Interpretacja indywidualna z dnia 30 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.205.2026.2.MT

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 15 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 8 marca 2026 r. (wpływ 8 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Zwraca się Pan z prośbą o zinterpretowanie Pana sytuacji pod kątem uznania Pan opieki nad córką (A), jako opieki ojca samotnie wychowującego jedno z dzieci.

W 2023 r. Rozwiódł się Pan z żoną i ustanowiona została opieka nad Państwa dwiema córkami:

- A lat 14 i

- B lat 12.

Zgodnie z wyrokiem Sądu jest Pan pełnoprawnym opiekunem jednej z córek – A. A jest pod Pana opieką cały czas, za wyjątkiem 3 dni (piątek – niedziela) co 2 tygodnie, kiedy spędza je u mamy. W praktyce wszystkie decyzje wychowawcze, a także decyzje związane ze szkołą, leczeniem, sprawami bieżącymi, leżą po Pana stronie.

W związku z tym całkowite koszty utrzymania córki spoczywają na Panu, czyli m.in.: zapewnienie mieszkania, wyżywienie, ubrania, opłaty edukacyjne, wakacje, telefon i koszty leczenia, w tym stomatolog i ortodonta (Pana żona w tych kosztach nie partycypuje).

Natomiast druga córka B analogicznie spędza czas z mamą, czyli z Panem spędza trzy dni, raz na 2 tygodnie.

Poprzednio mieszkał Pan na ul. (…), po rozwodzie mieszkanie zostawił Pan byłej żonie, a Pan wynajął mieszkanie na ul. (…) (gdzie zamieszkał Pan ze starszą córką od 2023 r.). Wybór mieszkania był podyktowany szkołą, ponieważ Pana córki chodzą do SP (…), przy ul. (…).

W związku z tym, że opieka nad A spoczywa na Panu, wszystkie decyzje wychowawcze są po Pana stronie, wszystkie koszty utrzymania dziecka są po Pana stronie, a dziecko spędza u Pana ponad 80% dni w ciągu roku i stałe miejsce zamieszkania A, to każdorazowo Pana zamieszkanie.

Uprzejmie prosi Pan o potraktowanie Pana, jako osoby samotnie wychowującej jednej z Pana córek.

Dodatkowo wskazał Pan, że z prawa do rozliczenia, jako osoba samotnie wychowująca dziecko, chce Pan skorzystać za 2023 r. i 2024 r.

W okresie będącym przedmiotem Pana wniosku posiadał Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).

Orzeczenie Sądu o rozwodzie między Panem, a Pana byłą żoną uprawomocniło się 29 grudnia 2023 r.

Pana córka A w okresie 2023 r. i 2024 r. wyrokiem Sądu pozostaje przy Panu jako ojcu, jej miejsce zamieszkania to każdorazowo Pana miejsce zamieszkania. Kontakty córki z matką zostały wyznaczone na 4 dni w miesiącu. Nie została ustalona piecza naprzemienna.

Po orzeczeniu rozwodu Pana stan cywilny nie uległ zmianie. Jest Pan rozwiedziony i nie ożenił się Pan ponownie. Mieszka Pan wyłącznie z córką A.

W okresie będącym przedmiotem zapytania uzyskiwał Pan dochody ze stosunku pracy..

Po rozwodzie w latach 2023 r.-2024 r. córka A mieszkała z Panem. Jej miejsce zamieszkania było takie samo, jak Pana.

W okresie podatkowym będącym przedmiotem zapytania w stosunku do Pana i Pana córki A nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększenia lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń.

Pan oraz Pana córka A nie podlegacie opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Świadczenie wychowawcze (tzw. 500+, 800+) na córkę A nie zostało uregulowane wyrokiem. Nie pobiera Pan tego świadczenia.

W okresie będącym przedmiotem wniosku Pana córka A nie osiągała dochodów, oraz nie pobierała zgodnie z odrębnymi przepisami, zasiłku (dodatku) pielęgnacyjnego lub renty socjalnej.

Pytanie

Czy w rozliczeniu PIT za 2023 r. i 2024 r. mógł Pan wybrać sposób rozliczenia przewidziany dla osób samotnie wychowujących dziecko, zgodnie z art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (większa kwota wolna od podatku) na dziecko, nad którym w pełni sprawuje Pan opiekę?

Pana stanowisko w sprawie

Uważa Pan, że w rozliczeniu PIT za rok 2023 i 2024, mógł Pan skorzystać z rozliczenia, jako rodzic samotnie wychowujący jedno dziecko.

