Interpretacja indywidualna z dnia 30 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.177.2026.2.RK
Czynności świadczone przez podatnika w ramach działalności gospodarczej oraz w ramach stosunku pracy na rzecz tego samego kontrahenta nie odpowiadają sobie, jeśli różnią się zakresem i charakterem, umożliwiając opodatkowanie ich w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
20 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 10 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania przychodów zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Uzupełnił go Pan pismem z 30 marca 2026 r. (wpływ 2 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jest lekarzem wykonującym zawód w strukturach Wojewódzkiego Specjalistycznego Szpitala, prowadząc równolegle indywidualną pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych.
W ramach swojej aktywności zawodowej Wnioskodawca pozostaje jednocześnie w stosunku pracy ze Szpitalem oraz wykonuje na podstawie odrębnych umów cywilnoprawnych zawartych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, świadczenia zdrowotne w innym trybie organizacyjnym.
Poniżej przedstawiony zostaje szczegółowy opis zakresu czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę z uwzględnieniem ich charakteru, celu oraz sposobu wykonywania.
Umowa o pracę została zawarta 1 września 1998 r. pomiędzy Wojewódzkim Specjalistycznym Szpitalem, a Wnioskodawcą i obowiązuje na czas nieokreślony. Na podstawie tej umowy Wnioskodawca został zatrudniony w wymiarze aktualnie 0,7 etatu, zgodnie z aneksem do umowy o pracę z 1 grudnia 2010 r. na stanowisku starszego asystenta w strukturach Szpitala. Miejscem wykonywania pracy jest Oddział..... , funkcjonujący w ramach Kliniki ..... Umowa o pracę przewiduje wykonywanie pracy w ramach podporządkowania pracowniczego, w ustalonym czasie pracy oraz zgodnie z poleceniami przełożonych, a wynagrodzenie wypłacane jest na zasadach właściwych dla stosunku pracy. Celem stanowiska starszego asystenta zajmowanego przez Wnioskodawcę jest samodzielne prowadzenie procesu diagnostyczno-leczniczego pacjentów hospitalizowanych w strukturach Szpitala, przydzielonych do określonych komórek organizacyjnych przez ordynatora oddziału. Realizacja tego celu odbywa się w warunkach leczenia stacjonarnego i jest ściśle związana z funkcjonowaniem oddziału szpitalnego jako jednostki organizacyjnej, w ramach której zapewniana jest ciągłość opieki nad pacjentami, koordynacja działań personelu oraz podejmowanie decyzji dotyczących przebiegu hospitalizacji. Działania podejmowane w tym zakresie mają charakter strukturalny i są realizowane w ramach podporządkowania organizacyjnego i służbowego właściwego dla stosunku pracy, a ich istotą jest udział w leczeniu pacjentów hospitalizowanych, a nie wykonywanie indywidualnych świadczeń ambulatoryjnych. W ramach pełnionej funkcji starszego asystenta, Wnioskodawca uczestniczy na co dzień w raportach lekarskich dotyczących pacjentów przebywających w oddziale, co wiąże się z omawianiem przebiegu leczenia, podejmowaniem decyzji co do dalszego postępowania terapeutycznego oraz koordynacją procesu leczenia w warunkach hospitalizacji. Do Jego zadań należy przeprowadzanie badań podmiotowych i przedmiotowych pacjentów hospitalizowanych, a także stawianie wstępnych diagnoz chorobowych, w tym również w Izbie Przyjęć, w związku z kwalifikowaniem pacjentów do leczenia szpitalnego. Zakres zadań obejmuje również zlecanie badań diagnostycznych oraz zabiegów diagnostycznych i leczniczych w ramach leczenia chorobowego, a także sprawowanie nadzoru nad wykonaniem tych badań i zabiegów przez podległy personel, zgodnie z organizacją pracy oddziału. Wnioskodawca wykonuje samodzielnie zabiegi diagnostyczne i terapeutyczne w zakresie posiadanej specjalizacji i umiejętności, zgodnie z zasadami etyki lekarskiej, standardami klinicznymi oraz obowiązującymi procedurami oddziałowymi. Do Jego zadań należy bieżąca ocena i weryfikacja wstępnej diagnozy chorobowej pacjentów hospitalizowanych, dokonywana na podstawie aktualnego stanu pacjenta, przebiegu leczenia oraz wyników przeprowadzonych badań. W ramach wykonywanych zadań Wnioskodawca wnioskuje do ordynatora oddziału o zakończenie hospitalizacji pacjentów oraz bierze udział w procesie podejmowania decyzji dotyczących dalszego leczenia po zakończeniu pobytu w oddziale. Zakres zadań obejmuje także pełnienie dyżurów medycznych, co wiąże się z zapewnieniem ciągłości opieki nad pacjentami hospitalizowanymi poza standardowymi godzinami pracy oddziału. Wnioskodawca uczestniczy również w badaniach autopsyjnych jeżeli są one prowadzone w związku z działalnością oddziału.
