Interpretacja indywidualna z dnia 8 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDWPT.4011.37.2026.4.KSM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 27 marca 2026 r. i 9 kwietnia 2026 r.– w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani osobą rozwiedzioną, matką 6-letniej córki X. Ojciec dziecka (…) posiada pełnię władzy rodzicielskiej, jednak opieka faktyczna nie jest równo podzielona. Choć w wyroku sądu występuje zapis o opiece naprzemiennej (w minimalnym zakresie 30/70), w praktyce opieka odbywa się w proporcji około 65–70% po Pani stronie i 30–35% po stronie ojca.

Rozstanie fizyczne nastąpiło w październiku 2023 r. (w tym ustanowienie notarialnej rozdzielności majątkowej), oficjalny rozwód miał miejsce w październiku 2024 r. Opisany stan faktyczny ma miejsce od października 2023 r.

Faktyczne wykonywanie opieki przedstawia się następująco:

-córka przebywa u Pani przeciętnie około 20–22 dni w miesiącu,

-ojciec sprawuje opiekę zwykle około 8–10 dni w miesiącu.

Ponosi Pani większość codziennych obowiązków wychowawczych, w tym:

-dbanie o przygotowanie córki do przedszkola,

-udział w zebraniach, kontaktach z placówką,

-dbanie o rozwój psycho-fizyczny córki,

-wizyty lekarskie, specjalistyczne,

-planowanie garderoby dziecka zgodnie z jej sezonowością na potrzebę dwóch domów,

-organizacja zajęć dodatkowych,

-codzienna opieka, wyżywienie, rytm dnia, przygotowanie do zajęć,

-organizowanie wakacji i wyjazdów.

Ojciec dziecka uczestniczy w wychowaniu wyłącznie częściowo, w ograniczonym wymiarze czasowym. W praktyce to Pani sprawuję dominującą i ciągłą opiekę, a jego udział ma charakter uzupełniający i emocjonalnie znaczący dla córki.

Uzupełnienie stanu faktycznego

27 marca 2026 r. w odpowiedzi na wezwanie wskazała Pani, że:

Wniosek dotyczy lat podatkowych: 2024 oraz 2025.

Wyrok rozwodowy uprawomocnił się dnia: 18 października 2024 r.

Sygnatura akt … – Sąd Okręgowy w … Wydział XI Cywilny-Rodzinny.

Rozstanie z byłym mężem nastąpiło w 2023 r., a od października 2023 r. nie prowadzą Państwo wspólnego gospodarstwa domowego. W listopadzie 2023 r. została zawarta umowa notarialna dotycząca podziału majątku wspólnego. Akt Notarialny Repertorium Nr: … Kancelaria ….

Od momentu rozstania, tj. od października 2023 r., to Pani sprawuję bieżącą i dominującą opiekę nad córką. Dodatkowo wskazuje Pani, że również przed rozstaniem pełniła Pani wiodącą rolę w codziennej opiece i wychowaniu dziecka. To Pani w przeważającym zakresie zajmowałam się organizacją życia dziecka, jego edukacją, zdrowiem oraz codziennym funkcjonowaniem. Po rozstaniu sytuacja ta uległa jedynie formalnemu utrwaleniu, natomiast faktyczny zakres Pani odpowiedzialności za dziecko pozostał dominujący. Nie posiada Pani w miejscu zamieszkania (…) żadnych członków najbliższej rodziny i nie ma wsparcia rodzinnego w codziennym wychowywaniu dziecka ani w opiece nad nim.

W okresie objętym wnioskiem:

·posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce,

·uzyskuj Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej (umowa o pracę),

·nie prowadzi Pani działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym ani ryczałtem.

II.Opieka nad dzieckiem

Zgodnie z wyrokiem sądu obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska.

W praktyce opieka nad dzieckiem nie ma charakteru równoważnego. Faktyczna proporcja sprawowanej opieki wynosi około: 70% po Pani stronie oraz 30% po stronie ojca dziecka Od momentu rozstania to Pani jestem głównym, bieżącym opiekunem dziecka, tj. osobą, która na co dzień organizuje i prowadzi całe życie dziecka. Kontakty ojca z dzieckiem mają charakter kontaktowy i ograniczony. Ojciec dziecka ma możliwość zwiększenia swojego udziału w opiece, jednak z tej możliwości nie korzysta i nie przejawia inicjatywy w tym zakresie. W konsekwencji całość organizacji życia dziecka oraz ciężar wychowania spoczywa na Pani.

III.Wyjaśnienie proporcji

Sformułowanie „30/70” oznacza, że:

·dziecko przebywa pod Pani opieką przez większość czasu (ok. 70%),

·ojciec sprawuje opiekę nad dzieckiem w ograniczonym zakresie (ok. 30%), głównie w formie kontaktów.

Opieka nad dzieckiem w zakresie liczby dni i czasu spędzanego z każdym z rodziców nie jest szczegółowo uregulowana w wyroku sądowym. Ustalenia w tym zakresie podejmują Państwo samodzielnie, na bieżąco, dostosowując je do aktualnych okoliczności. Harmonogram kontaktów ojca z dzieckiem jest ustalany z miesiąca na miesiąc w ramach wspólnego kalendarza rodzinnego (...), przy czym organizacja tego kalendarza oraz koordynacja opieki pozostaje po Pani stronie. W praktyce ustalenia te nie mają charakteru równoważnego podziału opieki, a faktyczna proporcja pozostaje na poziomie około 70% po Pani stronie i 30% po stronie ojca dziecka.

IV.Faktyczne wychowywanie dziecka

Faktycznie i samodzielnie wychowuje Pani córkę i jest Pani jej głównym rodzicem w codziennym funkcjonowaniu, co oznacza, że:

·zapewnia jej Pani codzienną opiekę i organizuje jej rytm dnia,

·przygotowuje zestaw ubrań, butów, leków na dwa domy,

·ponosi Pani zasadniczą część kosztów utrzymania,

·dba o jej rozwój edukacyjny, zdrowotny i emocjonalny,

·jest Pani w stałym kontakcie ze szkołą oraz nauczycielami, uczestniczy Pani w wywiadówkach i podejmuje decyzje dotyczące edukacji,

·organizuje i koordynuje zajęcia dodatkowe dziecka,

·zapewnia opiekę medyczną i reaguje na bieżące potrzeby zdrowotne,

·organizuje czas wolny dziecka, w tym wyjazdy, aktywności oraz wyjazdy rekreacyjne (np. wyjazdy w góry, biwaki),

·podejmuje kluczowe decyzje dotyczące wychowania i rozwoju dziecka.

Dodatkowo wskazuje Pani, że wychowuje dziecko bez wsparcia najbliższej rodziny, co oznacza, że wszystkie obowiązki opiekuńcze i wychowawcze realizuje Pani samodzielnie.

Ojciec dziecka uczestniczy w wychowaniu w ograniczonym zakresie i:

·nie pełni roli głównego opiekuna,

·nie uczestniczy w bieżącej organizacji życia dziecka,

·nie korzysta z możliwości zwiększenia swojego zaangażowania w opiekę.

Podkreśla Pani, że jest zaangażowaną matką i świadomie realizuje rolę głównego rodzica, jednak jest to rola wymagająca i obciążająca, którą w przeważającym zakresie wykonuje Pani samodzielnie.

V.Okresy przebywania dziecka u ojca

W okresach, gdy córka przebywa u ojca, sprawuje on bieżącą opiekę, jednak ma ona charakter czasowy i ograniczony. Główna odpowiedzialność za wychowanie dziecka pozostaje po Pani stronie przez cały czas.

VI.Świadczenie wychowawcze

Świadczenie wychowawcze (800+) pobiera wyłącznie Pani.

VII.Inne dzieci

Nie jest Pani matką ani opiekunem prawnym innych dzieci.

