Interpretacja indywidualna z dnia 27 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDWP.4011.76.2026.2.IG

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

• nieprawidłowe w części dotyczącej skutecznej zmiany formy opodatkowania na lata 2023 -2026,
• prawidłowe w pozostałej części.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 8 kwietnia 2026 r.(data wpływu 10 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Prowadzi Pan pozarolniczą działalność gospodarczą od dnia 1.09.2009 r. Zgodnie z wpisem w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG), jako wybraną formę opodatkowania wskazał Pan podatek liniowy (art. 30c ustawy o PIT). Niemniej jednak, od roku podatkowego 2022 do chwili obecnej, konsekwentnie i nieprzerwanie rozlicza się Pan z podatku dochodowego na zasadach ogólnych, tj. według skali podatkowej (art. 27 ustawy o PIT).

Pana faktyczne działania w tym okresie obejmowały:

• obliczanie i wpłacanie zaliczek na podatek dochodowy według stawek skali podatkowej (z oznaczeniem przelewów jako PIT-5),
• składanie zeznań rocznych na formularzu PIT-36 (właściwym dla skali podatkowej), a nie PIT-36L,
• korzystanie z preferencji podatkowych przewidzianych wyłącznie dla skali podatkowej (np. wspólne rozliczenie z małżonkiem, korzystanie z ulgi podatkowej).

Wszystkie powyższe deklaracje były przyjmowane przez właściwy Urząd Skarbowy bez zastrzeżeń. Urząd Skarbowy przez okres 4 lat i zaczął się 5 rok, księgował wpłaty i nie wzywał Pana do korekt ani do zmiany formularzy na PIT-36L. Działał Pan w przeświadczeniu, że samo złożenie deklaracji PIT-36 stanowi skuteczne oświadczenie o wyborze formy opodatkowania, a brak aktualizacji w systemie CEIDG jest jedynie błędem o charakterze technicznym.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Wniosek dotyczy okresu podatkowego obejmującego lata: 2022, 2023, 2024, 2025, 2026.

Pierwsze przychody z prowadzonej działalności gospodarczej w latach, których dotyczy wniosek, uzyskał Pan:

• 3 stycznia 2022 r.
• 2 stycznia 2023 r.
• 2 stycznia 2024 r.
• 2 stycznia 2025 r.
• 2 stycznia 2026 r.

Pierwsze wpłaty zaliczki na podatek dochodowy w latach, których dotyczy wniosek, zostały dokonane:

• 20 czerwca 2022 r.
• 19 czerwca 2023 r.
• 18 marca 2024 r.
• 16 kwietnia 2025 r.
• 2026 r. - jeszcze nie dokonał Pan wpłaty.

Wszystkie przelewy zaliczek za lata: 2022, 2023, 2024, 2025 były opisane jako PIT-5.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, faktyczne rozliczanie się przez Pana na zasadach ogólnych (według skali podatkowej), objawiające się konsekwentnym składaniem zeznań rocznych na formularzu PIT-36 oraz wpłacaniem zaliczek obliczonych według skali, należy uznać za skuteczny wybór formy opodatkowania, który zastępuje wcześniejszy wybór podatku liniowego, mimo braku formalnej aktualizacji tego wyboru w systemie CEIDG?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, odpowiedź na zadane pytanie jest twierdząca. Faktyczne rozliczanie się na zasadach ogólnych (skala podatkowa) poprzez konsekwentne składanie deklaracji PIT-36 oraz wpłacanie zaliczek według skali należy uznać za prawnie skuteczny wybór formy opodatkowania, mimo braku formalnej aktualizacji w systemie CEIDG.

Uzasadnienie stanowiska:

Prymat oświadczenia woli nad wpisem technicznym:

Złożenie zeznania rocznego na konkretnym formularzu (PIT-36) jest wyraźnym oświadczeniem woli podatnika co do wyboru formy opodatkowania. Zgodnie z linią orzeczniczą sądów administracyjnych (np. wyrok NSA sygn. II FSK 2244/14), wybór formy opodatkowania następuje przez czynność faktyczną, a błąd w CEIDG nie może niweczyć prawa podatnika do wybranej formy, jeśli urząd skarbowy akceptował ten stan rzeczy przez lata.

Zasada zaufania (art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej):

Przez 5 lat składał Pan deklaracje PIT-36, które były przyjmowane i księgowane przez organ podatkowy bez żadnych zastrzeżeń. Nagła zmiana stanowiska organu po kilku latach i żądanie dopłaty podatku liniowego naruszałoby zasadę pogłębiania zaufania do państwa. Miał Pan prawo przypuszczać, że skoro urząd akceptuje jego PIT-36, to rozliczenie jest prawidłowe.

Zasada rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika (art. 2a Ordynacji podatkowej):

W sytuacji, gdy przepisy nie precyzują jednoznacznie, co ma pierwszeństwo - wpis w CEIDG czy faktycznie złożona deklaracja roczna - wszelkie wątpliwości powinny być rozstrzygane na korzyść wnioskodawcy, zwłaszcza że nie doszło do celowego uszczuplenia należności podatkowych.