Do zakresu zadań należy ponadto szkolenie lekarzy oraz personelu pielęgniarskiego w zakresie diagnostyki i leczenia chorób prowadzonych w oddziale, co ma charakter wewnętrzny i jest związane z realizacją zadań oddziału jako jednostki organizacyjnej Szpitala. Wnioskodawca prowadzi dokumentację medyczną pacjentów hospitalizowanych, zgodnie z obowiązującymi procedurami szpitalnymi, a także zobowiązany jest do systematycznego samokształcenia i podnoszenia kwalifikacji zawodowych. Stanowisko starszego asystenta wiąże się ponadto z posiadaniem uprawnień polegających na wydawaniu zaleceń leczniczych i pielęgnacyjnych personelowi medycznemu uczestniczącemu w procesie leczenia pacjentów hospitalizowanych oraz na sprawowaniu kontroli nad realizacją tych zaleceń zgodnie z obowiązującą strukturą organizacyjną oddziału.
Równolegle, ramach prowadzonej indywidualnie pozarolniczej działalności gospodarczej Wnioskodawca realizuje umowy cywilnoprawne zawarte z Wojewódzkim Specjalistycznym Szpitalem, których przedmiotem jest udzielanie świadczeń zdrowotnych w Przychodni Specjalistycznej Szpitala w ramach ambulatoryjnej opieki specjalistycznej. Pierwsza z umów została zawarta 30 maja 2025 r. i obowiązuje od 1 czerwca 2025 r. do 31 maja 2027 r. Przedmiotem tej umowy jest udzielanie przez Wnioskodawcę świadczeń medycznych w Przychodni Specjalistycznej, polegających na udzielaniu porad w zakresie ambulatoryjnej opieki specjalistycznej w Poradni Nabytych Zaburzeń Odporności, zarówno finansowanych ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, jak i udzielanych odpłatnie poza umową z NFZ. Druga umowa została również zawarta 30 maja 2025 r. i obowiązuje także od 1 czerwca 2025 r. do 31 maja 2027 r. Umowa ta realizowana jest przez Wnioskodawcę, jako uczestnika konsorcjum lekarskiego i jej przedmiotem jest udzielanie świadczeń zdrowotnych w Przychodni Specjalistycznej Szpitala w zakresie hepatologii, chorób zakaźnych oraz chorób zakaźnych u dzieci, w ramach ambulatoryjnej opieki specjalistycznej finansowanej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, jak również w formie świadczeń odpłatnych poza umową z NFZ.
Świadczenia zdrowotne realizowane przez Wnioskodawcę na podstawie ww. umów z 30 maja 2025 r. mają charakter ambulatoryjnej opieki specjalistycznej. Polegają one na udzielaniu porad oraz konsultacji pacjentom zgłaszającym się do Przychodni Specjalistycznej w wyznaczonym terminie wizyty, świadczenia te są udzielane bez hospitalizacji pacjentów, nie obejmują całodobowej opieki stacjonarnej, leczenia w ramach oddziału szpitalnego. Pacjent zgłasza się na wizytę ambulatoryjną, uzyskuje poradę lub konsultację lekarską, a następnie opuszcza Przychodnię tego samego dnia. Świadczenia te mają charakter wizytowy i nie polegają na prowadzeniu ciągłego procesu leczenia ani na sprawowaniu opieki nad pacjentem w trybie całodobowym. Celem tych świadczeń jest ocena stanu zdrowia pacjenta, ustalenie lub modyfikacja leczenia, kontrola jego efektów oraz ewentualne skierowanie pacjenta do dalszej diagnostyki lub leczenia w innym trybie. Pacjenci korzystający z tych świadczeń nie są przyjmowani na oddział, a udzielone porady i konsultacje nie wiążą się z realizacją dyżurów oddziałowych ani z podejmowaniem decyzji dotyczących przebiegu hospitalizacji.
