Interpretacja indywidualna z dnia 24 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.182.2026.2.DT

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 22 lutego 2026 r. Uzupełnił go Pan pismem z 19 marca 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Posiada Pan dwoje dzieci ze związku nieformalnego (pierwsze urodzone 4 lutego 2020 r., a drugie 30 stycznia 2022 r.). Był Pan przy nich od ich pierwszych dni życia, mieszkał Pan z dziećmi i ich matką, (Pana partnerką). Sprawował Pan nad dziećmi opiekę, był Pan bardzo zaangażowanym ojcem. W deklaracjach podatkowych do 2023 r. korzystał Pan z ulgi na dzieci w równej części wspólnie z ich matką.

6 marca 2024 r. Pana była partnerka niespodziewanie, bez uzgodnienia (przy tym zrywając trwające mediacje) wywiozła dzieci i zamieszkała ze swoimi rodzicami w A. Z uwagi na brak porozumienia z matką dzieci, kierując się ostrożnością, za 2024 r. dokonał Pan odliczenia ulgi na oboje dzieci proporcjonalnie, tj. jedynie za pierwsze trzy miesiące roku.

Również 6 marca 2024 r. matka dzieci założyła przed sądem sprawę rodzinną (dotyczącą władzy rodzicielskiej, miejsca zamieszkania dzieci oraz kontaktów). Do momentu wydania zabezpieczenia utrudniała, często również uniemożliwiała Panu spotkania oraz kontakt z dziećmi. Pomimo wielokrotnych próśb (w tym w postaci wiadomości email, czy SMS) matka dzieci w żaden sposób nie zgadzała się na spotkania inne niż weekendowe oraz w jej obecności.

18 czerwca 2024 r. sąd zabezpieczeniem ustalił miejsce pobytu dzieci w miejscu zamieszkania ich matki. Następnie 12 lipca 2024 r. sąd wydał zabezpieczenie zgodnie z którym miał Pan prawo do osobistego kontaktu z dziećmi w każdą sobotę od godziny 8:30 do godziny 12:30 w obecności matki dzieci, z możliwością zabierania dzieci w miejsca neutralne.

Od lipca 2024 r. z własnej woli zaczął Pan opłacać alimenty na rzecz dzieci. Jednocześnie zaproponował Pan matce dzieci porozumienie w tej sprawie. W odpowiedzi Pana była partnerka wskazała, że postanowiła wnieść sprawę do sądu, stąd 8 sierpnia 2024 r. rozpoczęła się sprawa o alimenty. 13 września 2024 r. sąd wydał zabezpieczenie określające wysokość alimentów na czas trwania sprawy. Sprawa nadal się nie zakończyła, a wydane zabezpieczenie wciąż obowiązuje. Alimenty opłaca Pan terminowo i w należnej wysokości.

Od momentu wywiezienia dzieci przez ich matkę dojeżdżał Pan do A (ok. (...) km w jedną stronę), aby się z nimi spotkać. Ponadto utrzymywał Pan kontakt z dziećmi w postaci rozmów wideo (...) minimum dwa razy w tygodniu, ponosił koszty związane nie tylko z dojazdami do ich miejsca zamieszkania, ale również z ich wyżywieniem i utrzymaniem (zarówno w postaci alimentów, jak i we własnym zakresie, zabierał je Pan na wizyty lekarskie, uczestniczył Pan w zebraniach dla rodziców oraz uroczystościach w przedszkolu, a także poza nim, np. w zajęciach dodatkowych). Dążył Pan do możliwie jak najpełniejszego uczestnictwa w życiu i wychowaniu dzieci, pomimo postawy ich matki.

Od kwietnia 2025 r. matka dzieci w pewnym stopniu zaczęła poluzowywać restrykcje dotyczące Pana kontaktów z dziećmi, choć nadal była w tym niespójna i nieprzewidywalna. Od tego momentu mógł Pan spotykać się z dziećmi bez jej udziału, niekiedy również zabierać je na weekendy (w tym przedłużone), majówkę, itp.

1 lipca 2025 r. sąd zmienił postanowienie w przedmiocie zabezpieczenia w ten sposób, że na czas trwania postępowania do czasu jego prawomocnego zakończenia, miał Pan prawo do osobistego kontaktu z dziećmi poza ich miejscem zamieszkania i bez obecności ich matki w co drugi weekend, od piątku bezpośrednio po zakończeniu zajęć w placówce edukacyjnej albo, gdy dzieci nie będą w placówce edukacyjnej od godziny 13:00, do niedzieli do godziny 19:00 (przy czym zgodnie z tym zabezpieczeniem, Pan odbierał dzieci z placówki edukacyjnej albo z ich miejsca zamieszkania, zaś po zakończonym kontakcie matka odbierała dzieci od Pana).

Również 1 lipca 2025 r. sąd wydał postanowienie kończące, na które wniósł Pan apelację do Sądu Okręgowego w B.

Pomimo nadal występujących trudności w porozumieniu się z matką dzieci zgadzała się ona wielokrotnie na dłuższe weekendy, ale także np. tygodniowe pobyty dzieci z Panem, np. z okazji wakacji czy świąt i Nowego Roku.

15 stycznia 2026 r. Sąd Okręgowy przychylił się w części do wniesionej przez Pana apelacji. Od tego dnia obowiązuje prawomocne postanowienie, zgodnie z którym:

a)miejsce zamieszkania dzieci zostało ustalone przy ich matce;

b)ma Pan prawo do kontaktu z dziećmi:

–w co drugi weekend od piątku od godz. 13:00 do niedzieli do godz. 19:00;

–w wakacje w systemie tydzień na tydzień, jak również przez połowę ferii zimowych;

–przez połowę Świąt Bożego Narodzenia oraz Wielkiejnocy;

–w Dzień Ojca, Dzień Dziecka w latach nieparzystych;

–w latach parzystych – w dniu urodzin dzieci oraz w majówkę (od 30 kwietnia do 3 maja);

–w każdy poniedziałek i czwartek od 18:00 do 18:30 w formie wideorozmów.

Ponadto, ze względu na Pana elastyczność zawodową i prywatną sąd przychylił się do Pana wniosku i ustalił, że w sytuacji, gdy przeniesie Pan swoje miejsce zamieszkania do A lub gminy A, Pana weekendowe kontakty z dziećmi będą przedłużone do poniedziałku do rozpoczęcia przez małoletnich zajęć edukacyjnych, a ponadto będzie miał Pan prawo do kontaktów z dziećmi w tygodniach, w których nie spędza Pan z nimi weekendu, od środy bezpośrednio po zakończeniu zajęć w placówce edukacyjnej, albo gdy dzieci nie będą w placówce edukacyjnej od godziny 13:00, do czwartku do rozpoczęcia zajęć edukacyjnych.

Jednocześnie, pomimo faktu, iż sumiennie wypełnia Pan obowiązek alimentacyjny, we własnym zakresie ponosi Pan koszty związane z transportem i logistyką, wyżywieniem dzieci, zakupem odzieży, zajęciami sportowymi, organizacją im czasu, a także materiałami edukacyjnymi, rozrywką, itp.

Na żadnym etapie sprawy nie został Pan pozbawiony władzy rodzicielskiej, nie została ona także w żaden sposób Panu ograniczona.

Uzupełnienie zdarzenia przyszłego

Chciałby Pan skorzystać z ulgi prorodzinnej za 2024 i 2025 r. oraz za lata kolejne.

W okresie którego dotyczy wniosek uzyskał i będzie Pan uzyskiwał dochody opodatkowane według skali podatkowej (umowa o pracę).

W okresie którego dotyczy wniosek wykonywał oraz będzie wykonywał Pan względem małoletnich dzieci władzę rodzicielską.

W okresie którego dotyczy wniosek matka posiadała i będzie posiadać względem małoletnich dzieci nieograniczoną władzę rodzicielską. Ponadto matka dzieci wykonywała i będzie wykonywać względem nich władzę rodzicielską.

Do 6 marca 2024 r. miejsce zamieszkania małoletnich dzieci było – w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców. Od 6 marca 2024 r. do 17 czerwca 2024 r. dzieci przez większość czasu przebywały w miejscu zamieszkania matki. 18 czerwca 2024 r. w ramach zabezpieczenia miejsce zamieszkania małoletnich dzieci określone zostało przez Sąd Rejonowy w A u matki, co zostało również ustalone w postanowieniu kończącym postępowanie sądowe 1 lipca 2025 r.

W okresie którego dotyczy wniosek żadne z dzieci nie zostało ani nie zostanie umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych.

W okresie którego dotyczy wniosek w stosunku do Pana dzieci nie miały i nie będą mieć zastosowanie przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń, ani przepisy ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych

Pomiędzy Panem i matką dzieci nie doszło i nie dojdzie do porozumienia co do sposobu podziału ulgi prorodzinnej za lata podatkowe, których dotyczy wniosek.

Za 2024 r. dokonał Pan odliczenia od podatku dochodowego ulgi prorodzinnej kierując się wyłącznie własną ostrożnością proporcjonalnie, tj. jedynie za pierwsze trzy miesiące roku (kwota 278 zł). W tym samym roku matka dzieci dokonała tego rozliczenia w połowie, tj. 1112,04 zł (co wynika z przedłożonej przez nią deklaracji PIT-37 w Sądzie Rejonowym C w trwającej nadal sprawie o alimenty).

Za 2025 r. nie dokonał Pan jeszcze rozliczenia podatkowego. Z informacji e-mailowej otrzymanej od matki dzieci wynika, że uważa ona, iż ulga prorodzinna przysługuje wyłącznie jej i zamierza odliczyć ją w całości (bądź faktycznie już to zrobiła).

Pytanie

Czy przysługuje Panu prawo do odliczenia ulgi na dzieci, w tym do złożenia korekty za 2024 r.?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie ma Pan prawo do odliczenia ulgi prorodzinnej w części równej razem z matką dzieci, w tym do dokonania korekty za 2024 r., pomimo dążeń matki dzieci do ograniczenia Pana władzy rodzicielskiej (zarówno formalnie przed sądem jak i faktycznie na co dzień) zachował Pan ją w pełni i nadal ją realizuje we wskazany we wniosku sposób.

Nadmienia Pan, iż Pana stanowisko jest zgodne ze stanowiskiem Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy wyrażonym w interpretacji indywidualnej z 6 marca 2015 r. znak ITPB2/415-1090/14/RH.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1)wykonywał władzę rodzicielską;

2)pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;

3)sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Stosownie do art. 27f ust. 2 ww. ustawy:

Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

1)jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:

a)pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,

b)niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;

2)dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko;

3)trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:

a)92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,

b)166,67 zł na trzecie dziecko,

c)225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

W świetle art. 27f ust. 2b omawianej ustawy:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.

Art. 27f ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

a)na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;

b)wstąpiło w związek małżeński.

Z art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.

Zgodnie z art. 27f ust. 4 tej ustawy:

Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

Stosownie zaś do art. 26 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

§ 1. Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.

§ 2. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.

W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1)odpis aktu urodzenia dziecka;

2)zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;

3)odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;

4)zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Stosownie do art. 27f ust. 7 ww. ustawy:

Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.

W świetle art. 6 ust. 8 tej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)stosuje przepisy:

a)art. 30c lub

b)ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Z literalnego brzmienia art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na małoletnie dziecko jest wykonywanie w stosunku do tego dziecka władzy rodzicielskiej. Wobec tego, zasadnym jest odniesienie się do ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 236).

Z art. 92 ww. ustawy wynika, że:

Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.

Zgodnie z art. 93 § 1 ww. ustawy:

Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.

Stosownie do art. 95 § 1 ww. ustawy:

Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw.

W myśl art. 97 § 1 przytoczonego Kodeksu:

Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania.

W świetle zaś art. 107 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

§ 1. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia.

§ 2. W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.

§ 3. Na zgodny wniosek stron sąd nie orzeka o utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem.

Podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Jak wynika z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską. Wobec tego samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie, czyli wykonywanie wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne.

Przy czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.

Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy zatem odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka.

Z treści wniosku wynika, że w okresie, którego dotyczy wniosek był i będzie Pan ojcem dwójki małoletnich dzieci. Zarówno Pan jak i matka dzieci wykonywali i będą wykonywać wobec małoletnich dzieci władzę rodzicielską. We wniosku wskazał Pan, że 6 marca 2024 r. Pana była partnerka niespodziewanie wywiozła dzieci i zamieszkała ze swoimi rodzicami w innym mieście. Tego dnia matka dzieci założyła przed sądem sprawę rodzinną dotyczącą władzy rodzicielskiej, miejsca zamieszkania dzieci, a także kontaktów. Podkreślił Pan, że do 6 marca 2024 r. miejsce zamieszkania małoletnich dzieci było takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, a od 6 marca do 17 czerwca 2024 r. dzieci przez większość czasu przebywały w miejscu zamieszkania matki. 18 czerwca 2024 r. w ramach zabezpieczenia miejsce zamieszkania małoletnich dzieci określone zostało przez sąd u matki. Od momentu wyprowadzki byłej partnerki i dzieci dojeżdżał Pan do nowego miejsca ich zamieszkania, aby się z nimi spotkać. Ponadto utrzymywał Pan kontakt dziećmi w postaci rozmów wideo, ponosił koszty związane z ich wyżywieniem i utrzymaniem (nie tylko płacone alimenty). Dążył Pan do możliwie jak najpełniejszego uczestnictwa w życiu i wychowaniu dzieci. Wskazał Pan, że od kwietnia 2025 r. matka dzieci zaczęła poluzowywać restrykcje dotyczące Pana kontaktów z dziećmi, dzięki czemu od tego momentu mógł się Pan spotykać z dziećmi pod nieobecność matki, a także zabierać je na weekendy.

