Interpretacja indywidualna z dnia 6 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-1.4011.312.2026.1.EC
Wydatki ponoszone na czesne, obowiązkowe opłaty uczelniane oraz materiały dydaktyczne związane z uczestnictwem w studiach LL.M. mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, o ile dotyczą bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej związanej z doradztwem prawnym i podatkowym, a nabyta wiedza będzie wykorzystana do osiągania przychodów.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
10 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 10 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą. Przedmiotem tej działalności jest świadczenie usług z zakresu doradztwa podatkowego oraz doradztwa prawnego.
Wnioskodawca posiada kwalifikacje zawodowe umożliwiające świadczenie wskazanych usług. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wnioskodawca obsługuje klientów prowadzących działalność gospodarczą, w tym podmioty uczestniczące w obrocie międzynarodowym oraz podmioty, których działalność obejmuje rynek Stanów Zjednoczonych Ameryki.
W toku prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wielokrotnie wykonywał i nadal wykonuje czynności wymagające analizy umów oraz innych dokumentów prawnych podlegających prawu amerykańskiemu, lub odwołujących się do instytucji prawnych funkcjonujących w systemie prawa Stanów Zjednoczonych Ameryki. Zakres tych czynności obejmuje w szczególności analizę postanowień umownych, identyfikację ryzyk kontraktowych, ocenę wpływu określonych rozwiązań prawnych na sytuację prawną lub podatkową klienta, a także wsparcie klientów w procesie negocjowania oraz wykonywania stosunków prawnych powiązanych z rynkiem amerykańskim.
Wnioskodawca zamierza podjąć kształcenie w formie studiów L.L.M. w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Program tych studiów ma dotyczyć prawa Amerykańskiego oraz instytucji prawnych funkcjonujących w systemie common law. Studia te mają charakter specjalistyczny i są skierowane do osób posiadających wcześniejsze wykształcenie prawnicze. W ramach tych studiów Wnioskodawca ma nabyć i uzupełnić wiedzę z zakresu prawa amerykańskiego, w szczególności w odniesieniu do konstrukcji umownych, zasad wykładni i stosowania prawa, praktyki obrotu, opodatkowania, postępowania przed miejscowymi organami podatkowymi i sądowymi oraz innych zagadnień prawnych istotnych z punktu widzenia obsługi podmiotów będących klientami wnioskodawcy i działających na rynku USA lub zawierających umowy podlegające prawu amerykańskiemu.
Wnioskodawca jest w trakcie procesu rekrutacyjnego i na dzień złożenia niniejszego wniosku nie podjął jeszcze ostatecznej decyzji co do wyboru uczelni. Program LL.M. zostanie wybrany spośród akredytowanych uczelni wyższych w Stanach Zjednoczonych Ameryki oferujących kształcenie w zakresie prawa amerykańskiego.
Wnioskodawca wskazuje, że podjęcie studiów LL.M. pozostaje związane z zakresem już faktycznie wykonywanej przez niego działalności gospodarczej.
Wnioskodawca już obecnie świadczy usługi, w ramach których występuje konieczność analizy dokumentów i stosunków prawnych powiązanych z prawem amerykańskim. Jednocześnie Wnioskodawca zamierza wykorzystywać wiedzę nabytą w toku studiów LL.M. w ramach prowadzonej w Polsce działalności gospodarczej, w tym do dalszego świadczenia usług na rzecz obecnych klientów oraz do rozszerzenia oferty o usługi prawnicze świadczone w Polsce na rzecz podmiotów potrzebujących wsparcia w zakresie zagadnień dotyczących prawa amerykańskiego.
W związku z planowanym podjęciem studiów LL.M. Wnioskodawca będzie ponosił wydatki związane z uczestnictwem w tych studiach. W szczególności mogą to być wydatki na czesne, opłaty administracyjne i rejestracyjne obowiązkowo związane z uczestnictwem w programie, obowiązkowe opłaty uczelniane oraz zakup obowiązkowych materiałów dydaktycznych, jeżeli ich nabycie będzie wymagane przez uczelnię lub program studiów.
Niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie wydatków pozostających w bezpośrednim związku z uczestnictwem w programie LL.M., to jest wydatków na czesne, opłaty uczelniane o charakterze obowiązkowym oraz obowiązkowe materiały dydaktyczne. Wniosek nie dotyczy wydatków o charakterze osobistym ani kosztów utrzymania, w szczególności kosztów ewentualnego pobytu, transportu ani innych wydatków niebędących obligatoryjnym elementem uczestnictwa w programie studiów. Program studiów LL.M. może być realizowany w trybie stacjonarnym, hybrydowym lub zdalnym. Niezależnie od trybu realizacji, niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie obligatoryjnych opłat związanych z uczestnictwem w programie, to jest czesnego, obowiązkowych opłat uczelnianych oraz obowiązkowych materiałów dydaktycznych, a nie hipotetycznych kosztów podróży, pobytu ani innych wydatków o charakterze osobistym.
