Interpretacja indywidualna z dnia 8 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-3.4010.89.2026.3.DW

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek, z 26 lutego 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 7 kwietnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wspólnota Lokalowa (…) ma siedzibę w (…) w powiecie (…). Wspólnota jest jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, działa na podstawie ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali. Wspólnota jest polskim rezydentem podatkowym.

Wspólnotę tworzy ogół właścicieli lokali wchodzących w skład budynku położonego przy ul. (…) w (…) („Budynek”). Wszystkie lokale, o których mowa powyżej, to lokale użytkowe - są przeznaczone na najem krótkoterminowy, nie ma możliwości zameldowania się w nich na pobyt stały. W skład Budynku nie wchodzą lokale mieszkalne. Wspólnota nie jest właścicielem Budynku, ani lokali.

Wspólnota zarządza nieruchomością wspólną Budynku, a także nabywa media przeznaczone dla poszczególnych lokali (to Wspólnota - a nie poszczególni właściciele - zawarła umowy na dostawę mediów do lokali). Co miesiąc Wspólnota otrzymuje od właścicieli lokali zaliczki na utrzymanie nieruchomości wspólnej oraz na media dostarczane do lokali. Periodycznie zaliczki są rozliczane z faktycznymi wydatkami, w tym szczególnie zaliczki na media dla poszczególnych lokali są rozliczane z faktycznym zużyciem mediów przez te lokale (na podstawie liczników mierzących zużycie w każdym lokalu).

Wysokość zaliczek wynika z uchwał podejmowanych przez właścicieli lokali. W związku z zarządzaniem nieruchomością wspólną i nabywaniem mediów dla poszczególnych lokali Wspólnota nie otrzymuje od właścicieli lokali żadnej marży.

Zaliczki na utrzymanie nieruchomości wspólnej służą pokrywaniu wydatków na:

a) media,

b) bieżące remonty i konserwację,

c) ubezpieczenie,

d) wynagrodzenie administratora,

e) inne koszty eksploatacyjne nieruchomości wspólnej.

Ponadto, Wspólnota osiąga pewne przychody z nieruchomości wspólnej - obecnie wynajmuje część tej nieruchomości dla celów reklamowych, planuje również wynająć część nieruchomości podmiotowi zewnętrznemu (pod studio masażu). W przyszłości możliwe jest osiąganie także innych przychodów z nieruchomości wspólnej. Przychody z wynajmu (czynsz) są należne co miesiąc.

Wspólnota planuje utworzyć z otrzymywanych zaliczek odrębny fundusz celowy (inwestycyjny), z którego pokrywane będą planowane inwestycje w nieruchomość wspólną (np. zakup i montaż wanny jacuzzi, wyposażenie/modernizacja stref rekreacyjnych itp.).

W 2025 r. Wspólnota korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, jednak w 2026 r. sprzedaż może przekroczyć 240 tys. zł. W przypadku, jeżeli sprzedaż w 2026 r. nie przekroczy 240 tys. zł, Wspólnota rozważa rezygnację ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Ponadto, uzupełnili Państwo opis zdarzenia przyszłego w następujący sposób:

1. W jaki sposób w umowie najmu części nieruchomości wspólnej określono płatność z tego tytułu (czy jest ona rozliczana w okresach rozliczeniowych)?

Warunki płatności zostały ustalone w § 2 umowy najmu, zatytułowanym „Wynagrodzenie”. Zgodnie z umową płatność czynszu powinna być dokonywana co miesiąc. Trzy ustępy § 2 umowy brzmią:

- ust. 1: Całkowita miesięczna opłata za ekspozycję trzech reklam wynosi: 3 reklamy x 50,00 zł = 150,00 zł brutto miesięcznie.

- ust. 2: Opłata będzie regulowana na podstawie faktury wystawionej przez Wspólnotę, płatnej do 10 dnia każdego miesiąca.

- ust. 3: Płatność dokonywana będzie na rachunek bankowy wskazany każdorazowo na fakturze.

2. Co rozumieją Państwo pod pojęciem „inne koszty eksploatacyjne nieruchomości wspólnej”? Jakie konkretnie wydatki wchodzą w ich skład?