W uzupełnieniu złożonym 9 kwietnia 2026 r. doprecyzowała Pani opis sprawy podając, że:

1.Brak ustanowienia opieki naprzemiennej

Na podstawie wyroku Sądu Okręgowego w … z dnia … 2024 r.: wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnią córką zostało pozostawione obojgu rodzicom, miejsce zamieszkania dziecka zostało ustalone przy matce, sąd nie orzekł o kontaktach ojca z dzieckiem. W wyroku nie użyto pojęcia „opieka naprzemienna” ani nie została ona ustanowiona. W związku z powyższym jednoznacznie wskazuje Pani, że opieka naprzemienna nie została ustanowiona przez sąd.

2.Sposób sprawowania opieki w praktyce

Po rozstaniu rodziców w 2023 r. oraz od momentu zaprzestania wspólnego zamieszkiwania (październik 2023 r.), opieka nad dzieckiem sprawowana jest w sposób faktyczny, bez szczegółowego uregulowania sądowego. Kontakty ojca z dzieckiem:

·nie są określone w wyroku sądowym,

·są ustalane każdorazowo między rodzicami,

·mają charakter nieregularny i ograniczony,

·są organizowane na bieżąco, z miesiąca na miesiąc, w oparciu o wspólne ustalenia (w tym z wykorzystaniem kalendarza rodzinnego).

3.Faktyczna proporcja sprawowanej opieki

Faktyczna proporcja sprawowanej opieki nad dzieckiem wynosi około:

70% – po Pani stronie,

30% – po stronie ojca dziecka.

Ojciec dziecka ma możliwość zwiększenia swojego udziału w opiece, jednak w praktyce z tej możliwości nie korzysta.

4.Zakres sprawowania opieki przez ojca dziecka

W okresach, w których dziecko przebywa u ojca, sprawuje on bieżącą opiekę nad dzieckiem, zapewniając podstawowe potrzeby bytowe, opiekuńcze i bezpieczeństwo. Jednocześnie jego udział w wychowaniu dziecka ma charakter ograniczony i nie jest równoważny względem Pani zaangażowania.

Ojciec dziecka:

·nie pełni roli głównego opiekuna,

·nie uczestniczy w bieżącej organizacji życia dziecka,

·nie pozostaje w stałym kontakcie ze szkołą ani nauczycielami,

·nie uczestniczy w wywiadówkach,

·nie koordynuje zajęć dodatkowych,

·nie podejmuje bieżących decyzji dotyczących edukacji i rozwoju dziecka,

·nie ponosi głównej odpowiedzialności za organizację życia dziecka,

·nie korzysta z możliwości zwiększenia swojego zaangażowania w opiekę.

·nie zapewnia koniecznej stabilności i stałości, która jest niezbędna dla prawidłowego rozwoju dziecka.

Jego udział ma charakter kontaktowy i uzupełniający względem opieki sprawowanej przez Panią.

5.Zakres sprawowania opieki przez Panią

Jest Pani głównym, bieżącym opiekunem dziecka i to Pani w sposób ciągły i przeważający:

·zapewnia Pani codzienną opiekę nad dzieckiem,

·organizuje jego życie i rytm dnia,

·pozostaje w stałym kontakcie ze szkołą oraz nauczycielami,

·uczestniczy w wywiadówkach i spotkaniach szkolnych,

·organizuje i koordynuję zajęcia dodatkowe,

·dba o rozwój edukacyjny i emocjonalny dziecka,

·organizuje czas wolny, w tym wyjazdy i aktywności,

·zapewnia opiekę zdrowotną,

·ponosi zasadniczą część kosztów utrzymania dziecka,

·podejmuje kluczowe decyzje wychowawcze.

W praktyce to na Pani spoczywa główna odpowiedzialność za wychowanie dziecka.

6.Ciągłość sprawowania opieki

Wskazuje Pani, że również przed rozstaniem pełniła Pani wiodącą rolę w opiece nad dzieckiem.

Po rozstaniu w 2023 r. oraz od momentu zaprzestania wspólnego zamieszkiwania (październik 2023 r.), opieka nad dzieckiem w przeważającym zakresie pozostaje po Pani stronie.