Praca wykonywana przez Wnioskodawcę w ramach stosunku pracy w oddziale szpitalnym polega na sprawowaniu opieki nad pacjentami hospitalizowanymi przez okres kilku lub kilkunastu dni, obejmującej cały proces diagnostyczno-leczniczy realizowany w trakcie hospitalizacji. Pacjenci przyjmowani do oddziału znajdują się często w stanie ciężkim lub wymagającym pilnej interwencji medycznej, co wiąże się z koniecznością podejmowania szybkich decyzji terapeutycznych oraz prowadzenia intensywnego leczenia w trybie stacjonarnym.
Problemy zdrowotne pacjentów hospitalizowanych mają nierzadko charakter interdyscyplinarny i wykraczają poza zakres jednej specjalizacji medycznej, co wymaga ścisłej współpracy z lekarzami innych specjalności oraz pozostałymi członkami zespołu terapeutycznego w ramach oddziału szpitalnego. Opieka ta ma charakter ciągły i obejmuje bieżące monitorowanie stanu zdrowia pacjentów oraz podejmowanie działań medycznych przez cały okres ich pobytu w oddziale.
Natomiast świadczenia zdrowotne udzielane przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej w Przychodni Specjalistycznej dotyczą pacjentów w stanie stabilnym, którzy zgłaszają się na wizyty ambulatoryjne trwające co do zasady od kilkunastu do kilkudziesięciu minut. W ramach takich wizyt Wnioskodawca zajmuje się przede wszystkim problemem zdrowotnym pacjenta związanym z profilem specjalistycznym poradni. Opieka nad pacjentem w ujęciu całościowym oraz jej koordynacja pozostaje natomiast w gestii lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. Nawet w przypadku konieczności okresowego monitorowania stanu zdrowia pacjenta w poradni specjalistycznej wizyty te odbywają się z reguły kilka razy w roku, a często raz w roku, i nie mają charakteru ciągłego procesu leczenia w rozumieniu opieki sprawowanej w warunkach hospitalizacji.
W piśmie z 30 marca 2026 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazał Pan, że wniosek dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Na moment sporządzenia wniosku i jego doręczenia do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, przedstawiony opis dotyczył zdarzenia przyszłego, bowiem Wnioskodawca deklarował wybór formy opodatkowania do 20 lutego 2026 r., natomiast na moment uzupełnienia wniosku, tj. 30 marca 2026 r. jest to stan faktyczny, Wnioskodawca dokonał zmiany formy opodatkowania.
Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą od 28 lutego 2005 r. Wnioskodawca zdecydował się na formę opodatkowania ryczałtem 17 lutego 2026 r., dokonując stosownej aktualizacji przez złożenie wniosku CEiDG-1. Tym samym, Wnioskodawca uiścił ryczałt od przychodów ewidencjonowanych po raz pierwszy w lutym 2026 r. za styczeń 2026 r. Wnioskodawca w terminie złożył oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów w formie ryczałtu.
Świadczone przez Wnioskodawcę usługi medyczne są sklasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) pod symbolem 86.22.19.0 - Pozostałe usługi w zakresie specjalistycznej praktyki lekarskiej. Wnioskodawca uzyskuje przychody ze świadczenia usług w zakresie opieki zdrowotnej (PKWiU dział 86).
W odpowiedzi na pytanie, czy usługi, które są/będą wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym będącym przedmiotem wniosku w ramach umów cywilnoprawnych ze świadczenia usług na rzecz pracodawcy, odpowiadają czynnościom, które Wnioskodawca wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy będący przedmiotem wniosku lub wykonywał, bądź wykonuje w roku podatkowym będącym przedmiotem wniosku w ramach stosunku pracy - Wnioskodawca wskazał, że - usługi świadczone przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej nie odpowiadają czynnościom wykonywanym w ramach stosunku pracy. Różnice Wnioskodawca przedstawia poniżej.