Inne koszty eksploatacyjne nieruchomości wspólnej to: bieżące serwisy, sprzątanie wewnątrz, sprzątanie na zewnątrz, serwis zimowy (odśnieżanie), koszty administracyjne, wynagrodzenie zarządu, zakup dodatkowego wyposażenia (np. pokój gamingowy, jacuzzi, wyposażenie groty solnej), zakupy inwestycyjne, które nie zostały zrealizowane przez dewelopera np. kamery.

3. W jaki sposób wydatki, o których mowa w pytaniach oznaczonych we wniosku nr 3 i 4, wpływają na osiągnięcie, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów?

Związek wydatków, o których mowa we wniosku w pytaniach oznaczonych nr 3 i 4 („Wydatki”), z przychodami podatkowymi Wspólnoty jest oczywisty. Mianowicie, praktycznie jedynymi przychodami Wspólnoty są zaliczki uchwalone przez członków Wspólnoty właśnie w tym celu, żeby Wspólnota mogła następnie (tj. ze środków otrzymanych tytułem zaliczek) dokonywać Wydatków. Innymi słowy, gdyby Wspólnota nie dokonywała Wydatków, nie otrzymywałaby żadnych zaliczek; gdyby Wspólnota nie dokonywała Wydatków, nie osiągałaby zatem praktycznie żadnych przychodów podatkowych.

Poza tym wskazali Państwo, że Wspólnota nie ponosi żadnych wydatków rozliczanych „w czasie”, tj. nie ponosi wydatków dotyczących okresu przekraczającego rok podatkowy, w przypadku których nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego.

Pytania

1. Czy Wspólnota powinna rozpoznawać zaliczki (zarówno na utrzymanie nieruchomości wspólnej, jak i na media dostarczane do lokali) jako przychód podatkowy zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, tj. na koniec każdego miesiąca?

2. Czy Wspólnota powinna rozpoznawać przychody podatkowe z tytułu wynajmu części nieruchomości wspólnej zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, tj. na koniec każdego miesiąca?

3. Czy wydatki na utrzymanie nieruchomości wspólnej (media, bieżące remonty i konserwacja, ubezpieczenie, wynagrodzenie administratora, inne koszty eksploatacyjne) stanowią koszty uzyskania przychodów Wspólnoty?

4. Czy wydatki na nieruchomość wspólną o charakterze inwestycyjnym (np. zakup i montaż wanny jacuzzi, zakup wyposażenia lub modernizacja stref rekreacyjnych) będą stanowić koszty uzyskania przychodów Wspólnoty?

5. Czy wydatki na media dostarczane do poszczególnych lokali stanowią koszty uzyskania przychodów Wspólnoty?

6. Jeżeli odpowiedź na pytania nr 3-5 powyżej jest pozytywna - czy Wspólnota powinna rozpoznawać wydatki, o których mowa w w/w pytaniach, jako koszty uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia, tj. zaksięgowania po otrzymaniu faktury/rachunku?

Państwa stanowisko w sprawie

1. Wspólnota powinna rozpoznawać zaliczki (zarówno na utrzymanie nieruchomości wspólnej, jak i na media dostarczane do lokali) jako przychód podatkowy zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, tj. na koniec każdego miesiąca.

2. Wspólnota powinna rozpoznawać przychody podatkowe z tytułu wynajmu części nieruchomości wspólnej (czynsz) zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, tj. na koniec każdego miesiąca.

3. Wydatki na utrzymanie nieruchomości wspólnej (media, bieżące remonty i konserwacja, ubezpieczenie, wynagrodzenie administratora, inne koszty eksploatacyjne) stanowią koszty uzyskania przychodów Wspólnoty.

4. Wydatki na nieruchomość wspólną o charakterze inwestycyjnym (np. zakup i montaż wanny jacuzzi, zakup wyposażenia lub modernizacja stref rekreacyjnych) będą stanowić koszty uzyskania przychodów Wspólnoty.

