Interpretacja indywidualna z dnia 16 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.221.2026.5.JM
Małżonkowie, którzy w trakcie roku podatkowego przenieśli ośrodek interesów życiowych oraz nieograniczony obowiązek podatkowy do Polski, mogą być opodatkowani wspólnie za ten rok, mimo zawarcia małżeństwa w jego trakcie, o ile spełnili przewidziane prawem warunki rozliczeniowe.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe, ale z innych względów niż Pan wskazał.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – na wezwania – pismem z 2 marca 2026 r. (data wpływu 2 marca 2026 r.) oraz pismem z 30 marca 2026 r. (data wpływu 30 marca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pan rezydentem podatkowym w Polsce od 7 lat, posiada Pan kartę pobytu czasowego (TRC) oraz wynajmuje Pan mieszkanie w (…). W marcu 2025 r. zawarł Pan związek małżeński z Pana żoną (PESEL: (…)). Pozostają Państwo w związku małżeńskim do dnia dzisiejszego i obowiązuje Państwa wspólność majątkowa. Pana żona przyjechała do Polski 26 czerwca 2025 r., po uzyskaniu wizy ważnej od 20 maja 2025 r. Po przyjeździe zamieszkała z Panem we wspólnym gospodarstwie domowym, dzieląc obowiązki i koszty utrzymania mieszkania. W 2025 r. Pana małżonka przebywała w Polsce krócej niż 183 dni, ponieważ tymczasowo wyjechała do Indii na około dwa miesiące. Małżonka zakończyła pracę w Indiach w lutym 2025 r., jednak posiadała zaległe płatne i niepłatne urlopy. Była na płatnym urlopie do lipca 2025 r., a następnie do listopada przebywała na urlopie bezpłatnym, po czym zrezygnowała z pracy zgodnie z regulacjami firmy. Dochody z pracy w Indiach były niewystarczające do utrzymania. Małżonka posiada TRC w Polsce, którego decyzja administracyjna jest w toku i została opóźniona od października 2025 r. Jest również zgłoszona w ZUS w Polsce i posiada polskie konto bankowe, co świadczy o pełnej integracji w polskim systemie społecznym i gospodarczym. Po przyjeździe do Polski jej ośrodek interesów życiowych został przeniesiony do Polski – mieszka z Panem, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, a jej osobiste oraz ekonomiczne interesy skoncentrowane są w Polsce. Małżonka nie utrzymuje stałego miejsca zamieszkania w Indiach i nie posiada żadnych znaczących powiązań ekonomicznych poza Polską.
Uzupełnienie opisu sprawy
W 2025 r. posiadał Pan w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy zgodnie z art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pozostawał Pan w związku małżeńskim przez cały 2025 rok oraz przez cały rok istniała między Panem a Pana żoną wspólność majątkowa małżeńska. Pana żona do czerwca 2025 r. miała miejsce zamieszkania w Indiach. W czerwcu 2025 r. Pana żona przyjechała do Polski w celu stałego pobytu razem z Panem. Od tego momentu małżonki ośrodek interesów życiowych został przeniesiony do Polski (w szczególności wspólne zamieszkanie z Panem, prowadzenie wspólnego gospodarstwa domowego, zamiar stałego pobytu w Polsce).
Pana żona przebywała w Polsce od czerwca 2025 r., następnie czasowo wyjechała do Indii w sierpniu 2025 r., po czym powróciła do Polski na początku listopada 2025 r. Jej pobyt w Indiach miał charakter czasowy i nie oznaczał przeniesienia ośrodka interesów życiowych poza Polskę. Dnia 17 lipca 2025 r. Pana żona zakończyła zatrudnienie w Indiach i od tego momentu nie wykonywała pracy ani nie uzyskiwała dochodów z tytułu zatrudnienia.
Dochody uzyskane przez Pana żonę w 2025 r. pochodziły wyłącznie z pracy wykonywanej w Indiach przed zakończeniem zatrudnienia i podlegały opodatkowaniu zgodnie z prawem indyjskim.
W 2025 r. wobec Pana ani Pana żony nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o PIT ani ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.
W 2025 r. co najmniej 75% łącznych dochodów małżonków podlegało opodatkowaniu w Polsce.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym może Pan rozliczyć się wspólnie z małżonką za rok podatkowy 2025 na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem, spełnia Pan warunki do wspólnego rozliczenia z małżonką za 2025 r., ponieważ:
- pozostawali Państwo w związku małżeńskim przez cały rok,
- przez cały rok istniała między Państwem wspólność majątkowa,
- od momentu przeniesienia ośrodka interesów życiowych do Polski Pana żona posiadała w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy,
- spełniony jest warunek, aby co najmniej 75% łącznych dochodów małżonków podlegało opodatkowaniu w Polsce.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe, ale z innych względów niż Pan wskazał.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów.
