Interpretacja indywidualna z dnia 16 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.118.2026.3.ŁS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – na wezwania organu – pismami z 15 i 20 marca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego (ostatecznie doprecyzowany w uzupełnieniu)

Jest Pan współwłaścicielem jednorodzinnego budynku mieszkalnego, zgodnie z definicją w art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane.

4 listopada 2024 r. wpisem do dziennika budowy oraz odpowiednim oświadczeniem dokonanym z datą 4 listopada 2024 r. kierownik budowy zakończył budowę Pana domu. Kopię ostatniej strony dziennika budowy z wpisem dotyczącym zakończenia budowy oraz kopię odpowiedniego oświadczenia załącza Pan.

19 grudnia 2024 r. zakończył Pan inwestycję polegającą na zakupie i montażu instalacji fotowoltaicznej o mocy 8,9 kWp wraz z osprzętem. Inwestycja została zrealizowana w celu zmniejszenia zapotrzebowania na energię dostarczaną z sieci, co stanowi przedsięwzięcie termomodernizacyjne. Posiada Pan fakturę VAT wystawioną na Pana nazwisko przez czynnego podatnika VAT. Inwestycja nie została sfinansowana w całości z dotacji. Dom został oddany do użytkowania po styczniu 2025 r. Z uwagi na śmierć projektanta instalacji sanitarnej i konieczność znalezienia nowej osoby z odpowiednimi uprawnianiami do analizy i podpisu dokumentów dotyczących zakończenia budowy zgłoszenie zakończenia budowy zostanie złożone dopiero w nadchodzącym tygodniu (...) 2026 r.

Na moment dokonywania odliczenia w pierwotnie składanym zeznaniu podatkowym za 2024 r. wydatków na przedsięwzięcie termomodernizacyjne był Pan współwłaścicielem domu, o którym mowa we wniosku. Był Pan w tamtym czasie i w dalszym ciągu jest Pan współwłaścicielem domu wraz z Pana żoną. Macie Państwo małżeńską wspólność majątkową.

Na moment dokonywania odliczenia – w pierwotnie składanym zeznaniu podatkowym za 2024 r. – wydatków na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej wraz z osprzętem, dom, o którym mowa we wniosku, służył zaspokajaniu Pana potrzeb mieszkaniowych.

Ww. dom, na moment dokonywania odliczenia w pierwotnie składanym zeznaniu podatkowym za 2024 r. wydatków na przedsięwzięcie termomodernizacyjne, stanowił budynek mieszkalny jednorodzinny w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

Na moment składania zeznania podatkowego za 2024 r. (w pierwotnym terminie złożenia zeznania), dom, o którym mowa we wniosku, spełniał następujące cechy: był trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadał fundamenty i dach, był wolno stojący, służył zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowił konstrukcyjnie samodzielną całość. Spełniał wszystkie powyższe warunki jako dom wolno stojący.

Dom nie miał wydzielonych lokali mieszkalnych ani użytkowych. Jest to dom jednorodzinny.

W 2024 r. uzyskiwał Pan dochody opodatkowane według skali podatkowej z umowy o pracę oraz przychody opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych z jednoosobowej działalności gospodarczej.

Przedsięwzięcie, o którym mowa we wniosku, zostało zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząca od końca roku podatkowego, w którym został poniesiony pierwszy wydatek na to przedsięwzięcie. Całość przedsięwzięcia została wykonana jednorazowo w 2024 r.

Data dostawy/wykonania usługi i wystawienia faktury to 19 grudnia 2024 r.

Faktura została wystawiona z uwzględnieniem 8% VATu. Kwota netto faktury: 43 518,52 zł. Kwota brutto faktury: 47 000.00 zł.

Wydatki określone na wystawionej fakturze to zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej – 15 000 zł brutto oraz zakup i montaż magazynu energii – 32 000 zł brutto.

Magazyn energii jest osprzętem instalacji fotowoltaicznej oraz stanowi integralną część instalacji fotowoltaicznej. Instalacja fotowoltaiczna oraz magazyn energii służą wyłącznie potrzebom domu, o którym mowa we wniosku, oraz zaopatrują w energię tylko ten dom.

(...) 2026 r. otrzymał Pan dofinansowanie z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w kwocie 23 000 zł. Zgodnie z regulaminem dofinansowania dotacja na magazyn energii wyniosła - 16 000 zł, a dotacja na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej wyniosła - 7000 zł.

Wydatki, o których mowa we wniosku, nie zostały/nie zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Wydatki, o których mowa we wniosku, nie zostały/ nie zostaną odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Wydatki, o których mowa we wniosku, nie zostały/nie zostaną uwzględnione w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej (chodzi o inne ulgi niż termomodernizacyjna).

