Interpretacja indywidualna z dnia 28 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.245.2026.2.ST

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem złożonym 31 marca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani osobą rozwiedzioną. Ma Pani syna w wieku 21 lat, który studiuje i mieszka w akademiku. Syn okresowo przyjeżdża do domu rodzinnego na kilka dni.

Ojciec syna mieszka za granicą. Od kilku lat nie utrzymuje Pani z byłym mężem kontaktu. Ojciec ma zasądzone alimenty, które po uzyskaniu przez syna pełnoletności wpłaca na konto syna. Ojciec utrzymuje z synem okazjonalny kontakt, tj. sporadyczne rozmowy telefoniczne oraz okazjonalne spotkania podczas jego pobytów w Polsce (1-2 razy w roku). Nie występuje opieka naprzemienna. Ojciec nie uczestniczy na bieżąco w codziennym organizowaniu spraw syna ani w podejmowaniu bieżących decyzji dotyczących jego życia.

Pani na co dzień wspiera syna organizacyjnie, życiowo i emocjonalnie oraz uczestniczy w jego sprawach związanych z nauką, zdrowiem i funkcjonowaniem.

Mieszka Pani z partnerem, który nie jest ojcem Pani syna.

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że w 2025 r. podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Przez cały 2025 r. była Pani osobą rozwiedzioną. Pani stan cywilny w 2025 r. nie uległ zmianie. Wyrok rozwodowy uprawomocnił się 15 października 2015 r.

W 2025 r. Pani syn nie otrzymywał zasiłku pielęgnacyjnego, dodatku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej. W 2025 r. Pani syn był osobą pełnoletnią, miał 21 lat, studiował i mieszkał w akademiku. Okresowo przyjeżdżał do domu rodzinnego na weekendy oraz w dni wolne od nauki, w tym w czasie ferii i wakacji. W 2025 r. Pani syn pozostawał na Pani utrzymaniu w ramach wykonywania przez Panią obowiązku alimentacyjnego. Co miesiąc przekazywała mu Pani środki pieniężne na jego utrzymanie, w tym na koszty akademika i bieżące potrzeby życiowe. Dodatkowo podczas jego pobytów w domu rodzinnym zapewniała mu Pani mieszkanie, wyżywienie oraz bieżące utrzymanie. Niezależnie od wsparcia finansowego, to Pani na co dzień wspierała syna organizacyjnie, życiowo i emocjonalnie oraz uczestniczyła w jego sprawach związanych z nauką, zdrowiem i codziennym funkcjonowaniem.

Ojciec syna mieszka za granicą. W 2025 r. wykonywał wobec syna obowiązek alimentacyjny przez przekazywanie alimentów w kwocie 1 000 zł miesięcznie bezpośrednio na rachunek syna, zgodnie z wyrokiem rozwodowym. Ojciec utrzymywał z synem jedynie okazjonalny kontakt, tj. sporadyczne rozmowy telefoniczne oraz okazjonalne spotkania podczas pobytów w Polsce 1–2 razy w roku. Nie występowała opieka naprzemienna. Ojciec nie uczestniczył na bieżąco w codziennym organizowaniu spraw syna ani w podejmowaniu bieżących decyzji dotyczących jego życia, nauki, zdrowia i codziennego funkcjonowania.

W 2025 r. Pani syn nie uzyskał żadnych dochodów ani przychodów. W 2025 r. w stosunku do Pani ani do Pani syna nie miały zastosowania przepisy dotyczące podatku liniowego ani ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w zakresie wyłączającym możliwość skorzystania z preferencyjnego rozliczenia. W stosunku do Pani ani do Pani syna nie miały również zastosowania przepisy dotyczące podatku tonażowego ani ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Prowadzona przez Panią działalność gospodarcza była opodatkowana według skali podatkowej. Syn nie prowadził działalności gospodarczej. W 2025 r. uzyskiwała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej z działalności gospodarczej, z umowy o pracę oraz z umowy zlecenia.

