Interpretacja indywidualna z dnia 29 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-1.4012.174.2026.2.EB
Sprzedaż działek budowlanych nr 1/8 i 2/2 nie korzysta ze zwolnienia VAT i podlega opodatkowaniu, ponieważ stanowią one tereny przeznaczone pod zabudowę. Natomiast sprzedaż działki zabudowanej nr 2/5 korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie:
·zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, czynności zbycia działek niezabudowanych nr 1/8 i 2/2 – jest nieprawidłowe;
·zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, czynności zbycia działki zabudowanej nr 2/5 – jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
24 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Uzupełnili go Państwo pismem z 30 marca 2026 r. (wpływ 30 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Gmina Miasto (...) przygotowuje do zbycia w drodze przetargu nieruchomość położoną w (...) w rejonie ul. (...), oznaczoną ewidencyjnie w obrębie ewidencyjnym nr (...) działkami: ewidencyjnymi nr 2/2, 2/5, 1/8 o łącznej powierzchni (...) ha.
Przedmiotowa nieruchomość znajduje się na terenie nieposiadającym miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Warunki zabudowy zostały określone w decyzji nr (...) z dnia 22 lipca 2025 r. znak (…) wydanej dla inwestycji polegającej na budowie na ww. działkach budynku produkcyjno-magazynowego z częścią biurowo-usługową wraz z urządzeniami budowlanymi.
Nieruchomość stanowi własność Gminy Miasto (...) – zarząd Zarządu Dróg i Transportu (...).
Prawo własności obecnej działki nr 1/8 Gmina nabyła na podstawie decyzji Wojewody (...) znak (…) z dnia 30 kwietnia 1991 r., a obecnych działek nr 2/2 oraz nr 2/5 na podstawie decyzji Wojewody (...) znak (…) z dnia 30 kwietnia 1991 r. (tzw. komunalizacja z mocy prawa).
Część nieruchomości oznaczona działką nr 1/8 pozostawała w użytkowaniu (...) Związku Gminnych Spółdzielni „(…)”, które wygaszono decyzją Zarządu Miasta (...) nr (...) z dnia 26 listopada 1991 r.
Działka nr 2, z której na skutek podziałów powstały w latach późniejszych m. in. obecne działki 2/2 oraz 2/5, do roku (…) pozostawała w użytkowaniu (...) Związku Gminnych Spółdzielni „(…)” w (...). Prawo to zostało wygaszone decyzją nr (…) znak (…) z dnia (…) Następnie decyzją nr (…) z dnia (…) działka nr (...) została odpłatnie przekazana w użytkowanie na czas nieoznaczony na cele zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego na rzecz (...).
Spółdzielnia począwszy od roku 1989 wnosiła przez okres trwania ww. prawa opłaty roczne.
Decyzją Zarządu Miasta (...) nr (…) z dnia (…) prawo użytkowania przysługujące Spółdzielni zostało wygaszone. W latach 2023-2025 część nieruchomości oznaczona działką nr 2/5 stanowiła przedmiot umowy dzierżawy, na podstawie której Gmina pobierała czynsz dzierżawny powiększony o podatek VAT.
Na nieruchomości znajdują się następujące, trwale związane z gruntem budowle/części budowli niekubaturowych:
−plac o nawierzchni z płyt betonowych (trylinka) o powierzchni (…) m2,
−plac o nawierzchni betonowej o powierzchni (…) m2,
−ogrodzenie z siatki wraz z bramą o długości (…) m2 (o znacznym stopniu zużycia),
−pozostałości ogrodzenia betonowego na podmurówce,
oraz lampy oświetleniowe wraz z przyłączem energetycznym, pozostałe po użytkowaniu gruntu przez wcześniej wymienione Spółdzielnie.
