Interpretacja indywidualna z dnia 27 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP2-2.4010.39.2026.2.ND

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący zaliczenia wydatku na sfinansowanie studiów podyplomowych komplementariusza do kosztów uzyskania przychodu Spółki komandytowej.

Opis zdarzenia przyszłego

A. Spółka komandytowa (…) z siedzibą w (…) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych oraz płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych dla rozliczeń przychodów osób współpracujących i wspólników spółki.

Przedmiotem działalności spółki są usługi prawne. A. Spółka komandytowa z siedzibą w (…) prowadzona w formie spółki komandytowej od kilku lat notuje spadek nowych klientów. Tendencja ta widoczna jest pomimo prowadzonych działań marketingowych spółki. Spółka dostrzega konieczność wyspecjalizowania się w wąskiej nowatorskiej dziedzinie prawa by móc konkurować z innymi podmiotami działającymi na tym samym rynku usług prawnych. Wobec powyższego w ocenie Spółki, konieczne jest dla utrzymania się na rynku, wprowadzenie nowych usług do oferty obsługi prawnej przedsiębiorców to jest prowadzenie obsługi prawnej w branży informatycznej. (…) nie posiada w tym zakresie wyspecjalizowanej kadry. Potrzebne jest zdobycie wiedzy specjalistycznej i praktycznej aby móc na wysokim poziomie świadczyć obsługę prawną firm z branży IT. Co jest warunkiem konkurencyjności na rynku.

Planowane jest aby komplementariusz odbył studia podyplomowe pod nazwą (…).

Program studiów podyplomowych obejmuje: (…). Zdaniem Wnioskodawcy, aby Spółka mogła "wejść" na rynek usług prawnych w IT konieczne jest legitymowanie się wiedzą specjalistyczną. Komplementariusz mający taką wiedzę jest w stanie wygenerować przychody spółki z tego tytułu. Nie jest tutaj rozwiązaniem sfinansowanie takich studiów pracownikom/osobom współpracującym, gdyż występuje duża rotacja pracowników i spółka mogłaby utracić osoby, które takimi sprawami mogłyby się zajmować. Potrzebne jest ściślejsze związanie osoby mającej taką wiedzę z strukturą firmy aby zapewnić stałość i poziom usług. Ponadto komplementariusz może następnie nadzorować zespół zajmujący się obsługą prawą w branży IT i samodzielnie przekazywać wiedzę i szkolić wewnętrznie na potrzeby zapewnienia ciągłości działania. Studia mają zostać sfinansowane przez spółkę komandytową. Studia potrwają rok, a ich odbycie nie skutkuje nabyciem uprawnień ani tytułu jak w przypadku studiów inżynierskich czy magisterskich. Wspólnik w wyniku odbycia studiów nie uzyskuje korzyści w postaci zdobycia dodatkowych uprawnień czy tytułu prawnego lub naukowego a jedynie zwiększa swoją wiedzę i zyskuje kompetencje.

Spółka planuje również pokryć koszty związane z zakupem pomocy naukowych niezbędnych do nauki w trakcie studiów, takich jak przykładowo zakup podręczników. Spółka nie wyklucza poniesienia innych wydatków związanych z odbywaniem studiów, takich jak: transport, zakwaterowanie podczas trzech planowanych weekendowych zjazdów stacjonarnych . Sfinansowanie studiów komplementariusza będzie wynikało z postanowienia zawartego w uchwale Zgromadzenia Wspólników. Na mocy stosownego postanowienia komplementariusz będzie zobligowany do stałego podnoszenia oraz rozszerzania swoich kompetencji, zaś kształcenie takie będzie finansowane przez Spółkę.

Dokumentami potwierdzającymi wydatki będą przede wszystkim faktury których nabywcą będzie Spółka (w tym również faktury uproszczone), szczegółowo opisane czego dotyczą i w jakim celu dany zakup został dokonany oraz dokumenty wewnętrzne zawierające dane: datę wystawienia i datę dokonania czynności oraz przedmiot i wartość, szczegółowy opis transakcji, bądź usługi, sporządzone na podstawie dokumentów potwierdzających poniesiony wydatek.

Zdobyta przez komplementariusza wiedza pozwoli na szkolenie personelu wewnątrz Spółki, bez konieczności wykorzystania szkoleń w zewnętrznych firmach. Szkolenie personelu jest niezbędne do rozwoju Spółki.

Komplementariusz wyraził zgodę na odbycie studiów podyplomowych na potrzeby Spółki.

Pytanie

1)Czy w wyniku sfinansowania studiów podyplomowych przez spółkę komandytową, po stronie wspólnika-komplementariusza powstanie przychód podlegający opodatkowaniu?

