Interpretacja indywidualna z dnia 29 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.99.2026.3.MT

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego – w zakresie pierwszego pytania – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 2 i 7 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwania.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej oraz nieposiadającą statusu przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów prawa podatkowego ani prawa gospodarczego.

Wnioskodawczyni samodzielnie tworzy projekty graficzne, które stanowią utwory w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Projekty te mają indywidualny i twórczy charakter. Do utworów tych przysługują Wnioskodawczyni autorskie prawa majątkowe.

Wnioskodawczyni udostępnia stworzone przez siebie utwory na zagranicznej platformie internetowej X. z siedzibą w Stanach Zjednoczonych. Podstawą prawną udostępniania utworów jest zaakceptowany przez Wnioskodawczynię regulamin platformy (Creator License Agreement), który stanowi umowę licencyjną. Na jego podstawie Wnioskodawczyni udziela platformie niewyłącznej, odpłatnej, ogólnoświatowej licencji na korzystanie z utworów na określonych w regulaminie polach eksploatacji.

Wnioskodawczyni nie przenosi autorskich praw majątkowych do utworów oraz nie sprzedaje utworów ani produktów, na których są one umieszczane. Autorskie prawa majątkowe do utworów przez cały czas pozostają przy Wnioskodawczyni.

Zgodnie z postanowieniami regulaminu platformy X, wynagrodzenie wypłacane Wnioskodawczyni ma charakter royalties (tantiem) i stanowi wynagrodzenie za korzystanie przez platformę z udzielonej licencji do utworów. Wynagrodzenie to przysługuje wyłącznie w przypadku faktycznej eksploatacji utworów przez platformę, tj. sprzedaży przez platformę produktów zawierających projekty graficzne Wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni, w ramach funkcjonalności platformy, przypisuje stworzone przez siebie projekty graficzne do określonych produktów oferowanych przez platformę. Produkty te są następnie oferowane i sprzedawane klientom końcowym wyłącznie przez platformę X. Platforma działa we własnym imieniu i na własny rachunek oraz samodzielnie organizuje cały proces sprzedaży, w szczególności odpowiada za ustalanie cen, sposób prezentacji oferty, działania marketingowe prowadzone w ramach platformy, przyjmowanie i realizację zamówień, produkcję produktów, wysyłkę, obsługę klientów końcowych oraz rozpatrywanie reklamacji i zwrotów.

Wnioskodawczyni nie ponosi na rzecz platformy X żadnych opłat ani prowizji związanych z udostępnianiem utworów. Platforma nie świadczy na rzecz Wnioskodawczyni odpłatnych usług, a wypłacane wynagrodzenie stanowi wyłącznie należność licencyjną za korzystanie z utworów.

Nabywcy produktów są wyłącznie klientami platformy X. Wnioskodawczyni nie zawiera z nimi żadnych umów, nie posiada informacji o ich tożsamości, nie pozyskuje klientów końcowych oraz nie pozostaje z nimi w jakimkolwiek stosunku prawnym lub faktycznym. Wnioskodawczyni nie sprzedaje produktów klientom końcowym, nie ustala cen, nie prowadzi obsługi zamówień ani nie ponosi odpowiedzialności wobec nabywców produktów.

Wnioskodawczyni nie uczestniczy w procesie sprzedaży produktów. W szczególności nie bierze udziału w zawieraniu transakcji, przyjmowaniu płatności ani w rozliczeniach finansowych z klientami końcowymi. Nie posiada dostępu do systemów płatniczych ani interfejsów rozliczeniowych platformy. Całość procesu płatności oraz rozliczeń realizowana jest wyłącznie przez platformę X, we własnym imieniu i na własny rachunek.

Wnioskodawczyni otrzymuje od platformy wyłącznie zbiorcze wynagrodzenie o charakterze tantiemowym, wypłacane okresowo (np. miesięcznie), stanowiące rozliczenie z tytułu korzystania z udzielonej licencji.

Proces tworzenia utworów ma charakter dobrowolny i niezależny. Wnioskodawczyni nie działa na zlecenie platformy, nie realizuje projektów na zamówienie, nie jest objęta wymogami ilościowymi, harmonogramowymi ani sprzedażowymi. Udostępnianie utworów na platformie odbywa się wyłącznie z inicjatywy Wnioskodawczyni, według jej uznania, w zakresie i czasie przez nią wybranym.

