Interpretacja indywidualna z dnia 6 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.278.2026.2.MN

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 29 marca 2026 r. (wpływ 29 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani matką dwojga małoletnich dzieci:

1) A.A., PESEL (…),

2) B.B., PESEL (…).

Wyrokiem z 24 lutego 2025 r. Sąd Okręgowy orzekł rozwód z wyłącznej winy Pani byłego męża. Choć wyrok nie jest prawomocny z uwagi na wniesioną apelację, jego ustalenia pozostają wiążącym materiałem dowodowym i nie mogą być pominięte przy ocenie sprawy. Powodem rozstania była stosowana przemoc psychiczna i ekonomiczna.

Postępowanie rozwodowe trwało od 2020 r.

Do 2023 r. sprawowała Pani opiekę naprzemienną i w tym okresie:

• doświadczyła Pani dalszej przemocy psychicznej i ekonomicznej,
• była Pani nękana w miejscu nowego zamieszkania, były mąż wchodził do mieszkania pod Pani nieobecność, pod pretekstem przywożenia dzieciom jedzenia, sugerując, że je Pani zaniedbuje,
• dochodziło do działań podważających Pani kompetencje rodzicielskie,
• dzieci były systematycznie nastawiane przeciwko Pani; starszy syn przejawiał wobec Pani zachowania agresywne i wulgarne (kopał, wyzywał); mimo wielu prób przekonania ojca dzieci do wizyty u psychologa, do takiej nigdy nie doszło, mimo że jedno z postanowień sądu nakładało taki obowiązek na Pani byłego męża,
• relacja z dziećmi była destabilizowane poprzez działania drugiego rodzica.

Sytuacja ta doprowadziła do poważnego pogorszenia Pani stanu psychicznego i poczucia bezpieczeństwa. Zrezygnowała Pani z opieki naprzemiennej. Po zmianie modelu opieki były mąż przez około rok bezprawnie ograniczał Pani kontakty z dziećmi.

Wyczerpała Pani przed sądem wszelkie dostępne środki prawne w celu przywrócenia równowagi rodzicielskiej i normalizacji sytuacji. W toku postępowań sądowych dążyła Pani do utrzymania opieki w warunkach zapewniających bezpieczeństwo fizyczne i psychiczne.

Obecnie na mocy postanowienia sądu z 13 września 2023 roku sprawuje Pani nad chłopcami opiekę w wymiarze w pierwszy i trzeci weekend każdego miesiąca (od piątku do niedzieli), przez połowę wakacji letnich, połowę ferii zimowych oraz świąt jak Boże Narodzenie czy Wielkanoc. Dodatkowo każdy Dzień Matki, co drugi Dzień Dziecka itp.

Na dzieci płaci Pani regularnie zasądzone alimenty. Były mąż pomimo braku wcześniejszego kontaktu z Panią w sprawie płatności wszczął postępowanie egzekucyjne u komornika bezpośrednio po uzyskaniu tytułu wykonawczego. O wszczęciu egzekucji dowiedziała się Pani zgłaszając kradzież środków z konta bankowego – nie otrzymała Pani wcześniej żadnego wezwania do dobrowolnej zapłaty ani żadnej informacji. Jest to kolejny element działań o charakterze represyjnym i eskalacyjnym stosowany przez Pani byłego męża.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

W okresie będącym przedmiotem zapytania miała Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jest Pani matką i opiekunem prawnym dwójki dzieci, A.A., PESEL: (…) oraz B.B., PESEL: (…). Nie posiada Pani innych dzieci.

W okresie będącym przedmiotem zapytania posiadała Pani wraz z ojcem dzieci pełną władzę rodzicielską.

W okresie będącym przedmiotem zapytania wykonywała Pani władzę rodzicielską wobec dzieci, tj. dbała Pani o prawidłowy rozwój, zabezpieczała potrzeby zdrowotne i edukacyjne. Płaci Pani alimenty i spędza połowę świąt, wakacji, ferii z dziećmi. Dba Pani o nich w najbardziej możliwym stopniu, wspiera w nauce i we wszystkich ich potrzebach.

Ma Pani dochody wyłącznie z umowy o pracę.

