Interpretacja indywidualna z dnia 30 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.217.2026.1.JŚ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Jest Pani obywatelką Polski, mieszka Pani w X i posiada Pani status polskiej rezydentki podatkowej – składa Pani zeznania podatkowe w Polsce w odniesieniu do całości swojego dochodu. Jest Pani mężatką, Pani mąż jest obcokrajowcem, rezydentem podatkowym w Hiszpanii - przebywa poza Polską nie uzyskuje przychodów w Polsce, ani nie składa tutaj zeznań podatkowych. Pomiędzy Panią a Pani mężem obowiązuje ustrój rozdzielności majątkowej.

Poręczenie majątkowe

Wobec członka rodziny Pani męża prowadzone jest postępowanie karne przez prokuraturę regionalną w Y. W związku z tym postępowaniem, na prośbę Pani męża w 2017 roku dokonała Pani wpłaty poręczenia majątkowego za członka rodziny Pani męża na rachunek prokuratury regionalnej w Y. Środki pieniężne na wpłatę poręczenia otrzymała Pani od męża. Przekazanie Pani środków przez męża zostało dokonane wyłącznie w celu dokonania wpłaty poręczenia majątkowego.

Istotą mechanizmu poręczenia majątkowego jest czasowe zdeponowanie środków pieniężnych w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania karnego. Wpłacona kwota poręczenia jest gromadzona na oprocentowanym pomocniczym rachunku bankowym, a odsetki są naliczane i dopisywane do salda na tym rachunku. Z chwilą ustania poręczenia majątkowego, przedmiot poręczenia wypłacany jest osobie wpłacającej wraz z odsetkami. Nie zawarła Pani z mężem żadnej pisemnej umowy dotyczącej przekazania kwoty poręczenia - ustalenia miały charakter ustny. Środki pieniężne zostały przekazane Pani wyłącznie w celu dokonania technicznej czynności wpłaty poręczenia majątkowego. Po ustaniu poręczenia majątkowego i zwolnieniu zdeponowanej kwoty wraz z odsetkami, środki te, zgodnie z ustaleniami, muszą zostać niezwłocznie zwrócone Pani mężowi. Bez zatrzymania przez Panią jakiejkolwiek kwoty tytułem wynagrodzenia czy prowizji Pani mąż uzyskał środki potrzebne na pokrycie poręczenia w drodze pożyczki, którą zobowiązany jest spłacić wraz z odsetkami po zwolnieniu środków.

Mąż powierzył Pani obowiązek wpłaty poręczenia majątkowego ze względu na to, że przebywała Pani w tym czasie w Polsce, posługuje się językiem polskim i Pani udział w postępowaniu ułatwił kwestie techniczne związane z przekazaniem poręczenia. Przekazane Pani środki nie stanowią Pani majątku osobistego ani Pani własności i zostały Pani udostępnione jedynie na potrzeby dokonania czynności procesowej. Nie otrzymała Pani również żadnego wynagrodzenia z tego tytułu.

Zwrot środków i odsetki

Po dokonaniu wpłaty poręczenia prokuratura w 2024 roku oraz w 2025 roku wydała postanowienia modyfikujące środki zapobiegawcze poprzez zmniejszenie wysokości poręczenia majątkowego, w wyniku czego doszło do zwrotu wpłaconych kwot wraz z odsetkami. Poręczenia majątkowe są zwracane osobie, która je uiściła. W związku z tym, część kwot wpłaconych przez Panią na rachunek prokuratury została zwrócona na wspólne konto bankowe Pani i Pani męża (tj. konto bankowe, którego jest Pani współposiadaczem) wraz z odsetkami w 2024 roku oraz w 2025 roku następnie niezwłocznie przekazywała Pani te kwoty w całości bezpośrednio Pani mężowi.

Zgodnie z Pani wiedzą, mąż rozlicza tego typu przychody z tytułu uzyskanych odsetek od zwrotu poręczenia majątkowego w swoim zeznaniu podatkowym w Hiszpanii. W związku z działaniami prokuratury spodziewa się Pani w przyszłości otrzymać kolejny zwrot dokonanych zabezpieczeń majątkowych wraz z odsetkami, który również przekaże w całości na rzecz Pani męża.

Nigdy nie była Pani uprawniona do swobodnego ani faktycznego dysponowania kwotą przekazaną Pani przez Pani męża w celu złożenia poręczeń majątkowych za członków jego rodziny ani kwotami zwróconymi Pani przez prokuraturę. Okoliczność czasowego posiadania przez Panią tych środków nie skutkowała przeniesieniem prawa własności ani powstaniem po Pani stronie jakiegokolwiek tytułu prawnego do tych środków. Nie uzyskała Pani również żadnego wynagrodzenia za dokonywanie czynności procesowych.

