Wyrok WSA w Łodzi z dnia 28 kwietnia 2026 r., sygn. III SAB/Łd 17/26

Wojewoda Łódzki dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy, jednakże nie była to bezczynność prowadząca do rażącego naruszenia prawa. Brak podstaw do zasądzenia sumy pieniężnej na rzecz skarżącego.

Dnia 28 kwietnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Kowalska Sędziowie Sędzia WSA Robert Adamczewski Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2026 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi I. M. na bezczynność Wojewody Łódzkiego w przedmiocie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę 1) umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Wojewody Łódzkiego do rozpoznania wniosku I. M. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę z dnia 23 kwietnia 2025 roku; 2) stwierdza, że Wojewoda Łódzki dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę; 3. stwierdza, że bezczynność Wojewody Łódzkiego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. oddala skargę w pozostałym zakresie; 5. zasądza od Wojewody Łódzkiego na rzecz skarżącego – I. M. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.