2)Czy wydatek na sfinansowanie studiów podyplomowych komplementariusza będzie mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodu Spółki komandytowej?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone nr 2 w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W zakresie pytania oznaczonego jako nr 1 w kwestii dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawczyni, ma ona prawo do zaliczenia w poczet kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, wszystkich wydatków związanych z finansowaniem studiów podyplomowych, które zostały opisane w zdarzeniu przyszłym, tj.: czesne za studia i inne związane z tym opłaty administracyjne; koszty związane z zakupem pomocy naukowych niezbędnych do nauki w trakcie studiów, takich jak przykładowo zakup podręczników; a także inne wydatki związane z odbywaniem studiów, takie jak transport, zakwaterowanie czy koszty wyżywienia, oraz ewentualne inne koszty, które pojawią się w przyszłości.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Weryfikując art. 16 ust. 1 wspomnianej ustawy można zauważyć, że opisane przez Wnioskodawczynię koszty nie zostały tam bezpośrednio ujęte, zatem można domniemywać, że mogą one stanowić dla niej koszty uzyskania przychodu.

Zgodnie więc z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, aby dany wydatek stanowił koszt uzyskania przychodów po stronie spółki, muszą być spełnione następujące warunki:

• został poniesiony przez Spółkę, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych Spółki,
• jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została spółce w jakikolwiek sposób zwrócona,
• pozostaje w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą,
• poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
• został właściwie udokumentowany,
• nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Koszty, które będą ponoszone przez Spółkę w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc m.in. dążenia do uzyskania przychodów.

Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie tego przychodu, albo zachowanie i zabezpieczenie źródła przychodu.

Tylko wydatek, który został poniesiony w celu (decydujący jest zamiar spółki - cel poniesienia wydatku) uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów i jednocześnie nie został wymieniony w negatywnym katalogu wydatków wyłączonych z kosztów podatkowych, może zostać zakwalifikowany do kosztów podatkowych.

Zdaniem Spółki, dla możliwości zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów nie jest decydujące wystąpienie efektu w postaci określonego przychodu. Wystarczy, aby poniesiony wydatek miał lub mógł mieć wpływ na osiągane przez Spółkę przychody. Ponadto nie powinno się w każdym przypadku odnosić ponoszonych wydatków do konkretnych przychodów Spółki. Upraszczając, można bowiem przyjąć, iż koszty możemy podzielić na bezpośrednie (dotyczące konkretnych przychodów podatnika) oraz pośrednie (nie są powiązane z konkretnymi przychodami, a także jeżeli zostanie wykazane, że były w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, zachowania lub zabezpieczenia jego źródła, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty).

Powyższa sytuacja, zdaniem Wnioskodawcy, zachodzi w opisanym zdarzeniu przyszłym. Bowiem wydatki poniesione na studia podyplomowe komplementariusza o kierunku (…) wprost przełożą się na podniesienie kwalifikacji komplementariusza w zakresie obsługi nowej branży a także kompetencji szkoleniowych dla pracowników i współpracowników zaangażowanych w obsługę przyszłych klientów. W trakcie studiów komplementariusz podniesie swój poziom wiedzy w zakresie regulacji prawnych i praktycznych aspektów obsługi prawnej branży IT. Nabyte w trakcie studiów umiejętności będzie ona wykorzystała przy szkoleniu zleceniobiorców oraz przy wspieraniu pracowników etatowych w obsłudze nowych klientów. Powyższe przełoży się z kolei na znaczące zwiększenie ilości nowych klientów dzięki fachowej obsłudze prawnej przez komplementariusza, zleceniobiorców i pracowników.

Wejście na niszowy rynek usług prawnych w branży IT, które to są wysokopłatne przełoży się bezpośrednio na przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę.

W zakresie pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę wskazać należy, iż szkolenia mają na celu podnoszenie kwalifikacji zawodowych osób zaangażowanych w działalność Spółki i pogłębianie ich wiedzy merytorycznej, a przez to - podniesienie jakości świadczonej przez nich pracy, co również bezpośrednio przełoży się na przychody uzyskiwane przez Spółkę.

Spółka jest zdania, że wydatki na kształcenie komplementariusza powinny uwzględniać możliwość efektywnego wykorzystania zdobytej wiedzy w kontekście charakteru jej działalności. Jeżeli wydatek poniesiony na kształcenie komplementariusza jest racjonalny i uzasadniony z punktu widzenia ewentualnych korzyści jakie może osiągnąć z tego tytułu Spółka, wydatek taki może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów.