7.Brak wsparcia rodziny

Wskazuje Pani, że nie posiada w … wsparcia najbliższej rodziny w zakresie opieki nad dzieckiem. Codzienną opiekę nad dzieckiem sprawuje Pani samodzielnie.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym – przy braku równorzędnej, rzeczywistej opieki naprzemiennej, a przy sprawowaniu przez Panią w przeważającej części faktycznej i ciągłej opieki nad dzieckiem – ma Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia podatku jako osoba samotnie wychowująca dziecko, zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o PIT?

Pani stanowisko w sprawie

Uważa Pani, że przysługuje Pani prawo do rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko. Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o PIT preferencja przysługuje osobie rozwiedzionej samotnie wychowującej dziecko.

Z kolei art. 6 ust. 4f wyłącza preferencję w przypadku, gdy rodzice wychowują dziecko wspólnie.

W Pani sytuacji:

·opieka nie jest wspólna w sensie równym,

·faktycznie sprawuje ją Pani samodzielnie przez większą część roku,

·drugi rodzic wykonuje opiekę w ograniczonym zakresie czasowym.

W odpowiedzi KIS (…) wskazano, że: „jeśli w praktyce opiekę tę sprawuje tylko jeden rodzic lub sprawuje ją w dłuższym okresie – prawo do preferencji podatkowej przysługuje temu rodzicowi.” Pani sytuacja wpisuje się w tę interpretację – to Pani sprawuję opiekę „w dłuższym okresie”, a ojciec realizuje kontakty w mniejszej części.

W związku z tym uważa Pani, że spełnia przesłanki do rozliczenia podatku dochodowego jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm., t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 163 ze zm.):

Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

Art. 6 ust. 4e cytowanej ustawy stanowi, że:

Na podstawie art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie m.in. następujących warunków:

• posiadania statusu osoby samotnie wychowującej dzieci (dziecko);
• wychowywania samotnie w roku podatkowym dzieci (dziecka);
• nieuzyskiwania przez rodzica i dzieci (dziecko) przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Należy jednak wskazać, że przepis art. 6 ust. 4c w związku z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i znajdująca się w stanie wolnym, określonym w tym przepisie, jest osobą samotnie wychowującą dziecko.

Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby) zajmuje się wychowywaniem dziecka, stale troszczy się o jego byt materialny i rozwój emocjonalny.

Przepis art. 6 ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci i (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik lub osoba będąca w separacji), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka osoba, która stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia) drugiej osoby.

Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

W orzecznictwie i doktrynie wskazuje się, że wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu oraz systemu wartości oraz postaw emocjonalnych (por. wyrok NSA z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 30/10). Warunek „samotnego wychowywania dzieci” wynika wprost z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawodawca nie dookreślił jednak, jak należy definiować pojęcie „samotnego wychowywania”.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN, „samotny” to: (1) „żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół”, (2) „znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam”, (3) „spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa”, (4) „znajdujący się na odludziu”. Z kolei, „wychować — wychowywać” to: (1) „zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności”, (2) „przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie”.

Samotne wychowywanie oznacza wychowywanie dziecka (dzieci) bez faktycznego udziału drugiego rodzica.

Prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje jedynie temu z rodziców, czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym. Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:

Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Zatem prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje jedynie temu z rodziców czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym.

