Interpretacja indywidualna z dnia 4 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-1.4014.41.2026.1.LG
Umowa pożyczki zawarta z podmiotem zwolnionym z VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT nie rodzi obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o PCC.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
7 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 2 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną i posiada (…) w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce (dalej: „Pożyczkodawca” lub „Spółka”). Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”).
Wnioskodawca zawarł ze Spółką umowę pożyczki pieniężnej na własne cele. Zgodnie z postanowieniami umowy:
-Spółka przekazała Wnioskodawcy określoną kwotę środków pieniężnych.
-Pożyczka ma charakter odpłatny - Wnioskodawca zobowiązał się do zwrotu kapitału wraz z odsetkami ustalonymi na poziomie rynkowym.
Spółka, udzielając pożyczki, działa w charakterze podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, świadcząc usługę finansową na rzecz Wnioskodawcy.
Spółka (Pożyczkodawca) będzie zwolniona z VAT z tytułu tej umowy, a Wnioskodawca (Pożyczkobiorca) w ogóle nie występuje tu jako podatnik VAT.
Pytanie
Czy w związku z zawartą umową odpłatnej pożyczki ze Spółką (Pożyczkodawcą), która jest podatnikiem podatku od towarów i usług, po stronie Wnioskodawcy (Pożyczkobiorcy) powstanie obowiązek podatkowy w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotowa umowa pożyczki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych (PCC).
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (dalej: „ustawy o PCC”), podatkowi podlegają umowy pożyczki pieniężnej.
Jednakże, na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) tej samej ustawy, opodatkowaniu nie podlegają czynności cywilnoprawne (inne niż umowa spółki i jej zmiany), jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest zwolniona z podatku od towarów i usług (VAT).
Pożyczkodawca (Spółka) jest podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”). Udzielenie odpłatnej pożyczki wspólnikowi przez spółkę kapitałową jest traktowane na gruncie ustawy o VAT jako odpłatne świadczenie usług (art. 8 ust. 1 ustawy o VAT). Usługa ta korzysta ze zwolnienia przedmiotowego z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT (zwolnienie dla usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych).
Z uwagi na fakt, że czynność ta jest objęta zakresem ustawy o VAT (jako czynność zwolniona), spełniona zostaje przesłanka negatywna z art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o PCC.
W konsekwencji, po stronie Wnioskodawcy jako pożyczkobiorcy nie powstanie obowiązek podatkowy w PCC. Wnioskodawca nie będzie również zobowiązany do składania deklaracji PCC-3 ani obliczania i wpłacania podatku w wysokości 0,5% od kwoty pożyczki.
Fakt, że pożyczka jest udzielana wspólnikowi, nie wyłącza powyższych zasad, o ile pożyczka jest oprocentowana, co nadaje jej charakter usługi odpłatnej w ramach działalności gospodarczej Spółki.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 191):
Podatkowi podlegają: umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.
W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.
Na podstawie art. 4 pkt 7 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego – na biorącym pożyczkę lub przechowawcy.
Natomiast w myśl art. 6 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
Podstawę opodatkowania stanowiprzy umowie pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego - kwota lub wartość pożyczki albo depozytu, a w przypadku umowy określającej, że wypłata środków pieniężnych nastąpi niejednokrotnie i ich suma nie jest znana w chwili zawarcia umowy - kwota każdorazowej wypłaty środków pieniężnych.
Z kolei, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
Stawka podatku wynosi od umowy pożyczki oraz depozytu nieprawidłowego - 0,5%, z zastrzeżeniem ust. 5.
W związku z powyższymi regulacjami prawnymi należy stwierdzić, że umowy pożyczki podlegają generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na biorącym pożyczkę.
Niezależnie od powyższego podkreślić należy, że w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Na podstawie art. 2 pkt 4 lit. a) i b) ww. ustawy:
Nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:
a)w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług, z wyjątkiem umów sprzedaży, których przedmiotem jest lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, opodatkowanych zgodnie z art. 7a,
b)jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
-umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
-umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.
W przypadku umów pożyczki o wyłączeniu, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług. Podstawę do ww. wyłączenia może stanowić m.in. fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest zwolniona z podatku od towarów i usług.
W świetle art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
Użyte w ustawie określenie podatek od towarów i usług oznacza podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, 894, 896, 1203, 1541 i 1811) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.
Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że jest Pan osobą fizyczną i posiada (…) w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce (dalej: „Pożyczkodawca” lub „Spółka”). Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (VAT) Jakkolwiek Pana zapytanie dotyczy opodatkowania umowy pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności ustalenia wymaga kwestia czy transakcja ta podlega regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia jej podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tej czynności regulacjami w zakresie ustawy o podatku od towarów i usług skutkuje wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Wskazał Pan, że Spółka, udzielając pożyczki, działa w charakterze podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa VAT”), świadcząc usługę finansową na Pana rzecz. Spółka, udzielając pożyczki, działa w charakterze podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, świadcząc usługę finansową na Pana rzecz Spółka (Pożyczkodawca) będzie zwolniona z VAT z tytułu tej umowy.
A zatem, jeśli pożyczka, którą Pan otrzymał jest zwolniona z opodatkowania na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, to w analizowanej sprawie będzie miał zastosowanie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Tym samym, w związku z zawartą umową odpłatnej pożyczki ze Spółką (Pożyczkodawcą), która jest podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT), po Pana stronie (Pożyczkobiorcy) nie powstanie obowiązek podatkowy w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych.
Reasumując, nie jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zawarcia ww. umowy pożyczki i w związku z tym nie jest Pan również zobowiązany do złożenia formularza PCC-3, ani obliczania i wpłacania podatku w wysokości 0,5% od kwoty pożyczki.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, w przedstawionym stanie faktycznym.
Zgodnie z Pana wolą wyrażoną we wniosku, interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od czynności cywilnoprawnych, natomiast stwierdzenia dotyczące podatku od towarów i usług zostały uznane za element opisu stanu faktycznego niepodlegający ocenie. Rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji oparłem się ściśle na opisie zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Jeżeli zatem opis zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o interpretację nie będzie odpowiadał rzeczywistości, to wydana interpretacja indywidualna nie wywoła skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
•Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
•Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?