Czynności wykonywane w ramach stosunku pracy dotyczą leczenia pacjentów hospitalizowanych i obejmują sprawowanie ciągłej opieki nad pacjentem w trakcie wielodniowej hospitalizacji, prowadzenie kompleksowego procesu diagnostyczno-leczniczego, podejmowanie decyzji dotyczących przyjęcia pacjenta do oddziału, przebiegu hospitalizacji oraz jej zakończenia, a także uczestnictwo w organizacji pracy oddziału i współpracę z zespołem terapeutycznym.
Pacjenci hospitalizowani znajdują się często w stanie ciężkim lub wymagającym pilnej interwencji medycznej, a ich leczenie ma charakter dynamiczny i interdyscyplinarny, co wymaga ścisłej współpracy z lekarzami innych specjalności oraz personelem medycznym.
Natomiast czynności wykonywane w ramach działalności gospodarczej polegają na udzielaniu świadczeń zdrowotnych w ramach ambulatoryjnej opieki specjalistycznej i mają charakter wizytowy oraz epizodyczny. Dotyczą one pacjentów w stanie stabilnym, którzy zgłaszają się na pojedyncze wizyty trwające kilkanaście lub kilkadziesiąt minut. Świadczenia te ograniczają się do oceny stanu zdrowia pacjenta, udzielenia porady, ewentualnej modyfikacji leczenia oraz skierowania do dalszej diagnostyki. Nie obejmują one sprawowania ciągłej opieki nad pacjentem ani leczenia w warunkach hospitalizacji. Opieka nad pacjentem w ujęciu całościowym oraz jej koordynacja pozostaje w gestii lekarza podstawowej opieki zdrowotnej.
W konsekwencji czynności wykonywane w ramach działalności gospodarczej mają odmienny charakter, zakres oraz funkcję niż czynności wykonywane w ramach stosunku pracy.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawca ma prawo do opodatkowania przychodów uzyskiwanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych?
Pana stanowisko w sprawie
W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawcy przysługuje prawo do opodatkowania przychodów uzyskiwanych z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej nie odpowiadają czynnościom wykonywanym w ramach stosunku pracy w rozumieniu art. 8 ust. 2 ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, podatnik traci prawo do opodatkowania przychodów w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, jeżeli uzyskuje przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które wykonywał lub wykonuje w ramach stosunku pracy. Przepis ten ma charakter wyjątku od zasady swobody wyboru formy opodatkowania i jako taki powinien być interpretowany w sposób ścisły, bez jego rozszerzającej wykładni.
Z treści powyższego przepisu wynika jednoznacznie, że ograniczenie prawa do opodatkowania ryczałtem nie wynika wyłącznie z faktu tożsamości podmiotowej, tj. z tego, że ten sam podmiot jest jednocześnie pracodawcą oraz kontrahentem podatnika. Dla zastosowania tego ograniczenia konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: tożsamości podmiotowej oraz tożsamości przedmiotowej czynności. Brak spełnienia którejkolwiek z tych przesłanek wyklucza możliwość zastosowania art. 8 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym, nie zachodzi tożsamość przedmiotowa czynności wykonywanych w ramach stosunku pracy oraz czynności wykonywanych w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, mimo że obie aktywności są realizowane na rzecz tego samego podmiotu.
Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach stosunku pracy dotyczą leczenia pacjentów hospitalizowanych w oddziale szpitalnym i są realizowane w warunkach leczenia stacjonarnego. Obejmują one udział w ciągłym, wielodniowym procesie diagnostyczno-leczniczym pacjentów przebywających na oddziale, uczestnictwo w raportach lekarskich, pełnienie dyżurów medycznych, podejmowanie decyzji dotyczących przyjęcia pacjentów do oddziału, przebiegu hospitalizacji oraz jej zakończenia, a także wykonywanie czynności koordynacyjnych i nadzorczych w strukturze oddziału szpitalnego. Czynności te są elementem funkcjonowania oddziału jako jednostki organizacyjnej Szpitala i służą zapewnieniu ciągłości leczenia stacjonarnego pacjentów.
Natomiast czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej należą do systemu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej i są realizowane w Przychodni Specjalistycznej Szpitala. Polegają one na udzielaniu porad oraz konsultacji specjalistycznych pacjentom zgłaszającym się na wizytę ambulatoryjną w wyznaczonym terminie. Świadczenia te mają charakter wizytowy i epizodyczny, są udzielane bez hospitalizacji pacjentów, bez zapewniania całodobowej opieki stacjonarnej oraz bez prowadzenia leczenia w ramach oddziału szpitalnego. Pacjent po uzyskaniu porady lub konsultacji opuszcza Przychodnię tego samego dnia. Celem świadczeń realizowanych w ramach ambulatoryjnej opieki specjalistycznej jest ocena stanu zdrowia pacjenta, ustalenie lub modyfikacja leczenia, kontrola jego efektów oraz ewentualne skierowanie pacjenta do dalszej diagnostyki lub leczenia w innym trybie. Czynności te nie polegają na prowadzeniu ciągłego procesu leczenia ani na sprawowaniu opieki nad pacjentem w trybie całodobowym, nie wiążą się z realizacją dyżurów oddziałowych ani z podejmowaniem decyzji dotyczących przebiegu hospitalizacji pacjentów.
Powyższe prowadzi do wniosku, że czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach stosunku pracy oraz czynności wykonywane w ramach działalności gospodarczej należą do odrębnych systemów udzielania świadczeń zdrowotnych. Leczenie szpitalne oraz ambulatoryjna opieka specjalistyczna stanowią odrębne rodzaje świadczeń w systemie ochrony zdrowia, różniące się celem, zakresem, sposobem organizacji oraz zakresem odpowiedzialności lekarza. Odmienność ta ma charakter funkcjonalny i systemowy, a nie jedynie formalny.
Takie rozumienie pojęcia czynności odpowiadających znajduje pełne potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. W szczególności pojęcie to było wielokrotnie analizowane na gruncie art. 9a ust 3 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, którego brzmienie w tym zakresie jest tożsame z art. 8 ust 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, co pozwala na bezpośrednie odnoszenie dorobku orzeczniczego wypracowanego na gruncie art. 9a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wykładni art. 8 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 5 maja 2016 r. sygn. I SA/Gl 1056/15 Sąd wyraźnie wskazał, że „wyłączenie preferencyjnej formy opodatkowania dotyczy wyłącznie sytuacji, w której czynności wykonywane w ramach działalności gospodarczej są faktycznie tożsame z czynnościami wykonywanymi w ramach stosunku pracy. Sąd podkreślił, że analiza ta nie może opierać się na ogólnym podobieństwie wynikającym z wykonywania tego samego zawodu ani na posiadaniu tych samych kwalifikacji zawodowych, lecz musi dotyczyć konkretnego zakresu obowiązków faktycznie realizowanych w ramach danego stosunku prawnego.
WSA w Gliwicach, odwołując się do wcześniejszego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 maja 2011 r. sygn. akt II FSK 2163/09 i z 10 listopada 2015 r. sygn. akt II FSK 1915/13), zaakcentował, że częściowa zbieżność czynności nie jest wystarczająca do uznania ich za tożsame w rozumieniu przepisów wyłączających preferencyjne formy opodatkowania. W orzecznictwie NSA wskazywano bowiem konsekwentnie, że pojęcie czynności odpowiadających odnosi się do realnego zakresu i charakteru czynności, a nie do ich nazwy czy ogólnego rodzaju działalności. Sąd zwrócił uwagę, że przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby do wniosku, iż każdy lekarz wykonujący świadczenia zdrowotne w ramach działalności gospodarczej byłby automatycznie pozbawiony prawa do podatku liniowego lub ryczałtu, co pozostawałoby w sprzeczności z celem tych regulacji oraz zasadą ścisłej interpretacji wyjątków podatkowych”.
W przywołanym wyroku WSA w Gliwicach zaakcentowano również, że leczenie szpitalne, obejmujące hospitalizację pacjenta oraz zapewnienie ciągłości opieki medycznej, stanowi jakościowo odmienny rodzaj aktywności zawodowej lekarza niż świadczenia zdrowotne udzielane poza trybem hospitalizacji, nawet jeżeli w obu przypadkach dochodzi do badania pacjenta, diagnozowania chorób i podejmowania decyzji terapeutycznych.
Powyższe wnioski korespondują również z utrwaloną linią interpretacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, zgodnie z którą zakres czynności wykonywanych w ramach świadczenia usług opieki zdrowotnej na podstawie działalności gospodarczej nie jest tożsamy z zakresem czynności wykonywanych w ramach stosunku pracy, nawet w sytuacji, gdy pracodawca i kontrahent są tym samym podmiotem, a podatnik w obu przypadkach wykonuje czynności wymagające kwalifikacji lekarskich (por. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11października 2022 r. Nr 0115-KDIT1-4011.425.2022.1.MST).
