15.39.0, 28.15.26.0, 28.15.25.0, 28.15.24.0, 28.15.23.0, 28.15.22.0). Towary te nie są objęte kodem GTU (w szczególności kodem GTU_07).
Pytanie Nr 2 dotyczy różnego rodzaju uszczelnień:
Towary te należy zakwalifikować jako samodzielne produkty końcowe o bardzo szerokim zakresie zastosowania. Mogą być wykorzystywane również w pojazdach mechanicznych, ale nie jest to ani jedyne, ani nawet główne lub dominujące zastosowanie. Z tego powodu sklasyfikowane są jako samodzielne towary zarówno w Nomenklaturze scalonej (kod CN 4016), jak i w PKWIU (22.19.73.0). Towary te nie są objęte kodem GTU (w szczególności kodem GTU_07).
Pytanie Nr 3 dotyczy pasów klinowych.
Towary te należy zakwalifikować jako samodzielne produkty końcowe o bardzo szerokim zakresie zastosowania. Mogą być wykorzystywane również w pojazdach mechanicznych, ale nie jest to ani jedyne, ani nawet główne lub dominujące zastosowanie. Z tego powodu sklasyfikowane są jako samodzielne towary zarówno w Nomenklaturze scalonej (kod CN 4010), jak i w PKWIU (22.19.40.0). Towary te nie są objęte kodem GTU (w szczególności kodem GTU_07).
Pytanie Nr 4 dotyczy smarów uniwersalnych plastycznych oraz olejów hydraulicznych i przekładniowych. Towary te należy zakwalifikować jako samodzielne produkty końcowe o bardzo szerokim zakresie zastosowania. Mogą być wykorzystywane również w pojazdach mechanicznych, ale nie jest to ani jedyne, ani nawet główne lub dominujące zastosowanie. Z tego powodu sklasyfikowane są jako samodzielne towary zarówno w Nomenklaturze scalonej (kod CN 2710), jak i w PKWIU (w zależności od konkretnej klasyfikacji 38.12.25.0, 19.20.21-28.0). Niektóre z tych towarów - w zależności od konkretnej klasyfikacji - objęte są kodami GTU (GTU.03 lub GTU_02, ale w żadnym wypadku kodem GTU_07).
Pytanie Nr 5 dotyczy preparatów smarowych (kod CN 3403).
Towary te należy zakwalifikować jako samodzielne produkty końcowe o bardzo szerokim zakresie zastosowania. Mogą być wykorzystywane również w pojazdach mechanicznych, ale nie jest to ani jedyne, ani nawet główne lub dominujące zastosowanie. Z tego powodu sklasyfikowane są jako samodzielne towary zarówno w Nomenklaturze scalonej (kod CN 2710), jak i w PKWIU (20.59.41.0). Towary te objęte są kodem GTU_03.
Podsumowując, biorąc pod uwagę fakt, że:
1.wszystkie towary, których dotyczy wniosek, to samodzielne towary końcowe o bardzo szerokim spektrum zastosowań, przy czym tylko jednym z wielu (ale nie głównym) jest również użycie w pojazdach mechanicznych, a tym samym nie są to części lub akcesoria do pojazdów mechanicznych w ścisłym (wąskim) rozumieniu,
2.żaden z towarów sprzedawanych przez Wnioskodawcę nie jest towarem dedykowanym wyłącznie do konkretnego typu czy modelu pojazdu mechanicznego,
3.żaden z tych towarów nie jest zaklasyfikowany w PKWiU i Nomenklaturze scalonej, jako część lub akcesorium do pojazdu mechanicznego,
4.żaden z tych towarów nie jest objęty kodem GTU_07 (tj. kodem właściwym dla dostawy pojazdów oraz ich części).
Wobec powyższego, zdaniem Wnioskującego, sprzedaż żadnego z towarów objętych wnioskiem nie wyłącza prawa do rozliczania podatku na zasadach ryczałtu ewidencjonowanego, bo sprzedaż ta nie stanowi działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f UZPDOF.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.
Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłegoi zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
