Postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 25 marca 2026 r., sygn. II SA/Gd 854/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Diana Trzcińska Sędziowie: Sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski (sprawozdawca) Asesor sądowy WSA Justyna Dudek-Sienkiewicz Protokolant Specjalista Marta Sankiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi Gminy S. na uchwałę Sejmiku Województwa Pomorskiego z dnia 28 lipca 2025 r. nr 190/XVII/25 w przedmiocie uchwalenia Audytu krajobrazowego województwa pomorskiego postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić na rzecz skarżącej Gminy S. ze Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracynego w Gdańsku kwotę 300 (trzysta) złotych tytulem uiszczonego wpisu sądowego.

Uzasadnienie

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Gmina Sztutowo (dalej jako: "Gmina", "skarżąca"), reprezentowana przez pełnomocnika zawodowego, działając w oparciu o art. 91 ust. 1 w zw. z art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 581 ze zm.; dalej jako: "u.s.w."), wniosła o stwierdzenie nieważności uchwały nr 190/XVII/25 Sejmiku Województwa Pomorskiego z dnia 28 lipca 2025 r. w sprawie przyjęcia Audytu Krajobrazowego Województwa Pomorskiego (dalej jako: "Audyt", "uchwała Sejmiku") w części dotyczącej krajobrazów: Żuławy – Kobyla Kępa (kod: 22-313.54-63) oraz Żuławy – Łaszka-Grochowo Trzecie (kod: 22-313.54-54) w zakresie, w jakim postanowienia odnoszące się do wskazanych krajobrazów ograniczają lub wykluczają możliwość lokalizowania instalacji odnawialnych źródeł energii (OZE), w tym farm fotowoltaicznych i farm wiatrowych, na terenie Gminy Sztutowo. Alternatywnie wniosła o stwierdzenie wydania uchwały z naruszeniem prawa.

Zaskarżonej uchwale zarzuciła naruszenie art. 11 ust. 1aa u.s.w. w związku z art. 14a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ("u.z.p.p.r."), art. 11 ust. 4 oraz art. 12a ust. 5 u.z.p.p.r. i uchwały nr 8 Rady Ministrów z dnia 14 lutego 2017 roku w sprawie przyjęcia Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju do roku 2020 (z perspektywą do 2030 roku) poprzez sprzeczność ustaleń uchwały z: 1) Strategią na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju do roku 2020 (z perspektywą do 2030 roku); 2) Krajową Strategią Rozwoju Regionalnego 2030; 3) Programem Ochrony Środowiska dla Województwa Pomorskiego 2030; 4) Strategią Rozwoju Województwa Pomorskiego 2030; 5) Planem Zagospodarowania Przestrzennego Województwa Pomorskiego 2030; 6) Polityką Energetyczną Polski do 2040 roku oraz Krajowym Planem na rzecz Energii i Klimatu na lata 2021-2030 (KPEiK), która to sprzeczność wyraża się uniemożliwieniem rozwoju energetyki ze źródeł odnawialnych, w szczególności wykorzystujących energię wiatru i słońca. Tym samym, zdaniem skarżącej, w zaskarżonym zakresie uchwała powoduje utrudnienia dla osiągnięcia ogólnokrajowych celów klimatycznych i wskaźnika wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych, do czego Rzeczpospolita Polska zobowiązana jest także na poziomie ustawodawstwa unijnego - w szczególności dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady(UE) 2018/2001 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych.