Restrykcyjna wykładnia w sprawie uchwał o programach opieki nad zwierzętami

NSA formułuje w swoich orzeczeniach dwie sprzeczne wykładnie przepisów o uchwałach rad gmin w sprawie finansowania programów zapobiegania bezdomności zwierząt. Problemem jest sposób określania finansowania wydatków na ten cel. W najnowszych wyrokach sędziowie przyjmują, że uchwała ma określać dla każdego zadania w programie poziom finansowania.

Zapobieganie bezdomności zwierząt i zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywanie należy do zadań własnych gmin. Wyrokiem z 10 marca 2026 r. (sygn. akt I OSK 1294/24) NSA uchylił korzystny dla gminy wyrok WSA w Szczecinie i stwierdził nieważność uchwały rady gminy w sprawie programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt. Uchwała nie określała bowiem, jaka konkretnie kwota będzie przeznaczona na każde z poszczególnych zadań. Ostatecznie – w trakcie roku budżetowego – miał o tym samodzielnie decydować organ wykonawczy – co jest sprzeczne z prawem.