Zarząd Dróg i Transportu w (...), jako zarządca poinformował, że nie posiada wiedzy kiedy dokładnie ww. budowle zostały zrealizowane oraz przekazał, że ww. budowle nie są ujawnione na środkach trwałych jednostki. Ponadto Zarząd Dróg i Transportu nie wykonywał żadnych prac utrzymaniowych na przedmiotowej nieruchomości, co za tym idzie nie ponosił wydatków na ulepszenie nieruchomości w kontekście art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów usług. Ww. budowle przed sprzedażą nieruchomości zostaną ujawnione przez Miasto jako środki trwałe. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. budowli niekubaturowych, a ich dostawą upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Gmina Miasto (...) do momentu sprzedaży nieruchomości nie będzie ponosić nakładów w odniesieniu do ww. budowli. W chwili obecnej nieruchomość stanowi ogólnodostępny teren służący komunikacji i nie jest wykorzystywana do czynności, które podlegałyby opodatkowaniu podatkiem VAT.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy.
1.Gmina Miasto (...) jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
2.Na pytanie o treści „ (…) Proszę zatem o wskazanie:
a)czy znajdujące się na działkach ww. naniesienia stanowią budowle w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.)? Jeżeli nie, to jak ww. naniesienia zostały sklasyfikowane?
b)na której z działek będącej przedmiotem zbycia znajdują się ww. naniesienia?
c)czy z tytułu nabycia przedmiotowych naniesień przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego?
d)czy ponosili Państwo jakiekolwiek wydatki na ulepszenie ww. naniesień w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, przekraczające 30% wartości początkowej ww. obiektów? Jeżeli tak, to proszę wskazać:
−kiedy były ponoszone wydatki na ulepszenie?
− czy w momencie dostawy naniesień minie okres krótszy niż 2 lata, licząc od momentu oddania tych obiektów do użytkowania po dokonaniu ulepszeń?
− czy w stosunku do tych wydatków przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
e)czy dla każdej z działek na dzień sprzedaży będą wydane decyzje o warunkach zabudowy?
Informacji należy udzielić odrębnie dla każdej budowli znajdującej się na działkach będących przedmiotem zbycia”;
odpowiedzieli Państwo, że:
„ a) znajdujące się na nieruchomości:
−plac o nawierzchni z płyt betonowych (trylinka) o powierzchni (…) m2,
−plac o nawierzchni betonowej o powierzchni (…) m2,
stanowią budowle w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.).
Natomiast:
−ogrodzenie betonowe na podmurówce
−ogrodzenie z siatki wraz z bramą o długości (…) m2 (o znacznym stopniu zużycia),
−lampy oświetleniowe wraz z nieczynnym przyłączem energetycznym,
stanowią urządzenia budowlane w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.),
b) plac o nawierzchni z płyt betonowych oraz plac o nawierzchni betonowej znajdują się na części nieruchomości, która oznaczona jest działką ewidencyjną nr 2/5,
−ogrodzenie z siatki wraz z bramą o długości (…) metrów znajduje się na granicy działek nr 2/2 i nr 2/5,
− ogrodzenie betonowe na podmurówce znajduje się wzdłuż działek nr 2/2 i nr 2/5,
− lampy oświetleniowe znajdują się na działkach nr 2/2 oraz nr 2/5,
c) Gminie Miasto (...) nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia:
−placu o nawierzchni z płyt betonowych (trylinka) o powierzchni (…) m2,
−placu o nawierzchni betonowej o powierzchni (…) m2,
−ogrodzenia betonowego na podmurówce,
−ogrodzenia z siatki wraz z bramą o długości (…) m2 (o znacznym stopniu zużycia),
−lamp oświetleniowych wraz z nieczynnym przyłączem energetycznym,
d) Gmina Miasto (...) nie ponosiła jakichkolwiek wydatków na ulepszenie niżej wymienionych:
−placu o nawierzchni z płyt betonowych (trylinka) o powierzchni (…) m2,
−placu o nawierzchni betonowej o powierzchni (…) m2,
−ogrodzenia betonowego na podmurówce,
−ogrodzenia z siatki wraz z bramą o długości (…) m2 (o znacznym stopniu zużycia),
−lamp oświetleniowych wraz z nieczynnym przyłączem energetycznym,
przekraczających 30 % wartości początkowej ww. obiektów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym”.