W okresie podatkowym będącym przedmiotem zapytania w stosunku do Pani bądź dzieci nie miały zastosowania poniższe przepisy: art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń lub ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Początkowo opieka była realizowana w formie opieki naprzemiennej, jednakże dochodziło do trudności we współpracy z ojcem dzieci. Zachowania ojca miały charakter uporczywy i ingerujący w Pani życie prywatne, m.in. nieuzasadnione przebywanie w pobliżu Pani nowego miejsca zamieszkania, wchodzenie do mieszkania podczas Pani nieobecności, nadmierne i uporczywe kontaktowanie się z Panią, jak i z dziećmi. Powyższe działania powodowały brak poczucia bezpieczeństwa oraz destabilizacje życia codziennego, co w praktyce uniemożliwiało dalsze wykonywanie opieki z sposób prawidłowy i zgodny z dobrem dzieci.

W przedmiotowym okresie miejscem zamieszkania dzieci było miejsce zamieszkania ojca.

W celu zapewnienia dzieciom stabilnych i bezpiecznych warunków funkcjonowania, a także dla ochrony własnego zdrowia psychicznego i bezpieczeństwa była Pani zmuszona do rezygnacji z opieki naprzemiennej. Dołącza Pani uzasadnienie sądu do wyroku rozwodowego z wyłącznej winy Pani byłego męża. Podjęta decyzja nie była dobrowolna, lecz wynikała z obiektywnych i niezależnych od Pani okoliczności, które uniemożliwiały dalsze sprawowanie opieki w dotychczasowej formule. Potwierdził to sąd, nazywając zachowania byłego męża przemocowymi. Obecny model sprawowania opieki jest dostosowany do zaistniałej sytuacji i ma na celu zapewnienie dzieciom stabilności.

Nie mają Państwo żadnych ustaleń w zakresie ulgi prorodzinnej, mimo że próbowała Pani takie poczynić mailowo i sms-owo.

Przez cały okres, którego dotyczy wniosek, żadne z Pani dzieci nie zostało umieszczone na podstawie orzeczenia sądu w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje Pani prawo do odliczenia 50% rocznej kwoty ulgi prorodzinnej (tj. połowy ulgi na dwoje dzieci) w zeznaniach PIT-37 za lata 2024 i 2025?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, przysługuje Pani prawo odliczenia 50% ulgi prorodzinnej, tj. za 6 miesięcy w każdym z lat podatkowych 2024 i 2025.

1. Wykonywanie władzy rodzicielskiej.

Nie została Pani pozbawiona władzy rodzicielskiej ani nie została ograniczona władza rodzicielska. W dalszym ciągu współdecyduje Pani w istotnych sprawach dotyczących dzieci i utrzymuje Pani z nimi regularne kontakty w zakresie ustalonym przez sąd.

Zgodnie z art. 27f ust. 4 ustawy o PIT, przesłanką skorzystania z ulgi jest wykonywania władzy rodzicielskiej, a nie wyłączne zamieszkiwanie dziecka z rodzicem czy ponoszenie głównych kosztów utrzymania.

W wyroku NSA z 27 lipca 2016 r., sygn. II FSK 2378/15, wskazano, że wykonywanie władzy rodzicielskiej oznacza rzeczywiste uczestniczenie w wychowaniu dziecka, a nie jedynie formalne jej posiadanie.

W wyroku NSA z 6 grudnia 2018 r., sygn. II FSK 3034/16, podkreślono, że przy braku porozumienia między rodzicami odliczenie powinno nastąpić w częściach równych.

Podobne stanowisko wyrażono m.in. w:

·wyroku NSA z 5 kwietnia 2017 r., II FSK 573/15,

·wyroku WSA w Warszawie z 12 września 2019 r., III SA/Wa 2625/18.

Z orzecznictwa tego wynika jednoznacznie, że rodzic, który wykonuje władzę rodzicielską w sposób realny, ma prawo do proporcjonalnej części ulgi – nawet jeśli dziecko na stałe zamieszkuje z drugim rodzicem.