W konsekwencji, mimo że zarówno w ramach stosunku pracy, jak i w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje czynności wymagające wiedzy i kwalifikacji lekarskich, nie można uznać, że czynności te odpowiadają sobie w rozumieniu art. 8 ust 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Brak jest zatem podstaw do wyłączenia Wnioskodawcy z opodatkowania przychodów uzyskiwanych z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):
Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Osoby fizyczne oraz przedsiębiorstwa w spadku osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Przy czym, w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Użyte w ustawie określenie pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.
Stosownie do treści art. 5a pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Stosownie do treści art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Użyte w ustawie określenie działalność usługowa oznacza pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3.
Stosownie do treści art. 6 ust. 1 ww. ustawy:
Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.
W myśl art. 6 ust. 4 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy:
a) uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro, lub
b) uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 2 000 000 euro.
Należy także zauważyć, że u osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą możliwość opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych jest uzależniona od niewystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy:
Opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników:
1) opłacających podatek w formie karty podatkowej na zasadach określonych w rozdziale 3;
2) korzystających, na podstawie odrębnych przepisów, z okresowego zwolnienia od podatku dochodowego;
3) osiągających w całości lub w części przychody z tytułu:
a) prowadzenia aptek,
b) (uchylona)
c) działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych,
d) (uchylona)
e) (uchylona)
f) działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych;
4) wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym, na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii;
5) podejmujących wykonywanie działalności w roku podatkowym po zmianie działalności wykonywanej:
a) samodzielnie na działalność prowadzoną w formie spółki z małżonkiem,
b) w formie spółki z małżonkiem na działalność prowadzoną samodzielnie przez jednego lub każdego z małżonków,
c) samodzielnie przez małżonka na działalność prowadzoną samodzielnie przez drugiego małżonka
- jeżeli małżonek lub małżonkowie przed zmianą opłacali z tytułu prowadzenia tej działalności podatek dochodowy na ogólnych zasadach.
6) (uchylony).
Ponadto, w art. 8 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, wskazano:
Jeżeli podatnik prowadzący działalność samodzielnie lub w formie spółki, który wybrał opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, uzyska z tej działalności przychody ze sprzedaży towarów handlowych lub wyrobów lub ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników:
1) wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy lub
2) wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym
– w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i, poczynając od dnia uzyskania tego przychodu do końca roku podatkowego, opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.
Możliwość opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych jest wyłączona w odniesieniu do podatników, którzy uzyskują przychód z działalności gospodarczej z tytułu świadczenia usług na rzecz obecnego lub byłego pracodawcy i usługi te są tożsame z czynnościami, które podatnik lub przynajmniej jeden z jego wspólników (w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki niebędącej osobą prawną) wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy lub wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy.
Zawarty w art. 8 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne zwrot normatywny „odpowiadających czynnościom” odnosi się do przychodów ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, tożsamych z czynnościami, które podatnik wykonywał (wykonuje) w ramach stosunku pracy. Zatem, wyłącznie częściowa zbieżność wykonywanych czynności nie stanowi przesłanki wyłączającej możliwość opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych z działalności gospodarczej (częściowa zbieżność nie jest równoznaczna z tożsamością).
Jednocześnie należy wskazać, że warunkiem skorzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania jest złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku – według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego przedsiębiorcy, do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.