Gmina Miasto (...) będzie zbywać przedmiotowy teren jako jedną nieruchomość składającą się z 3 działek ewidencyjnych oznaczonych numerami: 2/2, 2/5 i 1/8. W związku z czym dla przedmiotowej nieruchomości przeznaczonej do sprzedaży wydana została jedna decyzja o warunkach zabudowy nr (...) z dnia (…) znak (…) dla inwestycji polegającej na budowie na ww. działkach budynku produkcyjno-magazynowego z częścią biurowo-usługową wraz z urządzeniami budowlanymi.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku)
Czy sprzedaż nieruchomości oznaczonej ewidencyjnie w obrębie ewidencyjnym miasta (...) nr (...) działkami ewidencyjnymi nr 2/5, 2/2 i 1/8, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (…), zabudowanej opisanymi we wniosku budowlami niekubaturowymi i urządzeniami budowlanymi, podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w uzupełnieniu do wniosku)
W Państwa ocenie, z uwagi na zabudowanie nieruchomości objętej wnioskiem budowlami niekubaturowymi, sprzedaż prawa własności ww. nieruchomości podlega zwolnieniu od podatku VAT na podstawie przepisu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie:
·zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, czynności zbycia działek niezabudowanych nr 1/8 i 2/2 – jest nieprawidłowe;
·zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy czynności zbycia działki zabudowanej nr 2/5 – jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W myśl art. 4 pkt 1 i 3 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 399):
1)Ilekroć w ustawie jest mowa o nieruchomości gruntowej - należy przez to rozumieć grunt wraz z częściami składowymi, z wyłączeniem budynków i lokali, jeżeli stanowią odrębny przedmiot własności.
3)Ilekroć mowa jest o działce gruntu - należy przez to rozumieć niepodzieloną, ciągłą część powierzchni ziemskiej stanowiącą część lub całość nieruchomości gruntowej.
Ponadto zgodnie z § 7 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2024 r. poz. 219 ze zm.):
1.Działkę ewidencyjną stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu ewidencyjnego, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą granic działek ewidencyjnych.
2.Sąsiadujące ze sobą działki ewidencyjne, będące przedmiotem tych samych praw oraz władania tych samych osób lub jednostek organizacyjnych, wykazuje się w ewidencji jako odrębne działki ewidencyjne, jeżeli:
1)zostały wyodrębnione w wyniku podziału nieruchomości, a materiały powstałe w wyniku prac geodezyjnych związanych z tym podziałem zostały przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego;
2) są wyszczególnione w istniejących dokumentach określających stan prawny nieruchomości, w szczególności w księgach wieczystych, zbiorach dokumentów, aktach notarialnych, prawomocnych orzeczeniach sądowych i ostatecznych decyzjach administracyjnych, a jednocześnie są działkami gruntu lub działkami budowlanymi w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2023 r. poz. 344 z późn. zm.);
3) obejmują grunty zajęte pod drogi publiczne, linie kolejowe, wody śródlądowe lub rowy, a ich wyróżnienie w postaci odrębnych działek jest celowe ze względu na odrębne oznaczenia tych gruntów w innych ewidencjach i rejestrach publicznych lub ze względu na ich różne nazwy urzędowe.
Towarem jest geodezyjnie wyodrębniona działka gruntu. Wynika to z ekonomicznego aspektu transakcji i z oceny pojęcia „gruntu” zgodnie z wskazanymi powyżej przepisami prawa.
Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zatem, w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie nieruchomości gruntowych (działek) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Zbycie w myśl przepisów podatkowych wyodrębnionych geodezyjnie działek, nawet w przypadku, gdy są one objęte jedną księgą wieczystą należy rozpatrywać oddzielnie w odniesieniu do każdej z tych działek.
Zatem określenie np. prawidłowej stawki podatku bądź zwolnienia od podatku nie może być rozszerzane na całą nieruchomość (tj. na wszystkie działki objęte jedną księgą wieczystą), lecz powinno być przyporządkowane odrębnie do dostawy każdej geodezyjnie wyodrębnionej działki, która spełnia warunki wynikające z przepisów uprawniających do stosowania, np. zwolnienia lub opodatkowania.
W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki i budowle spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Stosownie do treści art. 15 ust. 6 ustawy:
Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych) – tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Zatem, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działają Państwo w charakterze podatnika podatku VAT.