Poza synem, którego dotyczy wniosek, ma Pani jeszcze drugie dziecko, urodzone … 2002 r. W 2025 r. dziecko to było pełnoletnie, mieszkało w …, nie pozostawało na Pani utrzymaniu i w odniesieniu do tego dziecka nie wykonywała Pani w 2025 r. władzy rodzicielskiej.

W związku z powyższym, doprecyzowuje Pani, że w 2025 r. to Pani faktycznie samodzielnie ponosiła główny ciężar codziennego wychowania syna, jego wspierania organizacyjnego, życiowego i emocjonalnego, natomiast ojciec dziecka ograniczał się do wykonywania obowiązku alimentacyjnego oraz sporadycznych kontaktów.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym ma Pani prawo do preferencyjnego opodatkowania dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko (pełnoletnie uczące się dziecko do ukończenia 25. roku życia), zgodnie z art. 6 ustawy o PIT, za rok podatkowy 2025?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, przysługuje Pani prawo do preferencyjnego opodatkowania jako osobie samotnie wychowującej dziecko.

Jest Pani osobą rozwiedzioną i faktycznie samotnie wychowuje syna, tj. samodzielnie ponosi Pani główny ciężar bieżącego wsparcia i troski o jego rozwój oraz sprawy życiowe. Okazjonalny kontakt ojca z synem oraz wykonywanie obowiązku alimentacyjnego nie oznacza wspólnego wychowywania dziecka. Syn jest pełnoletni, uczy się i nie ukończył 25. roku życia (oraz spełnia warunek dotyczący limitu dochodów).

W związku z powyższym, spełnia Pani warunki do skorzystania z preferencji przewidzianej dla osoby samotnie wychowującej dziecko.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ww. ustawy:

Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy:

Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi:

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2025 r. w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, należy podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:

Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w powołanym wyżej art. 9 ust. 1 ww. ustawy.

Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Z powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi odstępstwo od generalnej zasady indywidualnego opodatkowania. Możliwość jego zastosowania obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w tej ustawie, które należy interpretować ściśle, co oznacza, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej.

Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie m.in. następujących warunków:

-posiadania statusu osoby samotnie wychowującej dzieci (dziecko);

-wychowywania samotnie w roku podatkowym dzieci (dziecka);

-nieuzyskiwania przez rodzica i dzieci (dziecko) przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych;

-nieuzyskiwania przez pełnoletnie dziecko przychodów/dochodów w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej (z wyjątkiem przewidzianym ustawą).

Należy jednak wskazać, że przepis art. 6 ust. 4c w związku z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i znajdująca się w stanie wolnym, określonym w tym przepisie, jest osobą samotnie wychowującą dziecko.

Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby) zajmuje się wychowywaniem dziecka, stale troszczy się o jego byt materialny i rozwój emocjonalny.

Przepis art. 6 ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci i (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik lub osoba będąca w separacji), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka osoba, która stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia) drugiej osoby.

Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

W orzecznictwie i doktrynie wskazuje się, że wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu oraz systemu wartości oraz postaw emocjonalnych (por. wyrok NSA z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 30/10). Warunek „samotnego wychowywania dzieci” wynika wprost z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawodawca nie dookreślił jednak, jak należy definiować pojęcie „samotnego wychowywania”.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN, „samotny” to: (1) „żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół”, (2) „znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam”, (3) „spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa”, (4) „znajdujący się na odludziu”. Z kolei, „wychować — wychowywać” to: (1) „zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności”, (2) „przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie”.

Tym samym jako osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co do zasady rozumie się rodzica, który faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka, tj. wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Jednakże na skutek dorastania i usamodzielniania się dzieci, ich wychowanie z czasem zmienia swój charakter. Samotne wychowywanie pełnoletniego dziecka może przyjąć więc inną formę niż wychowanie dziecka małoletniego. Pełnoletnie dziecko może być na tyle dojrzałe i ukształtowane, że nie będzie wymagało stałej opieki swojego rodzica lub opiekuna prawnego. W takim przypadku samotne wychowanie sprowadzić może się do wykonywania obowiązku alimentacyjnego, tj. troszczenia się o byt materialny oraz okresowego lub doraźnego wspierania emocjonalnego, pomocy w podejmowaniu trudnych decyzji, służenia radą czy dbania o interesy dziecka.