Wnioskodawczyni nie świadczy na rzecz platformy żadnych usług, a relacja pomiędzy stronami ma wyłącznie charakter licencyjny.

Wnioskodawczyni nie prowadzi sklepu internetowego, nie zatrudnia pracowników ani współpracowników, nie posiada zaplecza organizacyjnego ani struktury sprzedażowej, nie ustala harmonogramów ani planów sprzedażowych, nie ponosi kosztów marketingowych ani kosztów sprzedaży, nie korzysta z płatnych narzędzi promocyjnych oraz nie podejmuje działań mających na celu zwiększanie sprzedaży produktów zawierających projekty graficzne Wnioskodawczyni.

Uzyskiwanie przez Wnioskodawczynię wynagrodzenia z tytułu licencji do utworów może mieć charakter powtarzalny (np. comiesięczny) oraz osiągać znaczną wysokość. Okoliczności te wynikają wyłącznie z eksploatacji utworów przez platformę X, w tym z działań promocyjnych prowadzonych przez platformę w ramach jej własnych mechanizmów marketingowych, na które Wnioskodawczyni nie ma wpływu, a także z zainteresowania klientów końcowych platformy produktami zawierającymi jej projekty graficzne.

Powtarzalność oraz wysokość uzyskiwanych przychodów nie są rezultatem prowadzenia przez Wnioskodawczynię działalności handlowej, usługowej ani marketingowej, lecz stanowią konsekwencję korzystania przez platformę z autorskich praw majątkowych do utworów na podstawie udzielonej licencji.

Opisane czynności Wnioskodawczyni nie spełniają przesłanek prowadzenia działalności gospodarczej, o których mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W szczególności działania Wnioskodawczyni nie mają charakteru zorganizowanego, nie są wykonywane w obrocie gospodarczym we własnym imieniu oraz nie wiążą się z ponoszeniem ryzyka gospodarczego.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Wnioskodawczyni tworzy projekty graficzne w formie cyfrowej. Są to w przeważającej mierze materiały (...), w szczególności (...). W ramach tej kategorii Wnioskodawczyni tworzy również powiązane elementy, takie jak (...).

Wnioskodawczyni tworzy ponadto projekty przeznaczone na różne produkty z nadrukiem, m.in. (...).

Sporadycznie Wnioskodawczyni tworzy również materiały o charakterze brandingowym, takie jak (...).

Każdy projekt stanowi odrębny rezultat twórczości Wnioskodawczyni. Tworzenie każdego z nich polega na wymyśleniu koncepcji od podstaw: doboru treści i motywu przewodniego, rozmieszczenia poszczególnych elementów graficznych, kolorystyki, estetyki, kroju i układu pisma (o ile projekt zawiera tekst), tak aby całość tworzyła spójną, przemyślaną kompozycję wizualną. Każdy gotowy projekt jest utrwalony w postaci cyfrowej bezpośrednio na platformie X.

Tworzone przez Wnioskodawczynię projekty stanowią grafikę użytkową.

Użytkowe przeznaczenie projektu nie determinuje jednak jego ostatecznej formy ani treści. O tym, jak projekt wygląda, decyduje wyłącznie Wnioskodawczyni, działając samodzielnie i kierując się własną koncepcją twórczą oraz poczuciem estetyki. Platforma X udostępnia określone formaty produktów, jednak format nie przesądza o tym, co na nim powstanie. Przykładowo, na tym samym formacie karty może powstać zaproszenie ślubne, karta menu, kartka z życzeniami urodzinowymi lub podziękowanie dla gości, każdy z tych projektów będzie zupełnie inny, choć format produktu pozostaje ten sam. Podobnie naklejka w danym formacie może stać się ozdobą do pokoju dziecięcego, elementem dekoracji okolicznościowej lub pomocą edukacyjną, w zależności wyłącznie od decyzji twórczej Wnioskodawczyni. Jednakże ustosunkowując się do pytania z wezwania, Wnioskodawczyni stwierdza, że jest to grafika użytkowa.