5. Wydatki na media dostarczane do poszczególnych lokali stanowią koszty uzyskania przychodów Wspólnoty.

6. Wspólnota powinna rozpoznawać wydatki, o których mowa w pytaniach nr 3-5, jako koszty uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia, tj. zaksięgowania po otrzymaniu faktury/rachunku.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Pytania 1-2

Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, za przychody związane z działalnością gospodarczą osiągnięte w roku podatkowym uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane. Z kolei w myśl art. 12 ust. 3c tej samej ustawy, jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

Jak opisano powyżej, działalność Wspólnoty polega na zarządzaniu nieruchomością wspólną Budynku, a także nabywaniu mediów dostarczanych do poszczególnych lokali. Uzyskiwane przez Wspólnotę przychody (zaliczki od właścicieli lokali, czynsz najmu) są należne co miesiąc na podstawie stosownych uchwał właścicieli i umów najmu, stąd Wspólnota powinna rozpoznawać należne przychody podatkowe na koniec każdego miesiąca.

Pytania 3-5

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Przychodami podatkowymi Wspólnoty są zaliczki na utrzymanie nieruchomości wspólnej (inwestycje w nieruchomość wspólną) oraz na media dostarczane do lokali, a także czynsz z tytułu wynajmu części nieruchomości wspólnej. W konsekwencji, występuje oczywisty związek między uzyskiwanymi przez Wspólnotę przychodami a wydatkami na utrzymanie nieruchomości wspólnej (media, bieżące remonty i konserwacja, ubezpieczenie, wynagrodzenie administratora, inne koszty eksploatacyjne), wydatkami na nieruchomość wspólną o charakterze inwestycyjnym oraz wydatkami na media dostarczane do poszczególnych lokali. Stąd w/w wydatki powinny stanowić koszty uzyskania przychodów Wspólnoty.

Pytanie 6

Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Wydatków ponoszonych przez Wspólnotę, o których mowa w pytaniach nr 3-5, nie da się bezpośrednio przyporządkować do otrzymywanych zaliczek. Zaliczki mają wprawdzie na celu pokrycie wszelkich wydatków na utrzymanie nieruchomości wspólnej i media dostarczane do lokali, ale zaliczki nie są rozliczane z faktycznymi wydatkami co miesiąc, lecz w dłuższych okresach czasu, co powoduje występowanie rozmaitych różnic (zarówno „in plus” jak i „in minus”). Stąd ponoszone przez Wspólnotę wydatki powinny być rozpoznawane dla celów podatkowych w momencie poniesienia.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1 i 2

Zasady funkcjonowania wspólnot lokalowych określa ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 232, dalej: „ustawa o WL”).

Zgodnie z art. 1 ustawy o WL,

W myśl art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawy o CIT”),

Z powyższego wynika, że wspólnoty lokalowe, jako jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, są podatnikami podatku CIT.

W art. 12 ustawy o CIT, ustawodawca zamieścił otwarty katalog zdarzeń stanowiących przychód podatkowy.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT,

Powyższe oznacza, że wszystkie środki pieniężne jakie wpływają na konto Wspólnoty Lokalowej, bez względu na źródło ich pochodzenia, stanowią przychód w rozumieniu ustawy podatkowej.

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1 i nr 2 dotyczą ustalenia, czy Wspólnota powinna rozpoznawać:

- zaliczki (zarówno na utrzymanie nieruchomości wspólnej, jak i na media dostarczane do lokali),

- przychody podatkowe z tytułu wynajmu części nieruchomości wspólnej,

zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, tj. na koniec każdego miesiąca.

Stosownie do art. 13 ustawy o WL,

 1. Właściciel ponosi wydatki związane z utrzymaniem jego lokalu, jest obowiązany utrzymywać swój lokal w należytym stanie, przestrzegać porządku domowego, uczestniczyć w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, korzystać z niej w sposób nieutrudniający korzystania przez innych współwłaścicieli oraz współdziałać z nimi w ochronie wspólnego dobra.

 2. Na żądanie zarządu właściciel lokalu jest obowiązany zezwalać na wstęp do lokalu, ilekroć jest to niezbędne do przeprowadzenia konserwacji, remontu albo usunięcia awarii w nieruchomości wspólnej, a także w celu wyposażenia budynku, jego części lub innych lokali w dodatkowe instalacje.