2. Okoliczności rezygnacji z opieki naprzemiennej.

Zmiana modelu opieki z naprzemiennej nie wynikała z Pani braku zainteresowania dziećmi ani dobrowolnego „porzucenia” obowiązków rodzicielskich, a była działaniem podjętym w celu ochrony własnego zdrowia i stabilizacji sytuacji życiowej.

Wyrokiem rozwodowym z 24 lutego 2025 r. sąd orzekł rozwód z wyłącznej winy Pani męża, co potwierdza istnienie poważnych nieprawidłowości w jego zachowaniu wobec Pani. Obecnie dzieci funkcjonują w środowisku, w którym utrwalana jest narracja, że to Pani „porzuciła” rodzinę, co dodatkowo utrudnia odbudowę relacji. Nawet gdyby formalnie utrzymana była opieka naprzemienna, w obecnych realiach dzieci pozostające pod silnym wpływem ojca, mogłyby odmawiać przyjazdów do Pani. Nie można zatem utożsamiać ograniczonego zakresu kontaktów z brakiem wykonywania władzy rodzicielskiej.

W opisanym stanie faktycznym przysługuje Pani prawo do odliczenia ulgi w połowie, tj. za 6 miesięcy. Nie można interpretować przepisów podatkowych w sposób premiujący rodzica, który poprzez konfliktowe działania ogranicza drugiemu rodzicowi realny udział w wychowaniu dzieci. Nie można dopuścić do sytuacji, w której rodzic celowo doprowadza do osłabienia relacji drugiego rodzica z dziećmi, a następnie wykorzystuje te sytuacje do przejęcia całości korzyści podatkowej.

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem orzecznictwa sądów administracyjnych, w sytuacji, gdy oboje rodzice wykonują władzę rodzicielską, a brak jest porozumienia co do podziału ulgi, każdemu z nich przysługuje odliczenie w częściach równych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Natomiast, zgodnie z art. 27f ust. 2 ww. ustawy:

Na podstawie art. 27f ust. 2a cyt. ustawy:

Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Według art. 27f ust. 2c powołanej ustawy:

W myśl art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na mocy art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem (dziećmi) po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka (dzieci) jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych.

W pozostałych przypadkach (czyli innych niż naprzemienna opieka lub wspólne zamieszkiwanie rodziców i dziecka (dzieci) połączone ze wspólnym wykonywaniem pieczy nad dzieckiem) odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

Z art. 25 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) wynika, że:

Na mocy art. 26 ww. ustawy:

Na podstawie art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 27f ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Tym samym, ulga prorodzinna nie ma zastosowania w sytuacji, gdy do dziecka podatnika mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych, co wynika z ww. art. 27f ust. 7 w zw. z art. 6 ust. 8 cyt. ustawy.

Zgodnie zatem z ogólną zasadą wynikającą z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podstawowym warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na małoletnie dzieci jest wykonywanie w stosunku do tych dzieci władzy rodzicielskiej.

Na podstawie art. 92 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2809 ze zm.):

Według art. 93 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Z art. 95 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wynika, że:

W świetle art. 96 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Na gruncie art. 97 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Stosownie do treści art. 107 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Jak wynika z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na małoletnie dzieci przysługuje rodzicom jeżeli wykonują władzę rodzicielską.

Natomiast samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie, czyli wykonywanie wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne.

Przy czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.

Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy zatem odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka.

Co istotne, samo płacenie alimentów na dziecko oraz spotkania z małoletnim dzieckiem nie są rozstrzygające dla uznania, że rodzic wykonuje władzę rodzicielską. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje formalnie obojgu rodzicom, a tylko jeden z rodziców faktycznie ją wykonuje, to z odliczenia całości kwoty może skorzystać tylko ten rodzic.

Podkreślenia przy tym wymaga, że separacja bądź rozwód rodziców nie są równoznaczne z utratą przez rodzica prawa do wykonywania władzy rodzicielskiej. Sąd rodzinny, ogłaszając separację bądź rozwiązując związek małżeński określa także prawa rodzicielskie. Jeżeli zatem nie pozbawia tego prawa jednego z rodziców, to uznaje, że rodzice są zdolni do porozumienia w sprawach dotyczących dziecka. Jednakże, z uwagi na dobro dziecka, Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do dziecka.