Uzasadnienie:

W roku 2023 rozwiódł się Pan z żoną i ustanowiona została opieka nad waszymi dwiema córkami:

- A lat 15 (obecnie) i

- B lat 13 (obecnie).

Zgodnie z wyrokiem sądu jest Pan pełnoprawnym opiekunem jednej z córek – A. A jest pod Pana opieką cały czas za wyjątkiem 3 dni (piątek - niedziela) co 2 tygodnie kiedy spędza je u mamy.

W praktyce wszystkie decyzje wychowawcze, a także decyzje związane ze szkołą, leczeniem, sprawami bieżącymi leżą po Pana stronie. W związku z tym całkowite koszty utrzymania córki spoczywają na Panu, czyli: m.in. zapewnienie mieszkania, wyżywienie, ubrania, opłaty edukacyjne, wakacje, telefon i koszty leczenia w tym stomatolog i ortodonta (Pana żona w tych kosztach nie partycypuje). Natomiast druga córka B analogicznie spędza czas z mamą, czyli z Panem spędza trzy dni, raz na dwa tygodnie.

Poprzednio mieszkał Pan na ul. (…), po rozwodzie mieszkanie zostawił Pan byłej żonie, a Pan wynajął mieszkanie na ul. (…) (gdzie zamieszkał Pan ze starszą córką od 2023 r.). Wybór mieszkania był podyktowany szkołą, ponieważ Pana córki chodzą do SP(…), przy ul. (…).

W związku z tym, że opieka nad A spoczywa na Panu, wszystkie decyzje wychowawcze są po Pana stronie, wszystkie koszty utrzymania dziecka są po Pana stronie, a dziecko spędza u Pana ponad 80% dni w ciągu roku i stałe miejsce zamieszkania A, to każdorazowo Pana zamieszkanie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Na podstawie art. 6 ust. 4d wskazanej ustawy:

Art. 6 ust. 4e ww. ustawy stanowi, że:

W świetle art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodanego przez art. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw i mającego zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r.:

Zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1576 ze zm.):

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z opisu sprawy wynika, że:

1. jest Pan osobą rozwiedzioną, wyrok uprawomocnił się 29 grudnia 2023 roku;

2. Pana córka A w okresie 2023 r. i 2024 r. wyrokiem Sądu pozostaje przy Panu jako ojcu, jej miejsce zamieszkania to każdorazowo Pana miejsce zamieszkania. Kontakty córki z matką zostały wyznaczone na 4 dni w miesiącu. Nie została ustalona piecza naprzemienna;

3. po orzeczeniu rozwodu Pana stan cywilny nie uległ zmianie. Jest Pan rozwiedziony i nie ożenił się Pan ponownie.

4. świadczenie wychowawcze (tzw. 500+, 800+) na córkę A nie zostało uregulowane wyrokiem. Nie pobiera Pan tego świadczenia.

Powziął Pan wątpliwość, czy za 2023 r. i 2024 r. przysługuje Panu prawo do rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Pana z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych dla osoby samotnie wychowującej dziecko, podkreślić należy, że wszystkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania. Odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Oznacza to, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej.

Stąd też, aby skorzystać z preferencji podatkowej, w tym tej przewidzianej w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, konieczne jest spełnienie wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Preferencja skierowana do rodziców samotnie wychowujących dzieci obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie. Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje – dla potrzeb jej wykładni i stosowania – samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie». Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Przez osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc rozumieć osobę, która faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka. W sytuacji, gdy dziecko zamieszkując wraz z jednym rodzicem, pozostaje pod jego stałą, codzienną opieką, a drugi rodzic jest zobowiązany np. do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie, status samotnego rodzica ma ten, przy którym dziecko zamieszkuje i który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica – przy którym dziecko mieszka – prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania prawne w kontekście przedstawionych przez Pana informacji stwierdzić należy, że skoro - jak Pan wskazał w opisie sprawy – od momentu rozwodu wykonuje Pan faktyczną władzę rodzicielską nad jedną z córek bez udziału drugiego rodzica (matki) i samotnie wychowuje Pan starszą córkę – to uznać należy, że spełnia Pan warunki określone w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, mógł Pan za 2023 i 2024 rok rozliczyć podatek dochodowy od osób fizycznych na preferencyjnych warunkach jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Zaznaczyć przy tym należy, że prawo do opodatkowania swoich dochodów na zasadach przewidzianych dla rodziców samotnie wychowujących dzieci przysługuje tylko jednemu z rodziców.

Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonaliśmy wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnić od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.

Ponadto wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób, tj. matki dziecka.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.