Według art. 14 ustawy o WL,

na koszty zarządu nieruchomością wspólną składają się w szczególności:

1) wydatki na remonty i bieżącą konserwację;

2) opłaty za dostawę energii elektrycznej i cieplnej, gazu i wody, w części dotyczącej nieruchomości wspólnej, oraz opłaty za antenę zbiorczą i windę;

3) ubezpieczenia, podatki i inne opłaty publicznoprawne, chyba że są pokrywane bezpośrednio przez właścicieli poszczególnych lokali;

4) wydatki na utrzymanie porządku i czystości;

5) wynagrodzenie członków zarządu lub zarządcy.

Powyższy katalog ma charakter przykładowy, na co wskazuje użycie przez ustawodawcę sformułowania „w szczególności”.

Na podstawie art. 15 ustawy o WL,

Stosownie do przywołanego wcześniej art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „otrzymane” oznacza, że momentem powstania przychodu pieniężnego jest moment otrzymania czyli wpływu, bezpośrednio do majątku podatnika względnie na jego rachunek wymienionych środków, skutkującego powstaniem po stronie podatnika możliwości dysponowania tymi środkami. W obrocie bezgotówkowym będzie to dzień uznania rachunku bankowego podatnika jako rachunku wierzyciela.

W myśl art. 12 ust. 3c ustawy o CIT,

Należy zauważyć, że wspólnoty z założenia nie zajmują się świadczeniem usług na rzecz swoich członków. Podstawę ich działań stanowi jedynie gromadzenie środków i odpowiednie dysponowanie nimi, tj. dokonywanie stosownych opłat, niezbędnych dla utrzymania lokali w należytym stanie. Z tej też przyczyny, bez znaczenia jest źródło pochodzenia tych wpłat.

W świetle powyższego, Wspólnota Lokalowa powinna rozpoznawać zaliczki (zarówno na utrzymanie nieruchomości wspólnej, jak i na media dostarczane do lokali) jako przychód podatkowy w dacie ich otrzymania, zgodnie z zasadą określoną w art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Do wpłat tych nie ma zastosowania art. 12 ust. 3c ustawy o CIT.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należy uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się natomiast do przychodów podatkowych uzyskiwanych z tytułu wynajmu części nieruchomości wspólnej, należy wskazać, że jak wynika z opisu sprawy, Wspólnota Lokalowa obecnie wynajmuje część nieruchomości dla celów reklamowych, planuje również wynająć część nieruchomości podmiotowi zewnętrznemu (pod studio masażu). Zgodnie z umową, płatność czynszu powinna być dokonywana co miesiąc.

Skoro strony umowy ustaliły, że usługa wynajmu będzie rozliczana w okresach rozliczeniowych, to zastosowanie znajdzie art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, a zatem Wspólnota powinna rozpoznawać przychody podatkowe z tytułu wynajmu części nieruchomości wspólnej na koniec każdego miesiąca określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest więc prawidłowe.

Ad. 3, 4 i 5

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 3, 4 i 5 dotyczą ustalenia, czy wydatki na:

- utrzymanie nieruchomości wspólnej (media, bieżące remonty i konserwacja, ubezpieczenie, wynagrodzenie administratora, inne koszty eksploatacyjne),

- nieruchomość wspólną o charakterze inwestycyjnym (np. zakup i montaż wanny jacuzzi, zakup wyposażenia lub modernizacja stref rekreacyjnych),

- media dostarczane do poszczególnych lokali

stanowią/będą stanowić koszty uzyskania przychodów Wspólnoty Lokalowej.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

- musi zostać poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

- musi być definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

- musi pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

- musi zostać poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

- musi zostać właściwie udokumentowany,

- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodów. Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania przychodów odnosi ewidentne korzyści albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodów.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości stwierdzić należy, iż wydatki na:

- utrzymanie nieruchomości wspólnej (media, bieżące remonty i konserwacja, ubezpieczenie, wynagrodzenie administratora, inne koszty eksploatacyjne),

- nieruchomość wspólną o charakterze inwestycyjnym (np. zakup i montaż wanny jacuzzi, zakup wyposażenia lub modernizacja stref rekreacyjnych),

- media dostarczane do poszczególnych lokali,

stanowią (będą stanowić) koszty uzyskania przychodów Wspólnoty Lokalowej. Jak bowiem wynika z opisu sprawy, istnieje konkretny związek przyczynowo-skutkowym pomiędzy ww. poniesionymi wydatkami a przychodami osiąganymi przez Wspólnotę.