Resumując, w oparciu o przywołane przepisy prawa Spółka jest zdania, że wydatki na podnoszenie kwalifikacji komplementariusza w związku z wykonywanymi przez niego obowiązkami i czynnościami służbowymi, Spółka będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Podnoszenie kompetencji i kwalifikacji komplementariusza Spółki bez wątpienia ma wpływ na osiąganie przez Spółkę przychodów i w związku z tym poniesione przez Spółkę wydatki opisane w zdarzeniu przyszłym powinny zostać zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Odpowiedź na pytanie nr 2

Zgodnie z art. 15 ust 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego klasyfikacji. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

• został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
• jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
• pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
• poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
• został właściwie udokumentowany,
• nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu po kolei wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę:

• przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu) oraz
• potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu.

W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.

Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:

• „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu”,
• „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zawinienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast
• „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed zapomnieniem”.

Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to koszty, które są generowane w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty powinny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.

Podatnik, oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą, powinien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu. Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik, uznając wydatek za koszt uzyskania przychodu, odnosi ewidentne korzyści, ponieważ o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodu.

Sytuacje, w których ów związek przyczynowy nie jest jednoznaczny, należy rozwiązywać według zasad racjonalnego rozumowania, odrębnie w odniesieniu do każdego przypadku.

Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego kosztu.

Z wniosku wynika, że przedmiotem działalności spółki komandytowej są usługi prawne. Spółka od kilku lat notuje spadek nowych klientów. Spółka planuje wprowadzenie nowych usług do oferty obsługi prawnej przedsiębiorców to jest prowadzenie obsługi prawnej w branży informatycznej. Spółka nie posiada w tym zakresie wyspecjalizowanej kadry. Potrzebne jest zdobycie wiedzy specjalistycznej i praktycznej aby móc na wysokim poziomie świadczyć obsługę prawną firm z branży IT. Co jest warunkiem konkurencyjności na rynku. Planowane jest aby komplementariusz odbył studia podyplomowe pod nazwą (…).

Komplementariusz mający taką wiedzę jest w stanie wygenerować przychody spółki z tego tytułu. Komplementariusz może następnie nadzorować zespół zajmujący się obsługą prawą w branży IT i samodzielnie przekazywać wiedzę i szkolić wewnętrznie na potrzeby zapewnienia ciągłości działania. Studia mają zostać sfinansowane przez spółkę komandytową. Studia potrwają rok, a ich odbycie nie skutkuje nabyciem uprawnień ani tytułu jak w przypadku studiów inżynierskich czy magisterskich. Wspólnik w wyniku ukończenia studiów nie uzyskuje korzyści w postaci zdobycia dodatkowych uprawnień czy tytułu prawnego lub naukowego a jedynie zwiększa swoją wiedzę i zyskuje kompetencje. Zdobyta przez komplementariusza wiedza pozwoli na szkolenie personelu wewnątrz Spółki, bez konieczności wykorzystania szkoleń w zewnętrznych firmach. Szkolenie personelu jest niezbędne do rozwoju Spółki.

Spółka planuje również pokryć koszty związane z zakupem pomocy naukowych niezbędnych do nauki w trakcie studiów, takich jak przykładowo zakup podręczników. Spółka nie wyklucza poniesienia innych wydatków związanych z odbywaniem studiów, takich jak: transport, zakwaterowanie podczas trzech planowanych weekendowych zjazdów stacjonarnych. Sfinansowanie studiów komplementariusza będzie wynikało z postanowienia zawartego w uchwale Zgromadzenia Wspólników. Na mocy stosownego postanowienia komplementariusz będzie zobligowany do stałego podnoszenia oraz rozszerzania swoich kompetencji, zaś kształcenie takie będzie finansowane przez Spółkę.

Dokumentami potwierdzającymi wydatki będą przede wszystkim faktury których nabywcą będzie Spółka (w tym również faktury uproszczone), szczegółowo opisane czego dotyczą i w jakim celu dany zakup został dokonany oraz dokumenty wewnętrzne zawierające dane: datę wystawienia i datę dokonania czynności oraz przedmiot i wartość, szczegółowy opis transakcji, bądź usługi, sporządzone na podstawie dokumentów potwierdzających poniesiony wydatek.

Wątpliwości Spółki dotyczą przyjęcia, że wydatek na sfinansowanie studiów podyplomowych komplementariusza będzie stanowić koszt uzyskania przychodu Spółki komandytowej zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

W odniesieniu do powyższego zauważyć należy, że kwestia związku ponoszonych wydatków z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika stanowi jeden z istotnych elementów, które powinny być uwzględniane przy ocenie ich celowości - nie przesądzają jednak samoistnie o możliwości zaliczenia tych kosztów do kategorii kosztów podatkowych (art. 15 ust. 1 ustawy o CIT).