Pytanie

Czy kwota odsetek od poręczenia majątkowego, wypłacona Pani wraz ze zwrotem samego poręczenia majątkowego przez prokuraturę, a następnie w całości przekazana Pani mężowi - będącemu właścicielem tych środków - stanowi dla Pani przysporzenie majątkowe będące przychodem podatkowym w rozumieniu art. 11 ust. 1 w zw. z 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, więc jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od kwoty uzyskanych odsetek od poręczenia majątkowego?

Pani stanowisko w sprawie

Według Pani, kwota odsetek od poręczenia majątkowego, wypłacona Pani wraz ze zwrotem samego poręczenia majątkowego przez prokuraturę, a następnie w całości przekazana Pani mężowi - będącemu właścicielem tych środków - nie stanowi dla Pani przysporzenia majątkowego będącego przychodem podatkowym w rozumieniu art. 11 ust. 1 w zw. z 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, więc nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od kwoty uzyskanych odsetek od poręczenia majątkowego.

Co do zasady, kwoty odsetek od sum depozytowych stanową przychody z innych źródeł, wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem, przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Ustawodawca przyjął zasadę, że przychodami są pieniądze i wartości pieniężne, które:

a)zostały otrzymane przez podatnika - czyli takie, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;

b)zostały postawione do dyspozycji podatnika - czyli takie przysporzenia które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego majątku i może nimi swobodnie dysponować.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika przychodami w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego przychodem powinny być wyłącznie te środki, które podatnik faktycznie otrzymał lub które zostały mu udostępnione w taki sposób. Że może nimi swobodnie dysponować. Otrzymanie przychodu musi mieć charakter definitywny.

Takie rozumienie pojęcia przychodu potwierdza aktualna linia interpretacyjna KIS, np. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w:

·interpretacji indywidualnej z dnia 10 stycznia 2025 r. nr 0115-KDIT2.4011.575.2024.1.KC,

·interpretacji indywidualnej z dnia 23 stycznia 2025 r. nr 0115-KDIT1.4011.771.2024.1.AS,

·interpretacji indywidualnej z dnia 26 lutego 2025 r. nr 0115-KDST2-2.4011.9.2025.1.AP.

Otrzymany przez Panią zwrot poręczenia majątkowego wraz z odsetkami nie wiązał się z uzyskaniem przez Panią jakiejkolwiek korzyści ekonomicznej. Środki w całości zwróciła Pani swojemu mężowi bez dokonywania potrąceń oraz bez wynagrodzenia. Z uwagi na rozdzielność majątkową między Panią a mężem, samodzielnie zarządza Pani swoim majątkiem i ponosi odpowiedzialność za własne zobowiązania.

W konsekwencji środki pieniężne, które zostały Pani przekazane przez Pani męża w celu dokonania określonych czynności procesowych w prokuraturze, nie stanowiły Pani i Pani męża majątku wspólnego i nie mogły być automatycznie traktowane jako Pani własność.

Pani rola ograniczała się do przyjęcia środków powierzonych przez męża dokonania ich transferu na rachunek prokuratury, a następnie - po zwrocie wraz z odsetkami - do ich przekazania z powrotem Pani mężowi.

W związku z powyższym nie sposób uznać, że po Pani stronie powstał jakikolwiek przychód podatkowy w momencie otrzymania zwrotu poręczenia majątkowego wraz z naliczonymi odsetkami od sum depozytowych przez prokuraturę.

W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2022 r. sygn. akt II FSK 1695/19, sąd wskazuje, iż przychodem jest tylko takie przysporzenie majątkowe, które ma charakter trwały (definitywny). A przez to prawnie uchwytny. Podobnie w wyroku z dnia 10 maja 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 2966/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że istotą przychodu podatkowego jest realny, trwały i definitywny charakter przysporzenia majątkowego, tj. taki, w którym ostatecznie powiększone zostają aktywa podatnika.

W Pani ocenie, nie uzyskała Pani żadnych rzeczywistych korzyści majątkowych, a otrzymane środki miały charakter przejściowy i powierniczy. Wszelkie środki pieniężne otrzymane przez Panią z prokuratury, tj. kwota zwrotu poręczenia wraz z odsetkami, zostały przez Panią w całości i bez jakichkolwiek potrąceń przekazane ich jedynemu właścicielowi, tj. Pani mężowi, co potwierdza brak po Pani stronie jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego. Powyższe dotyczyć będzie również wszystkich przyszłych zwrotów kwot poręczenia. W zależności od decyzji prokuratury spodziewa się Pani otrzymania zwrotu poręczenia z odsetkami jeszcze w dwóch transzach.

Podsumowując, opisane działania miały wyłącznie techniczny i pośredniczący charakter, a po Pani stronie nie powstał przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:

• ­ dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
• dochodów, od których zaniechano poboru podatku na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej.