Wszystkie wydatki objęte niniejszym wnioskiem będą ponoszone w czasie prowadzenia przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej. Wydatki te będą odpowiednio udokumentowane, w szczególności fakturami, rachunkami, potwierdzeniami opłat lub innymi dokumentami wystawionymi przez uczelnię lub inne uprawnione podmioty, z których będzie wynikało ich poniesienie oraz związek z uczestnictwem w programie LL.M.
Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy wydatki ponoszone na czesne, obowiązkowe opłaty uczelniane oraz obowiązkowe materiały dydaktyczne związane z uczestnictwem w studiach LL.M. w Stanach Zjednoczonych Ameryki, w sytuacji gdy wiedza nabyta w toku tych studiów ma być wykorzystywana w ramach prowadzonej w Polsce działalności gospodarczej w zakresie doradztwa prawnego i podatkowego, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
Pytanie
Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na czesne, obowiązkowe opłaty uczelniane oraz obowiązkowe materiały dydaktyczne związane z uczestnictwem w studiach LL.M. w Stanach Zjednoczonych Ameryki, ponoszone w czasie prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej i mające służyć wykorzystaniu nabytej wiedzy w ramach tej działalności gospodarczej prowadzonej w Polsce, stanowią dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone na czesne, obowiązkowe opłaty uczelniane oraz obowiązkowe materiały dydaktyczne związane z uczestnictwem w studiach LL.M. w Stanach Zjednoczonych Ameryki, w opisanym we wniosku zakresie, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.
Z przytoczonego przepisu wynika, że dla uznania określonego wydatku za koszt uzyskania przychodów konieczne jest łączne spełnienie co najmniej następujących przesłanek: wydatek musi zostać poniesiony przez podatnika, musi pozostawać w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, nie może być wymieniony w katalogu wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz musi być właściwie udokumentowany.
W ocenie wnioskodawcy, w odniesieniu do wydatków objętych niniejszym wnioskiem przesłanki te są spełnione.
Po pierwsze, wydatki te będą ponoszone przez Wnioskodawcę w czasie prowadzenia działalności gospodarczej oraz będą odpowiednio udokumentowane.
Po drugie, wydatki te pozostają w związku z przedmiotem i faktycznym zakresem prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca już obecnie wykonuje usługi prawne i podatkowe, które wymagają analizy umów oraz innych dokumentów powiązanych z rynkiem amerykańskim lub prawem amerykańskim. Nie jest zatem tak, że planowane studia mają dotyczyć obszaru całkowicie oderwanego od dotychczas prowadzonej działalności. Przeciwnie, mają one dotyczyć obszaru wiedzy, który jest już obecnie wykorzystywany w działalności Wnioskodawcy i ma związek z faktycznie obsługiwanymi klientami oraz świadczonymi usługami.
Po trzecie, nabycie i pogłębienie wiedzy z zakresu prawa amerykańskiego w ramach studiów LL.M. ma służyć wykorzystaniu jej w prowadzonej w Polsce działalności gospodarczej. W szczególności wiedza ta ma służyć prawidłowemu i bardziej zaawansowanemu analizowaniu umów oraz innych dokumentów podlegających prawu amerykańskiemu, identyfikacji ryzyk prawnych i kontraktowych związanych z obrotem z podmiotami działającymi na rynku USA, dalszej obsłudze obecnych klientów prowadzących działalność powiązaną z rynkiem amerykańskim oraz rozszerzeniu zakresu usług świadczonych w Polsce o usługi obejmujące zagadnienia związane z prawem amerykańskim.
Tym samym wydatki na studia LL.M. w zakresie objętym niniejszym wnioskiem służą co najmniej zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów, a także mogą służyć osiąganiu przychodów w przyszłości poprzez podniesienie jakości świadczonych usług oraz rozszerzenie ich zakresu. Dla zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów nie jest przy tym konieczne wykazanie, że konkretny wydatek doprowadził do powstania ściśle oznaczonego, jednostkowego przychodu. Wystarczające jest istnienie rzeczywistego i obiektywnego związku pomiędzy wydatkiem a działalnością gospodarczą podatnika oraz celem, o którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Po czwarte, wydatki objęte niniejszym wnioskiem nie zostały wymienione w katalogu wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że o możliwości ich zaliczenia do kosztów podatkowych decyduje ocena istnienia związku z przychodami lub ze źródłem przychodów.