1 lipca 2025 r. sąd zmienił postanowienie w przedmiocie zabezpieczenia w ten sposób, że na czas trwania postępowania do czasu jego prawomocnego zakończenia, miał Pan prawo do osobistego kontaktu z dziećmi poza ich miejscem zamieszkania i bez obecności ich matki w co drugi weekend, od piątku bezpośrednio po zakończeniu zajęć w placówce edukacyjnej albo, gdy dzieci nie będą w placówce edukacyjnej od godziny 13:00, do niedzieli do godziny 19:00. Od tego postanowienia wniósł Pan środek odwoławczy. 15 stycznia 2026 r. sąd przychylił się do Pana stanowiska i od tego czasu obowiązuje prawomocne postanowienie sądu, zgodnie z którym miejsce zamieszkania dzieci zostało ustalone przy ich matce, natomiast Panu ustalono częstsze i dłuższe kontakty z małoletnimi dziećmi.

Jednakże z opisu stanu faktycznego wynika też, że nie doszło i nie dojdzie między Panem a matką dzieci do porozumienia w sprawie podziału ulgi prorodzinnej za wskazany we wniosku okres.

Wobec faktu, że władzę rodzicielską w stosunku do dzieci wykonuje zarówno Pan jak też ich matka , w Pana sytuacji na możliwość odliczenia kwoty wskazanej w art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych decydujący wpływ będzie miał art. 27f ust. 4 tej ustawy.

Zgodnie z tym przepisem kwotę ulgi rodzice mogą odliczyć od podatku:

a)w dowolnej proporcji przez nich ustalonej,

b)w równych częściach w przypadku braku porozumienia między rodzicami, którzy:

-zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad dziećmi po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub

-gdy miejsce zamieszkania dzieci jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dzieci albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim.

Natomiast w przypadkach innych niż wyżej wymienione – odliczenie w pełnej wysokości stosuje ten z rodziców, u którego dzieci mają miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny.

W opisanym przez Pana przypadku należy wyróżnić dwa okresy kształtujące różnorodnie Pana prawo do odliczenia ulgi prorodzinnej, a więc okres, w którym małoletnie dzieci zamieszkiwały wraz z obojgiem rodziców (do 6 marca 2024 r.) oraz okres, w którym miejsce zamieszkania małoletnich dzieci było/będzie u ich matki (od 6 marca 2024 r.).

Zważywszy więc na to, że w okresie od stycznia 2024 r. do 6 marca 2024 r. miejsce zamieszkania małoletnich dzieci było takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, to kwotę ulgi prorodzinnej za te miesiące – zgodnie z art. 27f ust. 4 zdanie trzecie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – podatnicy (rodzice) odliczają w częściach równych.

Odnosząc się natomiast do możliwości odliczenia przez Pana ulgi prorodzinnej od kwietnia 2024 r., mając na uwadze, że nie zawarł Pan porozumienia z matką dzieci co do sposobu podziału ulgi, a miejsce zamieszkania małoletnich, było i będzie u matki, co oznacza, że miejsce zamieszkania dziecka nie było takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, to prawo do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w pełnej wysokości, tj. 100% kwoty ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za miesiące od kwietnia 2024 r. do końca 2024 r., a także za 2025 r. i lata kolejne przysługuje wyłącznie matce małoletnich dzieci. Do Pana sytuacji, przy założeniu braku porozumienia pomiędzy rodzicami co do sposobu podziału ulgi prorodzinnej, od kwietnia 2024 r. ma zastosowanie zdanie czwarte przepisu art. 27f ust. 4 omawianej ustawy, zgodnie z którym, w przypadkach innych niż wyżej wymienione odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy Kodeks cywilny.

Wobec powyższego, mając na uwadze, że nie doszło i nie dojdzie w Państwa przypadku do porozumienia w sprawie podziału ulgi, a miejscem zamieszkania małoletnich dzieci od 6 marca 2024 r. pozostaje miejsce zamieszkania ich matki – stwierdzić należy, że nie jest Pan uprawniony do dokonania odliczenia z tytułu ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za 2025 r. i lata kolejne. Przy braku porozumienia nie ma również przesłanek do złożenia korekty zeznania za 2024 r. w celu odliczenia ulgi za pozostałe miesiące roku, gdyż rozliczenie ulgi prorodzinnej było poprawne, tj. mógł Pan odliczać ulgę jedynie za miesiące, w których małoletnie dzieci zamieszkiwały z obojgiem rodziców.

Mając powyższe na uwadze, Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanej we wniosku interpretacji informuję, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.