W związku z powyższym, stoi Pan na stanowisku, że nie jest zobowiązany do składania korekt za lata ubiegłe i może kontynuować rozliczenie na zasadach ogólnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

W myśl art. 9a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 9a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak stanowi natomiast art. 9a ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 9a ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 9a ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że podstawową formą opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów z działalności gospodarczej jest opodatkowanie według skali podatkowej. Wymieniona forma opodatkowania przysługuje z mocy ustawy i podatnik nie musi składać oświadczenia o jej wyborze.

Natomiast jeśli podatnik dokona wyboru szczególnej formy opodatkowania, jaką jest opodatkowanie w sposób liniowy, to jak wynika z powyższych przepisów, ta forma opodatkowania dotyczy również lat następnych. Jeśli podatnik chciałby zrezygnować z tej formy opodatkowania i przejść ponownie na zasady ogólne, to powinien złożyć stosowne oświadczenie w określonym w przepisach terminie.

W sytuacji, gdy podatnik chce zrezygnować z opodatkowania tzw. podatkiem liniowym, to przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nakładają obowiązek złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenia na piśmie o rezygnacji z tego sposobu opodatkowania do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód został osiągnięty w grudniu tego roku podatkowego.

Zaznaczam, że ustawodawca na podstawie regulacji zawartych w ustawie z 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2320) dokonał zmiany wyrażenia „pisemnego” dla określenia formy złożonego oświadczenia na „sporządzonego na piśmie” oraz – analogicznie – zastąpił wyrażenie „w formie pisemnej” na sformułowanie „na piśmie”.

Podkreślam, że przepisy podatkowe nie określają urzędowego wzoru takiego oświadczenia ani innych wymogów co do jego formy. Ma natomiast z niego jednoznacznie wynikać, jakiego wyboru dokonał podatnik. Dlatego też w przypadku, gdy podatnik dokonał wpłaty pierwszej zaliczki w ustawowym terminie przewidzianym dla złożenia oświadczenia o wyborze formy opodatkowania i z opisu dokonanej wpłaty (np. tytułu przelewu) wynika, jakiego dokładnie rodzaju podatku dotyczy płatność, taki dowód wpłaty może zostać uznany za złożenie wskazanego oświadczenia.

Te same okoliczności mogą przesądzać o skuteczności złożenia oświadczenia o rezygnacji z danej formy opodatkowania, o którym mowa w art. 9a ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan pozarolniczą działalność gospodarczą od 1.09.2009 r. Zgodnie z wpisem w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG), jako wybraną formę opodatkowania wskazał Pan podatek liniowy. Niemniej jednak, od roku podatkowego 2022 do chwili obecnej rozlicza się Pan z podatku dochodowego na zasadach ogólnych, tj. według skali podatkowej.

Pana faktyczne działania w tym okresie obejmowały:

• obliczanie i wpłacanie zaliczek na podatek dochodowy według stawek skali podatkowej (z oznaczeniem przelewów jako PIT-5);
• Składanie zeznań rocznych na formularzu PIT-36 (właściwym dla skali podatkowej), a nie PIT-36L;
• korzystanie z preferencji podatkowych przewidzianych wyłącznie dla skali podatkowej (np. wspólne rozliczenie z małżonkiem, korzystanie z ulgi podatkowej).

Wniosek dotyczy okresu podatkowego obejmującego lata: 2022, 2023, 2024, 2025, 2026.

Wskazał Pan również daty uzyskania pierwszego przychodu oraz wpłat pierwszej zaliczki na podatek w każdym roku począwszy od roku 2022 do roku obecnego.

W odniesieniu do roku 2022 wskazuję, że skoro z tytułu uzyskania pierwszego przychodu 3 stycznia 2022 r. nie wpłacił Pan zaliczki w terminie do 20 lutego 2022 r., to w roku 2022 obowiązywała Pana forma opodatkowania podatek liniowy.

Jednak w odniesieniu do rozliczenia dochodów z działalności gospodarczej, dla których podatnicy pierwotnie wybrali na 2022 rok podatek liniowy, ustawodawca uregulował możliwość zmiany formy opodatkowania na zasady ogólne według skali podatkowej po zakończeniu 2022 roku.

Zgodnie bowiem z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1265 ze zm.; dalej: ustawa zmieniająca):

Stosownie natomiast do art. 14 ust. 4 ustawy zmieniającej:

Zmiana ta miała więc zastosowanie wyłącznie do dochodów w roku 2022 – wybór ten nie dotyczył lat następnych. Jeśli więc podatnik chciał zrezygnować z opodatkowania podatkiem liniowym i w 2023 r. opodatkować dochody z działalności gospodarczej na zasadach ogólnych według skali podatkowej, to powinien zawiadomić o tym urząd skarbowy zgodnie z obowiązującymi przepisami, w szczególności w terminie wynikającym z art. 9a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z powyższych przepisów wynika, że zmiany formy opodatkowania z podatku liniowego na skalę podatkową za 2022 rok podatnicy mogli dokonać w zeznaniu rocznym za 2022 rok. W tym celu powinni oni złożyć zeznanie PIT-36.