W myśl art. 6 ust. 2 powołanej ustawy:
Małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, pozostający w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej:
1)przez cały rok podatkowy albo
2)od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego – w przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego
‒mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot pomniejszających dochód; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków.
Stosownie do art. 6 ust. 2a cytowanej ustawy:
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, może być wyrażony przez jednego z małżonków. Wyrażenie wniosku przez jednego z małżonków traktuje się na równi ze złożeniem przez niego oświadczenia o upoważnieniu go przez jego współmałżonka do złożenia wniosku o łączne opodatkowanie ich dochodów. Oświadczenie to składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.
Z art. 6 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
Zasada wyrażona w ust. 2 ma zastosowanie również, jeżeli jeden z małżonków w roku podatkowym nie uzyskał przychodów ze źródeł, z których dochód jest opodatkowany zgodnie z art. 27, lub osiągnął dochody w wysokości niepowodującej obowiązku uiszczenia podatku.
Jak wynika z art. 6 ust. 3a komentowanej ustawy:
Zasady i sposób opodatkowania, o których mowa w ust. 2 i 3, mają zastosowanie również do:
1)małżonków, którzy mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,
2)małżonków, z których jeden podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Rzeczypospolitej Polskiej a drugi ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej
‒jeżeli osiągnęli podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przychody w wysokości stanowiącej łącznie co najmniej 75% całkowitego przychodu osiągniętego przez oboje małżonków w danym roku podatkowym i udokumentowali certyfikatem rezydencji miejsce zamieszkania dla celów podatkowych; przepis ust. 8 stosuje się odpowiednio.
Według art. 6 ust. 8 przywołanej ustawy:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:
1)stosuje przepisy:
a)art. 30c lub
b)ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy
‒w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
2)podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Z ww. regulacji wynika, że z wnioskiem o wspólne opodatkowanie dochodów mogą wystąpić małżonkowie, jeżeli spełnią łącznie, określone w art. 6 ust. 2 i 8 cytowanej ustawy, następujące warunki:
1)są polskimi rezydentami podatkowymi,
2)pozostają w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej:
a)przez cały rok podatkowy albo
b)od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego, w przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego,
3)nie stosują przepisów o 19% podatku liniowym lub przepisów ustawy o ryczałcie (z wyjątkiem dotyczących najmu prywatnego) w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń,
4)nie podlegają opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Ustawodawca wprowadzając uprawnienie polegające na możliwości wspólnego rozliczenia się małżonków, wyraźnie określił więc warunki jakie należy spełnić by móc z niego skorzystać. Spełnienie ww. warunków łącznie powoduje możliwość skorzystania z prawa do łącznego opodatkowania dochodów małżonków.
W związku z powyższym, przyjmując za Panem, że w 2025 r. posiadali Państwo nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, od marca 2025 r., tj. od dnia zawarcia małżeństwa pozostają Państwo we wspólności majątkowej oraz nie miały do Państwa zastosowania przepisy, art. 30c ustawy o PIT ani ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym wskazuję, że przysługuje Panu jako małżonkowi prawo wspólnego rozliczenia się z żoną, zgodnie z art. 6 ust. 2 ww. ustawy, w zeznaniu podatkowym składanym za 2025 r.
Stanowisko Pana uznałem za prawidłowe, ale z innych względów niż Pan wskazał, bo ma Pan rację, że spełnia Pan warunki do wspólnego rozliczenia z małżonką za 2025 r. Natomiast błędnie Pan podał, że:
- pozostawaliśmy w związku małżeńskim przez cały rok,
- przez cały rok istniała między nami wspólność majątkowa,
- spełniony jest warunek, aby co najmniej 75% łącznych dochodów małżonków podlegało opodatkowaniu w Polsce.
W Pana przypadku bowiem związek małżeński został zawarty w trakcie roku, a limit 75% łącznych dochodów nie ma zastosowania. Powyższe Pana nieprawidłowe założenie nie ma jednak wpływu na ogólne rozstrzygnięcie w kontekście wspólnego rozliczenia z małżonką za 2025 r.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionych stanie faktycznym.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?