Poniesione wydatki związane były z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2024 r. poz. 1446 ze zm.) Dotyczą częściowej zamiany źródeł energii na źródła odnawialne, którym jest energia słoneczna oraz spowodowały zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania budynku.

Pytanie

Czy w świetle art. 26qq ustawy o PIT oraz Rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2024 r. (Dz.U. z 2024 r. poz. 1943), wydatki poniesione na zakup instalacji fotowoltaicznej oraz magazynu energii, udokumentowane fakturą VAT wystawioną w dniu 19 grudnia 2024 r., może Pan odliczyć od podstawy opodatkowania w ramach ulgi termomodernizacyjnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatek?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, wydatki te podlegają odliczeniu.

Zgodnie z aktualnym wykazem (Dz.U. z 2024 r. poz. 1943), ogniwa fotowoltaiczne wraz z osprzętem oraz usługi ich montażu są wprost wymienione jako materiały i usługi premiowane ulgą.

Jako podatnik spełnia Pan wszystkie ustawowe wymogi:

·Status budynku: Inwestycja dotyczy istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego,

·Cel: Instalacja prowadzi do termomodernizacji poprzez zamianę źródeł energii na odnawialne,

·Dokumentacja: Posiada Pan faktury VAT od podmiotu niekorzystającego ze zwolnienia z VAT,

·Limit: Kwota odliczenia nie przekracza limitu 53 000 zł na podatnika.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 26h ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):

Podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.

Adresatami ulgi termomodernizacyjnej są podatnicy podatku dochodowego opłacający podatek według skali podatkowej, 19% stawki podatku, będący właścicielami lub współwłaścicielami jednorodzinnych budynków mieszkalnych, ponoszący wydatki na realizację przedsięwzięć termomodernizacyjnych. Prawo do odliczenia przedmiotowej ulgi przysługuje także podatnikom opłacającym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych w myśl art. 11 ust. 1 i 2 ustawy z 24 listopada 2022 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 776 ze zm.).

Stosownie zaś do art. 5a pkt 18b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, budynek mieszkalny jednorodzinny, o którym mowa w ww. art. 26h ust. 1 to budynek mieszkalny jednorodzinny w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 682 ze zm.).

Zgodnie z art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane:

Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku mieszkalnym jednorodzinnym - należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.

Z kolei art. 5a pkt 18c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych definiuje przedsięwzięcie termomodernizacyjne jako przedsięwzięcie termomodernizacyjne w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2023 r. poz. 2496).

W myśl art. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków:

Użyte w ustawie określenie przedsięwzięcia termomodernizacyjne oznacza przedsięwzięcia, których przedmiotem jest:

a)ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych, budynków zbiorowego zamieszkania oraz budynków stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego służących do wykonywania przez nie zadań publicznych,

b)ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie strat energii pierwotnej w lokalnych sieciach ciepłowniczych oraz zasilających je lokalnych źródłach ciepła, jeżeli budynki wymienione w lit. a, do których dostarczana jest z tych sieci energia, spełniają wymagania w zakresie oszczędności energii, określone w przepisach prawa budowlanego, lub zostały podjęte działania mające na celu zmniejszenie zużycia energii dostarczanej do tych budynków,

c)wykonanie przyłącza technicznego do scentralizowanego źródła ciepła, w związku z likwidacją lokalnego źródła ciepła, w wyniku czego następuje zmniejszenie kosztów pozyskania ciepła dostarczanego do budynków wymienionych w lit. a,

d)całkowita lub częściowa zamiana źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji.

W myśl zaś art. 26h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kwota odliczenia nie może przekroczyć 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem.

Stosownie do art. 26h ust. 3 ww. ustawy:

Wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku.

Z kolei art. 26h ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Jeżeli poniesione wydatki były opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę wydatku uważa się wydatek wraz z podatkiem od towarów i usług, o ile podatek ten nie został odliczony na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług. Za datę poniesienia wydatku uważa się dzień wystawienia faktury.

Natomiast, zgodnie z art. 26h ust. 5 cytowanej ustawy:

Odliczeniu nie podlegają wydatki w części, w jakiej zostały:

1)sfinansowane (dofinansowane) ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej lub zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie;

2)zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub uwzględnione przez podatnika w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.