Powtórzyć należy, że warunkiem niezbędnym do zastosowania ulgi na dzieci w stosunku do małoletniego dziecka jest wykonywanie władzy rodzicielskiej (a nie samo jej posiadanie). Nie można utożsamiać pojęcia „wykonywanie władzy rodzicielskiej” z pojęciem „przysługiwanie władzy rodzicielskiej”.

W pierwszej kolejności – przystępując do oceny możliwości zastosowania ulgi prorodzinnej – wskazać należy, że wysokość odliczenia kwoty z tytułu ulgi na dzieci, o której mowa w art. 27f ustawy, została określona na dziecko, przy czym rodzicom dziecka ustawodawca przyznał jeden wspólny limit.

W konsekwencji, jeżeli w stosunku do danego dziecka obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska, to w określonych przypadkach każdy z rodziców ma prawo do odliczenia, w granicach przysługującej kwoty ulgi. Powyższe oznacza, że suma miesięcznych odliczeń dokonanych przez oboje rodziców względem tego samego dziecka nie może przekroczyć kwoty obliczonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy.

Brzmienie art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że kwotę tę rodzice dziecka mogą odliczyć od podatku:

a) w dowolnej proporcji przez nich ustalonej,

b) w równych częściach w przypadku braku porozumienia między rodzicami, którzy:

‒zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub

‒gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim.

Natomiast w przypadkach innych niż wyżej wymienione odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy Kodeks cywilny.

Co istotne, ww. przepis wskazuje jedynie na podział przysługującej rodzicom ulgi prorodzinnej i nie pozbawia on samego prawa do odliczenia. Prawo do ulgi – przy spełnieniu pozostałych przesłanek – przysługuje zatem na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego podatnik wykonywał władzę rodzicielską.

Podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Z informacji przedstawionych przez Panią wynika, że:

1.jest Pani matką dwojga małoletnich dzieci;

2.do 2023 r. sprawowała Pani nad nimi opiekę naprzemienną;

3.od września 2023 r. na mocy postanowienia sądu sprawuje Pani nad dziećmi opiekę w ustalone dni;

4.w okresie będącym przedmiotem zapytania posiadała Pani pełną władzę rodzicielską i wykonywała Pani władzę rodzicielską wobec dzieci;

5.w okresie będącym przedmiotem zapytania miejscem zamieszkania dzieci było miejsce zamieszkania ojca;

6.nie ma Pani z ojcem dzieci żadnego porozumienia dotyczącego ulgi prorodzinnej.

Odnosząc się do możliwości skorzystania przez Panią z ulgi prorodzinnej w 2024 i 2025 r. należy wskazać, iż jak wynika z opisu sprawy – ma Pani uregulowane kontakty z dziećmi, jednakże dzieci pozostają przy ojcu i stale przebywają u ojca.

Ze względu na to, że nie ma Pani z byłym mężem porozumienia dotyczącego odliczenia ulgi prorodzinnej na małoletnie dzieci, to w Pani sytuacji ma zastosowanie zdanie czwarte przepisu art. 27 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym w przypadkach innych niż wymienione w tym przepisie, odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z rodziców, u którego dzieci mają miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy Kodeks cywilny, tj. w przedmiotowej sprawie jest to ojciec dzieci.

Nie kwestionując Pani zaangażowania w wychowanie dzieci wskazuję, że skoro nie ma Pani z byłym mężem porozumienia w sprawie podziału ulgi prorodzinnej, a miejscem zamieszkania dzieci w latach 2024 i 2025, których dotyczy wniosek było miejsce zamieszkania ich ojca – stwierdzam, że nie była Pani uprawniona do dokonania odliczenia z tytułu ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Do Pani sytuacji znajduje bowiem zastosowanie zdanie czwarte przepisu art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym w przypadkach innych niż wyżej wymienione, odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z rodziców, u którego dzieci mają miejsce zamieszkania. W tym przypadku był to ojciec dzieci.

Pani stanowisko należało więc uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnosząc się do powołanych przez Panią wyroków sądów wskazuję, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.