Tworzone przez Wnioskodawczynię projekty mają charakter przede wszystkim zdobniczy i dekoracyjny. Ich celem jest nadanie określonego wyglądu wizualnego produktom, na których są nanoszone.

Projekty są wykorzystywane m.in. na produktach takich jak: (...).

Wnioskodawczyni tworzy projekty wyłącznie w technice cyfrowej, przy użyciu tabletu graficznego oraz komputera. Korzysta z ogólnodostępnych programów do tworzenia grafiki, m.in. z bezpłatnych narzędzi i aplikacji takich jak (...), a także zintegrowanego narzędzia projektowego (tzw. design tool) dostępnego bezpośrednio na platformie X, które umożliwia zarówno tworzenie projektów, jak i ich publikację na platformie w celu późniejszego wykorzystania w ramach udzielanej licencji.

Część elementów graficznych Wnioskodawczyni tworzy samodzielnie w postaci odręcznych rysunków cyfrowych wykonywanych na tablecie graficznym. Następnie elementy te importuje na platformę X, gdzie tworzy finalną kompozycję. Tworzone przez Wnioskodawczynię grafiki mają charakter zarówno wektorowy, jak i rastrowy (pikselowy). Na każdym etapie pracy Wnioskodawczyni podejmuje samodzielne decyzje twórcze: wybiera elementy, które znajdą się w projekcie, określa ich wzajemne proporcje i rozmieszczenie, dobiera kolorystykę i układ, a tam, gdzie projekt zawiera tekst, również krój pisma i jego formę wizualną. Decyzje te wynikają wyłącznie z własnej inspiracji i poczucia estetyki Wnioskodawczyni.

Tworzone przez Wnioskodawczynię projekty przedstawiają różnorodne kompozycje graficzne, złożone m.in. z odręcznych rysunków cyfrowych wykonywanych na tablecie graficznym, zestawionych w spójną, przemyślaną całość wraz z innymi elementami, takimi jak treść czy tło.

Grafiki opierają się przede wszystkim na motywach (...), a także na motywach o charakterze (...).

Projekty zawierają elementy wizualne takie jak (...). W projektach zawierających tekst Wnioskodawczyni kształtuje jego układ, dobieram krój pisma, kolorystykę i efekty typograficzne.

Dla zobrazowania można wskazać przykładowo projekt zaproszenia na urodziny dla dziecka, który może zawierać ilustracje balonów, tortu urodzinowego, tło akwarelowe oraz odpowiednio dobraną typografię. Podobnie wzór na papier do pakowania prezentów może przedstawiać powtarzalne motywy/wzory dekoracyjne np. wzór w gwiazdki lub kwiaty, dobrane według własnej inwencji twórczej. Każdy projekt stanowi indywidualną, niepowtarzalną kompozycję wynikającą z własnych decyzji twórczych Wnioskodawczyni.

Nawet w przypadku tzw. kolekcji tematycznych, czyli zestawów projektów opartych na tym samym motywie graficznym (np. kolekcja ślubna obejmująca zaproszenie, kartę RSVP i kartę menu), każdy element kolekcji jest odrębnym projektem o unikalnym układzie kompozycyjnym, dostosowanym do jego konkretnego przeznaczenia i różniącym się od pozostałych elementów kolekcji treścią, układem i proporcjami. Wspólny motyw graficzny stanowi jedynie punkt wyjścia, a każdy projekt w kolekcji jest odrębnym wynikiem indywidualnych decyzji twórczych Wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni nie tworzy projektów na indywidualne zlecenie. Nie działa na podstawie żadnych zleceń ani zamówień i nie współpracuje z podmiotami, które określałyby wygląd, treść lub formę tworzonych przez nią projektów. Wszystkie projekty powstają wyłącznie z inicjatywy twórczej Wnioskodawczyni i pod wpływem jej własnej inspiracji.

Wnioskodawczyni ma pełną i nieograniczoną swobodę twórczą: to wyłącznie od niej zależy, co i kiedy powstanie, jaką formę przyjmie projekt, jaki motyw zostanie wybrany, jaka będzie jego estetyka, treść i przeznaczenie. Każda grafika, zarówno co do tematu, formy, wyglądu, jak i czasu powstania, jest wyłącznie wynikiem własnych, autonomicznych decyzji twórczych Wnioskodawczyni.

