Interpretacja indywidualna z dnia 8 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.93.2026.2.MM
Zakup telefonu komórkowego, który w kontekście indywidualnych potrzeb niepełnosprawności osoby, stanowi narzędzie ułatwiające wykonywanie czynności życiowych, może być uznany za wydatek rehabilitacyjny podlegający odliczeniu na mocy art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
2 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek uzupełniony - w odpowiedzi na wezwanie - pismami z 27 lutego 2026 r. oraz 5 marca 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jako osoba niepełnosprawna posiadającą znaczną grupę inwalidzką zakupił Pan telefon komórkowy (...) za kwotę (…) zł.
Potwierdzeniem jest faktura z (…) listopada 2025 r.
Jest Pan osobą niesłyszącą, noszącą aparat słuchowy i sprzęt ten jest Panu potrzebny do komunikowania się w sprawach zawodowych i osobistych, co bardzo ułatwia Panu życie.
Telefon został zakupiony tylko i wyłącznie z Pana środków.
Dedykowana aplikacja w telefonie pozwala Panu na ustawienie odpowiednich parametrów w miejscach hałaśliwych, np. w zakładzie pracy, czy w mieście, gdzie dźwięki mieszają się, a w aparacie słuchowym tego Panu brakuje.
Uzupełnienie opis stanu faktycznego
Jest Pan zaliczony do znacznego stopnia niepełnosprawności, o symbolu niepełnosprawności (...). Orzeczenie zostało wydane na stałe przez Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w (...) w dniu (…) lutego 1999 r., a Pana niepełnosprawność datuje się od urodzenia.
Zainstalowana aplikacja w telefonie to dedykowana aplikacja A tej samej firmy co urządzenie rehabilitacyjne A.
Faktura została wystawiona na Pana nazwisko – jako kupującego, a sprzedającym jest B spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa (...). Zakupiony sprzęt to (...), cena z VAT (…) zł.
Wydatek został sfinansowany w całości ze środków własnych i nie będzie dofinansowany z PFRON czy NFZ, nie będzie zwrócony w żadnej formie.
Nie prowadzi Pan żadnej pozarolniczej działalności gospodarczej.
W 2025 r. uzyskał Pan dochód podlegający opodatkowaniu z tytułu umowy o pracę oraz otrzymuje Pan rentę wypadkową z tytułu III grupy inwalidzkiej.
Telefon będzie Panu ułatwiał codzienne funkcjonowanie w kontekście niepełnosprawności np. wideo-rozmowy w języku migowym, a zainstalowana aplikacja przy odpowiednim ustawieniu nakierowana jest na komunikację z osobami bliskimi jak również na kontakt z lekarzem, urzędem, czy w pracy, co ułatwia Panu wykonywanie czynnościach życiowych.
Pytanie
Czy może odliczyć Pan wydatki na zakup tego sprzętu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, w zeznaniu podatkowym za 2025 r.?
Pana stanowisko w sprawie
Według Pana oceny zakup smarfonu można uznać za wydatek na indywidualny sprzęt, urządzenie oraz narzędzie techniczne niezbędne w rehabilitacji. W konsekwencji wydatki na jego zakup podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-7g i 13a tego artykułu.
Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 2a i pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:
2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 930) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;
3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.
Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
Stosownie do art. 26 ust. 7b tejże ustawy:
Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
1)orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2)decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3)orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
1)I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a)całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
b)znaczny stopień niepełnosprawności;
2)II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a)całkowitą niezdolność do pracy albo
b)umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Stosownie do art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Treść cytowanych powyżej przepisów wskazuje w szczególności, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne – stosownie do art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnychprzepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Z opisu zdarzenia wynika m.in., że jest Pan osobą niepełnosprawną - posiada Pan orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu znacznym, które zostało wydane na stałe przez Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w (...) w dniu (…) lutego 1999 r., a Pana niepełnosprawność datuje się od urodzenia. (…) listopada 2025 r. zakupił Pan telefon komórkowy (...) za kwotę (…) zł. Jest Pan osobą niesłyszącą, noszącą aparat słuchowy i zakupiony telefon jest Panu potrzebny do komunikowania się w sprawach zawodowych i osobistych, co bardzo ułatwia Panu życie.
