Interpretacja indywidualna z dnia 8 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-1.4014.29.2026.2.BS
Umowa pożyczki między osobami z I grupy podatkowej, udokumentowana i zgłoszona w terminie, jest zwolniona z podatku PCC, mimo transakcji międzynarodowej.
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
6 marca, 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki.
Uzupełniła go Pani, w odpowiedzi na wezwanie pismem z 1 kwietnia 2026 r. (wpływ tego samego dnia).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego (pierwotny wniosek dotyczył zdarzenia przyszłego - po uzupełnieniu stan faktyczny)
Jest Pani obywatelką Białorusi, mieszka Pani w Polsce nieprzerwanie od 3,5 roku na podstawie karty czasowego pobytu, przez cały ten czas pracuje Pani na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony. Pani mama jest obywatelką Białorusi i mieszka na stałe na Białorusi. Mama planuje udzielić Pani pożyczki pieniężnej w wysokości około 80 000 EUR (środki przeznaczone na udzielenie pożyczki pochodzą ze sprzedaży mieszkania Pani mamy na Białorusi). Pożyczka byłaby udzielona na podstawie umowy pożyczki z oprocentowaniem 0,3% rocznie, na okres 15 lat, a środki zostałyby przelane przelewem bankowym z jej konta na Białorusi na Pani konto w Polsce.
W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 1 kwietnia 2026 r. wskazała Pani, że umowa pożyczki została zawarta 24 marca 2026 r. na terytorium Polski (m. …). Na moment podpisania umowy pożyczki, środki pieniężne znajdowały się na koncie Pani matki w banku na terytorium Białorusi. 26 marca 2026 r. środki zostały przelane z rachunku bankowego Pani matki prowadzonego na Białorusi na Pani rachunek bankowy w Polsce, z tytułem przelewu: „Pożyczka od matki”.
Ma Pani w Polsce miejsce zamieszkania, jest Pani współwłaścicielką mieszkania pod adresem (…).
30 marca 2026 r. w Urzędzie Skarbowym (…) złożyła Pani formularz PCC-3 (Deklaracja w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych).
Pytanie
Czy przedmiotowa czynność korzysta ze zwolnienia z PCC?
(pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 1 kwietnia 2026 r.)
Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 1 kwietnia 2026 r.)
Pani zdaniem, umowa pożyczki spełnia warunki zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych.
W szczególności:
- pożyczka została udzielona przez osobę zaliczaną do I grupy podatkowej;
- pożyczka została zgłoszona do właściwego urzędu skarbowego w ustawowym terminie;
- otrzymanie środków zostało udokumentowane za pośrednictwem rachunku bankowego/przekazu pocztowego;
- umowa pożyczki została zawarta na terytorium Polski (m. …).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 191):
Podatkowi podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.
Jako że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia umowy pożyczki, należy odwołać się do art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zgodnie z którym:
Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.
Zgodnie z powyższym przepisem, elementami przedmiotowo istotnymi umowy pożyczki są: obowiązek pożyczkodawcy przeniesienia na własność pożyczkobiorcy określonej ilości pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do gatunku oraz obowiązek pożyczkobiorcy zwrotu tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.
Umowa pożyczki ma charakter zobowiązujący, a zatem do jej skutecznego zawarcia wystarczające jest zgodne oświadczenie woli pożyczkodawcy i pożyczkobiorcy. Strony umowy mogą dowolnie określić moment przekazania przedmiotu pożyczki.
Zgodnie natomiast z art. 1 ust. 4 ww. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
Czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 4a i 5, jeżeli ich przedmiotem są:
1) rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z treści powołanego przepisu wynika, że umowa pożyczki podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa zostanie zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.
Pożyczka podlega również podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli pieniądze będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia znajdują się za granicą, ale nabywca – pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, i czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.
Zgodnie z art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
Obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży, przy umowie pożyczki, na biorącym pożyczkę.
Stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy:
Podstawę opodatkowania przy umowie pożyczki - stanowi kwota lub wartość pożyczki, a w przypadku umowy określającej, że wypłata środków pieniężnych nastąpi niejednokrotnie i ich suma nie jest znana w chwili zawarcia umowy - kwota każdorazowej wypłaty środków pieniężnych.
Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
Stawka podatku od umowy pożyczki wynosi - 0,5%, z zastrzeżeniem ust. 5.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 ww. ustawy:
Podatnicy są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, złożyć deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych, według ustalonego wzoru, oraz obliczyć i wpłacić podatek w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, z wyłączeniem przypadków, gdy podatek jest pobierany przez płatnika, oraz przypadków, o których mowa w ust. 1a.
W związku z powyższymi regulacjami prawnymi należy stwierdzić, że umowa pożyczki podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na biorącym pożyczkę.
Z opisu sprawy i jego uzupełnienia wynika, że 24 marca 2026 r. zawarła Pani z matką umowę pożyczki. Umowa pożyczki została zawarta na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Pani matka jest obywatelką Białorusi i mieszka na stałe na Białorusi. Pani również jest obywatelką Białorusi, ale posiada Pani miejsce zamieszkania w Polsce. Na moment podpisania umowy pożyczki, środki pieniężne znajdowały się na koncie Pani matki w banku na terytorium Białorusi. 26 marca 2026 r. środki zostały przelane z rachunku bankowego Pani matki prowadzonego na Białorusi na Pani rachunek bankowy w Polsce, z tytułem przelewu: „Pożyczka od matki”.
Skoro zatem posiada Pani miejsce zamieszkania w Polsce, zawarła Pani umowę pożyczki na terytorium Polski, a środki pieniężne w momencie jej zawarcia znajdowały się na terytorium Białorusi, to umowa pożyczki jako czynność, o której mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Jednakże Pani wątpliwość budzi to, czy przedmiotowa czynność korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Zgodnie z art. 9 pkt 10 lit. b) ww. ustawy:
Zwalnia się od podatku pożyczki udzielane w formie pieniężnej na podstawie umowy zawartej między osobami, o których mowa w art. 4a ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2024 r. poz. 1837 oraz z 2025 r. poz. 769, 1064 i 1854), w wysokości przekraczającej kwotę, określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, pod warunkiem:
- złożenia deklaracji w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych właściwemu organowi podatkowemu w terminie 14 dni od daty dokonania czynności, z wyłączeniem przypadku, gdy umowa została zawarta w formie aktu notarialnego,
- udokumentowania otrzymania pieniędzy przez biorącego pożyczkę dowodem przekazania na jego rachunek płatniczy lub na jego inny rachunek w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, lub przekazem pocztowym.
Stosownie do art. 4a ust. 1 ww. ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 478):
Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę (…).
Zwolnienie zawarte w art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych ma charakter warunkowy, co oznacza, że umowa pożyczki pieniężnej jest zwolniona od podatku od czynności cywilnoprawnych, tylko wtedy, gdy:
- umowa została zawarta pomiędzy osobami wymienionymi w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn,
- pożyczkobiorca złoży deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych właściwemu organowi podatkowemu w terminie 14 dni od dnia dokonania czynności,
- pożyczkobiorca udokumentuje otrzymanie pieniędzy dowodem przekazania, na jego rachunek płatniczy lub na jego inny rachunek w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
Wyżej opisane warunki do skorzystania ze zwolnienia muszą być spełnione łącznie.
Nie ulega wątpliwości, że w analizowanej sprawie umowa pożyczki została zawarta pomiędzy osobami wymienionymi w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn (matka - córka). 26 marca 2026 r. środki zostały przelane z rachunku bankowego Pani matki prowadzonego na Białorusi na Pani rachunek bankowy w Polsce, z tytułem przelewu: „Pożyczka od matki”, a 30 marca 2026 r. w Urzędzie Skarbowym (…) Pole złożyła Pani formularz PCC-3.
Z powyższego wynika, że spełnione są łącznie wszystkie warunki uprawniające do skorzystania ze zwolnienia podatkowego uregulowanego w art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Zatem udzielona Pani pożyczka przez matkę jest zwolniona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Tym samym Pani stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?