Pytania

1.Czy wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawczynię od platformy X z tytułu korzystania z udzielonej licencji na utwory stanowi przychód z praw majątkowych, o którym mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, rozliczany poza działalnością gospodarczą?

2.Czy do przychodów uzyskiwanych przez Wnioskodawczynię z tytułu korzystania z autorskich praw majątkowych do utworów może ona zastosować 50% koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Wyjaśniając zakres wniosku wskazała Pani, że dotyczy on oceny, czy w sytuacji, gdy tworzy Pani projekty graficzne i udziela na nie licencji w warunkach, które nie spełniają przesłanek prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody uzyskiwane przez Panią z tytułu udzielania licencji stanowią przychody z praw majątkowych, o których mowa w art. 18 ww. ustawy.

Brak cech działalności gospodarczej w Pani przypadku stanowi okoliczność faktyczną sprawy, a nie odrębne zagadnienie prawne do oceny przez organ.

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, wynagrodzenie otrzymywane od platformy X z tytułu korzystania z utworów na podstawie udzielonej licencji stanowi przychód z praw majątkowych, o którym mowa w art. 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”).

Zgodnie z art. 18 ustawy o PIT, za przychody z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich oraz z tytułu korzystania z tych praw.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Wnioskodawczyni uzyskuje wynagrodzenie wyłącznie z tytułu korzystania przez platformę X z autorskich praw majątkowych do tworzonych przez nią projektów graficznych, które są przedmiotem udzielanej licencji. Wynagrodzenie to ma charakter tantiem i pozostaje w bezpośrednim związku z eksploatacją tych projektów przez licencjobiorcę.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w odniesieniu do pierwszego pytania, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają co do zasady wszelkiego rodzaju dochody osób fizycznych. Dochodem jest nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania (art. 9 ust. 2).

Ogólną definicję przychodu zawiera art. 11 ust. 1 ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Pojęcie przychodu wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia przy tym odrębne źródła przychodów osób fizycznych. Od tego, z jakiego źródła pochodzą przychody zależą zasady ich opodatkowania. Źródła przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 1-9 ustawy. Są nimi m.in.:

•działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy);

•prawa majątkowe (art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy).

Zgodnie z art. 18 ustawy:

Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Przepis ten wprost wskazuje jako rodzaj przychodów z praw majątkowych przychody z praw autorskich w rozumieniu odrębnych przepisów.

Prawa autorskie są uregulowane w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 24). Zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy:

Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe) oraz utwory plastyczne (art. 1 ust. 2 pkt 1-2 ww. ustawy).

Treścią prawa autorskiego przysługującego twórcy utworu są m.in. autorskie prawa majątkowe do tego utworu. Co do zasady, twórcy przysługuje wyłączne prawo do korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz do wynagrodzenia za korzystanie z utworu (art. 17 ustawy). Do umów, na podstawie których twórca udziela prawa do korzystania ze swojego utworu na określonych polach eksploatacji należy umowa licencyjna.

Jak wskazała Pani w opisie sprawy:

·samodzielnie tworzy Pani projekty graficzne, które są utworami w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych; przysługują Pani autorskie prawa majątkowe do tych utworów;

·udostępnia Pani swoje utwory na platformie internetowej należącej do X. z siedzibą w Stanach Zjednoczonych – na podstawie umowy licencyjnej;

·otrzymuje Pani wynagrodzenie z tytułu udzielonych licencji – zgodnie z treścią umowy licencyjnej wynagrodzenie to przysługuje Pani wyłącznie w przypadku faktycznej eksploatacji utworów przez platformę (tj. sprzedaży przez platformę produktów zawierających Pani projekty graficzne);

·tworzy Pani projekty i udziela na nie licencji w warunkach, które nie spełniają przesłanek prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W opisanych okolicznościach faktycznych Pani wynagrodzenie z tytułu udzielonych licencji należy kwalifikować do przychodów z praw majątkowych (art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Pani stanowisko w sprawie pierwszego pytania jest więc prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.