Tym samym, dostawa działek nr 1/8, 2/2 i 2/5 będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na gruncie ustawy jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może albo być opodatkowana, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.
Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:
Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Z powyższych przepisów wynika, że opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane. Z kolei, zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów), będących na przykład gruntami rolnymi, czy leśnymi.
Należy ponadto zauważyć, że według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 538):
Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu, należy do zadań własnych gminy.
Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
Z przytoczonych przepisów wynika, że przeznaczenie określonego gruntu należy oceniać wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.
Jednocześnie należy wskazać, że kluczowa dla sprawy regulacja stanowi implementację art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają dostawy terenów niezabudowanych, inne niż dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b.
W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 – Gemeente Emmen przeciwko Belastingdienst Grote Ondernemingen – „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”. Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
Zatem, w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
Natomiast odnosząc się do kwestii sposobu opodatkowania gruntów zabudowanych należy wskazać, że dla sprzedaży nieruchomości zabudowanych budynkami, budowlami lub ich częściami ustawodawca przewidział możliwość zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b)pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:
Przez pierwsze zasiedlenia rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
a) wybudowaniu, lub
b)ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku lub jego części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku.
W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
W tym miejscu należy nadmienić, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9, 10 lub 10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
-towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
-przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
W tym miejscu wskazać należy, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
Jednocześnie należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku”, czy „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524), zwanej dalej ustawą Prawo budowlane.
I tak, w myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
Pod pojęciem obiektu budowlanego należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
Przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
Jak stanowi art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
Pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
Zgodnie z art. 3 pkt 3a ww. ustawy Prawo budowlane:
Obiekt liniowy należy rozumieć jako obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane oraz kable zainstalowane w kanale technologicznym nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.
Z kolei w myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:
Przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.
Wskazać należy, że urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww. ustawy Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług. Jednakże urządzenia te należy traktować, jako elementy przynależne do budynku/budowli i opodatkować łącznie z budynkiem/budowlą, z którym są powiązane, a tym samym należy przypisać stawkę właściwą dla sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego się na tej samej działce, co urządzenie techniczne. Brak podstaw do stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów w zakresie stawki podatku VAT dla ww. urządzeń w oderwaniu od budynków/budowli, do których przynależą, gdyż w świetle obowiązujących przepisów nie mają one samodzielnego bytu.
Jak wynika z opisu sprawy:
−Są Państwo czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
−Przygotowują się Państwo do zbycia w drodze przetargu nieruchomości położonej w (...), oznaczonej działkami ewidencyjnymi nr 2/2, 2/5, 1/8 o łącznej powierzchni (...)ha.
−Plac o nawierzchni z płyt betonowych oraz plac o nawierzchni betonowej znajdują się na części nieruchomości, która oznaczona jest działką ewidencyjną nr 2/5.
−Ogrodzenie z siatki wraz z bramą o długości 57 metrów znajduje się na granicy działek nr 2/2 i nr 2/5.
−Ogrodzenie betonowe na podmurówce znajduje się wzdłuż działek nr 2/2 i nr 2/5.
−Lampy oświetleniowe znajdują się na działkach nr 2/2 oraz nr 2/5.
−Nieruchomość stanowi własność Gminy Miasto (...) – zarząd Zarządu Dróg i Transportu (...).
−Prawo własności obecnej działki nr 1/8 nabyli Państwo na podstawie decyzji Wojewody, a obecnych działek nr 2/2 oraz nr 2/5 na podstawie decyzji Wojewody (tzw. komunalizacja z mocy prawa).
−Decyzją Zarządu Miasta prawo użytkowania przysługujące Spółdzielni zostało wygaszone. W latach 2023-2025 część nieruchomości oznaczona działką nr 2/5 stanowiła przedmiot umowy dzierżawy, na podstawie której Gmina pobierała czynsz dzierżawny powiększony o podatek VAT.
−Znajdujące się na nieruchomości: plac o nawierzchni z płyt betonowych (trylinka) o powierzchni (…) m 2, plac o nawierzchni betonowej o powierzchni (…) m2 stanowią budowle w rozumieniu przepisów Prawo budowlane.