W ocenie Wnioskodawcy, wydatki na czesne, obowiązkowe opłaty uczelniane oraz obowiązkowe materiały dydaktyczne należy odróżnić od wydatków o charakterze osobistym. Przedmiotem niniejszego wniosku nie są bowiem koszty zwykłego utrzymania w czasie pobytu za granicą, lecz wyłącznie te wydatki, które stanowią konieczny i obligatoryjny element uczestnictwa w programie kształcenia, a ponadto pozostają w funkcjonalnym związku z zakresem prowadzonej działalności gospodarczej.
Wnioskodawca podkreśla również, że niniejszy wniosek nie dotyczy wydatków ponoszonych na uzyskanie zagranicznych uprawnień zawodowych, w tym w szczególności wydatków na egzamin Bar Exam, kursy przygotowawcze do tego egzaminu, opłat egzaminacyjnych, składek korporacyjnych ani innych wydatków związanych z formalnym uzyskaniem lub utrzymaniem zagranicznych uprawnień. Przedmiotem zapytania są wyłącznie wydatki na sam program studiów LL.M. i jego obligatoryjne elementy. Takie ograniczenie przedmiotu wniosku ma istotne znaczenie, ponieważ ocenie podlega związek konkretnej kategorii wydatków z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Należy przy tym wskazać, że w orzecznictwie i praktyce interpretacyjnej wydatki na kształcenie mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeżeli są ponoszone w celu podniesienia kwalifikacji potrzebnych w już prowadzonej działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w celu zdobycia ogólnego wykształcenia lub zaspokojenia potrzeb osobistych. W przedstawionym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym związek taki występuje, ponieważ studia LL.M. dotyczą obszaru bezpośrednio powiązanego z już faktycznie wykonywanymi przez wnioskodawcę czynnościami zawodowymi.
Dodatkowo wnioskodawca wskazuje, że zaprezentowane stanowisko znajduje potwierdzenie także w dotychczasowej praktyce interpretacyjnej organów podatkowych w sprawach dotyczących wydatków na kształcenie ponoszonych przez osoby prowadzące działalność gospodarczą. W szczególności można wskazać na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19 września 2016 r., nr IPPB1/4511-854/16-3/AM, dotyczącą możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych ze studiami doktoranckimi ponoszonymi przez radcę prawnego prowadzącego działalność gospodarczą.
Podobnie w interpretacji indywidualnej dyrektora krajowej informacji skarbowej z dnia 13 lipca 2018 r., nr 0114-KDIP3-1.4011.331.2018.2.AM, organ dopuścił możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na studia podyplomowe MBA.
Z kolei w interpretacji indywidualnej dyrektora krajowej informacji skarbowej z dnia 26 czerwca 2019 r., nr 0114-KDIP3-1.4011.278.2019.1.AC, potwierdzono możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na dwuletnie odpłatne studia podyplomowe, jeżeli pozostają one w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Także w nowszej interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 12 grudnia 2024 r., nr 0113-KDIPT2-1.4011.763.2024.1.RK, organ uznał za dopuszczalne zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów czesnego za studia podyplomowe w ramach działalności gospodarczej.
Wprawdzie powołane rozstrzygnięcia zapadły w indywidualnych sprawach i nie mają mocy powszechnie obowiązującej, jednak potwierdzają kierunek wykładni, zgodnie z którym wydatki na kształcenie mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeżeli służą podnoszeniu kwalifikacji wykorzystywanych w już prowadzonej działalności gospodarczej i nie mają wyłącznie charakteru osobistego.
Jednocześnie, mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, w ocenie Wnioskodawcy taki właśnie związek w niniejszej sprawie występuje.
W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone na czesne, obowiązkowe opłaty uczelniane oraz obowiązkowe materiały dydaktyczne związane z uczestnictwem w studiach LL.M. w Stanach Zjednoczonych Ameryki, w sytuacji gdy nabyta w ich toku wiedza ma być wykorzystywana w ramach prowadzonej w Polsce działalności gospodarczej w zakresie doradztwa prawnego i podatkowego, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile będą prawidłowo udokumentowane.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów tak, aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.
Dlatego też kosztem uzyskania przychodów są wszelkie wydatki, których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodów z danego źródła bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów i nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Podkreślam, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów nie tyle co z działalnością gospodarczą, ale przede wszystkim okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.
Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione następujące warunki:
·został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
·jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
·pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
·poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
·został właściwie udokumentowany,
·nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Powołany przepis wskazuje, że przy ocenie danego wydatku przede wszystkim musi istnieć źródło przychodów. Z zasadą tą skorelowane są przepisy ustanawiające reguły potrącania wydatków w określonym czasie.
Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszt uzyskania przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od osiągniętego przychodu.
W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.
Należy przy tym podkreślić, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu – każdorazowo spoczywa na podatniku.
Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania. Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków pod tym wszakże warunkiem, że wykaże, iż świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania w przyszłości z tego tytułu przychodów trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów podatnika.
Należy ponadto dodać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostają z mocy samego prawa uznane za koszty podlegające odliczeniu. Innymi słowy – poniesienie wydatku, który nie został wyłączony w art. 23 omawianej ustawy podatkowej, nie oznacza, że wydatek taki automatycznie będzie uznany za koszt uzyskania przychodów.
Jak wskazano w wyroku NSA z 16 października 2012 r., sygn. akt II FSK 430/11 oraz wyroku NSA z 17 stycznia 2017 r. sygn. akt II FSK 3813/14, wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku.
W opisie sprawy wskazał Pan, że:
·prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług z zakresu doradztwa podatkowego oraz doradztwa prawnego,
·w ramach prowadzonej działalności gospodarczej obsługuje Pan klientów prowadzących działalność gospodarczą, w tym podmioty uczestniczące w obrocie międzynarodowym oraz podmioty, których działalność obejmuje rynek Stanów Zjednoczonych Ameryki.
·zamierza Pan podjąć kształcenie w formie studiów LL. M. w Stanach Zjednoczonych Ameryki - program tych studiów ma dotyczyć prawa amerykańskiego oraz instytucji prawnych funkcjonujących w systemie common law,
·studia te mają charakter specjalistyczny i są skierowane do osób posiadających wcześniejsze wykształcenie prawnicze,
·w ramach tych studiów ma Pan nabyć i uzupełnić wiedzę z zakresu prawa amerykańskiego, w szczególności w odniesieniu do konstrukcji umownych, zasad wykładni i stosowania prawa, praktyki obrotu, opodatkowania, postępowania przed miejscowymi organami podatkowymi i sądowymi oraz innych zagadnień prawnych istotnych z punktu widzenia obsługi podmiotów będących Pana klientami i działających na rynku USA lub zawierających umowy podlegające prawu amerykańskiemu,
·poniesie Pan wydatki na czesne, opłaty administracyjne i rejestracyjne obowiązkowo związane z uczestnictwem w programie, obowiązkowe opłaty uczelniane oraz zakup obowiązkowych materiałów dydaktycznych.
Wymienione wydatki nie zostały ujęte w katalogu wydatków nieuznawanych za koszt uzyskania przychodów, zawartym w treści art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Jak już wskazano, dla uzyskania takiego statusu konieczne jest również zaistnienie związku przyczynowego między poniesionym wydatkiem a celem, jakim jest osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów.
Co do zasady tego typu wydatki mają na celu zdobycie wiedzy oraz umiejętności, nie zaś osiągnięcia przychodów ze źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Wydatki te mają – co do zasady – charakter wydatków osobistych, związanych z podnoszeniem ogólnego poziomu wiedzy i w konsekwencji nie można ich uznawać za związane z działalnością gospodarczą.
Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia wynika jednak, że koszty wskazanych wydatków na studia są związane ze źródłem przychodu jakim jest Pana działalność gospodarcza w zakresie doradztwa podatkowego oraz doradztwa prawnego. Podkreślił Pan, że w toku prowadzonej działalności gospodarczej wielokrotnie wykonywał i nadal wykonuje Pan czynności wymagające analizy umów oraz innych dokumentów prawnych podlegających prawu amerykańskiemu, lub odwołujących się do instytucji prawnych funkcjonujących w systemie prawa Stanów Zjednoczonych Ameryki. Wiedzę nabytą w toku studiów LL.M. będzie Pan mógł wykorzystać w ramach prowadzonej w Polsce działalności gospodarczej, w tym do dalszego świadczenia usług na rzecz obecnych klientów oraz do rozszerzenia oferty o usługi prawnicze świadczone w Polsce na rzecz podmiotów potrzebujących wsparcia w zakresie zagadnień dotyczących prawa amerykańskiego.
Na podstawie przedstawionego opisu sprawy oraz przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzam, że wydatki na studia (czesne, związane z podjęciem studiów opłaty uczelniane oraz materiały dydaktyczne) – poniesione przez Pana w związku z podjęciem nauki na studiach w zakresie prawa amerykańskiego – będą związane z zakresem prowadzonej przez Pana działalności, a zdobyta na studiach wiedza będzie miała odzwierciedlenie w powstaniu lub wzroście przychodów z tego źródła bądź wpłynie na zachowanie lub zabezpieczenie tego źródła przychodów.
Biorąc pod uwagę powyższe, stwierdzić należy, że może Pan do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej zaliczyć wydatki na studia (czesne, związane z podjęciem studiów opłaty uczelniane oraz materiały dydaktyczne). Przedmiotowe wydatki spełniają przesłanki, o których mowa art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczyzdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