Zgodnie z art. 9 ust. 1c ww. ustawy:
Oświadczenia, o których mowa odpowiednio w ust. 1-1b, podatnik może złożyć na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz. U. z 2022 r. poz. 541 oraz z 2024 r. poz. 1841), zwanej dalej „ustawą o CEIDG”.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pan lekarzem w Wojewódzkim Specjalistycznym Szpitalu, prowadząc równolegle indywidualną pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych. W ramach swojej aktywności zawodowej pozostaje Pan jednocześnie w stosunku pracy ze Szpitalem oraz wykonuje na podstawie odrębnych umów cywilnoprawnych zawartych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, świadczenia zdrowotne w innym trybie organizacyjnym. Umowa o pracę została zawarta 1 września 1998 r. pomiędzy Wojewódzkim Specjalistycznym Szpitalem, a Panem i obowiązuje na czas nieokreślony i na podstawie tej umowy został Pan zatrudniony w wymiarze aktualnie 0,7 etatu, zgodnie z aneksem do umowy o pracę z 1 grudnia 2010 r. na stanowisku starszego asystenta w Szpitalu. Wskazał Pan, że usługi świadczone przez Pana w ramach działalności gospodarczej nie odpowiadają czynnościom wykonywanym w ramach stosunku pracy. Różnice przedstawiają się następująco: czynności wykonywane w ramach stosunku pracy dotyczą leczenia pacjentów hospitalizowanych i obejmują sprawowania ciągłej opieki nad pacjentem w trakcie wielodniowej hospitalizacji, prowadzenia kompleksowego procesu diagnostyczno-leczniczego, podejmowania decyzji dotyczących przyjęcia pacjenta do oddziału, przebiegu hospitalizacji oraz jej zakończenia, a także uczestnictwo w organizacji pracy oddziału i współpracę z zespołem terapeutycznym. Pacjenci hospitalizowani znajdują się często w stanie ciężkim lub wymagającym pilnej interwencji medycznej, a ich leczenie ma charakter dynamiczny i interdyscyplinarny, co wymaga ścisłej współpracy z lekarzami innych specjalności oraz personelem medycznym. Natomiast czynności wykonywane w ramach działalności gospodarczej polegają na udzielaniu świadczeń zdrowotnych w ramach ambulatoryjnej opieki specjalistycznej i mają charakter wizytowy oraz epizodyczny. Dotyczą one pacjentów w stanie stabilnym, którzy zgłaszają się na pojedyncze wizyty trwające kilkanaście lub kilkadziesiąt minut. Świadczenia te ograniczają się do oceny stanu zdrowia pacjenta, udzielenia porady, ewentualnej modyfikacji leczenia oraz skierowania do dalszej diagnostyki. Nie obejmują one sprawowania ciągłej opieki nad pacjentem ani leczenia w warunkach hospitalizacji. Opieka nad pacjentem w ujęciu całościowym oraz jej koordynacja pozostaje w gestii lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. W konsekwencji wskazuje Pan, że czynności wykonywane w ramach działalności gospodarczej mają odmienny charakter, zakres oraz funkcję niż czynności wykonywane w ramach stosunku pracy. Świadczone przez Pana usługi medyczne sklasyfikowane są według PKWiU 86.22.19.0 - Pozostałe usługi w zakresie specjalistycznej praktyki lekarskiej. Zdecydował się Pan na formę opodatkowania ryczałtem 17 lutego 2026 r., dokonując stosowanej aktualizacji przez złożenie wniosku CEiDG-1.
Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane wyżej przepisy prawa wskazać należy, że skoro zakres czynności, które Pan świadczy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na rzecz Szpitala różni się od czynności wykonywanych w ramach stosunku pracy z tym samym Szpitalem, tj. świadczone przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej usługi na rzecz Szpitala nie są tożsame z czynnościami, które wykonywał/wykonuje Pan w ramach umowy o pracę, to nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 8 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, wyłączające możliwość opodatkowania przychodów z prowadzonej działalności w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Tym samym, ma Pan prawo do opodatkowania przychodów sklasyfikowanych wg PKWiU 86.22.19.0 - Pozostałe usługi w zakresie specjalistycznej praktyki lekarskiej, uzyskiwanych z działalności gospodarczej w formie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Przy wydawaniu interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Odnosząc się natomiast do powołanej przez Pana interpretacji indywidualnej, należy wskazać, że rozstrzygnięcie w niej zawarte dotyczy tylko konkretnej, indywidualnej sprawy podatnika, w określonym stanie faktycznym i nie ma zastosowania w sprawie będącej przedmiotem Pana wniosku.
Natomiast w odniesieniu do przywołanych przez Pana orzeczeń sądowych, stwierdzić należy, że na ocenę prawidłowości analizowanej kwestii nie może wpłynąć powołane orzecznictwo ponieważ zapadło ono w odniesieniu do indywidualnego i właściwego tylko temu orzecznictwu opisu sprawy. W związku z powyższym, nie negując takiego orzecznictwa, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy zauważyć, że moc obowiązująca zaprezentowanych przez Pana wyroków zamyka się w obrębie spraw, dla których zostały wydane.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
