Interpretacja indywidualna z dnia 30 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.95.2026.3.MD

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek, z 24 stycznia 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko za 2022 i 2023 r. i doliczania dochodu małoletniego dziecka do dochodów rodzica w rozliczeniach za te lata. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwania – pismem z 7 marca 2026 r. (wpływ 13 marca 2026 r.) i pismem z 28 marca 2026 r. (wpływ 3 kwietnia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W (...) 2021 r. zmarł Pani mąż. Od tego czasu jest Pani wdową, samotnie wychowującą małoletnią córkę. Córka w latach 2022 i 2023 była osobą małoletnią i pozostawała na Pani utrzymaniu. Pobierała po Pani zmarłym mężu (jej ojcu) rentę rodzinną. Córka uzyskała pełnoletność w 2024 r.

Dochody małoletniej córki z tytułu renty rodzinnej doliczała Pani do swoich dochodów, wykazując je w załączniku PIT-M, zgodnie z zasadami dotyczącymi opodatkowania dochodów małoletnich dzieci. Córka, poza rentą rodzinną po zmarłym ojcu, nie miała żadnych dochodów z innych źródeł.

Urząd Skarbowy w (...) w 2025 r. wezwał Panią do złożenia korekty PIT-ów osobno dla Pani i osobno dla córki, zobowiązując Panią do zwrotu niesłusznie pobranych odliczeń podatku i naliczono Pani odsetki karne od zaległości podatkowych, a córce zwrócono podatek.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

W latach 2022-2023 podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W latach 2022-2023 nie uzyskała Pani innych dochodów oprócz dochodów z emerytury.

Dochody małoletniej córki z tytułu należnej jej renty rodzinnej po zmarłym ojcu doliczała Pani w latach 2022-2023 do swoich dochodów, wykazując je w załączniku PIT-M, do zeznań PIT-37 za rok 2022 i 2023, zgodnie z zasadami dotyczącymi opodatkowania dochodów małoletnich dzieci, pozostających na wyłącznym utrzymaniu rodzica samotnie wychowującego nieletnie dziecko.

W latach 2022-2023 w stosunku do Pani bądź do Pani dziecka nie miały zastosowania przepisy art. 30c i ustawy o podatku tonażowym. Pani dziecko nie posiada innych dochodów z jakiegokolwiek innego tytułu i z żadnych innych źródeł, niż renta rodzinna po zmarłym ojcu.

Nie posiadała Pani w roku 2022 i 2023 żadnych innych dochodów poza Pani emeryturą (np. z umowy zlecenia, z działalności gospodarczej, z tytułu umowy o pracę). Nie ma Pani innego dziecka i nie jest Pani opiekunem prawnym innego dziecka.

Pytania

Czy w opisanym stanie faktycznym miała Pani prawo w latach 2022 i 2023 rozliczyć się jako wdowa i matka samotnie wychowująca małoletnie dziecko oraz doliczyć dochody córki z renty rodzinnej do swoich dochodów w załączniku PIT-M?

Czy miała Pani prawo w latach 2022 i 2023 rozliczyć się z Pani małoletnią córką, która nie miała innych dochodów tylko rentę rodzinną po zmarłym ojcu, jako wdowa i osoba samotnie wychowująca nieletnią?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie sposób rozliczenia był prawidłowy.

Po śmierci męża w 2021 r. była Pani osobą samotnie wychowującą małoletnie dziecko, co uprawniało Panią do skorzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania dla osób samotnie wychowujących dzieci.

Dochody małoletniej córki z tytułu renty rodzinnej podlegały doliczeniu do Pani dochodów, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dlatego zostały prawidłowo wykazane w załączniku PIT-M do zeznań PIT-37 za lata 2022 i 2023.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.

Według art. 6 ust. 4c powołanej ustawy:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)małoletnie,

2)pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

-podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

W myśl art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1265) stanowi, że:

Dochody małoletnich dzieci własnych i przysposobionych, z wyjątkiem dochodów z ich pracy, rent, stypendiów oraz dochodów z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku, podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dolicza się do dochodów rodziców, chyba że rodzicom nie przysługuje prawo pobierania pożytków ze źródeł przychodów dzieci.

W świetle zaś art. 18 ust. 1 powołanej ustawy zmieniającej, art. 7 ust. 1, w brzmieniu nadanym tą ustawą, stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r.

Z wykładni gramatycznej art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika zatem, że, począwszy od 2022 r., dochody z renty małoletniego dziecka nie są doliczane do dochodów rodziców. Podlegają one opodatkowaniu na imię małoletniego dziecka i są rozliczane przez rodziców jako jego przedstawicieli ustawowych.

Stosownie do art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).

Art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi zaś, że:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)stosuje przepisy:

a)art. 30c lub

b)ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa, wszelkie preferencje podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego. Nadto przy wszelkiej interpretacji przepisów prawa podatkowego i próbach odkodowania zawartych w nich norm prawnych należy posługiwać się przede wszystkim wykładnią językową.

Tym samym, z preferencyjnego opodatkowania dochodów, na zasadach przewidzianych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może korzystać rodzic (przysposabiający) lub opiekun prawny samotnie wychowujący dzieci, będący w roku podatkowym, którego rozliczenie ma dotyczyć, panną, kawalerem. Ustawodawca określił również, że z omawianej preferencji może korzystać osoba, której związek małżeński ustał wskutek śmierci współmałżonka (wdowa, wdowiec) lub został rozwiązany poprzez orzeczenie rozwodu (rozwódka, rozwodnik). Samotnie wychowującą dzieci może być również osoba, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, jak też osoba, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dzieci. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Z opisu zdarzenia w szczególności wynika, że w (...) 2021 r. zmarł Pani mąż. Od tego czasu była Pani wdową, samotnie wychowującą córkę, która w latach 2022-2023 była osobą małoletnią, pobierała po Pani zmarłym mężu (jej ojcu) rentę rodzinną i nie miała innych dochodów. W tych latach podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i uzyskiwała Pani tylko dochody z emerytury. Nie miała Pani innego dziecka i nie była Pani opiekunem prawnym innego dziecka.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że w zeznaniach za 2022 i 2023 r. przysługuje Pani prawo rozliczenia dochodów z emerytury w sposób preferencyjny, tj. przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, zgodnie z art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w sytuacji gdy nie miały zastosowania wyłączenia wynikające z art. 6 ust. 8 przytoczonej, gdyż w tych latach uzyskiwała Pani dochody opodatkowane według skali, była Pani wdową i samotnie wychowywała Pani małoletnią córkę. Przy czym, przez wzgląd na art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy, w tych rozliczeniach powinna Pani wykazać jedynie własne osiągnięte dochody i nie powinna Pani doliczać do nich dochodów Pani małoletniej córki z renty rodzinnej, którą otrzymywała po zmarłym ojcu. Dochody z renty rodzinnej powinny zostać uwzględnione w zeznaniach składanych na jej imię i nazwisko.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.