Powyższa regulacja wskazuje na brak możliwości odliczenia wydatków, których podatnik nie poniósł, gdyż zostały mu zrefinansowane (zwrócone). Odliczeniu podlegają te wydatki, których ciężar ekonomiczny ponosi podatnik (uszczuplają jego majątek). Nie ma także możliwości odliczenia wydatków, które w jakiejkolwiek formie pomniejszyły już zobowiązanie podatkowe podatnika.

Art. 26h ust. 6 ww. ustawy stanowi, że:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki.

W myśl art. 26h ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kwota odliczenia nieznajdująca pokrycia w rocznym dochodzie podatnika podlega odliczeniu w kolejnych latach, nie dłużej jednak niż przez 6 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.

Zgodnie z art. 26h ust. 8 ww. ustawy:

Podatnik, który po roku, w którym dokonał odliczeń, otrzymał zwrot odliczonych wydatków na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, jest obowiązany doliczyć odpowiednio kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot.

Stosownie zaś do art. 26h ust. 9 cytowanej ustawy:

W przypadku niezrealizowania przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w terminie, o którym mowa w ust. 1, podatnik dolicza kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym upłynął ten termin.

Na podstawie art. 26h ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw klimatu, ministrem właściwym do spraw gospodarki oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze zapewnienie poprawy efektywności energetycznej przedsięwzięć termomodernizacyjnych oraz ich wpływ na poprawę jakości powietrza.

Z zacytowanych przepisów wynika, że ulga termomodernizacyjna przysługuje tylko podatnikowi podatku dochodowego od osób fizycznych opłacającemu podatek według skali podatkowej, 19% stawki podatku oraz opłacającemu ryczałt od przychodów ewidencjonowanych będącemu właścicielem lub współwłaścicielowi istniejącego już budynku mieszkalnego jednorodzinnego w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane. Podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem takiego budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. Katalog wydatków podlegających odliczeniu znajduje się w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych i wyłącznie w zakresie tych wydatków, podatnikowi przysługuje ulga termomodernizacyjna. Wydatki podlegające odliczeniu w ramach omawianej ulgi należy rozliczyć w zeznaniu podatkowym składanym za rok, w którym poniesiono wydatki. Kwota odliczenia nie może przekroczyć 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem. Kwota odliczenia nieznajdująca pokrycia w rocznym dochodzie (odpowiednio przychodzie) podatnika podlega odliczeniu w kolejnych latach, nie dłużej jednak niż przez 6 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. Wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku. Jednakże odliczeniu nie podlegają wydatki jakie zostały:

–sfinansowane (dofinansowane) ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej lub zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie,

–zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub uwzględnione przez podatnika w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.

Ocena skutków podatkowych Pana sytuacji

Z analizy opisu Pana sprawy wynika, że 4 listopada 2024 r. wpisem do dziennika budowy oraz odpowiednim oświadczeniem kierownik budowy zakończył budowę Pana domu. Z uwagi na śmierć projektanta instalacji sanitarnej i konieczność znalezienia nowej osoby z odpowiednimi uprawnianiami do analizy i podpisu dokumentów dotyczących zakończenia budowy, zgłoszenie zakończenia budowy zostanie złożone dopiero 17-19 marca 2026 r. W 2024 r. uzyskiwał Pan dochody opodatkowane według skali podatkowej z tytułu umowy o pracę oraz przychody opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych z jednoosobowej działalności gospodarczej. 19 grudnia 2024 r. dokonał Pan inwestycji polegającej na zakupie i montażu instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem energii, które stanowią element przedsięwzięcia termomodernizacyjnego. Poniesione wydatki związane były z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków. Dotyczą one częściowej zamiany źródeł energii na źródła odnawialne, którym jest energia słoneczna oraz spowodowały zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania budynku. Całość przedsięwzięcia została wykonana jednorazowo w 2024 r. Magazyn energii jest osprzętem instalacji fotowoltaicznej oraz stanowi integralną część instalacji. Wydatki zostały udokumentowane fakturą wystawioną 19 grudnia 2024 r. na Pana dane przez czynnego podatnika podatku od towarów i usług, tj. fakturą wystawioną z uwzględnieniem 8% VATu. Kwota brutto faktury wynosiła 47 000 zł, w tym 15 000 zł dotyczyło zakupu i montażu instalacji fotowoltaicznej oraz 32 000 zł dotyczyło zakupu i montażu magazynu energii. Na moment dokonywania odliczenia w pierwotnie składanym zeznaniu podatkowym za 2024 r. wydatków na przedsięwzięcie termomodernizacyjne był Pan współwłaścicielem jednorodzinnego budynku mieszkalnego, zgodnie z definicją w art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane. Jest Pan nim także aktualnie. Budynek ten, na moment dokonania odliczenia w zeznaniu podatkowym za 2024 r., spełniał wszystkie cechy pozwalające uznać go za budynek mieszkalny jednorodzinny, tj. był trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, posiadał fundamenty i dach, był wolno stojący, stanowił konstrukcyjnie samodzielną całość oraz służył zaspokajaniu Pana potrzeb mieszkaniowych. Dom nie miał wydzielonych lokali mieszkalnych ani użytkowych. Instalacja fotowoltaiczna oraz magazyn energii służą wyłącznie potrzebom domu oraz zaopatrują w energię tylko ten dom. Wydatki nie zostały/nie zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, nie zostały/nie zostaną odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym oraz nie zostały/nie zostaną uwzględnione w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej (chodzi o inne ulgi niż termomodernizacyjna). (...) 2026 r. otrzymał Pan dofinansowanie z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w kwocie 23 000 zł. Zgodnie z regulaminem dofinansowania dotacja na magazyn energii wyniosła – 16 000 zł, a dotacja na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej wyniosła – 7 000 zł.