Podatnik nie może automatycznie uznawać za koszt podatkowy każdego poniesionego wydatku. Konieczne jest w takiej sytuacji spełnienie przesłanki związku z przychodem. Nie każdy bowiem wydatek nawet związany z prowadzoną działalnością gospodarczą jest kosztem podatkowym, zmniejszającym podstawę opodatkowania, ale tylko taki, który realizuje cel wskazany w art. 15 ust. 1. Dlatego każdy wydatek wymaga indywidualnej oceny pod kątem związku z przychodem i racjonalnością działania dla osiągnięcia tego przychodu. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego kosztu.

W analizowanej sprawie Spółka zamierza finansować komandytariuszowi studia podyplomowe. Zdobyta przez komplementariusza wiedza pozwoli na szkolenie personelu wewnątrz Spółki, bez konieczności wykorzystania szkoleń w zewnętrznych firmach.

Zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 277 ze zm.):

Pracodawca jest obowiązany ułatwiać pracownikom podnoszenie kwalifikacji zawodowych.

Natomiast w myśl art. 94 pkt 6 kodeksu pracy:

Pracodawca jest obowiązany w szczególności: ułatwiać pracownikom podnoszenie kwalifikacji zawodowych;

Zauważyć należy, że z przepisów prawa pracy i regulacji wewnętrznych przyjętych w Spółce wynika obowiązek pracodawcy ułatwiania pracownikom podnoszenia kwalifikacji zawodowych. Oznacza to tym samym, że pracodawca nie ma obowiązku stwarzania warunków do uzyskania określonych kwalifikacji. Do pracodawcy należy „ułatwianie” podnoszenia kwalifikacji na równych zasadach wszystkim pracownikom, stosownie do obowiązujących regulacji prawnych.

Argumentem za możliwością zaliczenia wydatków na pokrycie czesnego za studia podyplomowe komplementariusza, nie może być twierdzenie, że ów komplementariusz będzie posiadał właściwe predyspozycje do świadczenia usług oraz szkolenia pracowników z zakresu dziedziny, która nie była wcześniej uwzględniona w działalności Spółki i że przyczyni się to do uzyskania lepszych wyników gospodarczych przez Spółkę. Wynika to z faktu, że trudno stwierdzić, czy studia podyplomowe pozwolą zdobyć niezbędny dla danej specjalizacji zasób wiedzy, by przygotować komplementariusza do podjęcia przyszłego zajęcia i tym samym, tak jak Państwo wskazują we wniosku - utrzymać się na rynku. Zatem, nie można stwierdzić czy zdobyta na koszt Spółki w ramach tego kształcenia wiedza pozwoli przynieść wymierne efekty Spółce w kontekście rozszerzenia działalności gospodarczej w zakresie obsługi prawnej z działu IT i tym samym powstania lub realnej szansy powstania przychodów podatkowych.

W świetle powyższego, stwierdzić należy, że Spółka nie ma prawa do zaliczenia w poczet kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, wszystkich wydatków związanych z finansowaniem studiów podyplomowych, które zostały opisane w zdarzeniu przyszłym, tj.: czesne za studia i inne związane z tym opłaty administracyjne; koszty związane z zakupem pomocy naukowych niezbędnych do nauki w trakcie studiów, takich jak przykładowo zakup podręczników; a także inne wydatki związane z odbywaniem studiów, takie jak transport, zakwaterowanie czy koszty wyżywienia, oraz ewentualne inne koszty, które pojawią się w przyszłości. Wynika to z faktu, że w momencie odbywanych studiów podyplomowych komplementariusz nie świadczy usług związanych z przedmiotem studiów, a więc nie wpływa to obiektywnie na przychód Spółki. Tym samym związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy poniesionymi przez Spółkę komandytową wydatkami a osiągnięciem przychodu z działalności gospodarczej z zakresu IT jest zbyt odległy, aby mógł skutkować zaliczeniem ww. wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że wydatki poniesione na studia podyplomowe komplementariusza o kierunku (…) wprost przełożą się na podniesienie kwalifikacji komplementariusza w zakresie obsługi prawnej branży IT. Powyższe ma mieć wpływ na zwiększenie ilości nowych klientów dzięki fachowej obsłudze prawnej komplementariusza, zleceniobiorców i pracowników. Jak wynika z opisu sprawy nie świadczą Państwo usług w zakresie branży IT, zatem zdarzenie to jest niepewne, warunkowe i przyszłe. Zatem nie ma powiązania z określonym źródłem przychodu.

Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne oraz wyrok sądu zostały wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.