Interpretacja indywidualna z dnia 5 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.275.2026.1.HD

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 25 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W 2000 r. w czasie pracy w Niemczech uległ Pan wypadkowi i w związku z następstwami wypadku otrzymał Pan niemiecką rentę inwalidzką na czas nieokreślony – decyzja z (...) 2002 r.

Bank, do którego wpływają dochody z renty z Niemiec, pobiera podatek dochodowy i przysyła Panu do rozliczenia PIT-11.

Ma Pan w Polsce miejsce zamieszkania pod adresem A ul. B1. Jest Pan polskim rezydentem podatkowym i tu podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W Polsce posiada Pan centrum interesów życiowych – tu mieszka Pana żona i syn. Posiada Pan polskie obywatelstwo.

Renta inwalidzka jest wypłacana z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych – jest to Branżowa Organizacja Przedsiębiorstw działająca jako Zakład Ubezpieczeń w Zakresie Obowiązkowego Ubezpieczenia od Następstw Nieszczęśliwych Wypadków przy Pracy.

W związku z tym, że posiada Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce oraz otrzymuje świadczenie z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych w postaci renty inwalidzkiej, zastosowanie znajdą postanowienia umowy między Rzeczypospolitą Polską z Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Belinie 14 maja 2003 r.

Wobec powyższego, świadczenia wypłacane z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce – zgodnie z art. 18 ust. 2 ww. umowy – podlegają opodatkowaniu tylko w Niemczech, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu w Polsce. Skoro otrzymuje Pan rentę inwalidzką, która jest wypłacana z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych, to należy uznać, że – zgodnie z art. 18 ust. 2 umowy polsko-niemieckiej – podlega ona opodatkowaniu tylko w Niemczech. Renta inwalidzka, którą otrzymuje Pan z Niemiec, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce, w związku z tym Bank nie powinien od tych świadczeń pobierać zaliczek na podatek dochodowy.

Oprócz renty z Niemiec nie uzyskuje Pan innych dochodów.

Pytanie

Czy musi Pan w rocznym rozliczeniu podatkowym wykazywać rentę otrzymywaną z Niemiec i płacić od niej podatek dochodowy w Polsce?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, renta otrzymywana z Niemiec, wypłacana z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce – na mocy art. 18 ust. 2 umowy z dnia 14 maja 2003 r. podlega opodatkowaniu tylko w państwie źródła, tj. w Niemczech i nie musi być wykazywana w zeznaniu podatkowym w Polsce.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Natomiast art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie zaś do art. 4a ww. ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W myśl postanowień art. 18 ust. 1 umowy zawartej w dniu 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90):

Emerytury i podobne świadczenia lub renty, otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym Państwie.

Ponadto, zgodnie z art. 18 ust. 2 umowy polsko-niemieckiej:

Bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu płatności otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie.

Przytoczony powyżej art. 18 ust. 2 umowy odnosi się do płatności pochodzących z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych. Kryterium warunkującym zastosowanie tego przepisu jest źródło, z którego należności pieniężne są uzyskiwane. Sprawia ono, że dane świadczenie – niezależnie od jego nazwy w porządku prawnym danego państwa – jeśli ma umocowanie w obowiązkowym systemie ubezpieczeń socjalnych, to podlega opodatkowaniu zgodnie z ust. 2 cytowanego artykułu.

Niemieckie ustawowe ubezpieczenie społeczne składa się z pięciu działów:

·ustawowe ubezpieczenie na wypadek bezrobocia,

·ustawowe ubezpieczenie emerytalne,

·ustawowe ubezpieczenie zdrowotne,

·ustawowe ubezpieczenie od następstw wypadków,

·ustawowe ubezpieczenie pielęgnacyjne.

Z powyżej wskazanego przepisu art. 18 ust. 2 umowy wynika, że świadczenia pochodzące z wszystkich pięciu działów niemieckiego ustawowego ubezpieczenia społecznego – bez względu na ich rodzaj – podlegają opodatkowaniu tylko w państwie źródła, tj. w Niemczech. Dotyczy to zarówno bieżących stałych świadczeń, jak i świadczeń jednorazowych pochodzących z wszystkich działów niemieckiego ustawowego ubezpieczenia społecznego.

Z opisu zdarzenia wynika, że jest Pan polskim rezydentem podatkowym. W 2000 r. w czasie pracy w Niemczech uległ Pan wypadkowi i w związku z następstwami wypadku otrzymał Pan niemiecką rentę inwalidzką na czas nieokreślony. Renta inwalidzka jest wypłacana z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych. Bank, do którego wpływają dochody z renty z Niemiec, pobiera podatek dochodowy i przysyła Panu do rozliczenia PIT-11. Oprócz renty z Niemiec nie uzyskuje Pan innych dochodów.

Skoro zatem w związku z wypadkiem przy pracy otrzymał Pan rentę inwalidzką na czas nieokreślony, która pochodzi z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń społecznych, to powinna ona podlegać opodatkowaniu – zgodnie z art. 18 ust. 2 umowy polsko‑niemieckiej – tylko w Niemczech. Oznacza to, że otrzymane świadczenie nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce. Bank nie powinien więc od tego świadczenia pobierać zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, a Pan nie powinien wykazywać go w zeznaniu podatkowym w Polsce.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.