Wyrok Trybunału (w pełnym składzie) z dnia 21 kwietnia 2026 r. Komisja Europejska przeciwko Węgrom., sygn. C-769/22

Wprowadzając § 6/A do a gyermekek védelméről és a gyámügyi igazgatásról szóló 1997. évi XXXI. törvény (ustawy nr XXXI z 1997 r. o ochronie dzieci i administracji opiekuńczej) z dnia 8 maja 1997 r., Węgry uchybiły zobowiązaniom, które na nich ciążą na mocy art. 3 ust. 2 dyrektywy 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego (dyrektywa o handlu elektronicznym), art. 16 i 19 dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku wewnętrznym oraz art. 1, 7, 11 i 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.Wprowadzając § 8 ust. 1a do a gazdasági reklámtevékenység Alapvető feltételeiről és egyes korlátairól szóló 2008. évi XLVIII. törvény (ustawy nr XLVIII z 2008 r. w sprawie podstawowych warunków i pewnych ograniczeń mających zastosowanie do działalności w zakresie reklamy handlowej) z dnia 28 czerwca 2008 r., Węgry uchybiły zobowiązaniom, które na nich ciążą na mocy art. 9 ust. 1 lit. c) ppkt (ii) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych), zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1808 z dnia 14 listopada 2018 r., art. 3 ust. 2 dyrektywy 2000/31, art. 16 i 19 dyrektywy 2006/123 oraz art. 1, 7, 11 i 21 Karty praw podstawowych.Wprowadzając § 9 ust. 6 do a médiaszolgáltatásokról és a tömegkommunikációról szóló 2010. évi CLXXXV. törvény (ustawy nr CLXXXV z 2010 r. o usługach medialnych i środkach masowego przekazu) z dnia 31 grudnia 2010 r. oraz przyjmując § 32 ust. 4a tej ustawy, Węgry uchybiły zobowiązaniom, które na nich ciążą na mocy art. 6a ust. 1 dyrektywy 2010/13 oraz art. 1, 7, 11 i 21 Karty praw podstawowych.Zmieniając § 179 ust. 2 ustawy nr CLXXXV z 2010 r. o usługach medialnych i środkach masowego przekazu, Węgry uchybiły zobowiązaniom, które na nich ciążą na mocy art. 2 i art. 3 ust. 1 dyrektywy 2010/13.Zmieniając § 9 ust. 12 a nemzeti köznevelésről szóló 2011. évi CXC. törvény (ustawy nr CXC z 2011 r. o krajowym systemie edukacji publicznej) z dnia 29 grudnia 2011 r., Węgry uchybiły zobowiązaniom, które na nich ciążą na mocy art. 16 i 19 dyrektywy 2006/123 oraz art. 1, 7, 11 i 21 Karty praw podstawowych.Przyjmując przepisy a pedofil bűnelkövetőkkel szembeni szigorúbb fellépésről, valamint a gyermekek védelme érdekében egyes törvények módosításáról szóló 2021. évi LXXIX. törvény (ustawy nr LXXIX z 2021 r. o przyjęciu surowszych środków wobec sprawców przestępstw pedofilii oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ochrony dzieci) z dnia 15 czerwca 2021 r., którą wprowadzono zmiany ustawodawcze wskazane w pkt 1–5 niniejszej sentencji, Węgry uchybiły zobowiązaniom, które na nich ciążą na mocy art. 2 TUE.Zmieniając § 67 ust. 1 lit. a)–d) a bűnügyi nyilvántartási rendszerről, az Európai Unió tagállamainak bíróságai által magyar állampolgárokkal szemben hozott ítéletek nyilvántartásáról, valamint a bűnügyi és rendészeti biometrikus adatok nyilvántartásáról szóló 2009. évi XLVII. törvény (ustawy nr XLVII z 2009 r. o rejestrze karnym, rejestrze orzeczeń wydanych wobec obywateli węgierskich przez sądy państw członkowskich Unii Europejskiej i rejestrowaniu danych biometrycznych pochodzących z postępowania karnego i od policji) z dnia 19 czerwca 2009 r., Węgry uchybiły zobowiązaniom, które na nich ciążą na mocy art. 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) oraz art. 8 ust. 2 Karty praw podstawowych.Węgry pokrywają, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję Europejską.Królestwo Belgii, Królestwo Danii, Republika Federalna Niemiec, Republika Estońska, Irlandia, Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Wielkie Księstwo Luksemburga, Republika Malty, Królestwo Niderlandów, Republika Austrii, Republika Portugalska, Republika Słowenii, Republika Finlandii, Królestwo Szwecji oraz Parlament Europejski pokrywają własne koszty.