Zatem, przy spełnieniu pozostałych warunków wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, Wspólnota będzie uprawniona do zaliczenia wskazanych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3, 4 i 5 jest prawidłowe.

Wątpliwości Wspólnoty w zakresie pytania nr 6 dotyczą ustalenia, czy Wspólnota powinna rozpoznawać wydatki, o których mowa w pytaniach nr 3-5, jako koszty uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia, tj. zaksięgowania po otrzymaniu faktury/rachunku.

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że przepisy ustawy o CIT dokonują podziału kosztów na koszty bezpośrednio związane z przychodami i koszty pośrednie (inne niż bezpośrednio związane z przychodami).

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. W ich przypadku możliwe jest „zidentyfikowanie” wpływu danego kosztu na wielkość osiągniętych przychodów. Do tej kategorii należą głównie te koszty, które mogą być przydzielone, przypisane do określonych wyrobów bądź usług. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru.

Natomiast, pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika - brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. Do tego rodzaju kosztów zalicza się m.in. koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę prawną, ubezpieczenia, świadczenia na rzecz pracowników. Każdy z ww. wydatków jest związany z działalnością prowadzoną przez podatnika i przyczynia się w sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów. Nie można jednak ustalić, uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy.

Mając na uwadze zróżnicowany charakter ww. kategorii kosztów ustawodawca zróżnicował zasady ich potrącalności. Moment potrącalności kosztów został uregulowany w art. 15 ust. 4-4e ustawy o CIT.

Według art. 15 ust. 4 ustawy o CIT,

W myśl natomiast art. 15 ust. 4b ww. ustawy,

W myśl art. 15 ust. 4c ustawy o CIT,

Na podstawie art. 15 ust. 4d ustawy o CIT,

Stosownie do art. 15 ust. 4e ustawy o CIT,

Odnosząc przedstawione powyżej uregulowania prawne na grunt zadanego pytania należy stwierdzić, że skoro, jak Państwo wskazali, wydatków ponoszonych przez Wspólnotę nie da się bezpośrednio przyporządkować do otrzymanych zaliczek, to należy uznać, że stanowią one pośrednie koszty uzyskania przychodów potrącane w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Zatem, wydatki poniesione przez Wspólnotę na:

- utrzymanie nieruchomości wspólnej (media, bieżące remonty i konserwacja, ubezpieczenie, wynagrodzenie administratora, inne koszty eksploatacyjne),

- nieruchomość wspólną o charakterze inwestycyjnym (np. zakup i montaż wanny jacuzzi, zakup wyposażenia lub modernizacja stref rekreacyjnych),

- media dostarczane do poszczególnych lokali,

powinny być rozpoznane jako koszty uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia tj. zaksięgowania po otrzymaniu faktury/rachunku.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 6 jest więc prawidłowe.

Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy:

- Wspólnota powinna rozpoznawać zaliczki (zarówno na utrzymanie nieruchomości wspólnej, jak i na media dostarczane do lokali) jako przychód podatkowy zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, tj. na koniec każdego miesiąca - jest nieprawidłowe,

- Wspólnota powinna rozpoznawać przychody podatkowe z tytułu wynajmu części nieruchomości wspólnej zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, tj. na koniec każdego miesiąca - jest prawidłowe,

- wydatki na utrzymanie nieruchomości wspólnej (media, bieżące remonty i konserwacja, ubezpieczenie, wynagrodzenie administratora, inne koszty eksploatacyjne) stanowią koszty uzyskania przychodów Wspólnoty - jest prawidłowe,

- wydatki na nieruchomość wspólną o charakterze inwestycyjnym (np. zakup i montaż wanny jacuzzi, zakup wyposażenia lub modernizacja stref rekreacyjnych) będą stanowić koszty uzyskania przychodów Wspólnoty - jest prawidłowe,

- wydatki na media dostarczane do poszczególnych lokali stanowią koszty uzyskania przychodów Wspólnoty - jest prawidłowe,

- Wspólnota powinna rozpoznawać wydatki, o których mowa w w/w pytaniach, jako koszty uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia, tj. zaksięgowania po otrzymaniu faktury/rachunku - jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

W zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 7-10 dotyczących podatku od towarów i usług, zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.