Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 13 maja 2026 r., sygn. II SAB/Go 51/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Kamila Karwatowicz Sędziowie Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 maja 2026 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udrożnienia drogi gminnej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu K. J. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Uzasadnienie

K.J. (dalej: skarżący), działając przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata, wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy [...], (dalej: organ), polegającą na uporczywym i niczym nieusprawiedliwionym niewykonywaniu ustawowych obowiązków zarządcy drogi gminnej nr [...], zlokalizowanej na działce nr ewid. [...], stanowiącej własność Gminy [...], czego skutkiem jest trwałe i faktyczne pozbawienie skarżącego dostępu do drogi publicznej.

Skarżący zarzucił organowi naruszenie:

1. art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.), poprzez pozostawanie w stanie bezczynności polegającej na niepodejmowaniu czynności materialno-technicznych, do których organ był zobowiązany bezpośrednio z mocy prawa, pomimo istnienia jednoznacznego i aktualnego obowiązku działania, 2. art. 20 pkt 4 oraz art. 20 pkt 11 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2025 r., poz. 889, dalej: u.d.p.), poprzez zaniechanie wykonywania obowiązków zarządcy drogi gminnej, polegających na utrzymaniu drogi w stanie zapewniającym jej przejezdność oraz przeciwdziałaniu niszczeniu drogi i jej niewłaściwemu użytkowaniu, 3. art. 29 ust. 1 i 2 u.d.p., poprzez tolerowanie bezprawnego zajęcia pasa drogowego drogi gminnej nr [...] przez osoby trzecie oraz niepodjęcie działań zmierzających do usunięcia tego zajęcia, mimo posiadania wiedzy o naruszeniu, 4. art. 7 Konstytucji RP, poprzez działanie (zaniechanie) organu bez podstawy prawnej i wbrew jednoznacznemu obowiązkowi ustawowemu, polegające na wieloletnim niewykonywaniu zadań publicznych w zakresie zarządzania drogą gminną, 5. art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji RP w zw. z art. 140 k.c., poprzez doprowadzenie do trwałego i faktycznego pozbawienia skarżącego możliwości korzystania z przysługującego mu prawa własności wskutek braku dostępu do drogi publicznej, 6. art. 8 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2025 r., poz. 1691, dalej: k.p.a.) (zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów władzy publicznej) poprzez wieloletnie tolerowanie stanu oczywiście sprzecznego z prawem, składanie deklaracji podjęcia działań bez ich realizacji oraz przerzucanie ciężaru rozwiązania problemu na skarżącego, 7. art. 12 § 1 k.p.a. poprzez prowadzenie sprawy w sposób rażąco przewlekły i sprzeczny z zasadą szybkości i efektywności działania administracji publicznej, 8. rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a., polegające na długotrwałym, uporczywym i świadomym zaniechaniu wykonywania obowiązków ustawowych przez organ, pomimo pełnej wiedzy o stanie faktycznym i prawnym, czego skutkiem jest faktyczne wyłączenie drogi publicznej z użytkowania oraz trwałe naruszenie praw skarżącego.