Obowiązek alimentacyjny względem dzieci pełnoletnich wynika wprost z przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).

Zgodnie z art. 128 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 133 § 1 i § 3 ww. ustawy:

Z opisu sprawy wynika, że jest Pani osobą rozwiedzioną. Ma Pani syna w wieku 21 lat, który studiuje, mieszka w akademiku. Syn okresowo przyjeżdża do domu rodzinnego na kilka dni.

Ojciec syna mieszka za granicą. Od kilku lat nie utrzymuje Pani z byłym mężem kontaktu. Ojciec ma zasądzone alimenty, które po uzyskaniu przez syna pełnoletności wpłaca na konto syna. Ojciec utrzymuje z synem okazjonalny kontakt, tj. sporadyczne rozmowy telefoniczne oraz okazjonalne spotkania podczas jego pobytów w Polsce (1-2 razy w roku). Nie występuje opieka naprzemienna. Ojciec nie uczestniczy na bieżąco w codziennym organizowaniu spraw syna ani w podejmowaniu bieżących decyzji dotyczących jego życia.

Pani na co dzień wspiera syna organizacyjnie, życiowo i emocjonalnie oraz uczestniczy w jego sprawach związanych z nauką, zdrowiem i funkcjonowaniem.

Przez cały 2025 r. była Pani osobą rozwiedzioną. Pani stan cywilny w 2025 r. nie uległ zmianie. Wyrok rozwodowy uprawomocnił się 15 października 2015 r.

W 2025 r. Pani syn nie uzyskał żadnych dochodów ani przychodów. W 2025 r. Pani syn nie otrzymywał zasiłku pielęgnacyjnego, dodatku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej. W 2025 r. Pani syn pozostawał na Pani utrzymaniu w ramach wykonywania przez Panią obowiązku alimentacyjnego. Co miesiąc przekazywała mu Pani środki pieniężne na jego utrzymanie, w tym na koszty akademika i bieżące potrzeby życiowe. Dodatkowo podczas jego pobytów w domu rodzinnym zapewniała mu Pani mieszkanie, wyżywienie oraz bieżące utrzymanie. Niezależnie od wsparcia finansowego, to Pani na co dzień wspierała syna organizacyjnie, życiowo i emocjonalnie oraz uczestniczyła w jego sprawach związanych z nauką, zdrowiem i codziennym funkcjonowaniem.

W 2025 r. w stosunku do Pani ani do Pani syna nie miały zastosowania przepisy dotyczące podatku liniowego ani ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w zakresie wyłączającym możliwość skorzystania z preferencyjnego rozliczenia. W stosunku do Pani ani do Pani syna nie miały również zastosowania przepisy dotyczące podatku tonażowego ani ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. W 2025 r. uzyskiwała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej z działalności gospodarczej, z umowy o pracę oraz z umowy zlecenia. Syn nie prowadził działalności gospodarczej.

Poza synem, którego dotyczy wniosek, ma Pani jeszcze drugie dziecko, urodzone … 2002 r. W 2025 r. dziecko to było pełnoletnie, mieszkało w …, nie pozostawało na Pani utrzymaniu i w odniesieniu do tego dziecka nie wykonywała Pani w 2025 r. władzy rodzicielskiej.

W związku z powyższym zauważyć należy, że w 2025 r. Pani syn pozostawał na Pani utrzymaniu oraz to Pani faktycznie samodzielnie ponosiła główny ciężar codziennego wychowania syna, jego wspierania organizacyjnego, życiowego i emocjonalnego, natomiast ojciec dziecka ograniczał się do wykonywania obowiązku alimentacyjnego oraz sporadycznych kontaktów.

Wobec powyższego, mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa, stwierdzić należy, że może Pani skorzystać za 2025 r. z preferencyjnego opodatkowania dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko (pełnoletniego uczącego się syna), określonego w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W Pani przypadku spełnione zostały wszystkie warunki wymagane dla rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.