Wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 lutego 2023 r., sygn. II SA/Wa 533/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Ewa Kwiecińska (spr.), Sędzia WSA Andrzej Góraj, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 lutego 2023 r. sprawy ze skargi W. C. na decyzję Rady Doskonałości Naukowej z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wystąpienia do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadanie tytułu profesora oddala skargę.

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi W. C. (dalej: "Skarżący", "Kandydat") do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Rady Doskonałości Naukowej z dnia [...] października 2021 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję własną tego organu z dnia [...] września 2020 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej "k.p.a.") w związku z art. 228 ust. 7, 8 i 9 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r., poz. 478, dalej "p.s.w.n."), w przedmiocie odmowy wystąpienia do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadanie dr. hab. W. C. tytułu profesora w dziedzinie [...].

Z akt postępowania wynikało, że decyzją nr [...] z dnia [...] września 2020 r. Rada Doskonałości Naukowej odmówiła dr. hab. W. C. wystąpienia do Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej o nadanie mu tytułu profesora w dziedzinie [...]. W decyzji wskazano, że Kandydat nie uczestniczył w granatach naukowych, ani Narodowego Centrum Nauki, ani Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki. Nie publikował w obcojęzycznych czasopismach zagranicznych. Nie uczestniczył w poważnych historycznych konferencjach naukowych w kraju i zagranicą. Wyników swoich badań nie weryfikował w dyskusjach ze środowiskiem historyków zajmujących się powojennymi dziejami w zakresie historii nauki i oświaty czy historii Kościoła.

Skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy, podnosząc zarzut naruszenia art. 227 ust. 1 a i b p.s.w.n. poprzez ich błędną interpretację i w rezultacie uznanie, że ocena dorobku naukowego winna być prowadzona od momentu uzyskania habilitacji" – wskazuje zwłaszcza na wyraz tego w recenzji prof. J. D., którą wzięto pod uwagę jako podstawę odmowy nadania tytułu. Prof. J. D. ocenił wyłącznie dorobek Kandydata po uzyskaniu habilitacji. Skarżący podniósł też, że niezdefiniowano pojęcia "wybitne osiągnięcia naukowe", a to co jest podawane za przykład rozumienia tej definicji, jest nieprecyzyjne, a także nieuwzględniono faktu odwoływania się przez recenzenta, prof. J. D. do ustawy z 2003 r., już nieaktualnej w momencie składania i rozpatrywania wniosku.