−Ogrodzenie betonowe na podmurówce, ogrodzenie z siatki wraz z bramą o długości (…) m2 (o znacznym stopniu zużycia), lampy oświetleniowe wraz z nieczynnym przyłączem energetycznym, stanowią urządzenia budowlane w rozumieniu ustawy Prawo budowlane.
−Nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu ww. nabycia ww. naniesień.
−Nie ponosili Państwo jakichkolwiek wydatków na ulepszenie niżej wymienionych budowli i urządzeń budowlanych, przekraczających 30 % wartości początkowej ww. obiektów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
− Będą Państwo zbywać przedmiotowy teren jako jedną nieruchomość składającą się z 3 działek ewidencyjnych oznaczonych numerami: 2/2, 2/5 i 1/8. W związku z czym dla przedmiotowej nieruchomości przeznaczonej do sprzedaży wydana została jedna decyzja o warunkach zabudowy nr (...)z dnia 22 lipca 2025 r. znak (…) dla inwestycji polegającej na budowie na ww. działkach budynku produkcyjno-magazynowego z częścią biurowo-usługową wraz z urządzeniami budowlanymi.
Państwa wątpliwości dotyczą wskazania, czy sprzedaż działek o nr 2/2. 2/5 i 1/8, podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Odnosząc się zatem do sprzedaży działki nr 2/2, na której na moment zbycia będą znajdować się ww. naniesienia, tj. ogrodzenie betonowe na podmurówce, ogrodzenie z siatki wraz z bramą o długości, lampy oświetleniowe wraz z nieczynnym przyłączem energetycznym, wskazać należy, że jej sprzedaż nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy. Jak bowiem sami Państwo wskazali w opisie sprawy ww. naniesienia, nie stanowią budynków lub budowli w rozumieniu art. 3 pkt 2-3 ustawy Prawo budowlane.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że działka oznaczona nr 2/2 nie stanowi gruntu zabudowanego. Tym samym dostawa ww. działki nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy, albowiem na gruncie mającym być przedmiotem planowanej dostawy nie znajdują się żadne budynki i/lub budowle w rozumieniu ustawy Prawo budowlane.
Ponadto jak wynika z opisu sprawy działka nr 1/8 na moment sprzedaży będzie niezabudowana. Tym samym dostawa ww. działki nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy, albowiem na gruncie mającym być przedmiotem planowanej dostawy nie znajdują się żadne budynki i/lub budowle w rozumieniu ustawy Prawo budowlane.
Zatem przedmiotem zbycia będą niezabudowane działki nr 1/8 i nr 2/2, dla których jak – Państwo wskazali – wydana została decyzja o warunkach zabudowy. Zgodnie z tą decyzją, grunty te są przeznaczone pod zabudowę produkcyjno-magazynową z częścią biurowo-usługową wraz z urządzeniami budowlanymi.
Mając na uwadze wskazane przez Państwa okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy należy stwierdzić, że niezabudowane działki nr 1/8 i 2/2 w momencie zbycia będą przeznaczone pod zabudowę.
Zatem, niezabudowane działki nr 1/8 i 2/2 spełniać będą w momencie zbycia definicję terenu budowlanego w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy. Tym samym, ich sprzedaż nie będzie mogły korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Skoro nie można było zastosować zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować warunki do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Jak już wyżej wskazano, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.: towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania oraz przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Aby zatem zastosować zwolnienie od podatku – przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy – muszą być łącznie spełnione oba ww. warunki.
W rozpatrywanej sprawie z opis sprawy wynika, że:
· prawo własności obecnej działki nr 1/8 Gmina nabyła na podstawie decyzji Wojewody (...) znak (…) z dnia 30 kwietnia 1991 r., a obecnych działek nr 2/2 oraz nr 2/5 na podstawie decyzji Wojewody (...) znak (…) z dnia 30 kwietnia 1991 r. (tzw. komunalizacja z mocy prawa).
· Część nieruchomości oznaczona działką nr 1/8 pozostawała w użytkowaniu (...) Związku Gminnych Spółdzielni „(…)”, które wygaszono decyzją Zarządu Miasta (...) nr (...) z dnia 26 listopada 1991 r.