Pana wątpliwości budzi kwestia czy wydatki poniesione na instalację fotowoltaiczną wraz z magazynem energii, udokumentowane fakturą wystawioną 19 grudnia 2024 r. może Pan odliczyć od podstawy opodatkowania w ramach ulgi termomodernizacyjnej.

Wyjaśniam przy tym, że ulga termomodernizacyjna nie odnosi się tylko do budynków wybudowanych/inwestycji zakończonych. Obejmuje również podatników, którzy prace termomodernizacyjne przeprowadzają w budynku, który nie jest jeszcze formalnie oddany do użytkowania, ale spełnia kryteria budynku mieszkalnego jednorodzinnego w rozumieniu przepisu art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane. Prawo budowlane nie pozbawia bowiem takiego obiektu atrybutu „budynku”. Brak formalnej zgody na użytkowanie budynku nie wyklucza bowiem istnienia budynku w rozumieniu ww. przepisu.

Oznacza to, że w momencie odliczania wydatków na termomodernizację – chodzi o czynność dokonaną w ustawowym terminie – jednorodzinny budynek mieszkalny musi faktycznie istnieć i posiadać wymienione cechy z art. 3 pkt 2 i 2a ustawy – Prawo budowlane. Na tych samych zasadach odliczeniu podlegają wydatki termomodernizacyjne, które podatnicy ponieśli w trakcie rozbudowy, odbudowy, nadbudowy, czy przebudowy swojego domu. Przepisy nie stanowią, że w trakcie ponoszenia wydatków termomodernizacyjnych musi zostać spełniony warunek istnienia budynku.

Należy więc przyjąć, że podatnik może odliczyć w zeznaniu podatkowym wydatki termomodernizacyjne, jeżeli na moment ich odliczenia jest właścicielem lub współwłaścicielem istniejącego i odpowiadającego definicji zawartej w ustawie – Prawo budowlane, budynku mieszkalnego jednorodzinnego (w tym nowo wybudowanego, a także jego nowych części powstałych w trakcie ww. procesów), którego te wydatki dotyczą. Jednocześnie na moment odliczenia ulgi nie musi posiadać dokumentów formalnie potwierdzających użytkowanie tego budynku (brak obowiązku udokumentowania użytkowania dotyczy jednorodzinnego budynku mieszkalnego).

W katalogu wydatków podlegających odliczeniu, określonym w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 273), w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2024 r., wskazano, że odliczeniu w ramach ulgi termomodernizacyjnej podlegają m.in. wydatki poniesione na zakup ogniw fotowoltaicznych wraz z osprzętem oraz montaż instalacji fotowoltaicznej.

W konsekwencji, skoro magazyn energii stanowi osprzęt instalacji fotowoltaicznej i jej integralną część, a poniesione wydatki mieszczą się w katalogu wydatków wymienionych w załączniku do ww. rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju oraz zostały wykorzystane na potrzeby budynku, który na moment odliczenia wydatków – dokonywanego w ustawowym terminie – był istniejącym i odpowiadającym definicji zawartej w ustawie – Prawo budowlane, budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, to przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej w odniesieniu do wydatków poniesionych w 2024 r. udokumentowanych fakturą wystawioną 19 grudnia 2024 r.

Wobec powyższego Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jako organ interpretacyjny nie mam uprawnień do przeprowadzania postępowania dowodowego, a informacje niezbędne do wydania interpretacji mogę przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez Pana opisu zdarzenia. Jeżeli przedstawiony we wniosku opis zdarzenia będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania kontrolnego czy podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.