Wobec powyższego wskazać należy, że w katalogu wydatków podlegających odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej – w art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – ujęte zostały wydatki na zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych.
Na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 907) – do którego odsyła art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – zostało wydane rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 maja 2017 r. w sprawie wykazu wyrobów medycznych wydawanych na zlecenie (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1038).
Załącznik do tego rozporządzenia zawiera Wykaz wyrobów medycznych wydawanych na zlecenie. W wykazie tym nie zostały jednak wymienione telefony komórkowe.
Zatem wydatków, które Pan poniósł na zakup telefonu komórkowego nie sposób zakwalifikować do wydatków, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Do wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych zaliczone zostały również wskazane w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niewymienione w ww. wykazie wydatki, poniesione na zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.
Określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia niezbędne w rehabilitacji” oznacza, że ustawodawca zalicza do nich wyłącznie urządzenia, narzędzia i sprzęt o indywidualnym charakterze, niezbędne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych.
Zatem każdy wydatek na zakup ww. sprzętu, urządzeń i narzędzi musi być rozpatrywany indywidualnie w odniesieniu do konkretnej osoby, w związku z niepełnosprawnością której zostanie poniesiony. Podkreślić należy, że aktualny rozwój nauki i techniki, w wyniku którego są wprowadzane na rynek nowe sprzęty/nowe urządzenia oraz doskonalone dotychczas funkcjonujące na rynku, powoduje, że sprzęt/urządzenia, które dotychczas nie były wykorzystywane w rehabilitacji, stają się również sprzętem/urządzeniami ułatwiającymi wykonywanie czynności życiowych osobom niepełnosprawnym. Zainstalowanie na sprzęcie oprogramowania lub aplikacji, które pomagają w codziennym funkcjonowaniu, zmniejszają ograniczenia wynikające ze stanu zdrowia powoduje, że posiada on indywidualny charakter, związany z niepełnosprawnością, co również oznacza, że posiada on cechy indywidualnego sprzętu ułatwiającego wykonywanie czynności życiowych.
Z opisu zdarzenia wynika również, że w zakupionym przez Pana telefonie zainstalowana została aplikacja A tej samej firmy co urządzenie rehabilitacyjne A. Aplikacja ta pozwala Panu na ustawienie odpowiednich parametrów w miejscach hałaśliwych, np. w zakładzie pracy, czy w mieście, gdzie dźwięki mieszają się, a w aparacie słuchowym tego Panu brakuje. Telefon będzie Panu ułatwiał codzienne funkcjonowanie w kontekście niepełnosprawności np. wideo-rozmowy w języku migowym, a zainstalowana aplikacja przy odpowiednim ustawieniu nakierowana jest na komunikację z osobami bliskimi jak również na kontakt z lekarzem, urzędem, czy w pracy co ułatwia Panu wykonywanie czynnościach życiowych.
Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz zaprezentowany przez Pana opis zdarzenia stwierdzić należy, że wydatek który Pan poniósł na zakup telefonu komórkowego wyróżniającego się indywidualnymi cechami związanymi z Pana niepełnosprawnością i który rzeczywiście ma na celu ułatwienie Panu – jako osobie niesłyszącej – komunikowanie się z innymi osobami mieści się w dyspozycji art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W konsekwencji - przy spełnieniu pozostałych warunków wynikających z zacytowanych powyżej przepisów - w zeznaniu podatkowym za 2025 r. może Pan odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatki poniesione na zakup telefonu komórkowego, w którym zainstalowana została aplikacja umożliwiająca Panu kontakt z innymi osobami.
Dodatkowe informacje
Informacje o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?