Postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 2 kwietnia 2026 r., sygn. II SAB/Sz 17/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. na bezczynność Rektora Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie w przedmiocie dostarczenia skierowania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Pismem z 11 listopada 2025 r. E. P. (dalej także jako: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii (dalej także jako: "organ", "Rektor"), w przedmiocie dostarczenia skierowania do lekarza medycyny pracy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie w całości lub stwierdzenie, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Organ podkreślił, że ostateczną decyzją organu z 11 stycznia 2023 r. skarżąca została skreślona z listy studentów I roku kierunku P. na Wydziale [...], a więc na dzień złożenia skargi na bezczynność organu nie przysługiwał jej już status studenta. Nadto, wskazał, że skarżąca w okresie od 20 listopada 2019 r. do 30 września 2020 r. przebywała na urlopie zdrowotnym. Zgodnie z treścią § 42 ust. 6 Regulaminu Studiów [...] Uniwersytetu [...] (załącznik do Uchwały z dnia 28 kwietnia 2019 r. nr [...] Senatu [...] Uniwersytetu [...] w S.) po upływie urlopu udzielonego z powodu długotrwałej lub nawracającej choroby student zobowiązany jest do dostarczenia zaświadczenia stwierdzającego brak przeciwskazań do kontynuowania nauki po urlopie. W związku z tym, iż udzielony urlop zdrowotny upłynął w dniu 30 września 2020 r. organ wezwał skarżącą do przedłożenia zaświadczenia stwierdzającego brak przeciwskazań do kontynuowania nauki po urlopie. Skarżąca wprawdzie przedłożyła zaświadczenie, jednak nie spełniało ono przesłanek, o których mowa w § 42 ust. 6 Regulaminu (tzn. skarżąca przedłożyła zaświadczenie stwierdzające brak przeciwskazań do działalności naukowej). W dniu 2 lutego 2021 r. organ wezwał zatem skarżącą ponownie do przedłożenia stosownego zaświadczenia wraz ze skierowaniem, w którym było wskazane miejsce, rodzaj badań a także wyznaczony termin badania, na które skarżąca jednak się nie stawiła. Zdaniem organu, Rektor nie jest w tym przypadku zobligowany do wydawania skierowań do lekarza medycyny pracy.