· Działka nr 2, z której na skutek podziałów powstały w latach późniejszych m. in. obecne działki 2/2 oraz 2/5 , do roku 1988 pozostawała w użytkowaniu (...) Związku Gminnych Spółdzielni „(...)” w (...). Prawo to zostało wygaszone decyzją nr (...) znak (...)z dnia 6 grudnia 1988 r. Następnie decyzją nr (…) z dnia 7 grudnia 1988 r. działka nr 2 została odpłatnie przekazana w użytkowanie na czas nieoznaczony na cele zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego na rzecz (...). Spółdzielnia począwszy od roku 1989 wnosiła przez okres trwania ww. prawa opłaty roczne.
· Decyzją Zarządu Miasta (...) a nr (…) z dnia 12 sierpnia 1994 r. prawo użytkowania przysługujące Spółdzielni zostało wygaszone.
Z opisu sprawy nie wynika, żeby działki nr 1/8 i 2/2 były wykorzystywane przez Państwa na cele działalności zwolnionej od podatku przez cały okres posiadania. Tym samym, jeden z warunków art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie został spełniony.
Biorąc zatem pod uwagę powołane powyżej przepisy prawa, w analizowanej sprawie dostawa działek nr 1/8 i 2/2 nie będzie również korzystała ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
W konsekwencji, sprzedaż przez Państwa działek nr 1/8 i 2/2, będzie następować w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, i będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na gruncie ustawy, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy, niekorzystającą ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9, pkt 10, 10a oraz pkt 2 ustawy.
Z kolei, w odniesieniu do działki nr 2/5 zabudowanej budowlą w postaci placu o nawierzchni z płyt betonowych (trylinka) oraz placu o nawierzchni betonowej, które zgodnie z art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego stanowią budowle, w pierwszej kolejności w związku ze sprzedażą przez Państwa ww. działki należy ustalić, czy względem sprzedaży ww. budowli znajdujących się na ww. działce, zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Należy więc ustalić, czy względem budowli znajdujących się na ww. działce nastąpiło pierwsze zasiedlenie i czy między pierwszym zasiedleniem a planowaną dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata.
Z opisu sprawy wynika, że na działce nr 2/5 znajduje się plac o nawierzchni z płyt betonowych oraz plac o nawierzchni betonowej. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. budowli niekubaturowych, a ich dostawą upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Gmina Miasto (...) do momentu sprzedaży nieruchomości nie będzie ponosić nakładów w odniesieniu do ww. budowli. W konsekwencji należy stwierdzić, że w odniesieniu do budowli będącej przedmiotem planowanej sprzedaży zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Jak wskazano powyżej, grunt będący przedmiotem planowanej sprzedaży będzie podlegał opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budowle na nim posadowione. W związku z powyższym, również dostawa działki nr 2/5, na której posadowione są ww. budowle, będzie zwolniona od podatku na podstawie wskazanego art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
Z uwagi na fakt, że zbycie ww. działki nr 2/5 będzie korzystało ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to analiza zwolnienia od podatku tej dostawy wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy jest bezzasadna.
Podsumowanie
Sprzedaż przedmiotowej nieruchomości, tj. działek nr 1/8 i 2/2 nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i 2, 10 i 10a ustawy. W konsekwencji, sprzedaż działek nr 1/8 i 2/2 będzie opodatkowana według właściwej stawki podatku.
Z kolei, sprzedaż działki zabudowanej nr 2/5 będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
Tym samym, Państwa stanowisko, w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży działek nr 1/8 i 2/2 uznałem za nieprawidłowe.
Natomiast w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży działki nr 2/5 uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwo w złożonym wniosku. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na informacji, że naniesienia znajdujące się na granicy działek nr 2/2 i 2/5 nie stanowią budynków lub budowli, w myśl ustawy Prawo budowlane. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Należy również podkreślić, że analiza przepisów ustawy Prawo budowlane nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z tym, że wskazali Państwo w opisie sprawy, że naniesienia, które będą na moment sprzedaży znajdować się na granicy działek nr 2/2 i 2/5, nie stanowią budynków i budowli w rozumieniu tej ustawy, fakt ten przyjęto jako element przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego.
Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?