Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 12 marca 2026 r., sygn. II SAB/Wr 1348/25

Zaistniała bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy, niemająca jednak miejsca z rażącym naruszeniem prawa, nie uzasadnia przyznania odszkodowania. Postępowanie organu, choć opieszale, było częściowo usprawiedliwione przepisami specjalnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński Asesor WSA Malwina Jaworska - Wołyniak po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 marca 2026 r. sprawy ze skargi M. H. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę I. stwierdza, że Wojewoda Dolnośląski dopuścił się bezczynności w prowadzonym postępowaniu; II. stwierdza, że bezczynność Wojewody Dolnośląskiego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Wojewody Dolnośląskiego do wydania aktu lub dokonania czynności; IV. dalej idącą skargę oddala; V. zasądza od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.