W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dziecka. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica (który dzieci faktycznie wychowuje) prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pani osobą rozwiedzioną, matką 6-letniej córki. Ojciec dziecka posiada pełnię władzy rodzicielskiej. Od momentu rozstania, tj. od października 2023 r., to Pani sprawuje bieżącą i dominującą opiekę nad córką. Zgodnie z wyrokiem sądu obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska. W praktyce opieka nad dzieckiem nie ma charakteru równoważnego. Faktyczna proporcja sprawowanej opieki wynosi około: 70% po Pani stronie oraz 30% po stronie ojca dziecka Od momentu rozstania to Pani jest głównym, bieżącym opiekunem dziecka, tj. osobą, która na co dzień organizuje i prowadzi całe życie dziecka. Kontakty ojca z dzieckiem mają charakter kontaktowy i ograniczony. Ojciec dziecka ma możliwość zwiększenia swojego udziału w opiece, jednak z tej możliwości nie korzysta i nie przejawia inicjatywy w tym zakresie. W konsekwencji całość organizacji życia dziecka oraz ciężar wychowania spoczywa na Pani. Faktycznie i samodzielnie wychowuje Pani córkę i jest Pani jej głównym rodzicem w codziennym funkcjonowaniu, co oznacza, że: zapewnia jej Pani codzienną opiekę i organizuje jej rytm dnia, przygotowuje zestaw ubrań, butów, leków na dwa domy, ponosi Pani zasadniczą część kosztów utrzymania, dba o jej rozwój edukacyjny, zdrowotny i emocjonalny, jest Pani w stałym kontakcie ze szkołą oraz nauczycielami, uczestniczy Pani w wywiadówkach i podejmuje decyzje dotyczące edukacji, organizuje i koordynuje zajęcia dodatkowe dziecka, zapewnia opiekę medyczną i reaguje na bieżące potrzeby zdrowotne, organizuje czas wolny dziecka, w tym wyjazdy, aktywności oraz wyjazdy rekreacyjne (np. wyjazdy w góry, biwaki), podejmuje kluczowe decyzje dotyczące wychowania i rozwoju dziecka. Dodatkowo wskazuje Pani, że wychowuje dziecko bez wsparcia najbliższej rodziny, co oznacza, że wszystkie obowiązki opiekuńcze i wychowawcze realizuje Pani samodzielnie.

Ojciec dziecka uczestniczy w wychowaniu w ograniczonym zakresie i: nie pełni roli głównego opiekuna, nie uczestniczy w bieżącej organizacji życia dziecka, nie korzysta z możliwości zwiększenia swojego zaangażowania w opiekę. W okresach, gdy córka przebywa u ojca, sprawuje on bieżącą opiekę, jednak ma ona charakter czasowy i ograniczony. Główna odpowiedzialność za wychowanie dziecka pozostaje po Pani stronie przez cały czas. Ojciec dziecka: nie pełni roli głównego opiekuna, nie uczestniczy w bieżącej organizacji życia dziecka, nie pozostaje w stałym kontakcie ze szkołą ani nauczycielami, nie uczestniczy w wywiadówkach, nie koordynuje zajęć dodatkowych, nie podejmuje bieżących decyzji dotyczących edukacji i rozwoju dziecka, nie ponosi głównej odpowiedzialności za organizację życia dziecka, nie korzysta z możliwości zwiększenia swojego zaangażowania w opiekę, nie zapewnia koniecznej stabilności i stałości, która jest niezbędna dla prawidłowego rozwoju dziecka. Jest Pani głównym, bieżącym opiekunem dziecka i to Pani w sposób ciągły i przeważający, zapewniam codzienną opiekę nad dzieckiem. W praktyce to na Pani spoczywa główna odpowiedzialność za wychowanie dziecka.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis stanu faktycznego stwierdzić należy, że skoro w 2024 r. i 2025 r. to Pani faktycznie samotnie wychowywała dziecko (małoletnią córkę), tj.zapewniała jej Pani codzienną opiekę i organizowała jej rytm dnia, przygotowywała zestaw ubrań, butów, leków, ponosiła Pani zasadniczą część kosztów utrzymania, dbała o jej rozwój edukacyjny, zdrowotny i emocjonalny, była Pani w stałym kontakcie ze szkołą oraz nauczycielami, uczestniczyła Pani w wywiadówkach i podejmowała decyzje dotyczące edukacji, organizowała i koordynowała zajęcia dodatkowe dziecka, zapewniała opiekę medyczną i reagowała na bieżące potrzeby zdrowotne, organizowała czas wolny dziecka, w tym wyjazdy, aktywności oraz wyjazdy rekreacyjne (np. wyjazdy w góry, biwaki), podejmowała kluczowe decyzje dotyczące wychowania i rozwoju dziecka, może Pani skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko za lata 2024 i 2025, określonego w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).  

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).