Mając na uwadze powyższe, w sytuacji, kiedy z Pana zeznania podatkowego za rok 2022 wynikała wola rozliczenia się w/g zasad ogólnych (złożył Pan PIT-36), miał Pan prawo do zmiany formy opodatkowania prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej z podatku liniowego na zasady ogólne.

Zatem w tym zakresie Pana stanowisko jest prawidłowe.

Zgodnie natomiast ze wskazanym wcześniej art. 14 ust. 4 ustawy zmieniającej, wybór opodatkowania nie dotyczy lat następnych.

Podkreślenia wymaga, że złożenie stosownego oświadczenia, w określonym w przepisach terminie, jest warunkiem koniecznym dla możliwości rezygnacji z opodatkowania w formie tzw. podatku liniowego i przejścia na zasady ogólne. czyli opodatkowania wg. skali

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nakładają obowiązek złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego oświadczenia o rezygnacji z tego sposobu opodatkowania do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód został osiągnięty w grudniu tego roku podatkowego.

Skoro zatem:

• pierwszy przychód w roku podatkowym 2023 uzyskał Pan 2 stycznia 2023 r., to oświadczenie o rezygnacji z opodatkowania w formie podatku liniowego lub dokonanie wpłaty pierwszej zaliczki i wskazanie w tytule przelewu, że płatność dotyczy podatku na zasadach ogólnych wg. skali, powinno nastąpić w terminie ustawowym, tj. do 20 lutego 2023 r.;

• pierwszy przychód w roku podatkowym 2024 uzyskał Pan 2 stycznia 2024 r., to oświadczenie o rezygnacji z opodatkowania w formie podatku liniowego lub dokonanie wpłaty pierwszej zaliczki i wskazanie w tytule przelewu, że płatność dotyczy podatku na zasadach ogólnych wg. skali, powinno nastąpić w terminie ustawowym, tj. do 20 lutego 2024 r.;
• pierwszy przychód w roku podatkowym 2025 uzyskał Pan 2 stycznia 2025 r., to oświadczenie o rezygnacji z opodatkowania w formie podatku liniowego lub dokonanie wpłaty pierwszej zaliczki i wskazanie w tytule przelewu, że płatność dotyczy podatku na zasadach ogólnych wg. skali, powinno nastąpić w terminie ustawowym, tj. do 20 lutego 2025 r.;
• pierwszy przychód w roku podatkowym 2026 uzyskał Pan 2 stycznia 2026 r., to oświadczenie o rezygnacji z opodatkowania w formie podatku liniowego lub dokonanie wpłaty pierwszej zaliczki i wskazanie w tytule przelewu, że płatność dotyczy podatku na zasadach ogólnych wg. skali, powinno nastąpić w terminie ustawowym, tj. do 20 lutego 2026 r.

Natomiast Pan dokonał wpłat zaliczek po ustawowym terminie, a mianowicie:

• w 2023 r. – 19 czerwca 2023 r.
• w 2024 r. – 18 marca 2024 r.
• w 2025 r. – 16 kwietnia 2025 r
• w 2026 r. – w uzupełnieniu opisu sprawy wskazał Pan, że nadal nie dokonał Pan wpłaty.

W konsekwencji dokonane przez Pana wpłaty potwierdzone przelewami nie mogą być uznane za skutecznie złożone oświadczenia o zmianie formy opodatkowania, gdyż zostały dokonane po ustawowym terminie do złożenia oświadczenia o wyborze formy opodatkowania. Bez znaczenia jest fakt, czy zaliczki na podatek opłaca Pan miesięcznie czy kwartalnie.

Zmiana zaś formy opodatkowania z podatku liniowego na zasady ogólne przez złożenie PIT-36 zamiast PIT-36L była możliwa tylko w odniesieniu do roku 2022 i była skuteczna tylko na ten rok i nie miała zastosowania do następnych lat.

W konsekwencji w 2023 r., 2024 r., 2025 r. i 2026 r. nie złożył Pan skutecznie oświadczenia o zmianie formy opodatkowania z podatku liniowego na zasady ogólne. Tym samym uzyskiwane przez Pana dochody w latach 2023 – 2026 nie mogą być opodatkowane na zasadach ogólnych.

Wobec powyższego Pana stanowisko w części dotyczącej skutecznej zmiany formy opodatkowania za lata 2023-2026 uznałem za nieprawidłowe.

Podsumowanie: w opisanej sytuacji obowiązującą formą opodatkowania Pana dochodów z jednoosobowej działalności gospodarczej nie jest opodatkowanie na zasadach ogólnych, w/g skali podatkowej, ponieważ jako formę opodatkowania wybrał Pan podatek liniowy i nie dokonał Pan skutecznej rezygnacji z tej formy opodatkowania.

Niezależnie od powyższego w odniesieniu wyłącznie do dochodów osiągniętych w 2022 r. – zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy zmieniającej – mógł Pan zmienić formę opodatkowania w zeznaniu rocznym, składając PIT-36 za ten rok.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Ponadto wskazuję, że powołane we wniosku orzeczenie sądu administracyjnego nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości przedstawionych przez Pana kwestii, nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.