W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:

Ustawodawca przyjął zasadę, że przychodami są:

1)pieniądze i wartości pieniężne, które:

·zostały otrzymane przez podatnika – czyli takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;

·zostały postawione do dyspozycji podatnika – czyli takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

2)wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń – czyli takie przysporzenia majątkowe, które mają postać:

·świadczeń w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa);

·nieodpłatnych świadczeń innych niż świadczenia w naturze (np. otrzymane usługi).

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Z uwagi na wyróżnienie przez ustawodawcę przychodów o charakterze niepieniężnym, uznaje się, że przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy jest nie tylko uzyskanie przez podatnika nowych aktywów, ale także zmniejszenie jego pasywów.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Źródła przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednym z nich są „inne źródła”, czyli źródła inne niż wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ustawy (art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy).

Przy czym, zgodnie z art. 20 ust. 1 komentowanej ustawy:

Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

Zgodnie z definicją dochodu, jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę w przytoczonym już wcześniej art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

Stosunki majątkowe między małżonkami uregulowane zostały w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 236).

W świetle art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Jak stanowi art. 33 ww. Kodeksu:

Zgodnie z art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Na podstawie powyższego przepisu stwierdzić należy, że małżonkowie – poprzez zawarcie stosownej umowy – mogą ustanawiać ustrój majątkowy w sposób odmienny od przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowy takie w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, działają na przyszłość i mają charakter organizacyjny.

Stosownie do art. 51 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W myśl art. 51¹ Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Z powyższego przepisu wynika, że ustanowienie rozdzielności majątkowej powoduje, że nie istnieje majątek wspólny małżonków, a jedynie majątki osobiste.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że jest Pani obywatelką Polski – składa Pani zeznania podatkowe w Polsce w odniesieniu do całości swojego dochodu. Jest Pani mężatką Pani mąż jest obcokrajowcem, rezydentem podatkowym w Hiszpanii - przebywa poza Polską nie uzyskuje przychodów w Polsce, ani nie składa tutaj zeznań podatkowych. Wobec członka rodziny Pani męża prowadzone jest postępowanie karne przez prokuraturę regionalną w Y. W związku z tym postępowaniem, na prośbę Pani męża w 2017 roku dokonała Pani wpłaty poręczenia majątkowego za członka rodziny Pani męża na rachunek prokuratury regionalnej w Y. Środki pieniężne na wpłatę poręczenia otrzymała Pani od męża. Przekazanie Pani środków przez męża zostało dokonane wyłącznie w celu dokonania wpłaty poręczenia majątkowego. Nie zawarła Pani z mężem żadnej pisemnej umowy dotyczącej przekazania kwoty poręczenia - ustalenia miały charakter ustny. Środki pieniężne zostały przekazane Pani wyłącznie w celu dokonania technicznej czynności wpłaty poręczenia majątkowego. Po ustaniu poręczenia majątkowego i zwolnieniu zdeponowanej kwoty wraz z odsetkami, środki te, zgodnie z ustaleniami, muszą zostać niezwłocznie zwrócone Pani mężowi. Bez zatrzymania przez Panią jakiejkolwiek kwoty tytułem wynagrodzenia czy prowizji Pani mąż uzyskał środki potrzebne na pokrycie poręczenia w drodze pożyczki, którą zobowiązany jest spłacić wraz z odsetkami po zwolnieniu środków. Poręczenia majątkowe są zwracane osobie, która je uiściła w związku z tym, część kwot wpłaconych przez Panią na rachunek prokuratury została zwrócona na wspólne konto bankowe Pani i Pani męża (tj. konto bankowe, którego jest Pani współposiadaczem) wraz z odsetkami w 2024 roku oraz w 2025 roku następnie niezwłocznie przekazywałam te kwoty w całości bezpośrednio Pani mężowi. W związku z działaniami prokuratury spodziewa się Pani w przyszłości otrzymać kolejny zwrot dokonanych zabezpieczeń majątkowych wraz z odsetkami, który również przekażę w całości na rzecz Pani męża.

Mając na względzie przedstawiony opis sprawy oraz powołane wyżej przepisy prawa podatkowego stwierdzam, że kwota odsetek od poręczenia majątkowego, wypłacona Pani wraz ze zwrotem samego poręczenia majątkowego przez prokuraturę, a następnie w całości przekazana Pani mężowi - będącemu właścicielem tych środków nie stanowi dla Pani faktycznej korzyści majątkowej, która mogłaby zostać potraktowana jako trwałe przysporzenie w Pani majątku. W związku z powyższym nie powstanie po Pani stronie przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 w zw. z 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji  nie będzie miała Pani obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od kwoty uzyskanych odsetek od poręczenia majątkowego.

Zatem Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.